ใส่อะไรเข้าไป ก็กลายเป็นอย่างนั้น

กรกฎาคม 16, 2007

ระหว่างยัดขากระต่ายเข้าปาก
เราคุยกันเรื่องร่างกายของแต่ละคน
ช่วงนี้อ้วนหนัก เพราะไม่ได้ออกกำลังกายมานาน
ตั้งแต่ขาพลิก ตาตุ่มปูด ก็หยุดวิ่งเล่นในสนามบาสฯ ไป
พุงเริ่มห้อย เพื่อนร่วมโต๊ะคนหนึ่งบอกว่า
“นายไม่กินเนื้อวัว นายก็เลยร่างกายไม่กำยำเหมือนวัว
นายชอบกินหมู ก็เลยจะกลายเป็นหมูไปแล้ว”

เราก็คิดตาม เออเว้ย ท่าจะจริง
เอ่อ…หมายถึง จริงว่ากินเนื้อสัตว์ชนิดไหนก็จะมีร่างกายคล้ายสัตว์ชนิดนั้น
ไม่ได้หมายความว่า จริง-ที่กำลังจะกลายเป็นหมู!

เงยหน้าบอกเพื่อน “จริงแฮะ วัวไขมันน้อย หมูไขมันเยอะ
ไก่กินเข้าไปก็ไม่อ้วนเท่าหมู งี้เราน่าจะกินม้าเนอะ
เพราะร่างกายของม้านี่สวยที่สุดแล้ว”

เพื่อนขำ “งี้ถ้ากินมะเขือเทศจะเป็นไง?”
จริงๆ ก็แก้มแดงเนอะ ตอบกลับไป “ก็น่าจะดูสดชื่นนิ”

หันไปมองขากระต่ายทอดกระเทียมในจาน แล้วหันไปมองเพื่อน
“งี้วันนี้พวกเรากระโดดลงบันไดกันเถอะ”

เรื่องที่ว่า “ใส่” อะไรเข้าไป ตัวเราก็จะเป็นแบบนั้น มีความจริงอยู่เยอะ
บางคนก็บอกว่า “You are what you read.”
อ่านหนังสือแบบไหนก็จะกลายเป็นคนที่คิดแบบนั้น มีมุมมองโลกแบบนั้น
จริงๆ แล้วจะให้ดีก็คงต้องอ่านเยอะๆ หลายๆ แบบ จะได้งงๆ ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบไหนดี

สมองเราว่างเปล่า อาจมี ‘อะไร’ ติดมานิดหน่อย
ไม่รู้จะเป็นบุญเก่า หรือ ดีเอ็นเอ หรือ พันธุกรรม
หรือใครจะเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่
แต่โดยส่วนใหญ่สมองเราว่างเปล่าน่าดู
เหมือนลิ้นชักที่รอเอา ‘ของ’ ไปใส่
ทีนี้พอจะหยิบอะไรออกมา มันก็หยิบได้แค่ ‘ของ’ ที่ใส่เข้าไป
อะไรที่ไม่เคยใส่เข้าไปก็ไม่มีให้หยิบ

ใส่เข้าไปเยอะก็มีให้หยิบเยอะ
แต่บางทีใส่เข้าไปเยอะเกิน ก็หาไม่เจอ
ต่างจากลิ้นชักนิดหน่อยตรงที่สมองบางทีก็เหมือนเครื่องปั่น
คือพอใส่เข้าไปแล้ว ‘ของ’ ทั้งหลายก็เอามาปั่นรวมกันเองโดยอัตโนมัติ

ใส่หมู ก็กลายเป็นหมู
ใส่ไก่ ก็กลายเป็นไก่
ใส่กระต่าย ก็กระโดดได้ โย่!

สมองกับพุง ก็เหมือนๆ กัน
มีอิ่ม มีหิว และต้องการเวลาย่อย
ก่อนที่จะแปรรูปเปลี่ยนร่าง ‘สาร’ ทั้งหลาย
ซึมหายเข้าไป กลายเป็นตัวเรา

29 Responses to “ใส่อะไรเข้าไป ก็กลายเป็นอย่างนั้น”

  1. pattararanee Says:

    ใส่ โตเกียวไม่มีขา นิด ก็ออกตามหาฝันกันใหม่
    เติม เนปาลประมาณสะดือ ลงไปก็อยากไต่ฝัน
    เหยาะ สมองไหวในฮ่องกง เติมหวาน ป้ายิ้มปากมัน
    หยิบ นวนิยายมีมือ พลัน ก็อิ่มพอดี!!! โย่ๆ

    อิอิอิ ^___^ มั่วดีนิเรา

    *อ่ายังขาดอีกหลายเล่ม ใครมาต่อให้หน่อยจิ ^O^


  2. กระต่ายทอด? หาได้ที่ไหนเหรอคะ?

    ใช่ๆ

    เหมือนกับ..

    อ่านบล็อกแบบไหน ก็จะเป็นแบบนั้น

    เหอๆ

    ..

    เอ่อ.. แล้วใส่แห้วมากๆ จะแห้วบ่อยๆ ไหมน้า

  3. ไ อ ฝ น Says:

    เติมฝันฝันกับวันเหงาด้วย ‘กัมพูชาพริบตาเดียว’ นิ คุณ Patteraranee
    มาเติมเต็มให้ คุณ Patteraranee จ้า

  4. อู Says:

    ท่าทางจะหิว
    เอาพะโล้มั้ย (น้อง)เอ๋
    555
    หมาดีกว่า กินหมาแล้วมีความสุข!!

  5. jummdcu Says:

    ใส่อะไรก็กลายเป็นอย่างนั้น
    ใส่ใจ..ก็ได้ใจ กลับมา (เกี่ยวกันเปล่าหว่า)

    ใส่ “ผมลิขิต” ก็ได้รู้ว่าบางครั้งบางเรื่องอาจลิขิตมาแล้ว แต่ใครกันล่ะที่เป็นคนลิขิต
    ใส่ “โตเกียวไม่มีขา” ก็ได้จุดความฝัน (ในหลายด้าน) ที่ซุกซ่อนไว้ในตัวเองออกมา อยากเดินทางตามล่าหาฝัน
    ใส่ “กัมพูชาพริบตาเดียว” ก็ได้พูดคุยกับตัวเอง+ปลงในบางสิ่ง และได้รู้ว่า การเดินทางคนเดียวอาจเห็นอะไรมากกว่าไปกันหลายๆคน
    ใส่ “อิฐ” ก็ได้รู้ว่าไอเดียต่างๆ มันมีที่มาได้หลากหลายรูปแบบ แถมไอเดียบางอย่างก็ต้องใช้ความพยายาม “ตาม” ให้ทัน
    ใส่ “เนปาลประมาณสะดือ” ก็ได้รับรู้ถึงมิตรภาพระหว่างเพื่อนในวันที่ลำบากร่วมกัน ถึงจะสูงแต่ก็ไม่หนาว มั้ง?
    ใส่ “สมองไหวในฮ่องกง” ก็ได้รับรู้ถึงความหวานไหวในฮ่องกง 😀
    ใส่ “นวนิยายมีมือ” ก็โดนมือที่มองไม่เห็นเล่นงานซะจนอยู่หมัด

    ** ใส่อะไรก็อิ่มจ้า 😀 **

  6. . วี . Says:

    . หนูชอบงานเขียนของพี่ .

  7. ทราย Says:

    โหดร้ายยยยยยยยย
    แม้แต่กระต่ายตัวน้อยๆยังกิน
    โหดร้ายที่สุด
    T_T

  8. kanapo Says:

    ไปๆมา ผมเข้ามาวนเวียนที่นี่บ่อยขึ้นทุกทีๆ
    ตอนนี้แวะมาทุกวัน

    ชอบสำนวนของพี่ครับ

    สื่งที่ผมสงสัยอยากถามพี่นิ้วกลมคือ ทำไมพี่ถึงมีเรื่องเขียนทุกๆวันเลยครับ
    เหมือนกับว่าไม่ว่ามีอะไรผ่านตาพี่ก้มองมันเป็นข้อคิดได้หมดเลย

    ผมอ่านเรื่องขึบโกคาร์ท ในอะเดย์ล่าสุดแล้วยยิ้มดีครับ

  9. โตเดี่ยว Says:

    ขากระต่าย!!! (ขอตกใจก่อน … อร่อยไหม … :D)

    “ใส่อะไรเข้าไป ก็กลายเป็นแบบนั้น”
    “อ่านอะไรไป ก็คิดแบบนั้น”
    ตอนเเรกที่อ่านเพลินๆ ..
    ในจินตนาการ ก็เเว๊บเป็นภาพขากระต่ายอยู่ในมือ
    ตาอ่านไปบรรทัดที่ 7เเต่ใจยังอยู่ที่ขากระต่าย
    สมองมันเลือกจับขากระต่ายใส่ลงไปอย่างไม่รู้ตัว
    ภาพขาน้องต่ายลอยมาเเต่ไกล ขนปุกปุยยังอยู่
    ถึงเเม้ในจินตนาการมันได้ถูกทอดกระเทียมไปแล้ว …
    เเต่พอกำลังจะเอาเข้าปาก สมองมันปิดสวิทซ์ฉับ
    เปลี่ยนไปเอาเนื้อหาครึ่งหลังมาใส่เเทน
    เลยตื่นจากภวังค์ … เพราะเสียงปั่นยับของสมอง
    วันนี้คุณนิ้วกลมเลยช่วยให้เราได้น้ำความคิดปั่นออกมา 1 เเก้ว
    ที่ปั่นต่อจากความคิดคุณ … 🙂

    ปล. ทำไมกินขากระต่าย แล้วมันอร่อยไหมเอ่ย?? 🙂

  10. Modz(มด) Says:

    อยากใส่สมองไอน์ไสตน์ ไอแซค นิวตัน มักซ์ พลังค์ ฯลฯ

    จะได้อัจฉริยะให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเล้ย

    อยู่ในช่วงกำลังประชด+ประนามชีวิต!!!

    สู้ต่อไปพี่เอ๋ 😀

    [ขนาดกระต่ายยังกินเยย เอิ๊กๆ]

  11. roundfinger Says:

    ได้กินกระต่ายครั้งแรกก็ที่นี่แหละครับ
    เนื้อน่องอร่อยดึ๋งดั๋งดีครับ จะว่าไปก็คล้ายไก่
    แต่กระดูกกระต่ายเล็กและบางกว่า จะว่าไปก็คล้ายกบ
    ก็เลยคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ทำให้มันกระโดดได้คล่องแคล่วเหมือนกบ

    พี่เอี้ยง พี่จุ๋ม ขอบคุณนะครับ
    พี่จุ๋มยิ้มได้แล้วนิ สู้ๆ นะครับพี่

    . วี . > ขอบคุณครับ

    kanapo >
    ที่ตอนนี้เขียนบ่อยเพราะตั้งใจจะทำมันเป็นสมุดทดจริงๆ ซะที
    จดสั้นๆ ไม่เรียบเรียงมาก จดไว้เล่นๆ แบ่งกันอ่านเล่นๆ น่ะครับ
    ส่วนเรื่องข้อค้งข้อคิดคงไม่มีมากเท่าไหร่ อ่านเอาเพลินกันไปสนุกๆ
    ก็แล้วกันนะครับ ถือว่าว่างๆ ก็เข้ามาคุยเล่นกัน ขอบคุณที่อ่าน ณ นะครับ

    โตเดี่ยว > อร่อยนะครับ ที่กินก็เพราะเพื่อนสั่งมา
    และตราบที่ยังไม่ใช่ขาสุนัขก็ยังกล้ารับประทานอยู่ครับ

    มด > ใจเย็นนะมดใจเย็น อืม แต่ว่าไป สมองไอน์สไตน์นี่ก็น่าลองเนอะ
    ไม่รู้ว่ากินแล้วจะฉลาดเหมือนไอน์สไตน์ไหม?
    อ้อ พูดถึงใส่ทางสมองเหรอ นึกว่าหยิบใส่ปาก!

  12. jummdcu Says:

    ขอบคุณนะ
    😀

  13. แขก Says:

    กระต่ายทอดกระเทียม จำไม่ได้ว่าได้ทำหรือเปล่า
    จำได้ว่าตอนนั้นทำกระต่ายผัดเผ็ด
    แล่เองกับมือ ลอกหนังออกง่ายมาก เพราะติดกันเป็นแผ่น
    ส่วนขา สับทีเดียวขาด! ขากระต่ายนั่นแหละมีเนื้อเยอะสุดแล้ว
    สีออกจะเข้มกว่าเนื้อไก่นิดหน่อย (ถ้าจำไม่ผิด)
    ตอนผัด ใส่เครื่องเทศเยอะ เพราะคิดว่าเนื้อคงจะเหม็นสาปกว่าไก่
    แต่ตอนนี้จำไม่ได้แล้ว ว่ารสชาดเป็นยังไง

    …เชื่อมั้ยเนี่ย?
    ถ้าใส่มโนภาพแบบนี้เข้าไป จะเชื่อมั้ย ว่าผมเป็นคนโหดร้าย

  14. jummdcu Says:

    พี่แขกพูดอะไร..ก็น่าเชื่อไปหมดแหละ
    โดยเฉพาะในเรื่องของความโหดร้าย
    😉

  15. แขก Says:

    ฮ่า ฮ่า ฮ่า

  16. roundfinger Says:

    ขาคล้ายขาไก่ครับพี่
    สีเข้ม พี่จำไม่ผิดจริงๆ แม้จะปูนนี้แล้วก็ยังความจำดี
    แปลกดี สัตว์อะไรที่น่ารักนี่ พอกินแล้วกลายเป้นคนโหดไปเลย
    แต่พี่แขกนี่ ต่อให้เป็นมังสวิรัติผมก็ว่ายังโหดอยู่นา…

  17. jummdcu Says:

    โอ้โห…เอ๋เล่นมุกนี้ขำอ่ะ ขอซื้อ ขอซื้อ

    **พี่จำไม่ผิดจริงๆ แม้จะปูนนี้แล้วก็ยังความจำดี
    **แต่พี่แขกนี่ ต่อให้เป็นมังสวิรัติผมก็ว่ายังโหดอยู่นา…

  18. epsilon Says:

    นี่สั้นแล้วเหรอพี่ (วันละสั้นๆ ) 😛

    บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าชอบอ่านอะไร เพราะอ่านหลายแนวมาก และใครๆ ก็มักจะบอกว่าเรามีหลายมิติทั้งเรื่องความคิดแล้วก็อารมณ์ สงสัยจะจริงละมั้ง อ่านอย่างไหนก็เป็นอย่างนั้น
    มั่วซั่วไปหมด

    กลับมาล็อคอินได้ อัพบล็อคใหญ่เลยนะ ดีใจจัง ได้อ่านบล็อคนี้อีกครั้ง ^_^ อ่านที่พี่เอ๋บันทึกทีไร มีความสุขทุกที ขอบคุณนะคะ

  19. roundfinger Says:

    สวัสดีครับตุ้มเม้ง > หวังว่าจะมีความสุขดีที่นู่นนะ
    อย่าลืมลองหาขากระต่ายมากินเล่นนะ ฮ่าฮ่า

  20. pattararanee Says:

    ขอบพระคุณมากค่ะ น้องเอ๋
    ที่มาช่วยยืนยันเรื่อง พี่แขก!!!

    ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ^_______^

    *พฤติกรรมการเข้า วัด บ่อย ก็มิช่วยอะไรหรอกทั่นเพ่แขก

  21. ปอนด์ Says:

    โห พี่แขก เราเรียนคฯเดียวกัน รุ่นเดียวกัน ป่ะพี่ อิอิอิ
    😀

  22. แขก Says:

    ท่านนิ้วเล่นมุขแบบนี้ ถ้าอยู่ใกล้ๆกัน
    คงโดนผมเบิ๊ดกะโหลกไปแล้ว(ด้วยความเอ็นดู)
    ฮ่าฮ่า ชอบชอบ เอาอีก

    ปล.สงสัยหนูปอนด์จะเคยแล่เนื้อกระต่ายเหมือนกัน

  23. เติ้ล Says:

    ข้าพเจ้าจะใส่ ‘ขั้ว’ ไปบนหัว
    จะได้กลายเป็นมะเขืออย่างเต็มภาคภูมิ

    ป.ล. เติ้ลชอบกินเป็ด – – เออ มิหน่าหน้าเป็ดขึ้นทุกวัน!

  24. roundfinger Says:

    เราว่าเติ้ลดูจะไปทาง ‘มะเขือ’ มากกว่า ‘เป็ด’ นะ

    พี่แขกครับ อย่าเบิ๊ดบ่อย แค่นี้สมองก็ไม่ค่อยปกติแล้ว!

  25. แขก Says:

    roundfinger Says:
    พี่แขกครับ อย่าเบิ๊ดบ่อย แค่นี้สมองก็ไม่ค่อยปกติแล้ว!

    ฮ่าฮ่า จริงดั่งที่ท่านนิ้วว่า 😀

  26. pattararanee Says:

    ปู่ หลาน ทำไรกันอยู่
    เล่นแบบ เบิ๊ด เบิ๊ด เหรอ

    ระวัง สมองไหลฯ นะคะ ^____^

  27. สิ Says:

    พี่แขกนี่โหดจริงๆนาท่าน 555+

  28. Modz(มด) Says:

    เห็นหน้าพี่ก็ใจดีอยู่หรอก แต่พี่แขกแอบโหดด เอิ๊กๆ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: