ก้าว-รอ-ก้าว

ตุลาคม 13, 2007

null

วันนั้น พ่อ-ลูกคู่นี้เดินอยู่ข้างหน้าผม
ทั้งคู่เดินช้าเอื่อย
ผมรีบ ตื่นสาย และต้องเข้าประชุมตอนเช้า จ้ำอ้าว
ผมรู้สึกว่าทั้งคู่เดินช้ามาก
ช้า-พอที่จะทำให้ผมชะลอจังหวะการเดินของตัวเองลง
เหมือนทั้งคู่กระซิบประโยคอิคคิวซังใส่หู
“จะรีบไปไหน จะรีบไปไหน พักเดี๋ยวหนึ่งซี่”
ซึ่งจะว่าไปทรงผมของน้องชายคนนี้ก็คล้ายอิคคิวอยู่

ผมเหลือบมอง “ก้าวเล็กๆ” ของเด็กน้อย
สลับกับจังหวะการ “เขยิบขา” ของคุณพ่อ

เด็กน้อยก้าวได้แค่ทีละคืบ
สั้นๆ ช้าๆ
ไม่รู้กี่ก้าวจึงจะเท่ากับก้าวหนึ่งของคุณพ่อ
คุณพ่อ-ที่ก้าวเดินบนพื้นโลกมาไม่น่าจะต่ำกว่าสามสิบกว่าปี

จะว่าไป คุณพ่ออาจจะเดินจ้ำอ้าว (เหมือนผม) มามากแล้ว
วันนี้จึงอยากก้าวเดินช้าๆ สูดอากาศเย็นๆ บ้าง
จึงเลือกที่จะหย่อนลูกน้อยลงบนพื้นถนน
และก้าวเดินตามจังหวะของลูก-เล็กๆ ช้าๆ

หากคุณพ่อคนไหนเลือกที่จะจูงมือลูงแล้วเดินไปพร้อมกัน
นั่นย่อมเท่ากับว่าคุณพ่อคนนั้นได้เลือกแล้วที่จะเปลี่ยนจังหวะของตัวเอง
เปลี่ยนมาเดินในจังหวะก้าวเล็กๆ-เดินตามลูก

ผมคิดในใจ-เมื่อไหร่พี่กับลูกชายจะเดินถึงบ้านครับ?

ก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน บริเวณเดียวกัน บนถนนเส้นเดียวกัน
ผมพบกับชายชราคนหนึ่งซึ่ง “เขยิบขา” เดินช้ามาก
เรียกได้ว่าทีละครึ่งคืบ เล็กๆ ช้าๆ ไม่ต่างจากเด็กชาย
ช้ากระทั่งว่า หากเรามองเผินๆ ปล่อยเวลาผ่านไปสักนาที
ในโลกที่ทุกสิ่งวิ่งไว คุณตาเหมือนจะไม่ได้ขยับไปไหนเลย!

ผมเห็นแล้วก็คิดในใจ-เมื่อไหร่คุณตาจะเดินถึงบ้านครับ?

โลกมักหมุนไปตามจังหวะของหนุ่ม-สาว
จังหวะการก้าวเดิน “ปกติ” ของโลกมักถูกกำหนดและวัดจาก
จังหวะก้าวเดินอันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและความรีบเร่ง
ของวัยหนุ่ม-สาว หากช้ากว่านั้นก็นับว่า ช้าผิดปกติ

โลกทุกวันนี้ จึงดูเหมือนไม่ใช่โลกของเด็กและคนชรา
ที่เดินช้ากว่าจังหวะการหมุนของโลก-ช้าเกินไป

ก้าวสั้นๆ ทางไกลๆ ต้องการใครสักคนมาประคับประคอง
และดูแล หากว่าเกิดหมดแรงเดินขึ้นมากลางทาง

พ่อ-ลูก และคุณตา ในเวลาสองวัน
แสดงการออกแบบที่สมดุลของธรรมชาติให้ผมเห็นว่า
ธรรมชาติได้คิดมาอย่างดีแล้ว
ที่ให้เด็กน้อยมีก้าวเล็กและจังหวะก้าวที่ช้าเอื่อย
เพราะขายังไม่แข็งแรง หากล้มก็จะได้ไม่เจ็บหนัก
คนชราก็เช่นกัน ขาเริ่มอ่อนแรงและอ่อนแอ
หากทำอะไรรวดเร็วเกินไป ล้มขึ้นมาก็อาจจะเจ็บหนัก

และผมว่า ธรรมชาติคิดช่วงเวลามาเรียบร้อย
เมื่อเป็นเด็กน้อยก้าวช้าๆ เราต้องการคุณพ่อเดินจูงมือไปพร้อมกัน
ประคับประคองดูแลจนเราเติบใหญ่และเปลี่ยนเป็นเดินเร็วในจังหวะหนุ่ม-สาว
ระหว่างนั้นคุณพ่อก็แก่ตัวลง ก้าวที่เคยใหญ่กลับหดสั้น
จังหวะถี่เร่งกระชั้นกลับช้าเอื่อย เมื่อนั้นชายหนุ่มที่เคยเป็นเด็กน้อย
ก็จะมีโอกาสได้กลับมาเดินจูงมือประคับประคองคุณพ่อในยามชราบ้าง
เปลี่ยนจังหวะของตัวเอง เดินตามพ่อ-ก้าวเล็กๆ ช้าๆ

ผลัดกันคนละวันเวลา
แหม มันช่างสมดุล

แต่มนุษย์ก็ไม่ได้ดำเนินตามวิถีทางของธรรมชาติเสมอไป
บ่อยครั้งไปที่เราเห็นคุณพ่อ-คุณแม่ ดูแลและก้าวเดินตามจังหวะของลูก
แต่น้อยครั้งที่เราจะเห็นลูกหนุ่มลูกสาว
ก้าวเดินไปพร้อมๆ กับจังหวะชราช้าๆ ของคุณพ่อคุณแม่

ที่นี่ ผมเห็นคนหนุ่ม-สาว เกาะเกี่ยวกันเดินในจังหวะเดียวกัน-เร็วเร่ง
เห็นคนชราเดินคนเดียว ในจังหวะที่ไม่เกี่ยวพันกับโลก บ่อยครั้ง
มีบ้างบางครั้งที่เห็นคุณปู่-คุณย่า คุณตา-คุณยาย เดินจูงมือกัน
ก้าวในจังหวะชราของตัวเอง ไม่สนใจโลกที่หมุนไวรอบตัว
บางครั้งเห็นคุณตาเข็นรถเข็นให้คุณยายที่เดินไม่ไหวนั่งสูดอากาศเย็น

ธรรมชาติอาจคิดมาไม่ถ้วนถี่พอ
เพราะระยะเวลากว่าที่คุณพ่อ-คุณแม่จะแก่ตัวนั้นมันอาจจะนานเกินไป
นาน-จนทำให้เด็กน้อยลืมว่า ครั้งหนึ่งคุณพ่อชราที่เดินช้าๆ ในวันนี้
เคยเปลี่ยนจังหวะการก้าวเดินของตัวเองให้ช้าลงเพื่อมาเดินจูงมือเขา

Advertisements

24 Responses to “ก้าว-รอ-ก้าว”

  1. เจน Says:

    แวะมาทักทายก่อนกลับบ้านไปหาคนที่ก้าวช้าๆของเราบ้าง 🙂

  2. Oui Says:

    อยากกลับบ้านไปจูงอาม่าบ้างจังเลย

  3. echaba Says:

    แอ๊ด..

    อืม..

    ถ้าการอัพบล๊อกเป็นก้าวชนิดหนึ่ง
    เฮียเราคงเริ่มจะ ช ร า ภ า พ ไปบ้างแล้ว เหอๆ
    เอ อีกไม่กี่วันก็จะกลับบ้านแล้วนี่..

    เมื่อไหร่คุณตาจะถึงบ้านครับ? ^^

    กริ๊ก..

  4. Modz(มด) Says:

    ธรรมชาติก็สร้างทุกอย่างเพื่อให้สมดุลกัน คู่กันอย่างนี้แหละ

    โอ้วว โรแมนซ์มากก

    ว่าไป เดี๋ยวพี่เอ๋ก็ต้องเปลี่ยนมาเป็นเดินช้าๆ แล้วนี่เนอะ 55 มีหลานจูง เอิ๊กๆๆ ล้อเล่นๆ

  5. dorkygirl Says:

    เหมือนพวกที่ขับรถเร็ว จะรีบกันไปไหน
    ยังไงก็เจอกันไฟแดงข้างหน้าอยู่ดี…55+


  6. ก้าวแรก..

    บ้านหลังเล็ก อบอวนด้วยไอแห่งความอบอุ่นของต้นฤดูฝน
    เมื่อหลายปีก่อน เด็กน้อยอายุกำลังจะครบ 1 ขวบใส่เสื่อผ้าคลุมกาย ตัวหนา…

    เด็กน้อยนั่งเล่นของเล่นใกล้ใกล้กับพ่อ พ่อนอนเรียบตัวลงบนเตียงอุ่นอยู่ใกล้ใกล้กับลูกน้อย มือน้อยน้อยของลูกจิกเส้นผมบนหัวของพ่อ และพยุงตัวเองยืนขึ้น แบบเกาะยืน ขาน้อยน้อย ที่ไม่แข็งแรง
    ดูโงนเงน กระด๊อก กระแด๊ก ไปมา ทรงตัวอยู่พักใหญ่ พ่อยิ้มไม่พูดอะไร หันไปช้าช้า ใช้สายตาบอกให้แม่ที่นั่งพับผ้าอ้อมรีบดู ความ-พยายามของลูก ทุกอย่างอยู่ในความเงียบ มีแต่เสียงหัวใจเท่านั้นที่ส่งเสียงดัง

    มือน้อยเริ่มคลายปล่อยเส้นผมบนหัวพ่อ ขาที่ไม่แข็งแรงนัก เมื่อตั้งศูนย์ได้ เริ่มก้าวออกจากจุดเดิมไปยังอีกจุดนึง ด้วยแรงของสองขาที่เริ่มจะแข็งแรง ก้าวเดียวเท่านั้น แล้วล้ม แต่ก็ทำให้ผู้ที่มีก้าวที่แข็งแรงกว่านั้นหัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อเห็นก้าวแรก.. 🙂

  7. undercurrent Says:

    “โลกมักหมุนไปตามจังหวะของหนุ่ม-สาว
    จังหวะการก้าวเดิน “ปกติ” ของโลกมักถูกกำหนดและวัดจาก
    จังหวะก้าวเดินอันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังและความรีบเร่ง
    ของวัยหนุ่ม-สาว หากช้ากว่านั้นก็นับว่า ช้าผิดปกติ”

    เรามองว่า จังหวะการหมุนของโลก อาจไม่ได้หมุนไปตามจังหวะ ของหนุ่มสาว แต่อาจเป็นได้ว่า คนที่มองจังหวะการหมุนของโลก นั้นเป็นคนหนุ่มสาว ??

    ในมุมมองของเด็ก หรือ ของผู้ที่สูงอายุ เค้าอาจมองว่า จังหวะของโลกนั้นจิงๆแล้วไม่ได้หมุนเร็วขนาดที่หนุ่มสาวมอง เพียงแต่ หนุ่มสาว ต่างหากที่พยายาม ทำให้จังหวะนั้นหมุนเร็วขึ้นดังที่หนุ่มสาวอยากให้เป็น

    PS: ปกติถ้าเราเจอคนที่เดินอยู่ข้างหน้าแล้วเดินช้าๆ ก็มักจะคิดไปได้ว่า “คุณพี่ไม่รีบ แต่หนูรีบค่ะ” แล้วก็จะเดินแซงไป

    (ช่างเป็นคนที่ไม่มีความละเอียดอ่อนเอาซะเลยนะเนี่ย –> ขออนุญาติ ว่า ตัวเองก่อนที่จะที่ถูกผู้คนรอบข้างว่า อิอิ )

  8. Caramel Says:

    ตอนเด็กๆกำลังหัดก้าวเดินช้าๆ แล้วสะดุดล้ม พ่อแม่จะก้าวเดินเร็ว ๆ มาประคอง แต่เมื่อโตขึ้นก้าวเดินได้เร็วๆ แต่ก็ยังพลาดล้มไม่ว่าจากเหตุอะไรก็แล้วแต่ พ่อแม่ก็ยังค่อยๆก้าวเดินมาคอยดูแลอย่างห่วงใย จะเห็นได้ว่าพ่อแม่คอยดูแลและห่วงใยในทุกย่างก้าวของลูก แต่ลูกส่วนใหญ่เมื่อก้าวได้เร็วเดินได้ไวก็มักจะเดินไปเลย โดยไม่ถอยหลังเดินกลับมาดูแลใส่ใจคนที่สอนให้คุณเดินก้าวแรก

  9. *modx Says:

    “ช้า-พอที่จะทำให้ผมชะลอจังหวะการเดินของตัวเองลง”

    ช้าบ้างก้อได้เห็นอะไรดีเสมอเลยน้า

  10. khun_aut Says:

    พ่อเดินช้า
    นำหน้า …
    ผมเดินเร็ว … ตามท่าน


  11. ก้าวรอก้าวสวัสดิ์ขอรับท่านนิ้ว

    (ข้าพเจ้าขออนุญาตเรียกเสียสนิทสนม ด้วยเพราะข้าพเจ้ารู้สึกสนิทท่านแม้ท่านจะไม่สนิทข้าพเจ้าก็ตามที)

    ผ่านตาหัวเรื่องครานี้แว่บแรกรู้สึกคุ้น ๆ แลเลยอ่านลงไปเรื่อย ๆ คิดอีกที “คุ้น ๆ แฮะ!” เลยเลื่อนกลับขึ้นไปหาหัวเรื่องอีกที อ้อ.. ‘ก้าวรอก้าว’ นี่เอง ทั้งหัวเรื่องและเนื้อหาช่างจำเพาะเหมาะเหม็งกับ Blogazine ฉบับหนึ่งที่กำลังขายดีเป็นเทน้ำเทท่าบนดาวพฤหัสบดีอย่างน่าชื่นหัวใจ

    เจอะหัวเรื่องเช่นนี้เห็นทีต้องโผล่ศีรษะออกมาเสียหน่อย (โดยมากอ่านอย่างเดียวน่ะขอรับไม่ค่อยถนัดคุยเท่าไร)

    ภาพคุณพ่อกับคุณลูกชายชวนข้าพเจ้าคิดหวนทวนทบถึงภาพหมีพูห์กับพิกเล็ตที่ซาบซึ้งหัวใจไหวโยนของผู้คนมามากหลาย (ท่านที่หากยังไม่เคยพบพานให้มองหาที่บล็อกท่าน ‘ปรายขอรับ) นั่นก็เป็นการเดินด้วยกัลล์อีกคู่หนึ่งที่อาจเป็นวัยหนุ่มสาว ่ช่วยเตือนให้คนในวัยซึ่งก้าวเดินอย่างรวดเร็วสะกิดตาหันมองใจเพื่อนร่วมทาง เอ..ไม่ทราบจะบอกอย่างไร (ข้าพเจ้าถนัดแต่อ่านไม่ค่อยถนัดคุยเท่าไร)

    บางทีข้าพเจ้าว่า..ธรรมชาติอาจคิดมาถ้วนถี่แล้วก็ได้ขอรับ อาจเป็นที่ใจเราเองกระมังที่เดินคล่อมจังหวะ บางครั้งเมื่อยหน่อยก็อืดใจ บางที่ฟิดเกินไปก็เดินจ้ำเสียหายใจหายคอแทบไม่ทัน จึ่งเร็วบ้างช้าบ้างไปตามอารมณ์ใจ นับประสาอะไร แม้นักดนตรีมืออาชีพยังมีบ้างบางครั้งที่เล่นคล่อมจังหวะทั้งด้วยเจตนาแลหาเจตนา แต่เราชมชอบดนตรีแสดงสดก็ด้วยความสดที่มีลูกคล่อมลูกเอื้อนนี่ล่ะนา เพราะนั่นคือชีวิตชีวา

    การเดินคงเช่นเดียวกัน เร็วหน่อยช้าบ้างคงหาเป็นไร เพียงไม่หลงลืมสำรวจจังหวะใจที่ก้าวเดิน

    อ่า..เห็นทีจะต้องขอลาขืนกล่าวมากไปประเดี๋ยวท่านจะงง บอกแล้วไงข้าพเจ้าถนัดแต่อ่านไม่ถนัดคุยสักเท่าไรขอรับ

    วันอาทิตย์คารวะ
    ธุลีดิน

    ปล. ไหน ๆ โผล่มาแล้วขออนุญาตท่านนิ้วฝากโฆษณาสักหน่อยเถิด
    วันพรุ่ง Blogazine ขายดีที่สุดบนดาวพฤหัสบดี ‘ก้าวรอก้าว’ จะออกวางแผงอีกแล้วจ้า!

  12. Joy :ninozz@hotmail Says:

    การที่เราก้าวช้าลงอีกซักนิด อาจจะทำใ้่้เห็นโลกใบนี้ สวยงานกว่าทีเคยเห็นก้ได้

  13. snowflake Says:

    อ่านนิทานกันมั้ยค่ะ

    เช้าวันหนึ่งพูห์กับพิกเล็ตเดินไปด้วยกัน พิกเล็ตเป็นหมูตัวเล็กๆ ขาสั้นๆ เลยได้

    แต่เดินตามพูห์ไปต้อยๆ บนพื้นมีรอยเท้าคู่เล็กๆ ย่ำไปบนหิมะ เคียงข้างกับรอยเท้า

    อ้วนๆของพูห์ไปตลอดทาง ทั้งสองเดินด้วยกันมานานพอสมควร และคงไม่ได้คุย

    อะไรกันตลอดทาง พิกเล็ตก็เลยต้องขอเสียง ด้วยการเรียกชื่อพูห์ เมื่อพูห์ขานรับ

    และถามกลับไปว่า “มีอะไรหรือพิกเล็ต” พิกเล็ตกลับเกาะมือพูห์ไว้และตอบว่า

    ” เปล่า ไม่มีอะไร แค่อยากมั่นใจว่าเราเดินมาด้วยกันแค่นั้นเอง ”

    ปล. จากที่คุณธุลีดินให้ไอเดียไว้ (ไม่รู้จะเรื่องเดียวกันหรือเปล่า)

    : )

  14. nena Says:

    “ความสุขของเด็กน้อย คือก้าวแรกที่รับรู้ว่า ทรงตัวบนเท้าตัวเองได้ “..

    ผ่านไป แลผ่านไป

    “ความสุขของวัยชรา คือ อีกก้าวที่รับรู้ว่า ยังทรงตัวอยู่ได้”…

    อ่านบทความแล้ว ไห้นึกถึงใครหลายคน

    ที่ด่วนจากไปน่ะค่ะ ไม่ อยู่ – รอ (ให้เราช่วยพยุง)ก้าว อีกแล้ว ..

    Take Care ในวันที่เรายังก้าวได้ด้วยตัวเองค่ะ

  15. สิ Says:

    บางครั้งคนเราก็รีบเกินไป จนไม่มีเวลาหยุดมองสิ่งรอบข้าง

    ประโยคที่ว่าจะรีบไปไหนจะรีบไปไหนเนี่ย พี่เอี้ยงเคยพูดกับสิ 55+

    อ่านบลอคพี่เอ๋วันนี้ สินึกถึงเรื่องที่สิเคยเขียนไว้เล่นๆ ขอเอามาแปะเน้อ

    _________

    อัตราเร็ว ความสูง ความสัมพันธ์*

    บนโลกนี้มีคนเยอะแยะ..
    แต่ละคนก็สูงไม่เท่ากัน..
    อัตราเร็วในการเดินของแต่ละคนย่อมไม่เท่ากัน..

    เคยสังเกตมั้ย ว่าเวลาเดินกับคนที่ไม่ค่อยสนิทกัน
    เวลาเดินจะกะไม่ถูก ว่าควรเดินเร็วประมาณไหน
    อีกฝ่ายเดินเร็วประมาณไหน
    เลี้ยวไปทีนึง เราก็จะต้องเหลียวดู
    เดินทิ้งระยะมากไปมั้ย? เค้าเดินมาถึงรึยัง?

    บางคน ที่สนิทกัน ถึงแม้ว่าส่วนสูง
    ความยาวช่วงขาจะห่างกันขนาดไหน
    เราก็ยังเดินด้วยกันได้ด้วยดี
    ไม่ต้องมัวพะวงว่า อีกฝ่ายเดินตามทันมั้ย
    อาจเพราะเกิดจากการที่เราเดินด้วยกันหลายครั้ง
    ทำให้เราเรียนรู้ที่จะสังเกตว่าอีกฝ่ายเดินเร็วขนาดไหน
    และเราควรเดินเร็วขนาดไหน จึงจะเดินด้วยกันได้พอดี
    สุดท้ายก็จะเกิดเป็นความเคยชิน
    จนรู้สึกว่าการที่เราลดความเร็ว
    หรือเดินให้เร็วขึ้นเวลาเดินกับคนอื่นเป็นเรื่องปกติ
    แต่คงต้องเกิดจากการที่2ฝ่าย พยายามปรับความเร็วของตัวเองเข้าหากัน

    แต่บางครั้ง มันก็คงจะมีบ้าง ที่บางคนปล่อยให้อีกฝ่าย
    ปรับความเร็วของตัวเองให้พอดีกับตนเองอยู่ฝ่ายเดียว
    โดยที่ตัวเองก็ยังคงวิถีการเดินแบบเดิมๆ ไม่สนใจคนที่เดินตามหรือเดินรอ..

    บางทีการวิ่งตาม หรือชะลอตัวเองอยู่ฝ่ายเดียว มันก็เหนื่อยเกินไปเหมือนกัน
    ถ้าเป็นแบบนั้น ขอหยุดเดิน หรือเดินคนเดียวได้มั้ย?

    บางทีหากสังเกตการเดิน เราก็รับรู้ได้ถึงระดับความสัมพันธ์..

    สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะคะ พี่เอ๋ “คนเดือนตุลาฯ”
    ขอให้ขาแข็งแรง ใจแข็งแรง ส่วนฝัน สิเชื่อว่าแข็งแรงอยู่แล้ว =]


  16. หลับตาอธิฐาน……………………..

    สุขสันวันเกิด..จร้า

  17. Vingt-Neuf Says:

    พี่เอ๋ Happy Birthday น้าค้า

    สุข+สมหวังนะคะ 🙂

  18. ตุ๊กตา (^_^*) Says:

    คำอวยพรวันเกิดสำหรับเธอปีนี้
    ขอให้สูงอายุอย่างมีคุณค่า
    ชราอย่างมีศักดิ์ศรี
    แก่ (แต่หล่อ) กำลังพอดี-พอดี
    และแฮปปี้ Happy Birthday~~
    .
    จะเป่าเทียนหน้าเค้กไหวไหมนี่
    ถือยาดมเตรียมไว้ก็ดีนะนิ้วกลม
    เหอ…เหอ…ใช้เลข 2 นำหน้าอายุ
    เป็นปีสุดท้าย รู้สึกยังไงมั่งล่ะท่าน ?
    .

  19. roundfinger Says:

    ขอบคุณทุกคำอวยพรนะครับ ดีใจครับ ดีใจ : )

    เรียนคุณธุลีดิน
    ดีใจที่ได้เห็นลายมือครับ
    “ก้าว-รอ-ก้าว” เป็นความบังเอิญที่จะว่าไปก็จงใจครับ
    เอ…ฟังดูงงๆ คือตอนเขียนเรื่องนี้เสร็จแล้วหวนกลับมาที่ชื่อ
    มีคำหนึ่งปรากฏขึ้นในใจ “ก้าว-รอ-ก้าว” แล้ววินาทีถัดมา
    บล็อกยอดฮิตของกลุ่มนักอ่านนักเขียน “ก้าวรอก้าว”
    ก็ปรากฏตามขึ้นมาในหัวติดๆ กัน

    จึงไม่ได้ให้เครดิตไว้ แต่ก็มิได้ตั้งใจที่จะลอกเลียนนะครับ (หุหุ)
    แต่ก็ต้องยอมรับว่า การที่เคยผ่านตามา นั้นอาจทำให้ติดอยู่ในใจ
    แล้วมันก็เลยโผล่ออกมาเวลาที่กำลังหาคำ

    แน่นอนครับ “ก้าวรอก้าว” ถูกใช้ครั้งแรกที่บล็อกของ “ก้าวรอก้าว”
    และผมก็เป็นผู้ใช้คนหลัง (ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคนที่เท่าไหร่)

    จึงชี้แจงให้ชัดเจน หวังว่าคุณธุลีดินจะเข้าใจ
    และ “ก้าวรอก้าว” ไปพร้อมๆ กันใน wordpress ด้วยมิตรภาพกันต่อไป (ฮ่าฮ่า)

    ดีใจที่คุณธุลีดินแอบอ่านบล็อกนี้ครับ
    หัวข้อไหนคันๆ ก็กระโดดออกมาเกาบ้างก็ดีนะครับ

    ส่วนข้าน้อยก็จะตามไปอ่าน Blogazine ที่ขายดีที่สุดบนดาวพฤหัสบดี
    เช่นกันครับท่าน

    ด้วยมิตรภาพครับ
    : )

  20. นายหมูตุ้ย Says:

    ขอบคุณที่ทำให้ผมมี”ก้าวแรก”ครับ :]

  21. jummdcu Says:

    ก้าว-รอ-ก้าว
    ก้าว-ที่-กล้า

    😀

  22. เอย Says:

    ชอบพี่นิ้วกลมมากเลยค่ะ ชอบคำพูดของพี่และความคิด หนังสือของพี่ดีมากมากเลยค่ะ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: