ดื่มน้ำเยอะๆ พักผ่อนมากๆ อย่านอนดึกนะ

พอป่วย ใครๆ ก็พูดเหมือนๆ กัน
“ดื่มน้ำเยอะๆ พักผ่อนมากๆ อย่านอนดึกนะ”
และเราเองก็ทำตามนั้น เพื่อสุขภาพที่ดี
แปลกดี ทำไมเราถึงชอบมาดื่มน้ำเยอะๆ
พักผ่อนมากๆ และไม่นอนดึก เอาตอนป่วย

ไม่เห็นโรงศพ ไม่หลั่งน้ำตา จริงๆ เชียว คนเรา

กลับบ้าน

อพยพไปอยู่เมืองเหลี่ยม (ปักกิ่ง) ได้เกือบเดือน
วันนี้ได้กลับมานอนที่ห้องตัวเองเสียที
แปลกดีที่รู้สึกอบอุ่นเมื่อเครื่องบินลงจอดที่เซี่ยงไฮ้
ทั้งที่มันก็ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอน
เอ…บ้านเกิดน่ะไม่ใช่ แต่เมืองนอน อันนี้ไม่แน่
และอาจเพราะนอนในเมืองนี้มาได้สี่เดือนแล้ว
ก็เลยรู้สึกคุ้นเคยกับมันมากกว่าเมืองเหลี่ยมถนนกว้างนั่น

หอบกระเป๋าใบโตขึ้นรถแท็กซี่ ถนนที่นี่ดูแคบไปถนัดใจ
แต่เป็นความแคบเชิงบวก (ขอยืมศัพท์เพื่อนมาใช้)
คือแคบที่ให้ความรู้สึกไม่เวิ้งว้างนัก
ถนนแคบๆ พอให้มองเห็นผู้คนสองข้างทางบ้าง

แท็กซี่วิ่งขึ้นไฮเวย์ ที่เซี่ยงไฮ้จะมีไฮเวย์ที่เชื่อมเมืองเข้าด้วยกัน
วิ่งข้างบนจะเร็วกว่าข้างล่าง และถึงแม้สองสถานที่จะไกลกัน
แต่ไฮเวย์ทำให้เราใช้เวลาน้อยกว่า เป็นทางลัดลอยฟ้าซึ่งค่อนข้างได้ผล
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมทางลอยฟ้าที่กรุงเทพฯ ถึงไม่ค่อยได้ผลเท่าไรนัก

ระหว่างที่แท็กซี่วิ่งอยู่บนทางลอยฟ้า มีเวลาได้เงยหน้าดูหมู่ตึกสูงพวกนั้น
แล้วก็ได้รู้ว่า ความรู้สึกเปลี่ยนไปจากวันแรกๆ มาก
กลุ่มตึกเดียวกันที่เคยทำให้รู้สึกเหงา มาวันนี้กลับให้ความรู้สึกที่ดี
เหมือนได้กลับบ้าน ทุกอย่างดูคุ้นตา ถนนหนทางก็คุ้นเคย
มองเผินๆ บางมุมก็คลับคล้ายคลับคลากรุงเทพฯ อยู่เหมือนกัน
ไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องของสเปซหรือเปล่า?

(ติดไว้อีกหนนะครับ ไว้ว่างๆ มาคุยกันต่อครับ)

ความเศร้าทำให้เมาได้

เซี่ยเจิ้งซดเบียร์ เราซดน้ำร้อน
เขาดื่มแอลกอฮอล์เกือบทุกคืน
เราเอ่ยปาก “ดื่มเก่งนะเรา”
เขายิ้ม เรียกพนักงานเสิร์ฟให้หยิบขวดที่สองมาตั้ง
“กี่ขวดถึงจะเมา?” เราถาม
“ถ้าดื่มตอนมีความสุข ก็สิบขวด”
เราหัวเราะ “อ๋อ มันเกี่ยวกับมีความสุขไม่มีความสุขด้วยเหรอ?”
เขาพยักหน้าจริงจัง “ถ้าดื่มตอนเศร้า สี่ขวดก็เมาแล้ว”
“นายล่ะกี่ขวด?” โยนคำถามกลับมาบ้าง
“ขวดเดียวก็เต้นได้แล้ว ฮ่าฮ่า
แต่ไม่เคยดื่มตอนเศร้าเหมือนกันแฮะ เลยไม่รู้ว่าต้องกี่ขวด”

ฟังแล้วก็เอามาคิดถึงยอดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ที่มักจะพุ่งกระฉูดตอนฤดูเทศกาลงานฉลอง
ส่วนหนึ่งก็คงเพราะช่วงนั้นคนฉลองกันมาก ดื่มกันเยอะ
แต่อีกส่วนอาจจะเป็นเหตุมาจากที่เซี่ยเจิ้งบอก
ดื่มตอนมีความสุขเมาช้ากว่า

แล้วก็คิดภาพพระเอกในละครเวลาอกหัก
แล้วชอบเรียกบ๋อยว่า “ไอ้น้อง ไปเอาเหล้ามาให้พี่อีก”
“อีกๆๆๆๆๆๆๆๆ” กระทั่งในหนังฝรั่งที่กระดกเอากระดกเอา
เวลาเศร้าใจ

เอามาแปะไว้ตรงนี้ เผื่อจะมีนักดื่มคนอื่นมาบอกกันบ้างว่า
เวลาสุขกับเศร้า แบบไหนเมาเร็วกว่ากัน?