จากกับยาน

จักรยานเพื่อนรัก
เราคงอยู่ด้วยกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่ได้
ฉัน-มนุษย์-ตกดึกคงต้องแยกย้าย
ครั้นจะหอบหิ้วแกขึ้นเตียงคงไม่งาม
เมียฉันอาจรำคาญแกมอิจฉา
และอาจจะเอาตะปูมาแอบเจาะยางแก

จักรยานเพื่อนรัก
ค่ำคืนที่เซี่ยงไฮ้อาจจะหนาว
น้ำค้างรุ่งสางอาจพร่างพราว
แกอาจเหน็บหนาวด้วยลมแห่งฤดูใบไม้ร่วง
เป็นห่วง แต่ฉันไม่มีผ้าคลุมให้แกหรอกนะ

จักรยานเพื่อนรัก
คืนนี้ฝนอาจโปรยปราย
ดูแลตัวเองด้วยนะสหาย
อย่าปล่อยให้สนิมขึ้นเสียล่ะ

จักรยานเพื่อนรัก
เราเจอกันตอนกลางวันมามากเกินไปแล้ว
ฉันต้องนอน แกต้องผ่อนพัก
ฝากแกไว้กับแสงไฟสีส้ม-ข้างถนน
นั่นอาจทำให้แกอุ่นขึ้นบ้าง…หวังว่า

จักรยานเพื่อนรัก
ขอโทษที่ต้องล่ามแกเอาไว้
ไม่ได้หมายความว่าจะโหดร้ายอะไร
แค่ไม่อยากให้ใครมาลักพาตัวแกไปเท่านั้นเอง

จักรยานเพื่อนรัก
คืนนี้ของฉันช่างยาวนาน
ของแกผ่านไปเร็วไหม
พรุ่งนี้เช้าเราค่อยเจอกันใหม่
หวังว่าแกคงเข้าใจ
ไม่มีใครอยู่ด้วยกันตลอดเวลาได้หรอก
…

ได้มีโอกาสเดินคนเดียวตอนกลางคืนบ่อยครั้ง
พบเห็นจักรยานถูกล่ามไว้อย่างโดดเดี่ยว
ใต้แสงสีส้มของไฟถนน ห้อมล้อมด้วยความเงียบ
แปลกดี ที่บางครั้งผมว่ามันเหงา
บางคราวก็ดูคล้ายหมา
เป็นหมา-ที่เจ้านายเล่นด้วยตอนกลางวัน
และทิ้งมันไว้เดียวดายยามค่ำคืน
…

ดิกกี้

เฉาก๊วย

สมชาย

ไอ้ด่าง

อีนวล

ไอ้เสือ

ไอ้ดำ

ไอ้แต้ม

ไอ้หมี