Blog-Tag: นิ้วกลม

มกราคม 8, 2007

สมใจจริงๆ ครับ
เมื่อวานเข้าไปอ่านบล็อกของคุณคนชายขอบ
ได้เจอะเข้ากับหัวข้อ Blog-Tag พอดิบพอดี
เห็นแล้วก็คันมือคันไม้นึกสนุกอยากเล่นบ้าง
กะว่าจะสมมุติตัวเองขึ้นเป็นไวรัสแรกเพื่อแพร่พันธุ์
ส่งต่อไปยังบล็อกเกอร์รายอื่นๆ แต่ยังไม่ทันได้ลงมือ
วันนี้ก็ได้รับสัญญาณการ Tag มาจากอาจารย์พี่
ในนาม ปิ่น ปรเมศวร์ ซึ่งต้องขอขอบพระคุณที่อุตส่าห์โยงใย
กระผมเข้าไปในเกมลูกโซ่หนุกๆ นี้ด้วยคนครับ

ก่อนจะงงกันไปมากกว่านี้
ขออนุญาตคั่นเวลาด้วยการอธิบายไอ้เจ้าเกมไวรัสนี่ซะก่อนครับ
(จริงๆ แล้วผมก็เพิ่งรู้จักมันเมื่อสองวันก่อนนี่เอง)
จากการไล่ล่าคลิกอ่านไปตามลิงก์ของคนที่ถูก Tag
ก็ได้ความรู้จากพี่ The Aesthetics of Loneliness ว่า
จุดเริ่มต้นของเกมนี้มาจาก The Jeff Pulver Blog
เมื่อวันที่สิบ ธันวาฯ ที่เพิ่งผ่านมานี้เอง
และก็ใช้เวลาแพร่มาถึงไทยไวกว่าไข้หวัดนกซะอีก

กติกาง่ายๆ ของเกมไวรัสนี้มีอยู่ว่า
ให้บล็อกเกอร์ที่ถูก Tag เขียนข้อความเกี่ยวกับตัวเอง
ในสิ่งที่เป็นความลับ หรือมีน้อยคนบนโลกนี้ที่เคยรับรู้
ทั้งหมดห้าข้อใส่ไว้ในบล็อกของตัวเอง เสร็จแล้วจึง
แปะมือต่อไปยังเพื่อนบล็อกเกอร์คนอื่นอีกห้าคนให้ติดเชื้อนี้ไปบ้าง
และห้าคนนั้นก็ต้องทำแบบเดียวกัน คือแปะเชื้อต่อไปเรื่อยๆ
เหมือนจดหมายลูกโซ่

ลองดูลูกโซ่สายยาวเบลื้อยได้ที่นี่ครับ
และสามารถดูต้นตอเจ้าของมือที่แปะส่งเชื้อมายังผมได้ที่นี่ครับ

เอาล่ะครับ
ได้เวลาสาธยายห้าเรื่องที่ไม่เคยมีใครรู้(และไม่รู้จะรู้ไปทำไม)ของผมซะทีครับ

1.ตอนเด็ก: ผมเคยอ่านคำว่า ‘พระนเรศวร’ ว่า ‘พระ-นะ-เรด-วอน’
แม้ผู้หลักผู้ใหญ่กี่คนต่อกี่คนจะพยายามสั่งสอนผมในสิ่งที่ถูก
แต่ผมก็ยังยืนยันอยู่อย่างนั้นอยู่นาน เรียกว่ามั่นใจในตัวเอง(ผิดๆ)มาตั้งแต่เด็ก

2.ตอนวัยรุ่น: ผมเคยเกือบไปทำศัลยกรรมกรีดตาสองชั้น
เพราะรู้สึกว่าตัวเองตาตี่เกินไป จะเอาอะไรมาหล่อสู้เพื่อนๆ ตาสองชั้น
(ยุคนั้นเป็นยุคของพี่มอส พี่เต๋า และพี่ปราโมทย์ แสงศร)
แต่ก็โชคดีที่ไม่ได้ทำ เพราะพอมาถึงยุคนี้ ตาตี่กำลังอินเทรนด์

3.ตอนโต: ผมเป็นคนตัดเล็บสั้นมากๆ และบ่อยมากๆ
เรียกได้ว่าเล็บผมไม่เคยได้เงยหัวออกมาจากปลายเนื้อของนิ้ว
ใครเห็นก็มักจะถามว่า ‘ไม่เจ็บเหรอ?’ ตอบได้ว่า-ไม่เจ็บ
แต่จะมีปัญหาก็เวลาจะแกะห่ออะไรที่ต้องใช้เล็บ หรือเวลาจะเกา
เนื้อส่วนที่คัน เกาเท่าไหร่ก็ไม่หายคัน เพราะมันไม่มีเล็บ!

4.ตอนหนุ่ม: ผมเคยเดินร้องไห้ออกจากโรงหนังสกาล่า
หลังจากดูเรื่อง The Road Home ของจางอวี้โหมว
เป็นการดูหนังคนเดียว และไม่ใช่ร้องไห้ธรรมดา
แต่ร้องราวกับญาติโกโหติกาเสียชีวิตกันทั้งตระกูล
ผมเดินน้ำตาพรู ไหล่โยกขึ้นๆ ลงๆ หายใจกระตุกไม่หยุด
มาจนถึงป้ายรถเมล์หน้ามาบุญครอง ผู้คนมองผม
เหมือนเด็กผู้ชาย(ตัวเท่าควาย)หลงทาง หาแม่ไม่เจอ
ผมหยุดร้องไห้บนรถเมล์ที่กำลังมุ่งหน้าสู่บ้าน
หลังจากนั้น ผมได้ดูหนังเรื่องนี้อีกสองครั้ง
จากวิดีโอ และเมื่อช่องทีวีเอามาฉาย
และก็ยังคงร้องไห้ไหล่โยกทั้งสองครั้ง

5.ตอนนี้: เรื่องนี้เป็นเรื่องของนางฟ้าครับ
หลังจากผมได้อ่าน Blog-Tag ของคุณพี่ปิ่นในข้อห้า
ผมก็จัดแจงลงมือกดโทรศัพท์ไปหานางฟ้า
โดยตั้งใจกับตัวเองไว้ว่า ถ้านางฟ้ามารับโทรศัพท์
ผมก็จะคุย แต่ถ้าคนอื่นมารับผมจะไม่ขอสายเธอ
เสี่ยงดวงวัด ‘พรหมลิขิต’ ครับ
ผลปรากฎว่า นางฟ้ารับโทรศัพท์!
ผมอึกอักมือสั่นเสียงเครือสมองอื้อนึกอะไรไม่ออก
ผมบอกเธอไปแค่ ‘สวัสดีปีใหม่ครับ’
แล้วก็กดวางโทรศัพท์ไป

เอาเป็นว่า ผมได้สวัสดีปีใหม่นางฟ้าเผื่อคุณพี่ปิ่นด้วยแล้ว (ฮ่าฮ่า)
(เรื่องนี้คนอื่นอ่านไม่รู้เรื่องไม่เป็นไร แต่ผมรู้ว่าคุณพี่ปิ่นรู้แน่-ใช่ไหมครับ?)

เล่นและเล่ามาซะยาวเชียว
ได้เวลาแพร่ไวรัสต่ออีกห้าคนแล้วครับ

Tag: เจ้าหญิงเพี้ยน, I am h2o, ดาริกามณี, หัวใจเดินทาง, pattararanee

ปล.เกมนี้ทำให้รู้สึกว่าโลกของบล็อกเกอร์ใกล้กันกว่าที่คิดครับ.

44 Responses to “Blog-Tag: นิ้วกลม”

  1. roundfinger Says:

    ขอบคุณ คุณPeeTong และ tiktok ที่แท็กมาระหว่างพิมพ์ครับ
    แหม…ฮิตกันจริงจริ๊งเชียว😀

  2. Modz(มด) Says:

    หุหุ..ถ้าพี่เอ๋ทำตา2ชั้นตอนนั้น คงไม่น่ารักเหมือนตอนนี้ก็ได้มั้ง? 55+

    มี Tag นี่ก็ดีนะ ได้รู้เรื่องลับๆของพี่เอ๋.. (พระ-นะ-เรด-วอน…ฮี่ๆ)

  3. tiktok Says:

    แวะมาอ่านของคนโดน Tag🙂

    เราก็ชอบ The Road Home มากค่ะพี่เอ๋ ดูกี่รอบๆ ก็ยังชอบอยู่

    อืม… ไม่สินะ ‘รัก’ เลยต่างหากล่ะ🙂

  4. grappa Says:

    แวะมาอ่านคนที่โดน Tag มาจากบล็อกเดียวกัน
    เรื่อง Road Home นี้น้ำตาไหลพรากทั้งเรื่องเหมือนกัน
    ตั้งแต่เปิดเรื่องทีเดียวเลยเชียว

  5. jummdcu Says:

    เรื่องลับๆในแต่ละวัย มีหลายอารมณ์จริงๆจ้ะ

  6. pattararanee Says:

    อ่ะ ทำแล้วนะคะ
    มีบางข้อ… เรื่องเหมือนของคุณนิ้วกลมเลย ^_^

  7. HaM Says:

    เค้าเล่นกันยังไงคับ คือจะเข้าเป็นส่วนหนึ่งของลูกโซ่ได้ยังไงอ่ะ😦

  8. vanda Says:

    อ่ะ ข้ออื่นพอไหว
    แต่ข้อนางฟ้านี่ โอย..ไม่กล้าโทรซักที ตึก ตึก ตึกๆๆ

  9. จี Says:

    น่าสงสารน้องเล็บน้อ….
    เกิดมาไม่ทันไรก็ถูก ‘กุดหัว’ ซะแล้ว!

  10. นิ้วกลม Says:

    The Road Home เป็นหนังในดวงใจเรื่องนึงครับ

    สวัสดีครับพี่แป๊ด😀

    แฮมครับ เข้าไปอ่านบล็อกแฮมมาแล้ว
    ลองมาแท็กคนในบล็อกนี้ต่อก็ได้ครับ
    สังเกตจากตัวหนังสือสีน้ำเงินจะมีลิงก์ไปครับ

    จี เพราะไม่มีเล็บ นิ้วก็เลยกลมฉะนั้นแล…

  11. PeeYong Says:

    ตอนเด็ก ผมก็อ่านคำว่า แหม! (แม๋ Mare+) เป็น แ-ห-ม (Ham+) อยู่ตั้งนาน ด้วยความบ๊องของตัวเอง

    เอ่อ แล้วนางฟ้านี้ ยังไงเหรอครับ ใบ้หน่อยสิ🙂

  12. สิ Says:

    ตาชั้นเดียวกำลังฮิตจริงปะพี่เอ๋ 5555 แอบดีใจ ตาชั้นเดียวเหมือนกัน

    ทรมานมั้ย คันแล้วเกาไม่ได้อะ -*- ตอนเด็กๆสิฟังคำว่าเอกอคราชทูตเป็นเอะอะข้าราชทูต – –

  13. yayaa Says:

    มีตอนเด็ก ตอนวัยรุ่น ตอนโต ตอนหนุ่ม
    แล้วตอนนี้ มันตอนอะไรอ่ะ ( ที่ต่อจากหนุ่มเนี้ย…ฮ่า ฮ่า ฮ่า )

    มีตาชั้นเดียวก็ไม่ต้องเสียใจไป ถ้าใจยังอยากสองชั้นอยู่
    เพราะตอนเด็กเราก็ชั้นเดียว โตขึ้นยังตาสองชั้นได้เลย ไม่ได้โม้
    ( สงสัยตาม gravity ไม่ต้อง surgery เลย อิอิ )

    เล็บสั้นก็ดี เพราะถ้าเล็บสวยหรือมือสวยก็อาจโดนเพื่อนล้อก็ได้
    ( สุนัข; สุ=ดี,สวย , นัข=เล็บ สุกร; กร=มือไง ) ตอนเด็ก ๆ โดนมาบ้าง
    และก็ไม่มีเล็บเนี้ยจะได้ให้คนอื่นช่วยเกาไงล่ะ

    ส่วนเรื่องนางฟ้าก็ขอให้เป็นเรื่อง พอน-หม-ลิ-ขิด ( พรหมลิขิต ) ล่ะกัน
    เดือนหน้า ( เดือนกุมภาน่ะ ) เผื่อว่าจะมีนางฟ้าช่วยเกาหลัง อิอิ

    ไปล่ะ

  14. spermy Says:

    มันน่าจะเป็น ตอนหนุ่ม ตอนโต แล้วก็ ตอนแก่เลยสิไม่น่ามี ตอนนี้ นะ🙂

  15. นิ้วกลม Says:

    โอ้โห พี่ยาย่าหญิงแพรวพราวมากเลยครับ
    ขอคารวะสามจอก เอื๊อก เอื๊อก เอื๊อก!

    ตอนนี้(เริ่มแก่)ไม่อยากตาสองชั้นแล้วครับ
    เริ่มพอใจในใบหน้าเกาหลีปนเขมรของตนเอง
    เชื่อว่าเทรนด์นี้จะมาหลัง เทรนด์เกาหลี ครับ😀

    ตอนเด็ก-ตอนวัยรุ่น-ตอนโต-ตอนหนุ่ม-
    ตอนนี้ถึงตอน ‘ตอนหมู’ ครับ
    เรียกง่ายๆ ว่า ‘หมูตอน’ หุหุหุ😀

  16. iTeau Says:

    The Road Home เป็นหนังในดวงใจอีกเรื่องนึงเหมือนกันครับ เพราะผมก็ร้องไห้ให้กับหนังเรื่องนี้แบบจะเป็นจะตายเหมือนกัน โชคดีที่ว่าดูที่บ้านคนเดียว ไม่งั้นคงจะอายเค้าเหมือนกัน

  17. [2HB] Says:

    เห็นคนโดนหลายคนแล้วคับ

    หนุกดีๆ อ่านแล้วเพลิ๊นนเพลิน

    ว่าแล้ว

    ต้องแปลงกายเป็นไวรัสสักตัว

    แพร่กระจายกับเขาบ้างแล้ว

    แว๊บบบบ !!!


  18. เวลาเรานอนมากๆแล้วตามันจะสองชั้นของมันเองอ่ะ
    ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน (เพราะตามันบวมอ่ะดิ)
    เวลานอนตื่นสายก็จะบอกแม่ว่า
    ไม่ได้ขี้เกียจนะแม่
    แต่วันนี้อยากมีตาสองชั้นกับเค้ามั่ง
    (อยากให้มาน้อยชั้นเองอ่ะ ช่วยไม่ได้นะแม่นะ)
    พี่นิ้วฯลองเอาวิธีนี้ไปใช้มั่งดิ

  19. yayaa Says:

    เจ้าไวรัสตัวนี้นอกจากจะทำให้
    คนติดเชื้อมีเรื่องสนุก ๆ มาเล่าให้เราอ่านเพลินแล้ว
    แถมยังแนะนำให้รู้จักบล็อกเกอร์คนอื่น ๆ เพิ่มขึ้นอีกหลายคน
    ดีจริง ๆ ( ขอบคุณหลายหลาย )

    แล้วมันจะมีการติดเชื้อซ้ำอีก ได้หรือเปล่าค่ะ

  20. yaguza Says:

    เรื่องสนุกดีคะ (^_^)

    happy new year ka……

  21. jummdcu Says:

    มาถึงหัวข้อนี้ค่อยหายเครียดหน่อย
    ทำให้นึกถึง.. แมงมุม ..ขึ้นมาซะงั้น

  22. นิ้วกลม Says:

    ฮ่าฮ่า ขอโทษด้วยครับพี่จุ๋ม
    หากทำให้เครียด
    กลัวเดี๋ยวจะหนักฮากันมากเกินไปครับ หุหุ😀


  23. […] Blog-Tag หรือคนที่พึ่งมาได้อ่านก็ ลอง Click Here ดูครับจะได้รู้แล้วไปเล่นบ้าง […]


  24. พระ-นะ-เรด-วอน

    รู้สึกจะขายหน้าพอๆขายหน้าพอๆกับนิ้วกลมเลยนะ
    คุณครู : “สาธิดา(นามสมมุติ)รู้มั้ย ว่าแม่น้ำที่มีรถไฟสายมรณะตัดผ่าน อยู่ในจ. กาญจนบุรี ชื่อแม่น้ำอะไร
    สาธิดา : “รู้ค่ะ” มั่นใจมาก
    “แม่น้ำ แ ค ว น้ อ ย ” (อ่านเหมือน แมว น่ะ)

  25. Bickboon Says:

    โอ้ เรื่องร้ิองไห้ไหล่โยกนี่ผมก็เคยครับ
    เรื่องที่จำได้ว่าเมื่อยไหล่ที่สุดคือ ‘What dreams may come’ ครับ
    โอ๊ย เยี่ยงญาติเสียพร้อมกันทั้งโคตร

    ปล. กำลังอ่านเนปาลประมาณสะดือครับ จะจบแล้วแหละ

  26. gooogolf Says:

    The Road Home นั่งดูกับเพื่อน อีก 2-3 คนที่หอมัน ตอนทำงานแล้ว หนังจบ มันหันมา โคตรอายเลย

    “หนังมึงทำกูร้องไห้เลย สราดด” แก้เก้อกันไป แหะๆ

    ผมกำลังแอบอ่านความลับใครต่อใคร แล้วเอามาปะติดปะต่อกันอยู่ฮะเนี่ย ไม่อยากเชื่อ ว่าโลกแคบกว่าที่คิด

  27. gooogolf Says:

    นางฟ้า…คืออะไรน้า


  28. เล่นยังไง อ่ะ น้องเอ๋
    คุณพี่ เกินวัยละมั้ง

    เอาเป็ฯว่าจะพยายาม เนาะ…

    หวัดดีปีใหม่จ้ะ

  29. jummdcu Says:

    วันนี้เดินทางสะเปะสะปะไปหลายบ้านเลย
    สนุกดีจ้า
    ขอบคุณเจ้าของบ้านนี้
    ที่ทำให้ได้ไปเจอบ้านอีกหลายๆหลัง
    ไปเคาะประตูมาหลายที่แล้วล่ะ
    มิตรภาพบนโลกใบนี้ไม่มีพรมแดนจริงๆ

  30. pattararanee Says:

    เราเห็นด้วยกะคุณจุ๋ม เย้ๆๆๆๆๆ ^_^

  31. พี่เมกิ Says:

    http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=arcturus&group=10

    อ่ะ เอาปาย…
    160 ข้อเลย
    หุหุ

  32. Vilyamgf Says:

    Hello! great idea of color of this siyte!

  33. yoda Says:

    ครือว่า……หนูก็ไม่มีเล็บเหมือนกันค่ะ

  34. ยัยตัวเล็ก Says:

    ชอบตัดเล็บสั้นเหมือนกันเลยค่ะพี่เอ๋

  35. ingie Says:

    อ่านลอนดอนไดอารี่ แล้วมีแรงบันดาลใจในการรีบพาตัวเองไปเมืองอื่น…บ้าง

  36. weak' Says:

    แต่ก่อนเปงคนไม่ค่อยจะอ่านหนังสือเลยนะค่ะ เเต่พอมาเหงหนังสือของนิ้มกลมทุกเล่มเเล้ว กลายเปงคนติดหนังสือไปเลย หนังสือพี่สุดๆอ่ะ ^^ลอนดอนไดอารี่ อ่านเเล้วสนุกมากค่ะ, ,,

  37. ฝน(....) Says:

    ยินดีมากๆที่ได้…อ่าน ค่ะ
    ขอบคุณมากๆที่…คุณเขียน ค่ะ
    เดินๆ ดุ่มๆ..ไปเปิด ๆ ปิดๆ หนังสือ ที่คุณเขียนไว้
    เพราะสะดุดใจ เจ้านิ้วใส่เสื้อ..(มันออกแนวหลอน 555)
    หิ้วกลับบ้านมาเป็นสมาชิกในครอบครัวซะงั้น
    เปิด ปิด หลายเล่มอยู่ เอามาขีดเส้นใต้ก็เยอะ 555 ดีจัง

    ^-^
    จะติดตามตอนต่อไปนะค๊ะ…ขอบคุณสุดใจ
    ถ้าฝน เขียน ได้รู้เรื่องแบบคุณได้ คงจะดี …

  38. อ้อ สุภาวดี Says:

    อ่านเล่มใหม่แล้วชอบจังค่ะทำเล่มใหม่เร็วๆหน่อยนะคะ อยากอ่านแบบต่อเนื่อง

  39. pinmi Says:

    แฟน(หนังสือ)ใหม่นิ้วกลมค่ะ

  40. โบโบ้..เด็กเกาะ Says:

    ได้แวะมาบ้างสักที..อยากทักทายคร้า..แบบติดเกาะมานาน..อิอิ
    นิ้วกลม..ไม่สนใจมาเที่ยวเกาะบ้างหรือ..555

  41. หมิว Says:

    ปกติเราก็เป็นคนชอบอ่านหนังสืออยู่แล้วน่ะ…แต่พอเห็นพี่สาวอ่านหนังสือของคุณนิ้วกลมที่ชื่อว่าโตเกียวไม่มีขา อืมมมมม…น่าสนใจแฮะหน้าปกก็ดึงดูดเราให้อยากเข้าไปอ่านแล้ว..พี่เราเลยลองให้อ่านอ่านแล้วก็….สุดยอดมากๆวางไม่ลงเลยครับ~~~จากนั้นมาข้าพเจ้าเองก็ติดตามหนังสือของคุณนิ้วกลมมาตลอดเลยอาน่ะมีความลับจาบอกด้วยล่ะ…พี่สาวเราเคยไปส่งหนังสือที่แต่งเองโดยมีคุณนิ้วกลมช่วยทำทางให้ด้วยนิดหน่อย…หวังว่าคุณนิ้วกลมยังจะจำพี่สาวของเราได้น่ะ(อุ๋มไงล่ะครับ)ขอชื่นชมว่าคุณนิ้วหลมมีความคิดที่ไม่เหมือนใครจริงๆทำให้หนังสือที่เราอ่านไม่น่าเบื่อแต่อยากที่จะค้นหาตัวตนของคุณมากกว่า สัญญาว่าจะติดตามอ่านหนังสือของคุณไปเรื่อยๆและหวังว่าคุณจะมีความคิดออกมาใหม่และไม่เหมือนใครให้ติดตามอีกเน้ออออออเป็นกำลังใจให้น่ะ หมิว….

  42. นู๋ตั้ม Says:

    ติดตามงานนิ้วกลมมานานครับ ชอบสุดก็ ผมกับมูราคามิค้าบ อ่านแล้วน้ำตาจะไหลวางไม่ลงจริง จริงครับ ชอบมากตอนที่อ่านนั้นจริงจริงอ่านเรื่องราวของพี่มาโดยตลอดเลยรู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ เนียน ในการเรียบเรียง อย่างกับทาครีมทาผิวแล้วขัดกระดาษทรายซำ ทุกวันครับ อยากให้เขียนอีกครับ สอนผมหน่อยได้ไหมครับว่าคนเราเวลามองสิ่งสิ่งหนึ่งแล้วให้เห็นลึกซึ้งและได้ มาซึ่งสิ่งอื่นที่ดีกว่าต้องทำอย่างไงบ้างครับ อย่างมีความคิดแบบพี่บ้างครับ

  43. postjung Says:

    ชอบสิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยๆมากค่ะ
    เป็นอุนนุนที่ดีจริงๆ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: