มรณาพายุสติ

กันยายน 18, 2007

มรณานุสติ คือ การตั้งสติด้วยการรำลึกถึงความตายอยู่เสมอ

ผมเพิ่งรู้วันนี้ตอนบ่ายเกือบเย็นว่า “ไต้ฝุ่น” จะพัดเข้าเซี่ยงไฮ้
ข่าวค่อยๆ น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ เริ่มจากเพื่อนร่วมงานเดินมาบอกว่า
“พรุ่งนี้เราไม่ต้องไปขายงานแล้ว เพราะออฟฟิศลูกค้าปิด
เราจะส่งอีเมลไปขายแทน” อืม…เริ่มแปลกๆ หลังจากนั้น
ก็เริ่มมีเสียงลือในออฟฟิศว่า “พรุ่งนี้พวกเราไม่ต้องมาทำงาน
ให้หมกตัวอยู่ที่บ้าน เพราะมันอันตรายเกินไป”

น้องในกลุ่มอ่านข่าวแล้วเดินมาบอกว่า “พรุ่งนี้โรงเรียนที่นี่
ปิดหมดเลย ให้เด็กๆ อยู่บ้าน” ผมเริ่มหวั่นใจ และคิดว่า
มันเริ่มน่ากลัว

น้องอ่านข่าวอีก เดินมาบอกว่า “นี่เป็นไต้ฝุ่นลูกใหญ่ที่สุด
ในรอบสิบปีที่เซี่ยงไฮ้เคยเจอมา ยินดีด้วยเอ๋”

ผมบอกน้องไปว่า “คืนนี้เราคงต้องตุนข้าวปลาอาหารและมาม่า
เราอาจไม่ได้ออกมาอีกสักสัปดาห์หนึ่ง อย่าลืมตุนน้ำไว้ดื่มด้วย”
น้องหัวเราะร่าบอกว่า “ถ้ามันหนักขนาดนั้นก็ดีสิ”

เพื่อนสาวคนหนึ่งบอกกับผมว่า เธอแชทกับเพื่อนในเอ็มเอสเอ็น
เพื่อนแนะนำว่า สภาพอากาศวินาศแบบนี้ ไม่มีอะไรดีไปกว่า
การหมกตัวอยู่ที่ห้องแล้วร่วมรักกับคนรัก” ในวงเล็บว่า (ก่อนตาย)

ผมนึกถึงเพลงของสี่เต่าเธอ “ออกมาผ่อนคลาย”
“ออกมาคลายลีลาเร่าร้อน ก่อนโลกาจะพังพินาศ”
ผมยังนึกในใจ ถ้าพรุ่งนี้ไต้ฝุ่นพัดเซี่ยงไฮ้ราบเป็นหน้ากลอง
คืนนี้ผมจะทำอะไรดี?

กระทั่ง “มื้อสุดท้าย” ของชีวิต ผมจะไปร่วมรับประทานกับใครดี?
ผมเลือกใช้โอกาสสุดท้าย (อาจมื้อสุดท้าย) ไปกับเพื่อนและน้อง
ในกลุ่ม เราดื่มเบียร์กันไม่รู้กี่ขวด คุยเล่น และหัวเราะสนุก
สนุกเหลือเกิน มีความสุขเหลือเกิน ทุกคนรอบตัวยังกินข้าว
กันตามปกติ เหมือนพรุ่งนี้จะไม่มีไต้ฝุ่น ชีวิตก็เป็นของมันแบบนั้น

ตกดึก ร้านเกือบปิด เจ้าของร้านกล่าวอะไรบางอย่าง
ผมจินตนาการไปเองว่า เธอกำลังกล่าวอำลาแขกทุกคน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายในชีวิตของพวกเราแล้วทุกท่าน
เรามาสนุกร่วมกันให้เต็มที่เป็นครั้งสุดท้ายกันเถิด

แล้วทุกโต๊ะก็ร้องเพลง “แฮปปี้เบิร์ดเดย์” ขึ้นพร้อมกัน!
หญิงสาวคนหนึ่งรับหน้าที่ “เป่าเทียน” ร้านดับไฟ
แล้วเปิดขึ้นอีกครั้ง พนักงานในร้านต่อแถวเหมือนเด็กเล่นรถไฟ
แล้ววิ่งวนไปรอบร้าน ผมนึกในใจ-สนุกกันครั้งสุดท้าย?

ทุกคนวิ่งเล่นอย่างมีความสุข ลืมทุกข์ไปชั่วขณะ
ผมเอง-ด้วยฤทธิ์เบียร์ที่น้องๆ รินเอารินเอา ก็เพลินไปกับเขาด้วย
มีความสุขดี หัวเราะเสียงดัง กลบเสียงฝนตกหนักข้างนอก

พนักงานในร้านวิ่งต่อแถวเป็นรถไฟอยู่หลายรอบ
แล้วก็เล่นเกมอะไรสักอย่าง เหมือนเด็กๆ เล่น
แต่ดูมีความสุขเหลือเกิน

บางวัน เราก็ต้องการอะไรแบบนี้
โดยเฉพาะวันก่อนที่ไต้ฝุ่นจะโถมเข้ามาสู่ชีวิต
ในชีวิตจริง เราเดาไม่ได้ ไม่มีกรมอุตุฯ มาคอยพยากรณ์
ดินฟ้าอากาศและชะตาชีวิต เราไม่อาจเตรียมตัว
รู้แค่ว่า สุขให้มาก ก่อนที่ไต้ฝุ่นจะพัดเข้ามาน่าจะดี

ผมว่าเป็นความรู้สึกที่แปลกดี
เรารู้ว่าพรุ่งนี้ไต้ฝุ่นจะพัดกระหน่ำสู่เมืองที่เราอาศัย
แต่เราทำอะไรไม่ได้เลย-ไม่ได้เลยจริงๆ
ธรรมชาติเหนือการควบคุมของมนุษย์

หลายอย่างในชีวิตที่เราไม่สามารถเปลี่ยนทิศทางมันได้
เอาตัวเข้าขวางก็ปลิว และอาจเจ็บตัวเปล่าๆ

พรุ่งนี้ไต้ฝุ่นจะเข้าเซี่ยงไฮ้ หรืออย่างเร็วก็คืนนี้
เมื่อมันผ่านไป จะเหลืออะไรบ้าง

และ-ถึงวันนั้น, เราคงได้เต้นรำกันอีกรอบ

19 Responses to “มรณาพายุสติ”

  1. undercurrent Says:

    ดีใจจัง วันนี้เข้ามาเป็นคนแรกแฮะ

    เมื่อใต้ฝุ่นผ่านไป ก็คงเหลือแต่รุ้งสีสดใจ กับโลกใบเดิม ที่สภาพอาจเปลี่ยนไป

    If everyone cared and nobody cried
    If everyone loved and nobody lied
    If everyone shared and swallowed their pride
    We’d see the day when nobody died

    พอดีกะลังชอบเพลงนี้ เลยขอฝากเนื้อเพลงนี้ไว้ท่อนนึง

    สุดท้าย ขอให้คุณนิ้วปลอดภัยนะคะ 🙂


  2. ไม่อยากเชื่อ! ว่าเรื่องที่รออ่าน จะเป็นเช่นนี้..ไม่สนุกเลย,มันน่ากลัว

    แต่อย่างไรซะก็ขอให้..คุณพระคุ้มครอง..โอมเพี่ยง.
    อย่าเอาตัวเล็กๆออกมาสู้โลกภายนอกหละ เก็บและหมกตัว
    อยู่ในห้องหละ น้ำพร้อม อาหารพร้อม และกำลังใจ(สติ)ต้องพร้อมนะ

    แล้วจะรออ่านเรื่องต่อไปนะ. take care


  3. แล้วจะติดตามข่าวคราวนะครับ

  4. นุ่น Says:

    กะลังเจอกับไต้ฝุ่นชีวิตลูกใหญ่เลยตอนนี้พี่เอ๋ เอาตัวขวางก็ไม่ได้จะให้มัน

    เปลี่ยนทิศก็ไม่ได้ ต้องรอจนกว่ามันจะผ่านไปแหละ เมื่อมันผ่านไปอาจจะเหลือ

    ความภูมิใจว่าอย่างน้อยชีวิตเราก็ได้เจอและได้ดูไต้ฝุ่นชีวิตลูกใหญ่มันผ่านไป

    จะได้ไปเล่าให้คนอื่นฟังได้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยผ่านมันมาแล้ว

    ป.ล. ไต้ฝุ่นอาจพัดเอารองเท้าข้างที่ทำหายไปกลับมาหาคู่ของมันอีกก็ได้เนอะ

    😀 😀


  5. http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8

    ลองอ่านนะเผื่อจะช่วย หรือไม่ช่วย .. นะ 😉

  6. pattararanee Says:

    Good-bye days
    Skyline

    http://www.channel-ai.com/blog/2006/07/10/good-bye-days/

    take care ka nong Aey

    ยิ้มไว้ๆ

  7. roundfinger Says:

    ไม่น่าจะน่ากลัวอะไรนะครับ (เดาเอา)
    นี่ก็ “ดราม่า” ไปดูเล่นๆ อย่างที่บอกครับ
    ลองคิดแบบ “มรณานุสติ” โดยใช้ “พายุ” เป็นอุปกรณ์ประกอบ
    ขอให้ไม่มีใครเป็นอะไรมากจากพายุครั้งนี้เช่นกันครับผม : )


  8. ..

    พายุในใจ น่ากลัวที่สุด …

    หากเราไม่รู้จักมรณาพายุสติพิจารณามัน


  9. คุณพระคุ้มครองนะครับ

  10. beambongga Says:

    นึกถึงเรื่องทวิสเตอร์

    ชอบดูภาพพายหมุน

    มันรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ

    เราเป็นเพียงมนุด(ต่างดาว)ตัวเล็กๆที่อยู่บนโลก

    “เป็นไต้ฝุ่นลูกใหญ่ที่สุดในรอบสิบปีที่เซี่ยงไฮ้เคยเจอมา”

    เมื่อเคยมาแล้ว

    ในคราวนี้ใยจะเจออีกครั้งไม่ได้

    ขออวยพรให้โชคดี

  11. เจน Says:

    คงไม่ต้องห่วงว่าพายุจะพัดฝุ่นผงมาเข้าตาท่านนิ้ว
    เพราะตาท่านคงมีระบบปิดอัตโนมัติ อิอิ

    แต่ถ้าได้เจอตาพายุก็ฝากถามด้วยว่ายายไปไหน
    เป็นห่วงงงงงงเด้อออออออออออ

  12. Qingqing Says:

    ฝากสวัสดีคุณวิภาด้วย 🙂

  13. oum Says:

    ธรรมชาติเหนือการควบคุมของมนุษย์
    แต่มนุษย์สามารถควบคุมตัวเองได้ ว่าต้องทำอย่างไร

    ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ

    ^^

  14. :D Says:

    เพิ่งเข้ามาอ่าน
    ขอให้ปลอดภัยนะขอรับท่าน

  15. เอ Says:

    เพิ่งได้เข้ามาอ่านเอาวันนี้ เลยเดาเอาว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
    เพราะไม่งั้นพี่เอ๋คงไม่เขียนเรื่องดอกไม้บนเอ็มได้เป็นเรื่องเป็นราว
    ขนาดนั้น คงสละเนื้อที่บนบล๊อกเขียนเรื่องผจญภัยไต้ฝุ่น ณ เซี่ยงไฮ้
    ไปแล้วล่ะ หลังจากอ่านจบนึกไปถึงหนังเรื่อง “ลูกบ้าเที่ยวล่าสุดอ่ะค่ะ”
    พี่เอ๋และเพื่อนๆคิดว่าดีมั๊ยคะ ถ้าเราจะล่วงรู้ถึงวันตาย และจะจัดสรรเวลา
    ที่เหลืออยู่ให้ใช้ไปได้อย่างคุ้มค่าที่สุดยังไงน่ะค่ะ เอ่อ..แอบเห็นด้วย
    กับคำแนะนำของเพื่อนในเอ็มของเพื่อนสาวของพี่เอ๋นะคะ
    (…….#__#…..)

    คุณpattararaneeคะ สองเพลงนั่นน่ะเพลงโปรดของเอเลยล่ะค่ะ
    ชอบ Yui มากเลย เพลงเพราะแทบทุกเพลงเลยค่ะ

  16. jummdcu Says:

    อืมม..

    เวลากว่าห้าชั่วโมงเมื่อวานนี้สำหรับตัวเอง
    ก็เปรียบเหมือนพายุเล็กๆที่โหมกระหน่ำเข้ามาในชีวิต (อีกแล้ว)
    ตอนนี้ชักปลงๆ (ได้รึเปล่าน้อ)

    อ่านแล้วนึกถึงตอนที่ไปสมองไหวฯแล้วเจอไต้ฝุ่น
    เห็นบรรยากาศสับสนวุ่นวายบนสถานีรถไฟ้ใต้ดิน
    เข้าใจเลยว่ามันน่ากลัวจริงๆ

  17. อุ๋ม Says:

    อ้าว ไม่มีไต้ฝุ่นแล้วนะ
    รู้มั๊ยทามไมไม่มี
    ก้อไต้ฝุ่นรอให้พี่ไปกินมื้อสุดท้ายกะอุ๋มก่อนไง 55
    กินเสร็จก้อฆ่าทิ้ง ได้ไม่ต้องเจอไต้ฝุ่น
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

  18. ทราย Says:

    ดูแลตัวเองนะคะ

    ป.ล. ณ ออกยังอ่ะ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: