ชอบโบกธงอยู่ทางเข้าปั๊ม

ขณะนี้สิกำลังสับสนว่าสิ่งที่สิเลือก ใช่สิ่งที่ถูกและควรเลือกรึเปล่า?

เคยได้ยินประโยคว่า มูลค่าใช้คณิตคิด คุณค่าใช้อะไรคิด

สิเดาเอาว่าคำตอบคงเป็นใจนั่นแหละ

แต่หากลองถามตัวเองดู

สิ่งที่อยากทำใช้ใจคิด แล้วสิ่งที่ถูกต้องและเหมาะควรใช้อะไรคิด?

สิว่าในเมื่อสิยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

ก็ควรจะเชื่อในสิ่งที่ใจคิดไปก่อน จริงมั้ยคะ ^^

จะว่าไปแล้วชีวิตผมก้อมีเด็กปั้มข้างกายเยอะเหมือนกันนะคับ

บางคนก็เปนเหมือนเด็กปั้มต่างจังหวัด : นานๆ จะได้มีโอกาสแวะทักทายกันสักที
(เว้นแต่บางคนทำงานต่างจังหวัด ไปกลับกรุงเทพบ่อย คงได้เจอกันหลายครั้ง)

บางคนก็เปนเหมือนเด็กปั้มในกรุงเทพมหานคร : ได้เจอกันบ่อยแต่จะแวะเข้าไปเติมน้ำมันด้วยก็ลำบาก เพราะว่ารถติด การจะแวะเวียนเข้าปั้มสักปั้มมันต้องใช้เวลา

บางคนก็เปนเหมือนเด็กปั้มตามชานเมือง : จะได้เจอกันบ่อยกว่าปั้มตามต่างจังหวัด และดูมีน้ำใจไมตรีมากกว่าในกรุงเทพหน่อย ได้แวะพักพูดคุยกันนานหน่อย

แต่สำหรับบางคน
ก็เปนเหมือนเด็กปั้มข้างบ้าน : ที่ได้เจอกันทุกวัน และดูคุ้นเคยกันดี

และก็มีเด็กปั้มบางคนที่ผมก้อผ่านเลยไปไม่สนใจใยดีเค้าแม้แต่นิดเดียว นึกๆไปแล้วผมเสียใจนะคับที่ทำอย่างนั้นกับเค้าไป …. ขอโทษคับ

“รู้ไหมพอกำลังใจฉันหมด เหมือนรถถูกทิ้งไว้นานๆ
และแม้ใครลองมาเติมน้ำมัน รถนั้นอาจเริ่มแล่นไปไกล”

หลายๆ คนมองเด็กปั้มต้อยต่ำ แต่ผมกลับมองความมีค่าไม่ต่างจากอาชีพสายใด…

มีสิ่งเพิ่มเติมนะครับ เด็กปั้มไม่ได้เติมน้ำมันอย่างเดียว… พวกเขาและพวกเธอยังช่วยเติมลม และเช็คกระจกให้ใส มองเห็นเส้นทางได้ชัดเจน