ยังจำวันนั้นได้
วันที่ได้เห็นใบอ่อนสีเขียวสด
แทงตัวออกจากกิ่งแห้งๆ
เป็นใบแรก
สัญลักษณ์ของการสิ้นสุดฤดูหนาว
สัญญาณเล็กๆ จากธรรมชาติ
ที่กระซิบบอกกับมนุษย์เบาๆ ว่า
“ใบไม้ผลิแล้ว”
…
ฤดูร้อนที่เซี่ยงไฮ้ ร้อนเหลือเชื่อ
อบและอ้าว
แห้งแต่เหนียวเหนอะเพราะเหงื่อ
บางวัน ความชื้นในอากาศเล่นเอาหายใจไม่ออก
แต่ไม่เคยมีสิ่งใดโหดร้ายไปเสียหมด
ความร้อนเฉือนเสื้อผ้าที่เคยยาว
ให้ขาดวิ่น แหว่งโหว่
ผิวขาวของสาวหมวย
ออกมาเริงร่าท้าแดด
และสายตาของชายหนุ่ม
ค่อนข้างเปิดเผยกว่าสาวไทย
และนั่นก็ยิ่งทำให้หลายหนุ่มบ่นออกมาว่า
“โอย…ร้อน!”
…
ผมเฝ้าถามหลายคน
ทั้งเพื่อน น้อง และพี่คนขับแท็กซี่
ว่าฤดูใบไม้ร่วงอันเย็นสบายนั้นจะเดินทางมาถึงเมื่อไหร่
และวันไหนที่อากาศร้อนขนลุกแบบนี้
จะโบกมืออำลาเมืองเซี่ยงไฮ้ไปเสียที
ผมนึกถึงคำพูดของเพื่อนสาวคนหนึ่ง
“จะมีวันหนึ่งที่มีลมอุ่นๆ พัดมาปะทะหน้า
แล้ววันนั้นนั่นแหละ ที่เราจะรู้สึกเลยว่า
ฤดูใบไม้ผลิเดินทางมาถึงแล้ว”
เมื่อวาน หลังจากเดินออกมาจากอาคารสูง
เดินบนถนนที่เต็มไปด้วยห้างสรรพสินค้า
ลมเย็นก็พัดมาปะทะหน้า ที่อยู่หรี่ตาหยีอยู่ใต้ร่มคันเล็ก
เย็นเหลือเกิน เย็นสบาย
ผมหันไปมองใบไม้บนถนน
ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะลม หรืออายุขัย
ใบไม้หลายใบปลิดตัวเองลงมาทักทายพื้นถนน
และฟุตบาท ผมพยายามมองหา
ว่าใบไหน “ร่วง” ลงมาเป็นใบแรก
แล้วก็บอกกับตัวเองว่า
“ไอ้บ้า จะหาไปทำไม”
…
เมื่อใบไม้ใบแรกร่วงลงสู่พื้น
มันก็คล้ายกับสัญญาณเล็กๆ
เสียงกระซิบเบาๆ อีกครั้งของธรรมชาติ
ที่บอกกับเราว่า “ใบไม้ร่วงแล้ว”
เช้าวันนี้ฝนตก
อากาศเย็นสบาย
เมื่อลมพัดปะทะร่างก็ชวนสั่นสะท้านบ้าง
อากาศดีเหลือเกิน
อากาศในแบบที่ควรจะมีใครสักคนเดินหยอกกัน
ต่างจากตอนฤดูร้อน
ที่ไม่ว่าจะรักกันสักแค่ไหน ก็อยากเดินไกลๆ กัน
เหม็นเต่า!
ความเปลี่ยนแปลงของอากาศ
ช่วยทำให้หนึ่งปีอันแสนยืดยาวหดสั้นลง
ผมเอ่ยปากเชิงถามเพื่อนว่า
“ดูเหมือนว่าอากาศร้อนจะไม่กลับมาแล้ว”
เพื่อนบอก “ถ้าฝนตก ก็จะเย็น
ต้องรอดูตอนแดดออก ว่าจะร้อนอีกหรือเปล่า”
ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูใม้ผลิ
เป็นฤดูที่อากาศเย็นสบาย
แต่มีเวลาสั้นๆ เท่านั้นเอง
วันนี้อีเมลหลายฉบับในออฟฟิศ
มีคำห้อยมาด้วยว่า Enjoy the weather!
ตลอดกลางเดือนกันยายน
ไปจนกระทั่งหมดเดือนตุลา
อากาศน่าจะเย็นสบาย
และ ใช่, เราควรมีความสุขกับอากาศแบบนี้
เวลามีความสุขแล้วไม่มีคนมาสุขด้วย
มันก็ไม่ได้สุขน้อยลงหรอก
เพียงแต่มันไม่เพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง.
กันยายน 4, 2007 ที่ 11:36 pm
อืม เป็นเหมือนกันครับ
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:05 am
อืม เข้าใจ เมื่อไหร่จะกลับบ้านล่ะ
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:11 am
อยู่บางกอกแทบจะไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล
ฤดูไหนก็ร้อน ต่างกันแค่ร้อนมากกับร้อนมากที่สุด
ฤดูหนาวมีกี่วันจำไม่ได้ แถมฤดูฝนก็มีประปรายเกือบทุกเดือน
ไม่ทันขาดคำ…ข้างนอกฝนตกอีกแล้ว
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:14 am
…อยากไปเนปาล
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:17 am
อยากไปเนปาล …ปาล ….ปาล
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:20 am
บรรยากาศที่บรรยายมาเน๊ยะ
ถ้าฟังเพลง ของ Louis Amstrong เพลง SomeWhere over ฯ น่าจะได้บรรยากาศมิใช่น้อยนะเน๊ยะ!
เอ…อากาศแบบนี้ระวัง ตัวเหงา เน้อ..
ดูแลสุขภาพด้วย คุณ เอ๋
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:24 am
เวลามีความสุขแล้วไม่มีคนมาสุขด้วย
มันก็ไม่ได้สุขน้อยลงหรอก
เพียงแต่มันไม่เพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง.
…………………………………..
เห็นด้วยกับประโยคข้างบน
ว่าแล้วก็อยากออกเดินทาง
ไปไหนดีล่ะ พี่น้อง
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:25 am
ชอบเพลง Rain..ที่เปิดจังน่ารักดีนิ
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:27 am
ช่วงนี้ฝนตกบ่อย
ได้มีโอกาสเห็นต้นไม้ในกระถางน้อยๆหน้าบ้านแทงยอดออกมาหลายต้น
เป็นความสุขอย่างนึงที่ทุกเช้าจะต้องไปก้มดูการเจริญเติบโตของมัน
วันก่อน…ยังไม่เห็น
เมื่อวาน…ฮึ้ย ออกมาแล้ว
วันนี้…โตเร็วแฮะ อ้าว ต้นนั้นก็มีด้วย ไม่ทันสังเกต
พรุ่งนี้…คงมีอีกหลายๆยอดที่จะแข่งกันโต
แม้ในวันที่ฝนไม่ตก
การเจริญเติบโตยังคงดำเนินต่อไป
ไม่ว่าได้น้ำจากฟ้า หรือว่าน้ำจากแท้งค์หลังบ้าน
ต้นไม้ก็พร้อมที่จะเติบโตทั้งนั้น
:]
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:38 am
สุขคนเดียวก็ยังดีกว่า
ทุกข์ตามลำพังตั้งเยอะใช่มั้ยนิ้วกลม
.
พี่แขกจ๋า…ตอนนี้เพ้อถึงเนปาล…ปาล…ไปก่อนเน้อ
ไว้ให้ทัวร์หายป๊อด (กรุณาทำเสียงสูง) ก่อนแล้วค่อยไป
(บริษัททัวร์ไม่รับจัด+เที่ยวบินไม่คอนเฟิร์ม…หือๆ)
แก่แย้ว…แบ็คแพ็คไม่ไหวแล้วมั้งพี่…
อุ๊บส์ ! อิฉันหยาบคายค่ะท่าน
.
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:40 am
แอ๊ด..
บอกทีได้มั๊ยว่าก่อนที่นิ้วกลมจะบอกกับตัวเองว่า “ไอ้บ้าหาไปทำไม”นั้น
อยากรู้จริงๆ ว่าจะหาไปทำไม ตอนนั้นคิดอะไรอยู่ บอกได้มั๊ย หาไปทำไม..
echaba เคยมองใบของต้นยางร่วง เคยนับ หนึ่ง สอง สาม..มันช้าอ่ะ
แล้วลมก็พัดหอบมาวูบนึง ทำให้นับไม่ทัน และน่าเบื่อเกินไปที่จะรอใบสุดท้าย
คิดเหมือนกันเลยว่า “เอ..จะมาแหงนหน้านับมันทำไมเนี่ย”
แต่ตอนนับก็แค่อยากนับ ตอนเลิกก็เพราะลมที่เข้ามาพัดให้ทุกอย่างดูยุ่งยาก
และความเบื่อก็พาสองขาก้าวออกไป
ก่อนฝนตก > ตื่นเต้น
ฝนกำลังตก > น่าเบื่อ
ฝนหยุดแล้ว > เหงา
แต่ถ้าวิ่งออกไปตากฝน ได้อยู่ระหว่างเหตุการณ์อารมณ์ก็จะเปลี่ยนไปอีก
เอ่อ ชักงงกับตัวเองแระ! ไปก่อนดีฟ่า
กริ๊ก..
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:41 am
พี่แขกจ๋า…ตอนนี้เพ้อถึงเนปาล…ปาล…ไปก่อนเน้อ
แก่แย้ว…แบ็คแพ็คไม่ไหวแล้วมั้งพี่…
อุ๊บส์ ! อิฉันหยาบคายค่ะท่าน
ชอบชอบมุขนี้ของตุ๊กตาจังเลย หุหุ
แต่ระวังโดนพี่แขกย้อนศรเน้อ หลายๆคนเคยโดนมาแล้ว จริงมั้ยเฮีย
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:52 am
เราจะโดนย้อนศรแทคทีมมั้ยเนี่ยพี่จุ๋ม
ว่าแต่…ย้อนศรถูกปรับเท่าไหร่คะ ?
(แฮะๆ ^O^ หาพวกสุดฤทธิ์)
กันยายน 5, 2007 ที่ 1:11 am
ฤดูใบไม้ผลิ และใบไม้ร่วงเป็นฤดูที่ดูเหมือนสั้นจริงๆนะคะ..
แต่ก็เป็นฤดูที่สวยงามเสมอ..
ขอให้มีความสุขกับทุกฤดูกาลน๊า…
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:22 am
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:51 am
Enjoy the weather
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:52 am
จบได้สวย
อากาศที่นี่ร้อนอบอ้าวเหลือเกิน
แต่ก็ดูเหมือนจะอุ่นสบายเมื่ออยู่ใกล้คนที่เราห่วงใย
กันยายน 5, 2007 ที่ 10:01 am
อยากให้ถึงฤดูหนาว เร็วๆ จังเลย –’
กันยายน 5, 2007 ที่ 11:00 am
อยากให้ที่บ้านมีฤดูใบไม้ผลิทุกวันหรือเปล่า?
ถ้าอยาก ลองปลูกถั่วงอกดูดิ ผลิกันทุกวันเลย :p
ส่วนที่บ้านเราปลูกกล้วยน้ำว้า
ถ้าได้ยินเสียงลมพัดใบกล้วยเมื่อไหร่
เราจะรู้ทันทีว่าลมหนาวมาถึงบ้านแว้ววว^^
(ความสามารถเฉพาะตัว โปรดใช้วิจารณญานก่อนเชื่อ)
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:02 pm
http://www.youtube.com/watch?v=BMqn0pdCNRM
เอาเพลงมาฝากค่ะ
กันยายน 5, 2007 ที่ 12:37 pm
ใช่ค่ะ ช่วงนี้อากาศเย็นสบายจริงๆ
^^
กันยายน 5, 2007 ที่ 1:12 pm
ตุ๊กตาจ๋า ตอนนี้พี่ก็คงต้องเพ้อถึง ‘เนปาล’ นั่นแหละ
จะให้เพ้อถึง ‘ตุ๊กตา’ ก็ไม่ไหว เพราะเรายังไม่รู้จักกัน : )
แล้วพี่คงไม่ไปกับกรุ๊ปทัวร์หรอกนะ เพราะพี่แก่แล้ว
เดี๋ยวจะทำให้คนอื่นๆเขาลำบาก
ไหนจะต้องไปปีนเขา
ไหนจะต้องนอนกะต๊อบเกสต์เฮ้าส์
ไหนจะต้องวื่งหนีพวกเหมาอิสต์
ไหนจะต้องปั่นจักรยานรอบทะเลสาบ
เฮ้อ…ชีวิตคนแก่นี่ช่างลำบากจริงๆ
อยากมาสัมผัสชีวิตคนแก่แบบพี่มั้ยล่ะ อิอิ
กันยายน 5, 2007 ที่ 1:17 pm
^
^
ขอเตือนว่าอย่า! เพราะสัมผัสแล้ว เดี๋ยวรับไม่ได้!
อิอิ (โทดที ค้าบ มันคันปาก)
กันยายน 5, 2007 ที่ 1:53 pm
ถ้า ฝนตกแล้วแดดออก จะเกิดอะไรขึ้นค่ะ
.
.
.
.
.
.
ฝนตกแดดออกก็………………………………………………………………………………………………………………………………..นกกระจอกก็กลับเข้ารังเก้อไง
หุหุ
กันยายน 5, 2007 ที่ 2:07 pm
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
รักษาสุขภาพนะทั่นนิ้วฯ และทุกคนในบ้านพักฯ นะ
*สวัสดีค่ะ น้องตุ๊กตา
ต่อจากนี้ไปเป็นคำเตือน!
อย่าหลงกล “ติดกับ” พี่แขก!!!!
เพราะจะหาทางออกจาก “เขาวงกตแห่งความผูกพัน” ไม่เจอ เหมือนชาวแกงค์ฟลาเนอร์
ฮ่าฮ่า
เราเตือนคุณแล้ว!
ปล.ป๋าแขก “เนปาล” น่ะไม่ต้องเพ้อ รออ่านอยู่ จะครบปีแล้ว!
กันยายน 5, 2007 ที่ 2:41 pm
น่าเสียดายที่บ้านเราไม่มีสี่ฤดูแบบหลายๆประเทศ
ช่วงที่ได้ไปอยู่ประเทศแบบนี้คงต้องตักตวงความสุข
ความแตกต่างของฤดูกาลเอาไว้เยอะๆ ที่สำคัญอย่าลืมเอามา
เผื่อแผ่เพื่อนบ้านด้วยนะคะคุณเอ๋ ^__^
ชอบฤดูใบไม้เปลี่ยนสีที่สุดเลย(ชอบใช้คำนี้มากกว่า
คำว่าใบไม้ร่วง) ฤดูนี้ที่เกียวโตกับ
แถบเซนไดคงสวยน่าดู เฮ้อ…..อยากไป
ใบไม้เปลี่ยนสีที่เซี่ยงไฮ้จะเป็นยังไงน้า
เล่าให้ฟังบ้างนะคะ
กันยายน 5, 2007 ที่ 4:08 pm
***นั่นไงว่าแล้ว ต้องมีคนมาย้อนศรจนได้ อิอิ***
อีกไม่นาน ก็จะเข้าสู่ปลายฝนต้นหนาวแล้วสิเนอะ
(เมื่อไหร่หว่า) ก็รอรอกันต่อไป
อิจฉาเอ๋จัง ที่มีสายลมเย็นๆมาปะทะหน้านะจ๊ะ
แอบเอาคำพูดของคนบ้านใกล้เรือนเคียงมาฝากกัน
ชอบชอบ เพราะเกี่ยวกับ สายลม เหมือนกันนิ
“แล้วเมื่อถึงวันนั้น วันนั้นที่ฉันรอคอยด้วยความตื่นเต้นว่า
พายุหมุนเล็กๆจะพัดเพียงแค่ลมเย็นสบายผ่านตัวฉันไปเท่านั้น”
กันยายน 5, 2007 ที่ 4:18 pm
ถึงพี่แขก
ปล.มาแก้ข่าว “เนปาล” จะครบ 2 ปี??????
กันยายน 5, 2007 ที่ 5:18 pm
ขอบคุณทุก ‘คำเตือน’
แต่ แง้…ไม่ทันแว้ววววว…TT_TT
‘จ๋า’ ของพี่แขกเล่นทำเอาหนาวก่อนฤดู
สงสารนิ้วกลมเพิ่งจะเขียนถึงใบไม้ร่วง
ต้องเร่งเปลี่ยนฤดูมือเป็นระวิงเลยท่าน !
กันยายน 5, 2007 ที่ 6:16 pm
ชอบพี่เอ๋เขียนจังเลย
ได้อารมณ์มาก
เวลามีความสุขแล้วไม่มีคนมาสุขด้วย
มันก็ไม่ได้สุขน้อยลงหรอก
เพียงแต่มันไม่เพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง.
^
^
ชอบอ่ะ
อยากไปสัมผัสฤดูพวกนั้นจัง~**
Enjoy the weather!
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:41 pm
แถวๆฝรั่งเศส จากร้อน ใบไม้ทำท่าจะร่วง แต่คล้ายๆว่าโลกจะพาข้ามช็อตเข้าหน้าหนาวเสียแล้ว เพราะหนาวตั้งแต่ยังไม่เห็นใบไม้ใบแรกร่วงเลยค่ะ
ถ้าใบไม้ร่วง ต้องฟังเพลงนี้
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:41 pm
โอ๊ะ เพลงไม่ขึ้น เพลง autumn leaves ค่ะ
กันยายน 5, 2007 ที่ 9:46 pm
อยากสัมผัสบรรยากาศแบบนี้บ้าง
แล้วจะไปช่วยหาว่าใบไหนร่วงใบแรก!!
กันยายน 6, 2007 ที่ 7:11 pm
ชอบงานเขียนของพี่เอ๋ที่จบแบนี้จัง
ไม่รู้ทำไม
อยากออกไปสัมผัสบรรยากาศนอกประเทศจัง
อยากเจอเปลี่ยนแปลงบ้าง