ชัยจะไปสัมภาษณ์งาน
งานที่เขารอมาตั้งสามเดือน
เพิ่งมีคนเรียกไปสัมภาษณ์
เขาว่างงานมานาน
นานพอที่จะทำให้นาฬิกาข้อมือเรือนเดียวของเขา
ไปอยู่บนข้อมือคนอื่น
ส่วนคนนั้นจะเป็นใคร เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน
ข้อมือว่างเปล่ากระดกซู้ดเส้นหมี่เข้าปาก
มองหานาฬิกาในร้าน
ไม่มีสักเรือน
เขาหันไปถามชายหนุ่มโต๊ะข้างๆ
“โทษนะครับ นี่กี่โมงแล้ว?”
ชายคนนั้นบอกเวลา
ชัยสบายใจ สั่งก๋วยเตี๋ยวต่ออีกชาม
นาฬิกาของไอ้หนุ่มโต๊ะข้างๆ
เพิ่งถ่านหมดเมื่อชั่วโมงก่อน
กรกฎาคม 28, 2007 ที่ 1:54 pm
แอด.
เฮือก!!
แน่จริงเอาอีกเรื่องเซ่!!
ไม่รู้เหมือน กันว่าทำไมจะต้องมาเม้นตาม เหนื่อย
แน่จริงเอามาอีกเซ่!!
กริ๊ก
กรกฎาคม 28, 2007 ที่ 1:55 pm
แอด..
อยากจะตายเหมือนนาฬิกา
กริ๊ก..
กรกฎาคม 28, 2007 ที่ 10:14 pm
อ่านเรื่องทำนองนี้แล้วนึกถึง
วินทร์ เลียววาริณ ค่า
กรกฎาคม 28, 2007 ที่ 10:31 pm
อึ้ง..ๆๆๆ…….โหด
กรกฎาคม 29, 2007 ที่ 12:26 pm
บางที นาฬิกา ชิวิตเราก็อยากกยุดพักบ้าง
พอหายเหนื่อยแล้วค่อยเดินต่อ
กรกฎาคม 29, 2007 ที่ 8:45 pm
“บางที นาฬิกา ชีวิตเราก็อยากหยุดพักบ้าง
พอหายเหนื่อยแล้วค่อยเดินต่อ”
แอบเห็นด้วยกับชายกลาง…เหนื่อยนัก ก็พักบ้าง
ส่วนชัย…ก็คงต้องรอโอกาสต่อไป…เอาใจช่วยละกัน
กรกฎาคม 29, 2007 ที่ 10:17 pm
งาน
ไม่ไช่
ทุกสิ่ง ทุกอย่าง
คามสุข
ในการกินก๋วยเตี๋ยว
มันอาจจะ
มากกว่าก็ได้
กรกฎาคม 29, 2007 ที่ 11:14 pm
..555
กรกฎาคม 30, 2007 ที่ 7:12 pm
กรกฎาคม 30, 2007 ที่ 9:18 pm
อืมม ใช่ๆๆ
อารมณ์คล้าย วินทร์
กรกฎาคม 30, 2007 ที่ 9:37 pm
เวลา
กับ
นาฬิกา
นี่มันคนละเรื่องกันเลยน่ะเนี่ย!!!
กรกฎาคม 30, 2007 ที่ 11:52 pm
เมื่อชัยรู้ตัวว่า พลาดงานนี้แล้ว
เขาสั่งก๋วยเตี๋ยวชามที่ 3
ชัยออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว
เดินไปพบชายชรากำลังล้มลง…
เชาเข้าไปช่วย
ชัยได้งานจากชายชราคนนั้น ในอีก 2 วันต่อมา
เพราะชายชราคนนั้นเป็น เจ้าของร้านวีซีดีให้เช่าหลายสาขา
ที่สำคัญชัย ได้ทำงานที่เขารัก เพราะเขาชอบดูหนังมาก
^O^
กรกฎาคม 31, 2007 ที่ 9:52 am
กำ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ชัยได้รู้ว่า ไม่ควรเชื่อเวลาจากสายตาคนอื่น!!!!
กรกฎาคม 31, 2007 ที่ 8:07 pm
เวลาผ่านไปอีกทีชัยพึ่งรู้ ว่า การเขาชอบดูหนังกับการทำงานร้านเช่าดีวีดี ไม่ได้ทำให้เขามีเวลาดูหนังมากขึ้นแต่อย่างใด เขายืนจนขาแข็ง และเบื่อกับลูกค้าปัญหามากเหลือทน แต่ก็เอาเถอะ ชัยให้ข้อสรุปกับหัวใจที่เหนื่อยร้า และร่างกายที่ปวดระบม เวลาของเขายังมิได้หยุดลงตามเข็มนาฬิกา ที่ทำให้เขาพลาดการสัมภาษณ์งานเพื่อเหยียบข้ามคนตกงานแบบเขาอีกนับพันคน แล้วไปพ่ายต่อเส้นหนาๆ ที่ชักโยงตำแหน่งไว้แต่นานนนแล้ว
เช้าวันใหม่ยงรอเขาอยู่ในทุกค่ำคืน อย่างน้อยๆเขาก็เช่าดีวีดีเรื่องใหม่ล่าสุดได้ก่อนใครละกัน!!!
สิงหาคม 22, 2007 ที่ 10:36 pm
ทำไมอ่ะ…
กันยายน 14, 2007 ที่ 12:46 pm
เข้ามาอ่านหัวข้อนี้นานแล้ว ขำๆดี แต่ถ้าเกิดกับเรา…คงขำไม่ออก
ตอนนั้นว่าจะลองเขียนอะไรที่เกี่ยวกับนาฬิกาแบบไม่ธรรมดาดูบ้าง
แต่ก็ลืมไปเลย เมื่อวานนึกได้ตอนนั่งรอ”เวลา” แล้วได้ยินสาวๆเม้าท์กันเรื่องดารา
เลยได้พล็อตเรื่องบ้าๆที่ใครเขาคงไม่คิดกันเกี่ยวกับเข็มนาฬิกาบนอุปกรณ์บอกเวลาแบบตั้งโต๊ะ!
Simply but Happy <<< ว่างๆ เชิญแวะไปนะครับ
ขอบคุณอีกทีนะครับ ขอบคุณเรื่องอะไรน่ะเหรอ…เอ่อ ผมยังไม่ได้ตั้งอ่ะ
….
ตอนนี้ทางคลื่นกำลังจะทำวิทยุออนไลน์
ถ้าทำเสร็จแล้วจะเอาเว็บมาแปะไว้ยัดเยียดให้ลองฟังนะครับ
เรื่องนี้ขอแอบเอามาคุยนอกรอบ เดี๋ยวจะมีคนหมั่นไส้ อิอิ
ไม่หรอก จริงๆแล้วเขินน่ะครับ :]
กันยายน 25, 2007 ที่ 11:37 pm
ชัยกินหมี่เสร็จ จะออกจากร้าน อาเฮียเจ้าของร้านบอกว่า ” ชัยเป็นผู้โชคดีที่ได้เดินออกจากร้านอาเฮียแกเปนคนที่ xxxx ซึ่งชัยจะได้รับรางวัลเป็นเงินสด xxxxxx บาท และจะได้รับงานประจำอีก ” ซึ่งตรงกับงานที่ชัยอยากทำพอดี
โอ้ อะเมซซิ่ง ……..คุณพระช่วย ………..เพราะนาฬิกาที่ตายไปแล้วเรือนนั้นเองทำให้ชีวิตชัยเปลี่ยนไป โดยที่ชัยไม่ทันตั้งตัว
ชัยสั่งก๋วยเตี๋ยวมาอีกชาม
นั่งกินต่อ
อาเฮียมองชัยอย่างภาคภูมิ ?????
พิม….