อีกสามวันโทรหาผมนะ สัญญานะ

กรกฎาคม 25, 2007

เคยมีพี่ที่รู้จักกันคนหนึ่งเคยไปป่วยที่ฝรั่งเศส
หลังจากนั้นพี่แกก็ขยาดการเดินทางไปต่างเมืองไปเลย
แกเล่าให้ฟังว่ามันเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก
คุยกับหมอไม่รู้เรื่อง โรงพยาบาลก็ไม่รู้อยู่ที่ไหน
แถมยังต้องนอนขดอยู่คนเดียว ไร้คนดูแล

ผมไม่เคยป่วยที่ต่างแดน และรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาตลอด
กระทั่งที่มาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ผ่านมาได้เกือบสี่เดือนก็ยังไม่ป่วย
น้ำมูกไหลนิดหน่อยตอนฤดูหนาวเท่านั้นเอง
ไหลมาได้หน่อยก็หยุดไหล เพราะมัน ‘แข็ง’ ไปเสียก่อน

แต่แล้วจุดอ่อนของร่างกายก็เล่นงานผมจนได้
เคยได้ยินมาจากที่ไหนสักที่ว่า ทุกคนมีจุดอ่อน
บางคนที่หัวใจ บางคนที่ขา บางคนที่ท้อง บางคนที่อวัยวะภายใน
แต่สำหรับผม จุดอ่อนนั้นอยู่ที่ คอ
จะเจ็บป่วยเป็นโรคเกี่ยวกับคอบ่อยมาก
ต่อมทอนซิลนี่เพื่อนซี้กันเลย เอาอีกละมึง อักเสบอีกแล้วล่ะสิ!

“คุณมีไข้ ต่อมทอนซิลอักเสบ” ประโยคนี้นี่คุ้นหูมาก
หมอคลีนิกไหนก็พูดแบบนี้ จนผมพอจะวินิจฉัยโรคได้เองแล้ว
“แกมีไข้ เจ็บคอแบบนี้ ต่อมทอนซิลแกอักเสบแน่นอน”
กระทั่งพี่สาวจบวิชาเภสัชกร ผมก็มียาประจำเป็นแคปซูลสีเขียวสลับฟ้า
มีชื่อเล่นๆ ที่เราเรียกกันว่า Amoxy กินประจำ ยังกะเด็กติด m&m
ตอนเก็บข้าวของมาที่นี่ ก็ไม่ลืมที่จะติดมันมาด้วยกล่องใหญ่
ลืมได้ไง ของโปรด!

แต่โชคไม่เข้าข้าง ผมดันไปป่วยไกลยาที่เตรียมมา ไปป่วยที่ปักกิ่ง
เริ่มจากอาการโรคกระเพาะ หิวก็ปวด อิ่มก็ปวด ลามไปถึงท้องเสียอยู่สองวัน
แล้วพอท้องหาย ก็ไล่มาที่คอ คอเริ่มเจ็บ ผมเริ่มรู้ตัวและพูดกับเพื่อนซี้
“ไอ้ทอนซิลมึงอย่าเพิ่งมาอักเสบตอนนี้ รอกลับเซี่ยงไฮ้ก่อน ยาอยู่ที่นู่น”
แต่มันก็ไม่ฟัง มันเจ็บระบมขึ้นเรื่อยๆ จนวันรุ่งขึ้นว่าจะไม่ไปดูกำแพงเมืองจีน
แต่ก็ห้ามใจไม่ไหว ไอ้ทอนซิลก็เลยประท้วง อักเสบหนักเข้าไปอีก
(นี่ผมก็เดาไปตามเรื่อง ไม่รู้ว่าจริงๆ มันเกิดจากอะไร)

แล้วไอ้พวกไข้นี่ไม่รู้เป็นอะไร ชอบมาตอนดึกๆ
ตอนชาวบ้านเขากำลังจะนอนพักผ่อน ตัวจะร้อนขึ้นมาทันที
คอจะเจ็บเหมือนกลืนกระบองเพชรเข้าไป จริงๆ แล้วถ้าเป็นช่วงหน้าหนาว
สาวๆ คงอยากอยู่ใกล้ เพราะตกดึกแล้วจะเป็นผู้ชายที่อบอุ่นโคตร!
(ผมมั่นใจว่าอบอุ่นกว่าพี่นภ พรชำนิ หรือ พี่บอย ไตร ซะอีก)
แต่นี่มันหน้าร้อน!! ก็เลยนอนสั่นอยู่คนเดียว หงิก หงิก หงิก หงิก

แปลก ตัวร้อน แต่หนาวมาก

วันรุ่งขึ้นมีคนพาไปโรงพยาบาล ผมผ่านด่านกรอกข้อมูลไปได้
ไปนั่งรอคุณหมอในห้อง พยาบาลชาวจีนเดินเข้ามาพูดภาษาจีนใส่
ผมตอบไปเท่าที่รู้ เธอถามว่า ฟังได้ พูดได้ใช่ไหม
ผมส่ายหัวดิก ฟังไม่ได้ พูดไม่ได้ครับ
เธอวัดไข้ แล้วบอกกับผมเป็นภาษาอังกฤษ “คุณมีไข้นิดหน่อย
สามสิบเจ็ดจุดสี่องศาเซลเซียส” ผมสงสัย ทำไมมันน้อยจัง
เธอเดินจากไป บอกว่าเดี๋ยวหมอมา

หมอมาแล้ว หมอเป็นฝรั่ง ก็สบายใจขึ้นหน่อย
ไม่ต้องวินิจฉัยโรคกันเป็นภาษาจีน ให้ป่วยหนักขึ้นไปอีก
หมอถามว่าเป็นมานานยัง ก็ตอบไปว่า สองวัน
หมอตรวจคอ ตรวจชีพจร เอาหูฟังแนบลำตัว
บอกให้หายใจลึกๆ อยู่สองสามที
แล้วขออนุญาตเอาแท่งอะไรไม่รู้เล็กๆ แหย่เข้าไปเล่นๆ ในคอ
เราก็อนุญาต วันนี้ร่างกายของผมเป็นของหมอแล้วนี่ครับ
หมอแหย่เข้าไป ทำหน้าเพลิดเพลิน
ราวกับกำลังเอาคอตตอนบัทแหย่รูหูตัวเอง
แหย่เสร็จหมอเอามันออกมาดู แล้วนึกขึ้นได้ว่า
เฮ้ย! มันดูด้วยตาเปล่าไม่เห็นนี่หว่า
ก็เลยขอตัวไปส่องด้วยกล้อง “สิบห้านาทีเดี๋ยวหมอกลับมา”

ผมนั่งกลืนน้ำลายที่เหมือนกลืนตะปูอยู่สิบห้านาที
หมอมาแล้ว หมอพ่นเป็นภาษาอังกฤษยากๆ หลายประโยค
ผมจับได้แค่ว่า “ผลตรวจเป็น Negative”
ผมก็นึกในใจใหญ่เลยว่า ไอ้เนกาทีฟนี่มันดีหรือร้ายกันแน่
ถ้าตรวจเอดส์เป็นเนกาทีฟนี่มันดีใช่ไหม?
เอ…แต่เนกาทีฟ มันก็แปลว่า ด้านลบนี่หว่า
ก็เลยงง เพราะนอกจากนั้น ฟังแทบไม่ออกเลย
หมอพูดไวอย่างกับเห็นว่าหน้าตาผมเป็นลูกครึ่งอเมริกัน
ทั้งที่วันนั้นดูคล้ายชาวบ้านจากชนบทไกลโพ้นของจีนมากๆ

ผมจับอะไรไม่ได้อีกเลย ได้แต่สังเกตหน้าตาหมอ
ดูมีแววตาเป็นกังวล ผมจึงตัดสินใจเอ่ยปากถาม
“ทุกอย่างปกติดีใช่ไหมครับ?”
หมอตอบ “มันควรจะกลับมาเป็นปกติภายในสามวัน
อีกสามวันคุณโทรหาหมอนะ ถ้ามันดีขึ้น”
หมอทำหน้าทำตาจริงจังราวกับเรากำลังจะเซ็นสัญญาเลิกผลิตขีปนาวุธ
ผมพยักหน้าแบบไม่แน่ใจ อะไรวะ ต้องโทรหาหมอด้วยเหรอ?
ไม่เคยเจอหมอที่ตั้งใจดูแลผู้ป่วยขนาดนี้มาก่อน

ผมเพิ่งอ่านเจออีเมลจากเพื่อนชาวจีนเรื่องหวัดนก
แล้วก็นึกประมวลกับอีกคำที่จับได้ในคำพูดของหมอ
“ไวรัส” แล้วหมอก็ชี้ไปที่คอหอยของผม
เอ…หรือหมอจะไม่แน่ใจว่ามันเป็นไวรัสชนิดไหน
และมันจะหายภายในสามวันหรือเปล่า?
หรือผมจะตายภายในสามวัน ตอนนั้นฟุ้งซ่านมาก
ฟุ้งซ่านก็เพราะไอ้การที่หมอบอกให้โทรหานี่แหละ!

เราคุยกันจบ หมอชวนเดินออกจากห้อง
ส่งแววตาซึ้งราวกับว่าเราจะได้เห็นกันครั้งสุดท้าย
หมอยังชวนผมคุยว่า มาปักกิ่งนานแค่ไหนแล้ว
ผมตอบว่ามาทำงานเดือนเดียว จริงๆ อยู่เซี่ยงไฮ้
เขาถามว่า เป็นคนเซี่ยงไฮ้เหรอ?
ผมบอก เปล่า ผมเป็นคนไทย
เขาหันมายิ้ม ผมชอบเมืองไทยมากๆ
ว่าแล้วก็ส่งคำสั่งจ่ายยายื่นให้นางพยาบาล
แล้วหันมาจ้องหน้าผมอีกครั้ง
“โทรหาหมอนะ ถ้าดีขึ้น อีกสามวัน”
ผมพยักหน้างงๆ
“สัญญากับหมอนะ” แล้วยื่นมือมาทำสัญญา
ผมหัวเราะออกมาในโชคชะตา นี่กูจะต้องตายจริงๆ เหรอเนี่ย?
“โอเคครับ สัญญา” ว่าแล้วก็เขย่ามือกันหมอ
หมอส่งนามบัตรมาให้ ผมดูชื่อ — Joseph Bush
แล้วแกก็จดเบอร์โทรศัพท์ให้ แล้วเดินจากไป

ผมรับยามา รีบกินทันที
ทุกวินาทีต่อไปนี้มีค่ายิ่ง
ผมอาจมีเวลาแค่สามวัน

อาการย่ำแย่ขึ้นทุกวัน
จนเบื่อตัวเอง เมื่อไหร่แกจะหายซะทีวะ

กลับเซี่ยงไฮ้ ผมหยิบยา m&m ของผมขึ้นมาซัด
หวังว่าจะหาย แต่วันรุ่งขึ้นก็ยังปวดแสบเจ็บเช่นเดิม
เมื่อวานจึงให้เพื่อนพาไปร้ายขายยา ได้แคปซูลจีนมากิน
ดีกัวดินจีน และที่ขาดไม่ได้คือ ชวนป๋วยปีแปกอ ตราลูกกตัญญู

ผมซัดยาหมอโจเซฟ บุช, ยาพี่สาว, ยาดื่ม, ยาอม
หวังว่าพวกมันจะลงไปช่วยกันคนละไม้คนละมือ
นอนแต่เช้า ดื่มน้ำโคตรเยอะ ดื่มเป็นแกลลอน
ผมอยากหายกลับมาเป็นปกติแล้ว
ที่สำคัญ นี่มันก็ครบสามวันแล้วซะด้วย

เมื่อคืน ผมนอนหลับ ด้วยคิดว่า พรุ่งนี้อยากหาย
และจะส่งข้อความไปบอกหมอโจเซฟ บุช
ว่าผมยังมีชีวิต

วันนี้ตื่นมา แม้จะยังไม่หายดีสักเท่าไหร่
แต่มันก็ดีขึ้นมาก ผมไม่รู้ว่าด้วยฤทธิ์ยาตัวไหน
แต่ผมคิดแล้วว่าเดี๋ยวจะส่งข้อความไปบอกหมอ

นับจากที่เราเจอกัน วันนี้เป็นวันที่สี่

39 Responses to “อีกสามวันโทรหาผมนะ สัญญานะ”

  1. อู Says:

    อ่านแล้วตื่นเต้นชะมัด!

    หมอท่านนั้นเค้าเป็นนักท่องเที่ยวหรือเปล่า? อาจจะไม่ใช่หมอก็ได้ เค้าเลยอยากรู้ไงว่าไอ้ที่ให้ยามั่วๆไปน่ะ มันได้ผลละป่าว!

    อูว่าเพราะชวนป๋วยปีแปกอแน่ๆเลย ได้กินสูตรต้นตำรับเลยนะนั่น
    ของเค้าดีจริงๆ

    อีกสองวันมาส่งข่าวบอกด้วยนะ สัญญานะ🙂

  2. ไอฝน Says:

    ตื่นเต้น..แม้ในยามป่วย;)

  3. แขก Says:

    ถ้าคุณหมอโจเซฟ รู้ว่า ท่านนิ้วเขียนเรื่องป่วยได้ยาวขนาดนี้
    คงสบายใจขึ้นแล้วล่ะนะ…หายวันหายคืนนะ

  4. roundfinger Says:

    วันนี้ดีขึ้นมากแล้วครับพี่
    รู้สึกโปร่งโล่งสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
    เวลาสุขภาพดีนี่มันอารมณ์ดีตามไปด้วยเจงเจง
    : )


  5. วันนี้วันที่สี่แล้ว เกินสามวันแสดงว่ารอดแล้วท่านพี่…….555
    ดูแลตัวเองดีๆ(ประโยคเช้ย..เชยเนอะแต่จริงใจนะท่านพี่)
    หายไวๆนะก๊ะ

  6. jummdcu Says:

    เอ๋…

    มีเพลงมาฝากหนึ่งเพลงนะ ลองอ่าน+ร้องตามก็ได้จ้ะ (ถ้าไม่เจ็บคอเกินไป)

    “วันที่ฉันป่วย”

    แค่อยากตื่น และฟื้นขึ้นมองเธอได้ และอยากให้อยู่ใกล้ๆ
    ในฝันนั้นมีดวงดาว ที่อยู่ไม่ห่างจากฉัน

    ดวงดาวที่ระยิบพราวและวาววาม คงจะไม่งาม
    ดั่งดวงตา ดวงที่จ้องมา ดั่งตาคู่นั้น
    คนดี คนที่ฉันมีอยู่เคียงกาย
    ทำให้หัวใจหวั่นไหวไปทุกอย่างกับเธอ

    ไม่มีใครที่ล้ำค่า ไม่มีใครสำคัญกว่า
    คนที่คอยห่วงหา คอยห่วงใยทุกลมหายใจ
    ก่อนหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้า
    ตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา
    พบความรักที่ล้ำค่า ความใส่ใจที่เกินกว่า
    ไม่อาจจะเสาะหาคำขอบคุณ ได้ดังตั้งใจ
    ก่อนหลับตาลงในวันที่อ่อนล้า จำแววตาที่สดใส
    คอยห่วงใยอยู่ ข้างๆกัน เพียงแค่เรานั้นตื่น

    **หวังว่าวันนี้จะได้รับข่าวดีจากคุณหมอคนนั้นนะ
    แล้วก็ส่งข่าวบอกเพื่อนๆด้วย เป็นห่วงเหมือนเดิม**

  7. เติ้ล Says:

    คุณหมอน่ารักสุดสุด

    รอดมาได้สี่วันแล้ว – – น่ายินดี
    หายป่วย หายอักเสบ ให้ไวรัสอะไรนั่นหายไปเร็ว ๆ นะคะคุณพี่

    ป.ล. กำลังจะจับรถไฟขบวนใหม่ อาทิตย์หน้า … ไม่เคยกลัวเท่านี้มาก่อน – – เฮ้อ!

  8. roundfinger Says:

    พี่จุ๋มครับ ตอนป่วยก็คิดถึงเพลงนี้เหมือนกัน ฮ่าฮ่า

    เติ้ล ขอให้สนุกกับรถไฟขบวนใหม่ อย่ากล้ว ฮื้อ…อย่ากลัว…

    เมื่อเข้าส่งข้อความไปบอกหมอว่า ดีขึ้นแล้วครับคุณหมอ
    คุณหมอตอบกลับมาว่า OK
    อยากรู้เหมือนกันว่า แกยังจำเราได้ไหมหว่า?

  9. snowflake Says:

    ถึงพี่เอ๋ ดีใจด้วยนะคะที่หายป่วยแล้ว
    ถึง พี่จุ๋ม เพลงวันที่เธอไม่สบาย ก้อเพราะดีนะคะ คิดว่าเหมาะกะพี่จุ๋มละคุณหมอบุช ที่พี่เอ๋ไปหา สุดๆๆ 🙂

  10. roundfinger Says:

    เป็นไงหว่า วันที่เธอไม่สบาย?

  11. ยาขอบ Says:

    หายดีแล้วเหรอ ดีใจด้วยนะ
    มีแรงเขียนหนังสือแล้วสิ

  12. pattararanee Says:

    หนังสือใหม่ รอคลอด
    “คอผม กับ คุณหมอโจเซฟ”

    *ดีวันดีคืนเน้อน้อง

  13. แขก Says:

    ไหนๆก็จะหายดีแล้ว

    “อีกสามเดือนมาหาผมนะ สัญญานะ”

    (เลียนแบบซะเลย ฮ่าฮ่า อย่าลืมนะ ตุลาคม)

  14. อู Says:

    พี่เอ๋เอ๋

    บอย ตรัย ละป่าวอ่ะ
    บอย ไตร?! นักร้องใหม่เหรอ

    อิอิ

  15. roundfinger Says:

    โอย…เขียนผิดอีกละ
    บอย ตรัย ครับ
    ผิดไปแล้ว

    : P

  16. jummdcu Says:

    “อีกสามเดือนมาหาผมนะ สัญญานะ”

    พี่แขกเล่นยังงี้เอ๋ก็กดดันกันพอดี
    แต่ถ้ามาได้ก็ดีนะ😉

  17. roundfinger Says:

    อยากกลับไปขายหนังสือครับ ฮ่าฮ่า
    ใครรู้บ้างไหมครับว่า งานหนังสือมีวันไหนครับ?

  18. pattararanee Says:

    เทคๆๆ

    งานหนังสือฯ

    17-28 ต.ค. 50 ค่ะ

    http://www.thailandbookfair.com/

    *อัพเดท เรื่อยๆ อีกทีนะ

  19. roundfinger Says:

    รับทราบครับพี่เอี้ยง ขอบคุณมากครับ

  20. อู Says:

    ตอบกันไวอย่างกะเล่น MSN
    หนุกดีนิ

  21. Chris Says:

    งานหนังสือปีนี้จะได้เจอคุณไหมครับ
    ถ้ามีโอาสอาจจะแวะไปเยี่ยมเยียน

  22. kanapo Says:

    ดีใจด้วยครับที่หายแล้ว

    ความลับอย่างหนึ่งคือ ส่วนใหญ่หมอไม่ค่อยชอบแยงคอคนไข้ดูครับ
    เพราะหลังจากที่แยงแล้ว เสต็ป ต่อไปคือการไอของคนไข้

    นั่งหมายความว่า เชื้อโรคในปากจะวิ่งมาบอกว่า “ยินดีด้วย คุณเป็นคนแรก ”

    ถ้าโดนโจมตีซ้ำเข้าหลายๆครั้ง

    วันถัดไปหมอจะถูกเืพื่อนหมอแยงคอ

    ด้วยรักและเคารพ

    :->m’26

  23. Qingqing Says:

    แวะมาเยี่ยมคนป่วย.. ^_^

  24. guyver Says:

    อ่านจากที่พี่เล่าให้ฟัง … ถ้าไม่ใช่เพราะพี่อาการร้ายแรง …

    หมอคงวางแผนจีบพี่อยู่แน่เลย … หมอชายเสียด้วย ^__^

    หายไวๆนะครับ

  25. roundfinger Says:

    เฮ้ย! นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลนา

    ความรู้จากคุณ kanapo ท่าจะจริงครับ

    Chris ครับ ถ้ากลับไปก็เจอกันในงานหนังสือแน่นอนครับ
    ยังไม่แน่ใจว่าช่วงนั้นจะมีงานมาซ้อนทับไหม อยากกลับไปขายของครับ หุหุ

  26. roundfinger Says:

    guyver > หวั่นๆ เหมือนกัน หมอคงชอบเด็กไทย

  27. pattararanee Says:

    มาขายหนังสือ แล้วมาทำบุญด้วยไหมคะคุณน้อง

    *ทำบุญเลี้ยงอาหารเด็กๆ และคนเฒ่า อิอิ

  28. Caramel Says:

    เข้าใจความทรมานของคุณนิ้วเลย เพราะโรคต่อมทอลซิลกับเราก็ซี้กันเหมือนคุณนิ้วนี่แหละ เป็นทีแทบอยากจะร้องไห้ ใครอย่ามาบังอาจจับแตกสัมผัสโดนหน้าบริเวณใกล้คอเราเด็ดขาด บางทีปวดตรงบริเวณกรามมากเพราะมันมีตุ่มเท่าเม็ดยาพาราบวมขึ้นมาทั้ง 2ข้าง ปวดลามมาถึงหัว แถมพาไข้มาเป็นเพื่อนอีก แค่กลืนน้ำลงคอแสนจะยากเย็น…ยิ่งตอนเรียนป.ตรี เป็นบ่อยมากปี1 ยัน ปี 4 แทบทุกเดือนมันต้องมาเยี่ยมเรา บ้านเราต้องมียาปฏิชีวนะ Amoxy ติดบ้านไว้เสมอเหมือนกัน แต่มี+ยา Danzen ลดบวมด้วย ไปหาหมอบ่อย จนหมอบอกว่าสงสัยต้องผ่าตัดทิ้ง เพราะกินยามาก ๆ ไม่ดี แล้วมันจะดื้อยา เพราะหลังๆ เป็นมาก ๆ ยาก็เอาไม่อยู่ แต่เราไม่กล้าผ่าเพราะน้าเราเคยไปผ่ามาแล้ว ภูมิต้านทานแย่ลง เวลาปกติก็ปกติดี แต่เวลาไม่สบายทีก็ต้องหาหมอลูกเดียว กินยาเองสุ่มห้าสุ่มหกไม่ได้แล้ว เพราะอยู่ๆเกิดอาการแพ้ยาสารพัดหลังจากการผ่าตัด แพ้แม้กระทั่งยาพารา ทั้งที่ก่อนผ่าก็ไม่เป็น ในเมื่อเราตัดสินใจไม่ผ่า หมอก็เลยแนะนำให้พยามเครียดน้อยลง พักผ่อนมาก ๆ ดื่มน้ำ เยอะ ๆ ไม่ควรทานของทอด ของกรุบกรอบ ของร้อนใน เพราะช่วงไหนพักผ่อนเครียดหรือพักผ่อนน้อยก็จะมีอาการ เราก็ปฏิบัติตามที่หมอแนะนำนะ หลังๆ มันก็ไม่ค่อยเป็นจริง ๆ เลยอยากแนะนำคุณนิ้วว่า สนใจใส่ใจดูแลสุขภาพตัวเองไว้ก่อนดีกว่า อย่ารอให้เป็นแล้วค่อยกินยาเลย กินยาเยอะ ๆ ไม่เป็นผลดีต่อร่างกายหรอก

    ป.ล.1 ดีใจด้วยที่มีชีวิตรอดจนวันที่ 4
    ป.ล.2 อยู่เมืองจีนคุณนิ้วเคยกินซาลาเปาไส้กระดาษตามที่เป็นข่าวมั้ย

  29. เจน Says:

    อ่านแล้วเป็นห่วงแต่ก็แอบหนุก ขอให้หายวันหายคืนเน้อ
    ตอนนี้เราก็ป่วยอยู่เหมือนกัน หลังเจ็บเพราะโดนแทงมาสดๆ TT
    ช่วยเป็นกำลังใจให้ข้าพเจ้าผ่านพ้นวันนี้ไปได้ด้วยเถิด…

  30. JAM Says:

    ตื่นเต้นแฮะ….
    แต่ปกติ เส้นตายเค้ามักจะนับกัน เจ็ดวันนะพี่เอ๋(อ่านเดอะริง มากไป)

    คุณหมอน่ารักมากๆ
    แต่กินยาผสมกันเข้าไปขนาดนั้น
    จากโรคต่อมทอลซิล อาจจะกลายเป็นโรคอื่นได้นะ

    อ่า…หายไวๆ จะนับวันเอาใจช่วย^___^

  31. นุ่น Says:


    หายไวๆเน้อ

    เรือที่หายไปอาจมาใหม่ก็ได้นะ ….

    😀

  32. echaba Says:

    เฮือก!!!….
    เพิ่งกลับมา งานเยอะมาก แต่ก็มันส์โคตร (ใครจะอยากรู้ของมึง)

    แอ๊ด….

    เมื่อเช้าเข้ามา แต่ด้วยความฮารูฮารายาวเหยียดของจำนวนตัวหนังสือ
    เลยต้องขอตัวออกไปก่อน อย่างที่บอก ว่าวันนี้มัน..เฮือก!!!
    ป่วยแล้วหายก็สบายดีแน่อยู่แล้วละเนอะ
    แต่ทำไมถึงได้เล่าอะไรรีบร้อนซะขนาดนั้น เป็นโรคหอบหืดด้วยรึเปล่าเนี่ย!
    บอกตรงๆ
    ขอบคุณมาก นิ้วกลม สำหรับเฮือกก๊อก2
    ขณะที่พิมพ์ไปก็กำลังยิ้มอยู่ หุบไม่ลง ตลกอ่ะ (คนป่วยเข้าโรงพยาบาลไปหาหมอเป็นเรื่องตลก)- –

    ขอตัวไปขำก่อน คิก! ไม่อยากจะบอกว่าคิดอะไรต่อจากคุณหมอ
    ว่าแต่..คุณหมอนี่ญาติใครหว่า..

    กริ๊ก

  33. Modz(มด) Says:

    ดูแลตัวเองด้วยนะพี่เอ๋

    มดก็หวัดเล่นงานหนัก

    ดีนะที่เป็นหลังสอบ ไม่งั้น หึหึ..ไม่ได้อ่านหนังสือ

    มดกับเจ้า “อม็อคซี่”ก็เพื่อนซี้กันเลย

    มดเป็นภูมิแพ้ไง ยาตัวนี้จะมาเรื่อยๆ เมื่อไหร่ป่วย เจอกัน

    แต่เดี๋ยวนี้เหมือนเชื้อมันดื้อยาแฮะ

    ต้องกินยาแพง ยาสูงกว่านี้ ไม่งั้นไม่หาย

    ดูแลตัวเองดีดีนะจ๊ะ

    (อ่านเรื่องนี้แล้วตลกดี ไม่รู้ทำไม😀 )

  34. pattosan Says:

    หมอเค้าเป็นอะไรกับคนที่ริเริ่มสงครามกับ คุณซัดดัม หรือเปล่าครับ
    บางทีที่ให้เบอร์มาเค้าอาจจะอยาก ซัดคุณ ก็เป็นได้นะครับ
    น่ากลัวทีเดียว

    แต่เมื่อเค้าผมดูข่าวแล้ว ศาลฏีกาออกมาตัดสินว่าหมอวิสุทธิที่เคย ซัด ภรรยาตัวเองจนถึงแก่ความตายนั้นผิดจริง
    หมอวิสุทธิ โดนกฏหมายซัดแล้วละครับ
    คราวนี้ถึงชีวิตทีเดียว

    นอกเรื่องไปไกล ขอให้หายไวๆแล้วกันครับ

  35. roundfinger Says:

    ขอบคุณคุณ Caramel มากๆ เลยครับ จะเก็บคำแนะนำมาปฏิบัติครับผม
    โดยเฉพาะเรื่องของทอดและการนอนน้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำเป็นประจำเลย
    ส่วนเรื่องซาลาเปา ได้ข่าวมาจากคุณแม่เหมือนกันครับ เคยเล็มๆ ไปลูกสองลูก
    หวังว่าลูกนั้นจะไม่ได้ใช้ลังกระดาษน่ะครับ

    เจน, แจ๋ม, นุ่น ขอบคุณมากครับ

    echaba, มด ดีใจที่ตลกครับ

    คุณ pattosan ผมก็มีคำถามเดียวกันครับ อาจเป็นญาติท่านบุช
    ปลอมตัวมาสืบราชการลับ แต่แกคงไม่อยากซัดผมหรอกม้างครับ
    : )

  36. สิ Says:

    พี่เอ๋ หายไวๆนะ ขอให้ไม่เป็นอะไร

    รักษาสุขภาพด้วย

    ปล.พี่เอ๋อบอุ่นกว่าพี่นภจริงหรือ? 55

  37. ปอนด์ Says:

    นอนเยอะๆ ห่มผ้าหนาๆ ทานยาไม่ให้ขาด
    หายขาดๆๆๆๆๆๆ
    (หมอหมาฟันธง)


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: