หมาหาย-หมายหา

กรกฎาคม 17, 2007

โจเลี้ยงหมาตัวนี้มาสิบกว่าปี
ในจำนวนหมาทั้งหมดไม่รู้กี่ล้านตัวในโลก
นี่คือหมาตัวเดียวที่โจรัก อยากอุ้ม อยากอาบน้ำ
อยากเช็ดอุจจาระให้ นอกจากมันแล้ว
โจไม่รักหมาตัวไหนอีก อาจเรียกได้ว่าเกลียดหมา

โจจากบ้านที่สิงคโปร์มาที่เซี่ยงไฮ้
ยังคิดถึงหมาตัวนั้นสม่ำเสมอ
โจเล่าให้ฟังว่า มันจะเป็นหมาตัวเดียวที่เธอรักและเลี้ยง
ในโลกนี้ ในชีวิตนี้

ไม่กี่วันก่อน โจกลับไปสิงคโปร์
เพราะเธอตั้งครรภ์ และควรมีคนดูแลเธอใกล้ชิด
จังหวะเดียวกัน ครอบครัวของเธอย้ายบ้าน

บ้านไหนตอนย้ายก็วุ่นวายทั้งนั้น
คนเปิดประตูเข้า-ออก ไม่ระวังกันเท่าไหร่
ย้ายของเข้าบ้าน

รู้สึกตัวอีกที หมาหายไปแล้ว!
หมาตัวนั้น หมาตัวเดียวในโลกที่โจรัก!

เธอพยายามหากว่าสองชั่วโมง
เดินวนเวียนในตึก ถามไถ่ตามห้องต่างๆ
บ้านเธอเป็นอพาร์ตเม้นท์ อยู่ชั้นเจ็ด
หมาลงบันไดไปชั้นไหน?
หรือมันจะขึ้นไปข้างบน?

ไม่ว่าชั้นไหนก็ไม่มี
ไม่มีหมาตัวนั้น
ไม่มีคนเห็นมัน สักคน

โจโทรมาระเบิดน้ำตาใส่เอลวิส
เวลาที่เราทำของที่รักที่สุดหายไป เราเสียใจได้ขนาดไหน
วันนั้นโจเสียใจขนาดนั้น

เวลาที่เราเศร้าใจและอยู่ไกลจากคนรัก ยิ่งเศร้าหนักทวีคูณ
นาทีนั้นเอลวิสคงอยากกอดโจ โจก็คงโผเข้าร้องไห้กับเอลวิส

เอลวิสพยายามปลอบ แต่เธอยังร้องไห้ไม่หยุด
เอสวิสเล่าให้ฟังว่า สำหรับโจ หมาตัวนี้ยิ่งกว่าลูก
ผูกพันกับมันมากกว่าตัวเอลวิสเองด้วยซ้ำ

เอลวิสแนะนำให้ประกาศหา ทำโปสเตอร์ ลงหนังสือพิมพ์
โจถอดใจ บอกว่า มันหายไปแล้ว

โจร้องไห้ทั้งคืน

เมื่อวานตอนดึก ระหว่างที่พวกเรานั่งทำงานกันอยู่
มีข้อความสั้นจากโจส่งถึงผม
“ฝากบอกเอลวิสด้วยว่า มีคนส่งเทอรี่ (หมาตัวนั้น)
ไปที่ SPCAY (สถานหมาหาย) พรุ่งนี้เราจะไปลองเช็คดู
ว่าใช่เทอรี่ไหม keep our fingers crossed.”

พวกเราอ่านข้อความจบ ก็ยิ้มออกมา
เอานิ้วไขว้กัน ภาวนาในใจ

เช้าวันนี้ เอลวิสบอกกับผมว่า
โจเจอหมาแล้ว

19 Responses to “หมาหาย-หมายหา”

  1. jummdcu Says:

    ไม่ค่อยได้ผูกพันกับสิ่งมีชีวิตอื่นที่ไม่ใช่คน
    แต่น้องชายที่บ้านจะผูกพันมากกว่า
    มีอยู่วันนึง หมาน้อยที่บ้านหายไปพร้อมกับสายฝน
    น้องชายทั้งคู่ก็เพียรขับรถตามหาอยู่หลายวัน แต่หายังไงก็ไม่เจอ
    เห็นได้เลยว่าพวกเค้าเศร้ากันมาก

    **ความผูกพัน…นั่นคือสิ่งที่พวกเค้า (สุนัข+คน) มีให้แก่กัน**

  2. แขก Says:

    เรื่องหมาหาย ทำให้นึกถึงน้องชาย
    น้องชายผมก็ผูกพันกับหมา…

    …ถ้าเอานิ้วไขว้กัน ภาวนาในใจ แล้วยิ้มได้ ก็คงจะดีไม่น้อย

  3. roundfinger Says:

    หมาตัวแรกในชีวิตของผมก็หายไปเหมือนกันครับ
    หายไปจากโลกใบนี้

  4. ไม่มีเหตุผล (โรแมนติก?) Says:

    หมาหาย กับไม่เคยมีหมาให้หาย อันไหนแย่กว่ากัน

    เหมือนกับ

    อกหักกับ ไม่เคยรัก อันไหนแย่กว่ากัน

  5. ฝน :D Says:

    ไม่เคยมีประสบการณ์หมาหาย …
    แต่ในชีวิต มีหมาที่เลี้ยงมากับมือเอง 1 ตัว
    มันอยู่กับฝนมา 13 ปี
    เดือนกันยานี้จะครบ 2 ปีที่มันหายไปจากโลก

    ตั้งแต่ตอนนั้นถึงวันนี้ ยังไม่คิดจะเลี้ยงหมาอีกเลย

  6. Vingt-Neuf Says:

    อ่านแล้วขนลุกค่ะ…

  7. ปอนด์ Says:

    T_T
    อ่านแล้วคิดถึง โชโช

    TT_TT

  8. kanapo Says:

    ตอนเด็กๆหมาหาย ก็วิ่งตามหาทั่วเหมือนกัน

  9. แขก Says:

    เจ้าปุ๊กกี้ หมาตัวแรก
    หายไปจากบ้าน แต่ตามหาจนเจอ

    เจ้าตาล ลูกของปุ๊กกี้
    หายไปจากบ้าน ตามหาไม่เจอ
    รู้จากเพื่อนบ้านว่าโดนรถชน
    ไปตามหาศพถึงที่ทิ้งขยะของเมือง
    แต่หาไม่เจอ

    เจ้านิล ลูกของปุ๊กกี้ น้องของเจ้าตาล
    ไม่เคยหายไปจากบ้าน

    ตอนนี้พวกมันทั้งสามหายไปจากโลกใบนี้นานแล้ว

    ยังไม่คิดจะเลี้ยงหมาอีก ไม่อยากผูกพัน

  10. odigimon Says:

    เช้าวันหนึ่งหลังจากตื่นงัวเงีย ออกมาจากในรถ ก้อเดินเข้าประตูบ้านไอ้ตัวกะเปี๊ยก ก้อออกมานัวเนียอยู่รอบขา ด้วยความง่วง บวกกับความหงุดหงิดที่นอนอยู่ในรถมานานหลายชั่วโมง จึงได้แต่เพียงย่อตัวลงนั่งยอง แล้วยกขาสองข้างมันขึ้นเหนือพื้น เพื่อเป็นการทักทายยามเช้า และปล่อยมันลงบนพื้น พร้อมกับปล่อยร่างกึ่งไร้วิญญาณของตัวเอง กลับเข้าบ้าน ล้มตัวลงนอนกับพื้นหินอ่อน ให้ความเย็นของพื้นกระทบกับผิวหนังโดยตรง หวังเพียงให้ความเย็นช่วยทำให้อยากหลับตาพักสบายๆ ต่อไป

    ความหลับไหลเริ่มคลอบงำได้ไม่นานเท่าใจต้องการ ก็ต้องสะดุ้งตื่น เมื่อแม่ตะโกนเสียงดัง ให้ตื่นไปดู ไอตัวเล็กมันตายแล้ว โดนรถชนเมื่อกี้นี้ อาการไม่รอด แบบไม่ต้องสืบ ด้วยสติที่ยังไม่ครบสมบูรณ์ดี จึงงัวเงีย และ ค่อยๆ เดินออกไป เหนแม่เอามันใส่ถึงพลาสติค และเอาไปฝังกลบในสวนข้างบ้าน


    ถ้าเราไม่งัวเงียเกินไป ที่ปิดประตูก่อนเข้าไปนอน มันคงไม่ออกไปนอกบ้าน
    ถ้ามันไม่ออกไปนอกบ้าน มันคงไม่ซุ่มซ่ามโดนรถชน ตาย

  11. pattararanee Says:

    มี แต่ เรื่อง เศร้า ๆ

    เรา ก็ มี แต่ ไม่่ เล่า ดี กว่า

    เดี๋ยว น้ำ ตา ท่วม บ้านพักฯ

    TT_TT

  12. เติ้ล Says:

    ไม่เคยเลี้ยงหมา แต่เคยมีหมาให้ป้อนข้าวทุกวัน
    หมาบ้านอื่น แต่มากินข้าวบ้านเติ้ล
    ชื่อ ‘ไอ้โก้ท่ามาก’ ต้องกินจากมือ ไม่ให้วางพื้น
    มันชอบกินโอโจ้สีชมพู กับบาโลน่า ((เรื่องมาก!!!))

    โก้ไม่อยู่บนโลกมา 7 ปีแล้ว
    และไม่เคยป้อนข้าวหมาตัวอื่นอีก((เช่นกันกับอีกหลายคน))
    แต่เวลาเจอหมามองหน้า ชอบคิดในใจว่า
    ‘มองทำไมวะ … เป็นไอ้โก้กลับชาติมาเกิดหรือไง … ถ้าใช่ก็เดินตาม!!’
    และแน่นอนว่าไม่เคยมีหมาตัวไหนเดินตามมาที่บ้านเลย
    😀

  13. pattararanee Says:

    เพราะอ่าน เรื่อง ถัดไป จึงมาเล่าดีกว่า

    คิดถึง หมาตัวแรก “ไอ้ด่าง” ถูกรถ สิบล้อทับ เพราะมารอรับเรากับแม่ที่ริมถนน แต่ตอนนั้นเรายังจำความไม่ได้

    “นังเหมียว” แมวตัวผู้ที่ถูำกเรียกให้ผิดเพศ หายจากบ้านไป มีคนบอกว่า คนอีกบ้านหนึ่ง เอาข้าวใส่ยาเบื่อ ให้มันกิน เพราะมันไปทะเลาะกับแมวของเขา

    “โนเนม” บางแก้ว สีน้ำตาล ตอนเป็นหมาเด็ก มันน่ารักมาก
    เราเกลียดหมา
    แต่เรารัก โนเนม มาก อยู่ด้วยกันมา 10 ปี
    เมื่อปีก่อน ลูกของโนเนม ตายไปก่อนหนึ่งตัว
    แล้วโนเนมก็ตาย เราเสียใจ
    แต่ร้องไห้ไม่ได้ เพราะแม่ร้องไห้นำไปแล้ว หากจะร้องไห้อีก คงร้องกันทั้งบ้าน
    หลังจากนั้นไม่นาน “หมวดอ้วน” ลูกของโนเนม ก็จากไป
    แม่รักมันที่สุด
    แม่เรานอนร้องไห้อยู่เป็นเดือน

    ตอนนี้ที่บ้านไม่เลี้ยงสัตว์แล้ว

  14. Modz(มด) Says:

    ไม่เคยมีประสบการณ์หมาหายค่ะ
    เพราะที่บ้านไม่เลี้ยงสัตว์

    มีมดกะน้องสาวแค่นี้ก็ปวดหัวแย่แล้ว เอิ๊กๆ

    อ่านแล้วรับรู้ถึงความรู้สึกได้เลยค่ะ

  15. แขก Says:

    เรียกชื่อ “หมวดอ้วน” ลำบากมั้ย
    ดีนะ ที่ไม่ได้อยู่แถวบ้านพักตำรวจ
    สงสารตำรวจแถวนั้น คงจะสะดุ้งทุกทีที่มีคนเคาะจานเรียกกินข้าว

  16. roundfinger Says:

    ชอบเรื่องหมาที่แบ่งๆ กันเล่ามาจังครับ
    อ่านแล้วอยากเขียนหนังสือเกี่ยวกับหมาจัง
    จะว่าไป มันก็เป็นส่วนเล็กๆ ที่น่ารักในชีวิตของแต่ละคนที่ไม่ค่อยมีใครรู้นิ
    อย่างชื่อหมา ก็น่าสนใจ อย่าง ไอ้โก้ท่าข้าม, โนเนม, หมวดอ้วน
    อยากเห็นหน้าพวกมันจัง

  17. ทราย Says:

    ไม่มีประสบการณ์หมาหาย
    แต่มีประสบการณ์เศร้าใจและอยู่ไกลจากคนรัก

    เห้ออ

  18. FuNo Says:

    วันนี้เป็นวันที่เศร้าที่สุด
    สาหร่ายมันหายออกไป
    ถึงตอนนี้จะครบหนึ่งวัน ยังคงหาไม่เจอ
    ไม่เคยเลี้ยงหมามาก่อนเลย
    ไม่เคยรักและผูกพันมากขนาดนี้

    ได้แต่หวังว่าจะเป็นแบบที่พี่เอ๋เขียน

  19. Suchart L. Says:

    พบหมาโกลเด้น วันที่ 28 May 2009 สีน้ำตาล-ครีม เพศผู้ อายุ ประมาณ 1ปี บริเวณถนนโชตนา ใกล้ ๆ แบงค์ชาติ จังหวัดเชียงใหม่

    ท่านผู้ใด เป็นเจ้าของ ติดต่อ สุชาติ 081 633 7300


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: