ยางลบ

กรกฎาคม 28, 2007

เน็ต กับ ปิ่น นั่งข้างกัน
ในห้องเรียนมัธยมศึกษาปีที่สาม
เกือบสองสัปดาห์ ทั้งคู่ไม่เคยคุยกันสักคำ

ในชั่วโมงศิลปะ
ปิ่นวาดรูปพลาด มองหายางลบ
เน็ตมียางลบ

About these ads

49 Responses ถึง “ยางลบ”

  1. echaba พูด:

    แอด..

    echaba มีน้ำแคนตาลู้ป

    กริ๊ก..

  2. echaba พูด:

    แอด.

    เอาไปดับกระหายก่อนมั๊ย?

    กริ๊ก..

  3. ยาขอบ พูด:

    อยากมียางลบไปลบบางเหตุการณ์
    รู้ไหมว่าคำที่เศร้าที่สุดของโลกคือคำว่า “มันน่าจะเป็นอย่างนั้น”

  4. snowflake พูด:

    โลกเรามักจะสร้าง
    อะไรอะไรไว้คู่กันเสมอ
    แต่มักจะสร้างช่องว่าง ความห่างไกลเอาไว้ด้วย
    เผื่อให้เราได้มีอะไรทำ 555

  5. อู พูด:

    แต่เน็ตไม่ให้ยืม
    555

  6. zine พูด:

    ปิ่นจะยืมยางลบ และทำหน้าเหมือนเป็นคนคุ้นเคยกัน

  7. Caramel พูด:

    ถ้าเน็ตมีน้ำใจก็อาจจะยื่นให้ปิ่นเอง โดยที่ปิ่นไม่ต้องร้องขอ
    ป.ล.คิดว่าน้ำใจน่าจะมีให้กัน โดยที่ไม่ต้องรอให้ใครร้องขอ และไม่จำเป็นต้องมีฟอร์ม

  8. Modz(มด) พูด:

    ทุกอย่าง..ขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะอยากให้เรื่องราวเป็นแบบไหน

    ทุกอย่าง..ยากที่สุดที่จุดเริ่มต้น

    ดูซิว่าทั้งคู่จะสามารถทลายกำแพงน้ำแข็งระหว่างกันได้มั้ย?
    :D

  9. kanapo พูด:

    ปกติเราจะไม่เคยใช้ยางลบหมดก้อน

  10. khun_aut พูด:

    อ่านแล้ว นึกถึง นิทาน ดินสอ กับ ยางลบ

    ดินสอ บอก ยางลบ ลบไปเรื่อย ไม่ดูให้ดี
    ยางลบ บอก ก็ที ดินสอล่ะ เขียนผิดๆ ถูกๆ

    กระดาษ เริ่มสกปรก เพราะยางลบไม่ทำหน้าที่
    และ เพราะดินสอ ไร้ เพื่อนคู่ใจ


    ดินสอ ทนไม่ไหว บอก ยางลบว่า
    ต่อไป เขียนอะไร จะคิดให้ดี
    ยางลบ บอก ต่อไป จะไม่ลบ สุ่มสี่สุ่มห้า

    จบ

    : )

  11. ป้อจาย พูด:

    ในชั่วโมงศิลปะ

    ปิ่นต้องการยางลบ

    เน็ตมี แต่เน็ตไม่ให้ยืม

    เพราะว่า

    วันนี้วาดสีน้ำ ไม่ได้วาดเส้น ถ้าพลาดก็แก้ไขด้วยน้ำและวิธีอื่น ไม่ใช้ยางลบ

    เน็ตสอนปิ่นว่า สีน้ำถึงพลาดไปก็ยังสวยได้

    (เกี่ยวไหมนี่ –”)

  12. acordabrasil พูด:

    Hi personal!!!
    Congratulations for blog! Excellent content!
    I´m from Brazil!!!
    Our country is in crisis ahead of us!
    We go to make some thing! We cannot leave that this happens!
    It helps me please!
    Very obliged to all. Brazil is thankful!
    They have access, They divulge and they comment…

    http://acordabrasil.wordpress.com

  13. เหม่อลอยไปวัน ๆ พูด:

    ยางลบ?
    ชีวิตเป็นเรื่องของรายละเอียด เราไม่คิดว่าจะอยากลบอะไรหรอกนะ
    ดีแสนดีออกทีได้ยืนมองความผิดพลาดของตัวเองในบางเรื่อง

    ลบความทรงจำ? ไม่ละ ฉันชอบที่ชีวิตมันเล่นตลกกับเราแบบนี้!!!!!

  14. ปอนด์ พูด:

    ปิ่นเริ่มเปิดปากพูดขอยืมยางลบกับเน็ต
    …แล้วมิตรภาพก็เกิดขึ้น
    (แฮปปี้เอนดิ้ง) :D

  15. monocletime พูด:

    ก้อขอยืมสิเนอะ

  16. ชายกลาง พูด:

    แต่ ถ้าเป็น นาย นายจะให้ยืม

  17. JAM พูด:

    เน็ตเห็นปิ่นทำงานพลาด
    เข้าไปช่วยแก้ภาพให้ แบบไม่ต้องใช้ยางลบ
    แล้วบอกว่า”ลบไปมันก็มีร่องรอยเหลืออยู่ดี
    ลายเส้นที่ไม่ได้ตั้งใจบางทีมันอาจจะสวยกว่าที่ตั้งใจก็ได้”

    ………………

    ผัวะ! “ใครให้แกมายุ่งกะงานของช้านนนนน”

  18. Kan พูด:

    เน็ตยื่นยางลบให้ปิ่น ปิ่นได้แต่ยิ้ม จนบัดนี้ทั้งสองก็ยังไม่พูดกัน มีแต่ยิ้มให้กัน

  19. roundfinger พูด:

    ฮ่าฮ่า หนุกดีจังครับ :D

  20. jummdcu พูด:

    ปิ่นเอ่ยปากขอยืมยางลบ
    เน็ตหยิบยื่นให้
    ปิ่นเอ่ยคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้ม
    เน็ตก็ยิ้มตอบกลับมา
    ทั้งสองคิดในใจว่า
    “สวยงามดี..ที่เราได้ยิ้มให้กัน” :D


  21. ทำไม
    เธอ
    ไม่ยืมในชั่วโมงอื่น

    ชั่วโมงนี้
    เราจะใช้

  22. oum พูด:

    ยางลบ ถ้าไม่ใช้ลบ มันก็หมดความหมาย
    งั้นก็ให้ยางลบปิ่นไปเหอะเน็ตเอ๋ย
    เพราะนอกจากยางลบจะได้มีความหมายสมชื่อมันแล้ว
    เพื่อน จะได้กลับมามีความหมายเหมือนเดิมอีกด้วยไง

    ชั้นรักแกว่ะ (ไม่เกี่ยวเลย : P)

    ^^

  23. ไ อ ฝ น พูด:

    เงียบ
    ทั้งคู่ก็ยังไม่คุยกัน
    เพราะปิ่น..

  24. roundfinger พูด:

    ท่านผู้อ่านบล็อกนี้นี่จินตนาการเหลือเฟือจริงๆ ครับ
    ไว้จะมาขอแบ่งจินตนาการไปใช้ในงานเขียนบ้าง
    แต่ละคนนี่พลุ่งพล่านมากๆ ฮ่าฮ่า

  25. ยาขอบ พูด:

    นอกจากจินตนาการแล้ว
    งานเขียนอาศัยอย่างอื่นมากกว่านั้นนะ เราว่า

  26. zine พูด:

    ปิ่นหันมามองหน้าเน็ต
    ขณะที่กำลังจะเอ่ยคำพูด
    ปิ่นหยุดชะงัก..
    หันกลับไปหยิบยางลบในกล่องดินสอที่อยู่ใต้โต๊ะ

  27. roundfinger พูด:

    คุณยาขอบดูเครียดๆ นะครับ
    เหมือนมาจากชมรมวรรณกรรมแห่งชาติอะไรทำนองนั้นเลยอะ
    ไม่เอาน่า อากาศร้อนพอแล้ว ไม่เครียดน้าไม่เครียด
    : )

  28. ยาขอบ พูด:

    ไม่เครียดหรอกจ้ะ
    แต่งานเขียนเป็นเรื่องสำคัญจริง ๆนี่นา คุณนิ้ว
    เราไม่ได้มากจากชมรมวรรณกรรมอะไรหรอก
    เป็นแค่คนที่รักวรรณกรรมไทยเท่านั้นน่ะ
    ……

  29. roundfinger พูด:

    เรื่องวาดรูปก็สำคัญนะครับ
    การผลิตยางลบก็สำคัญ
    ทำก๋วยเตี๋ยวก็สำคัญ
    ทอดปาท่องโก๋ก็สำคัญ
    ยัดไส้ซาลาเปาหมูแดงก็สำคัญ
    ลอกท่อก็สำคัญนะครับ
    ว่ามะคุณยาขอบ?

    : )

  30. เจน พูด:

    ไม่ยืมก็ได้ ใช้น้ำลายถูๆ :P

    ปล. นิ้วกลมก็สำคัญนะครับ ไม่น้อยกว่าลอกท่อหรอก : )

  31. jummdcu พูด:

    ยางลบ..ที่ทำหน้าที่มากกว่ายางลบ (ซะอีก)

  32. roundfinger พูด:

    จริงๆ เรื่องนี้จะสวยกว่านี้ครับพี่จุ๋ม
    หากเปลี่ยน “ยางลบ” เป็น “กาว” แทน

    แต่จริงๆ แล้ว “ยางลบ” ก็พอไหว
    เอาไว้ลบ “กำแพง” ล่องหนที่กั้นสองคนเอาไว้ อุอุอิอิ
    : D

  33. lee พูด:

    ปิ่นนั่งนึกดู มันไม่พลาดร้ายนัก ก็ไม่เห็นต้องลบเลย
    หรือขออนุญาตอาจารย์ไป 7-11
    ไม่แน่ อาจได้ซาลาเปาแทนยื่นให้เน็ต และลบกำแพงที่กั้นไว้แทน

  34. jummdcu พูด:

    เป็นเหตุการณ์เล็กๆ แค่หกบรรทัดเท่านั้น
    แต่หลากจินตนาการ+หลายมุมมองจริงๆ
    ยังไงก็ขอให้ลบกำแพงล่องหนที่กั้นคนสองคน(เน็ต+ปิ่น)เอาไว้
    ให้สำเร็จละกันนะ ;)

  35. roundfinger พูด:

    ฮ่าฮ่า เพราะว่าปิ่นหิวนี่เอง มือเลยสั่น เลยวาดพลาด
    ซาลาเปาคงช่วยได้ ปิ่นหอบซาลาเปาไส้หมูแดงไปให้เน็ต
    เน็ตบอกว่า ขอบคุณมาก แต่เราไม่กินหมู (อ้าว!)

  36. ทราย พูด:

    ไม่มานาน คิดถึงเรามั้ย??
    พี่เอ๋ เด๋วนี้มีหัวเราะ อุอุอิอิ
    เอ๊าะมากๆ

  37. odigimon พูด:

    เน็ต กับ ปิ่น อาจจะไม่ได้รู้จักกันอีกต่อไปเลย ถ้าเรื่องราวต่อจากนั้นคือ

    … ปิ่นไม่มียางลบ หรือ
    … ปิ่นไม่ยอมรับความหวังดียืมยางลบจากเน็ต
    … ปิ่นยืมยางลบจากเน็ต แล้วทั้งสองเปนเพื่อนกัน แต่ทั้งสองไม่คิดจะทำความรู้จักและเข้าใจกัน จนทะเลาะกันในที่สุด

  38. pattararanee พูด:

    แบ่งกัน ๆ ^O^

    เป็นพี่เป็นน้องต้องแบ่งปันกัน
    เป็นเพื่อนต้องแบ่งปันกัน
    เป็นเพือนร่วมโลกต้องมีน้ำใจให้กัน

    “โป๊ก!!!” ปิ่นโขกหัวเน็ต
    “นี่ลูกชิ้นลูกสุดท้ายของชั้นนะแก กี๊ดดดดดด”
    แล้วทั้งสอง ก็แบ่งลูกชิ้นออกเป็น สอง ซีก

    ^O^

  39. แขก พูด:

    เน็ต กับ ปิ่น
    อ๋อ…เด็ก ม.3
    อืม…เด็ก ม.3 นี่เอง
    เอาน่า แม้จะไม่คุยกัน แต่มานั่งข้างๆกัน
    มันก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่วันยังค่ำ

    คนธาตุเดียวกันนั่นแหละ มักจะดึงดูดกัน :)

  40. toyforyou พูด:

    ยางลบที่เน็ตมีอยู่
    เน็ตไปยืมเพื่อนมาอีกที
    ปื่นใช้เสร็จ
    ฝากไปคืนเจ้าของเขาด้วยนะ

  41. สิ พูด:

    เรื่องเล็กๆบางเรื่อง เป็นต้นเหตุของความบังเอิญ =]

  42. เด็กชายความเหงา พูด:

    ปิ่น มองใบหน้าเนตอีกครั้ง
    ก่อนจะเอ่ยว่า “เธอเรายืมยางลบหน่อยสิ”

    ฉับพรันนั้นเนตตัวแข็งราวก้อนหิน
    หายใจติดขัด ค่อยๆหันไปมองใบหน้ากลมๆใสๆของปิ่น

    เนตกระโดดตีลังกาไป 3รอบ ในความคิด
    2สัปดาห์ แห่งนรกที่เงียบงัน และสวรรค์ที่กล้ำกลืน
    ให้ตายเถอะดีจริงๆที่เธอเอ่ยคำพูดกับเขาก่อน

    เนตกลืนน้ำลายลงคอ และเอื้อนมือหยิบยางลบ โดยพยายามหลบสายตาปิ่น
    “นี่อ่ะ” มันไม่ได้เป็นเพียงคำแรกที่เขาได้พูดกับปิ่นในเวลา2สัปดาห์ที่นั่งโต๊ะติดกัน
    แต่มันคือคำแรกที่เด็กชายเนตได้พูดกับปิ่น ตลอด3ปีที่ผ่านมา การเฝ้ามองสักใครคนโดยมิเคยจะได้พูดคุยแม้เพียงคำทักทายมัน พูดยากเหลือเกินว่าเขาสุขหรือทรมานมากกว่า อาจเพราะเขาคิดว่าแค่ได้เห็นใบหน้ากลมๆ ริมฝีปากเล็กๆ และดวงตาที่ชวนฝันนั้นก็สุขเหลือเกินแล้ว

  43. pattararanee พูด:

    ชอบเรื่องของคุณ “เด็กชายความเหงา” จังเลย
    อ่านแล้ว ยิ้ม ^___^

  44. เด็กหญิงปรางค์ พูด:

    เหอเหอหนุกจัง…

  45. ....55.... พูด:

    ปิ่นเงียบไปพักใหญ่….แล้วเอ่ยขึ้นว่า….เน็ต..นั่นยางลบปิ่นน่ะ…………(กร๊าก)

  46. ไม้แขวนกางเกง พูด:

    จริง ๆ แล้ว ปิ่นมองหน้าเน็ต แล้วก็พยายามแสดงอากัปกริยาบางอย่างด้วยภาษามือ

    โอ้คุณพระช่วย !! เน็ตลืมไปว่า ปิ่นเธอมีความบกพร่องบางอย่าง คือ ปิ่นพูดภาษาไทยไม่ได้ เธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากต่างประเทศที่เพื่อน ๆ เรียกว่า ” ปิ่น ” ( ชื่อจริง ๆ ของเธอคือ Phinneenaahayoyo ) ถึงแม้ว่าจะย้ายมาได้ประมาณ 2 อาทิตย์แล้วก็ตามแต่ ปิ่นต้องใช้วิธีสื่อสารทางมือเอา …….. เน็ตไม่เข้าใจ นึกว่าปิ่นไม่พอใจที่ ยางลบของเน็ตมันเก่าและดูไม่สวย เน็ตจึงเปลี่ยนที่กับพิม ให้พิมมานั่งข้างปิ่นแทน เมื่อพิมมานั่ง พิมก็ยังงงกับปิ่นว่า ปิ่นทำอะไร แต่เห็นปิ่นทำท่าทางแปลก ๆ พิมจึงสงสัยว่าปิ่นมองหาอะไร พิมเลยยื่นกล่องดินสอให้ แล้วทำหน้าตาประมาณว่า ” นี่อาจจะช่วยได้ ” ( ถึงแม้พิมจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ก็ตาม ) ปิ่นก็เลยล้วงไปเจอยางลบ และหยิบยางลบออกมาใช้ หลังจากนั้นมา พิมกับปิ่นก็เริ่มสนิทกัน
    ทั้งคู่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันผ่านอะไรหลายๆ อย่าง เป็นโชคดีของปิ่นที่มีพิมช่วยสอนภาษาไทยให้ และเป็นโชคดีของพิมที่มีปิ่นช่วยสอนภาษาอังกฤษให้

    ส่วน เน็ต ก็เริ่มเข้าใจปิ่นมากขึ้นเพราะปิ่นพูดไทยได้บ้างแล้วจากการที่พิมสอนพูดให้

    เย้ …………… จบกะเค้าได้แล้วววววววววว ฮิ้ววววววววว

    พิม….


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 104 other followers

%d bloggers like this: