หมวก

เจค เป็นหนุ่มอังกฤษ
อย่าเพิ่งคิดว่าเขาหน้าตาดี
เจคมีดีที่อารมณ์
เป็นคนกวนตีน ขี้ขัน ขี้เล่น
แต่ไม่เล่นขี้ เล่นได้ไง เขาออกจะเนี้ยบ
สะอาดสะอ้าน ช่างเลือก
หัวจรดเท้า เจคเลือกมาแล้วทั้งสิ้น

ไล่ตั้งแต่เสื้อเชิ้ตที่ต้องรีดให้เรียบ
กางเกงทรงเฉพาะตัวที่ต้องสั่งตัด
ถุงเท้าสีเดียวกับกางเกงเท่านั้น
(ยังไม่ต้องนับกางเกงใน)
เข็มขัดต้องอยู่ในสกีมสีเดียวกัน
กับชุดในวันนั้นๆ
รองเท้าต้องขัดมัน ไร้รอยขูดขีด

เขาเรียนศิลปะ เอกวิดีโออาร์ต

เจคเนี้ยบ และดูดี
เกือบจะหล่อ
เพียงแค่เขามีทรงผมทรงเดียวกับซีนาดีน ซีดาน
สิ่งที่จะสร้างความไม่มั่นใจให้นักเรียนศิลป์เก่งๆ อย่างเขาได้
ก็เห็นจะมีแต่รอยโหว่กลางกบาลนี้เท่านั้นแหละ

…

เรียวโกะ เป็นสาวชาวญี่ปุ่น
สายลมแห่งโชคชะตาหอบเธอมาถึงลอนดอน
เธอเรียนแฟชั่นดีไซน์ ชอบเล่นเสื้อผ้า
คิดไปทำไป มีเสื้อผ้าหน้าตาน่ารักหลายตัวในร้านของเธอ
ไม่เฉพาะของหญิงสาว แต่เป็นของชายหนุ่มด้วย

พูดถึงเครื่องแต่งกายของชายหนุ่ม
มาช่วงหลัง เธอเริ่มให้ความสนใจกับหมวก
และคิดว่ามันเป็นช่องว่างหนึ่งของการตลาด
คนไม่ค่อยสนใจดีไซน์หมวกสวยๆ ออกมาขายกัน
เธอคิดว่า หมวกก็เหมือนทรงผม
เปลี่ยนหมวก เปลี่ยนทรง ก็เปลี่ยนบุคลิก เปลี่ยนอารมณ์ได้

เธอเริ่มดีไซน์หมวก

ไม่นานนัก หนึ่งฝั่งผนังของร้านเธอก็แขวนหมวกใบสวยจนเต็ม

…

เจคเดินผ่านร้านหัวมุมถนนร้านนี้ทุกวัน
เขาไม่เคยสังเกตเห็นมัน เหมือนกับร้านอื่นๆ ทั่วไป
แต่วันนี้ เขายืนรอข้ามถนน เพราะไฟคนเดินยังไม่เป็นสีเขียว
ฝนที่ลอนดอนปรอยเม็ดเล็กๆ ลงบนช่องว่างกลางหัวเขา
เขานึกในใจ — อยากได้หมวกสักใบแฮะ

(*บันดาลใจจากเรื่องจริง)