อยู่ให้เขาหัวเราะ จากให้เขาร้องไห้

ตุลาคม 16, 2007

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของ “หยาง”
หยางเป็น ECD เรียกยาวๆ ก็ Executive Creative Director
ว่ากันง่ายๆ ก็คือหัวหน้าใหญ่ของบรรดาครีเอทีฟทั้งหมด
ในองค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยความคิดสร้างสรรค์
แน่นอนว่า หัวหน้าใหญ่ของครีเอทีฟย่อมมีความสำคัญไม่ใช่น้อย

โดยตำแหน่ง พวกเราทำงาน “ใต้” หยาง
และแน่นอนว่า มีน้องๆ ทำงาน “ใต้” เราอีกขั้นหนึ่ง
ตำแหน่งต่างๆ ขององค์กรมักถูกวาดแทนด้วยแผนภูมิรูปต้นไม้
โยงใยจากใหญ่ลงมาสู่เล็ก จากอำนาจมาสู่ด้อยอำนาจ
จากสูงมาสู่ต่ำ จากสำคัญมาสู่ไม่ค่อยสำคัญ
แผนภูมินี้มักโยงเข้าไปสูงสุดที่คนใดคนหนึ่งเสมอ
คนคนเดียวแต่บังคับบัญชาผู้คน “ใต้” เขานับสิบนับร้อย

แต่หยางไม่เคยทำให้เรารู้สึกว่าอยู่ “ใต้” บังคับบัญชา
เราทำงาน “ข้างๆ” กันต่างหาก
หยางเปิดรับฟังความคิดเห็นเสมอ
มิน่า รูหูของหยางถึงได้ใหญ่ (ฮ่าฮ่า)
แต่หยางก็ไม่ใช่คนหูเบา เรื่องอะไรที่เห็นว่าไม่ควรจริงๆ
หยางก็จะสวมวิญญาณหมอลักษณ์ “ฟันธง” ทันที

ความที่หยางเปิดรับความคิด ทำให้พวกเรากล้าออกความคิดความเห็น
ผมเถียงกับหยางออกจะบ่อยไป ถ้าหยางเหตุผลดี ผมก็ยอมรับ
และถ้าผมเหตุผลดี หยางก็เห็นทีจะต้องยอมรับบ้าง
หยางน่ารัก หยางไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเสียฟอร์มเวลายอมลูกน้อง
ตรงกันข้าม กลับชมเชย และบอกกับคนอื่นว่า เหตุผลของไอ้นี่ดี

มุกหนึ่งที่หยางชอบเล่นเสมอๆ เวลาเรานั่งถกเถียงกัน
ท่ามกลางเพื่อนร่วมออฟฟิศหลากสัญชาติ
มาเลเซีย, สิงคโปร์, จีน, ไทย, ญี่ปุ่น
“งวดนี้ไทยชนะ!” หยางเล่นมุกนี้ให้พวกเราขำอยู่บ่อยๆ

ทุกความคิดเห็นจึงสำคัญเท่าๆ กัน ไม่ขึ้นอยู่กับว่ามันออกจากปากใคร
ปากนั้นจะเล็กหรือใหญ่ ขอให้มันส่งเหตุผลดีๆ ออกมาก็พอ

หยางเป็นผู้นำที่น่ารัก
หากมีข้อผิดพลาด หยางพร้อมยืดอกรับก่อนใครเพื่อน
ผมนึกถึงคำนำของคุณอธิคม คุณาวุฒิ ที่เคยเขียนว่า
“บรรณาธิการที่ดี หากมีข้อผิดพลาดต้องออกหน้ารับเป็นคนแรก
และหากมีความดีความชอบก็ควรจะเป็นคนสุดท้ายที่ออกมารับ”
หยางเป็นเช่นนั้น

หากมีงานที่ลูกน้องไม่ยอมและไม่อยากทำ หยางยินดีทำให้
อะไรที่ยาก หยางยกมือรับไปทำแทนอยู่บ่อยครั้ง
หน้าที่ที่หนักหนา อุปสรรคที่เหมือนไม่มีทางออก
แต่เมื่อพวกเราอยู่กับหยาง มันก็เหมือนไม่ยากอย่างที่เป็น
กระทั่งบางครั้งเราก็ยังหัวเราะเสียงดังกันได้ท่ามกลางปัญหาหนักนั้น

หยางสอนผมว่า “ผู้นำที่แย่ที่สุดคือผู้นำที่ไม่ยอมตัดสินใจ
กลัวผิดพลาด ก็จะไม่นำพาองค์กรไปทางไหนสักทาง ถ้ามีผู้นำแบบนี้
ลูกน้องก็มีแต่ความสับสนงุนงง จำไว้นะ เป็นผู้นำแล้วจงตัดสินใจ
จะผิดจะถูกก็ตัดสินใจไป แล้วก็มุ่งไปตามเส้นทางนั้นให้ดีที่สุด”

หยางตัดสินใจในนาทีที่จำเป็นต้องตัดสินใจเสมอ-อย่างเด็ดขาด

แม้แข็งแกร่ง แต่หยางกลับอ่อนโยน
หยางจะกอดพวกเราทุกคนเสมอๆ เมื่อวานนี้ก็เพิ่งกอดผม
ก่อนจากลา ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นในเดือนตุลาฯ
พอหยางรู้ว่าเมื่อวานเป็นวันเกิดของผม หยางก็ชวนไปทานข้าวด้วยกัน
แน่นอน มื้อใหญ่และเงินหยาง เรากอดกันหลังพรีเซ้นท์งาน
“สุขสันต์วันเกิดนะเอ๋” เขาพูด ผมยิ้ม “ขอบคุณนะหยาง”

บางครั้ง ผมก็ชอบความสัมพันธ์แบบ “เมืองนอก”
ไม่มีคำว่า “ครับ” ลดทอนความสูง-ต่ำระหว่างวันวัย
แต่เรายังคงเคารพและเกรงใจกันตามความน่านับถือของคนคนนั้น

หยางเห็นพนักงานทุกคนเป็น “มนุษย์” ที่มีหัวจิตหัวใจ
หยางเคยบอกผมว่า “อย่ามองคนเป็นตัวเลข พนักงานทุกคนคือเพื่อน
มีหัวจิตหัวใจ มีความรู้สึก มีปัญหาที่ต้องการการช่วยเหลือ
ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่เป็นกำลังการผลิต และนับหัว หารเงินเดือน
แล้วคิดออกมาเป็นผลลัพธ์ที่ควรผลิตได้ต่อเดือนว่าคนนี้ควรจะเท่านี้ๆ
เราเป็นเพื่อนกัน ต้องดูแลกันให้ดี” ค่ำคืนนั้นเองที่หยางพูดกับพวกเรา
เหนือแก้วเบียร์ว่า “ไม่มีงานไหนง่ายหรอก แต่งานที่ยาก หากได้ทำกับ
เพื่อนร่วมงานที่รู้ใจกัน พร้อมจะฝ่าฟันอุปสรรค์ไปด้วยกัน งานนั้นก็จะง่ายขึ้น”

วันนั้น บนดาดฟ้าบริษัทตัดต่อที่กรุงลอนดอน
เราคุยกันราวกับเหลียงเฉาเหว่ยกับหลิวเต๋อหัวใน Infernal Affair
หยางถามถึงอนาคตของผม เราคุยกันเรื่องอนาคตของเรา
บางทีเราอาจจะได้ร่วมงานกันอีก

“หากเรารักใคร เราต้องปล่อยเขาให้เป็นอิสระ” หยางพูด
ผมพยักหน้า ยิ้ม เขาหมายความตามนั้น
ผมเงยหน้ามองท้องฟ้าสีฟ้า หยางพ่นควันบุหรี่ลอยละล่อง
เราสองคนกำลังใช้ความคิด

วันนี้ เรามีปาร์ตี้เลี้ยงอำลาหยาง
เลขาฯ ของหยางเดินนำการ์ดมาให้ผมเขียนอะไรสักอย่าง
ปกติแล้ว การ์ดทำนองนี้จะได้รับแค่คำสั้นๆ หรือไม่ก็ลายเซ็น
แต่ของหยาง ผมเขียนค่อนข้างยาว และตั้งใจ

ผมขอบคุณเขาที่สอนอะไรหลายอย่าง ผมบอกเขาว่า
เขาเป็นผู้นำที่ดีเหลือเกิน ผมเรียนรู้จากเขามากมาย
เขาเป็น ECD ที่หนุ่มที่สุดตั้งแต่ผมทำงานมา
และขอให้ “หนุ่ม” ไปตลอดกาล หวังว่าเราจะได้เจอกันอีก
ที่ไหนสักที่ วันไหนสักวันหนึ่ง ผมลงท้ายข้อเขียนว่า
“Love” ไม่บ่อยนักที่จะให้คำนี้กับใคร

การ์ดใบนั้นถูกส่งถึงมือหยาง ในนั้นเต็มไปด้วยลายมือของพนักงาน
ทั้งบริษัท ทุกแผนกทุกสาขาที่เคยร่วมงานกับเขา
หน้าปกเป็นรูปพวกเรารวมเข้าด้วยกันเป็นรูปหยางที่กำลังยิ้มตาหยี

หยางอยู่ในชุดสุดแฟชั่นเหมือนทุกวัน สวมหมวกฟางถัก
เขากล่าวคำอำลาเป็นภาษาจีน โดยเกริ่นว่า ตอนเขาเข้ามา
เขาแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ ทุกคนตั้งใจฟัง หลายคนน้ำตาคลอ
ผมเองก็เกือบๆ ไป แต่คิดไว้แล้วว่าจะไม่ร้องไห้ให้กับผู้ชาย
ก็เลยกลืนมันลงกลับเข้าไปในตา (ฮ่าฮ่า โทษทีหยาง)

สั้นๆ ง่ายๆ หยางเอ่ยชื่อหลายคน และบอกว่าดีใจที่ได้ทำงานด้วย
“ผมยังอยู่ในเซี่ยงไฮ้ หากมีอะไรปรึกษาก็มาคุยกันได้เสมอ”
หยางยังคงน่ารักจนหยดสุดท้าย หยางบอกว่า คำที่ควรใช้ในการล่ำลาครั้งนี้
คือ “see you” ไม่ใช่ “goodbye”
แล้วหยางก็หัวเราะเสียงดังเหมือนที่เคยมาตลอด

วันพรุ่งนี้ ออฟฟิศเราคงเงียบลงไปพอสมควร
เสียงหัวเราะอันดังลั่นและจริงใจที่คุ้นเคยคงไม่มีอีกต่อไปแล้ว
เรายังคงต้องทำหน้าที่กันต่อไป “เหนือ” พวกเรา ขณะนี้ยังไม่มี “หัวหน้า”
คงต้องฟันฝ่าอุปสรรคด้วยตัวเองไปสักระยะเวลาหนึ่ง
ซึ่งจะว่าไป “ใต้” พวกเราก็ไม่มีลูกน้อง เพราะผมเองก็ได้เรียนรู้มาจากหยาง
ว่าไม่มีใครอยู่ “เหนือ” หรือ “ใต้” แต่พวกเราอยู่ข้างๆ กันต่างหาก

แม้ไม่มีหยาง แต่ “เชื้อหยาง” ยังคงแพร่กระจายไปทั่ว
“หัวหน้า” ที่เคยทำงานกับเขาได้เรียนรู้สิ่งดีๆ จากเขามาไม่น้อย

กระทั่งก่อนจาก กระทั่งวันนี้-วันสุดท้าย
หยางก็ยังสอนผมในความเงียบ เปล่า, เขาไม่ได้พูดออกมาหรอก
แต่ผมอ่านเอาจากแววตาเศร้าของหลายคนในห้องประชุม
แววตาที่เคยยิ้มหยี หัวเราะไปกับมุกตลกของหยางที่มีมาเสมอ
แววตาเหล่านั้นบอกกับผมว่า จงใช้ชีวิตในออฟฟิศเช่นเดียวกับหยาง

ยามอยู่ ทุกคนต่างหัวเราะไปพร้อมกับเขา
และยามจากอำลา ทุกคนต่างร้องไห้ด้วยความเสียดาย

หยาง-เพื่อน, หัวหน้า, ครู และพี่ชาย
เราคงได้เจอกันอีก
ด้วยรัก

34 Responses to “อยู่ให้เขาหัวเราะ จากให้เขาร้องไห้”

  1. Vingt-Neuf Says:

    “อยู่ให้เขาหัวเราะ จากให้เขาร้องไห้”

    ขอบคุณค่ะพี่เอ๋ ชอบมากเลยจริงๆ

  2. sector13 Says:

    อือ เรื่องจริงหรือปรัชญาเนี่ย

  3. RedHooligan Says:

    ได้แง่คิดดีมากๆเลยครับ

    ผมอยากมีลูกน้องที่รู้สึกอย่างงี้กับผมมั่ง

    “คุณเก่ง คุณบอกตัวเองได้ แต่ถ้าคุณยิ่งใหญ่ ผู้คนจะบอกเราเอง”😀

  4. maymories Says:

    อยู่ข้างๆกัน ไม่มีตำแหน่งมาแบ่งแยก
    ทำงานแบบนี้คงสนุกน่าดูเลยนะคะพี่เอ๋

    see you-goodbye
    คำบอกลาที่มีความหมายต่างกัน

    คำหนึ่งคำ อาจจะมีความหมายได้หลายอย่าง
    แต่บางครั้ง คำพูดก็อธิบายอะไรไม่ได้

    หลับตา แล้วก็ซึมซับความรู้สึกนั้น .. อืม

  5. beambongga Says:

    ชอบเรื่องนี้จังค่ะ

    อ่านแล้วเห็นภาพเลย

  6. undercurrent Says:

    การได้ทำงานกับหัวหน้าที่ดี ถือเป็นความโชคดีที่สุด ในการทำงาน

    มีหัวหน้าดี ก็เหมือนมีครูที่ดี พี่ที่ดี เพื่อนที่ดี และประสบการณ์ที่ดีๆๆ

    ทุกวันนี้ ก็ถือได้ว่า ตัวเองก็โชคดีในระดับนึงที่ได้ทำงานกับหัวหน้าที่ดี เพราะอย่างน้อยพวกเค้าก็ไม่ดูถูกคนเอเชีย อย่างเรา🙂

  7. pawana1104 Says:

    ไม่ว่าจะย้ายงานไปที่ไหน เราจะมี “เจ้านายในดวงใจ” ที่เป็นเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง
    เค้าเป็นคนที่ไม่มานั่งสอนว่าต้องทำอะไร แต่จะค่อย ๆชี้ให้เราเห็นข้อผิดพลาด
    เป็นเจ้านายที่มีบารมีโดยไม่ต้องวางมาด

    ตอนที่ต้องไปเป็นหัวหน้าคนบ้าง เราคิดถึงเค้าบ่อยมากๆๆๆๆๆ รู้แล้วว่าทำไมเค้าต้องความดันขึ้น ทำไมเค้าถึงบอกเราว่าถ้าเลือกได้ เค้าอยู่เงียบ ๆไม่ต้องเป็นเจ้านายใครดีกว่า

    วันที่ต้องเสียใจกับบางเรื่อง นึกอะไรไม่ออก เราเห็นแต่หน้าของพี่ชายใจดีคนนี้
    รีบตรงดิ่งไปหา จิบน้ำชากลิ่นวานิลลา ฟังบางคำจากปากเค้า เราดีขึ้นทันทีเลย

    รักเจ้านายและพี่ชายคนนี้มาก หวังว่าชาตินี้จะมี “บารมี” ได้อย่างนี้บ้าง


  8. อืม…ม…ม…ม

    “หากเรารักใคร เราต้องปล่อยเขาให้เป็นอิสระ”

    “see you”

  9. นายหมูตุ้ย Says:

    อยู่ให้เขาหัวเราะ เป็นบ่อย และเป็นอยู่
    แต่จากให้เขาร้องไห้ ไม่รู้ ไม่อยากเข้าข้างตัวเอง
    ที่รู้ เป็นเราเองที่น้ำตาซึม :]

  10. roundfinger Says:

    ภาวนา…แต่ตอนเธอจากมา
    เธอร้องไห้ แต่พี่เขาหัวเราะร่า (เพราะดีใจ) ใช่มะ?
    เหอเหอเหอ

    ตอนอยู่เขาร้องไห้ ตอนจากเขาหัวเราะ
    ฮิฮิ ล้อเล่นนะภาวนา : )

  11. oum Says:

    อยากมีผู้นำแบบนี้บ้างจัง

  12. เจน Says:

    ทุกวันนี้ก็มีโอกสได้ทำงานกับหัวหน้าดีๆอย่างนี้เหมือนกัน
    จริงอย่างที่ว่า “ไม่มีงานไหนง่ายหรอก แต่งานที่ยาก หากได้ทำกับ
    เพื่อนร่วมงานที่รู้ใจกัน พร้อมจะฝ่าฟันอุปสรรค์ไปด้วยกัน งานนั้นก็จะง่ายขึ้น”
    หลายๆครั้งเราผ่านมาได้เพราะว่ามีหัวหน้าที่ไม่เคยทิ้งกัน
    คนที่เป็นทั้งครู พ่อ เพื่อนและแรงบันดาลใจมากมาย

  13. เอ Says:

    ถึงแม้จะไม่ได้มีหัวหน้าชื่อหยางแบบพี่เอ๋ แต่วันนี้ก็ได้เรียนรู้
    การเป็นหัวหน้าที่ดี ทำอย่างไรลูกน้องจึงรักและเคารพจากพี่
    เผื่อวันข้างหน้าถ้ามีโอกาสจะได้ทำตัวแบบนั้นบ้าง

    ขอนอกเรื่องหน่อยนะคะ พี่เอ๋จะไปงานหนังสือวันเสาร์ที่20 รึเปล่าคะ
    ถ้าไปรบกวนบอกด้วยนะคะว่าไปช่วงกี่โมงน่ะค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

  14. undercurrent Says:

    เคยมีหัวหน้าเก่าคนนึง

    ยามอยู่ ทุกคนต่างหัวเราะ(แห้งๆ)ไปพร้อมกับเขา(แหะๆๆ)
    และยามจากอำลา ทุกคนต่างหัวเราะให้กับเค้า(ดังกว่าเดิม…ด้วยความดีใจ)

    :P:P

  15. สิ Says:

    ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ใครๆทั้งหลายจึงรักและพร้อมที่จะเคารพรึเปล่านะ?

    ปล.ทำไมสิแอดhi5พี่เอ๋ไม่ได้หว่า?

  16. เอ Says:

    อ๊ะ คุณสิเล่น hi5 ด้วยเหรอคะ ขอadd เป็นเพื่อนได้มั๊ยคะ
    ว่าแต่พี่เอ๋ก็มี hi5 ด้วยเหรอเนี่ย จะadd พี่เอ๋ต้องหาจากไหนอ่ะคะ

  17. pawana1104 Says:

    พี่เอ๋คะ
    พี่จะมาขายกิฟฟารีน เอ๊ย ขายหนังสือวันไหนคะ

  18. roundfinger Says:

    เพิ่งมีกับเขาเมื่อสองวันก่อนนี่เองครับ
    ลองค้นจากอีเมลก็ได้ครับ roundfinger2547@yahoo.com
    แอดมาเลยเพื่อน!
    : )

  19. lennon909 Says:

    จบไปอยากเจอหัวหน้าแบบนี้อ่ะคับพี่เอ๋ คงทำงานอย่างมีความสุข

  20. นายหมูตุ้ย Says:

    แหม เล่น hi5 ด้วย
    ดักทุกทางเชียวนะครับทั่นนิ้ว อิอิ
    ล้อเล่น ขำ-ขำ
    :]

  21. เติ้ล Says:

    อ่านแล้วคิดถึงมูริญโญ่ …
    จากเชลซีไปทีคนคิดถึงกันทั้งเกาะอังกฤษ (ลามไปประเทศอื่นด้วย)🙂

  22. Caramel Says:

    สาธุ…ถ้าทำงานขอให้เจอหัวหน้าดีๆ แบบนี้บ้างเหอะ

  23. iiws Says:

    >> ท่าทางว่าเวลาที่พี่เอ๋ทำงานจะต้อง
    >> มี”ความสุข”มากๆเเน่ๆเลยค่ะ^^

    >> see ya na ka (เเล้วเจอกันอีก!!!)

  24. ต้อม Says:

    จะร้องไห้แล้วคะพี่

  25. Jane Says:

    อ่านแล้วซึ้งจังตรงกับชีวิตจริงตอนนี้ม๊ากๆ
    เสียดายจังที่…เจ้านาย ไม่ได้อ่าน…

  26. NAN_198 Says:

    อ่านแล้วจะร้องไห้ อยากเจอนายแบบนี้มั่งจัง เราเคยเจอแบบทำงานทั้งน้ำตา ตื่นเช้ามาไม่อยากเข้า office จากที่ทุกวันเราเคยทำงานกันอย่างสนุกสนาน ชีวิตกลายเป็นสีเทา ทำงานแบบหดหู่ ทุกคนเริ่มสลายตัวไปหางานใหม่เพราะทนนายไม่ได้ นอกจากจะไม่เคยปกป้องลูกน้อง ยังเอาความผิดของตัวเองมาให้เรา แล้ว take credit จากงานที่เราทำไปซะงั้น ดีใจด้วยค่ะที่ได้เจอนายดีดีแบบนี้

  27. เนย Says:

    ชอบ entry นี้มากเลยค่ะ🙂

  28. prisny Says:

    อ่านแล้วน้ำตารื้น
    คุณโชคดีจัง


  29. ซึ้งจังเลย เหอๆ อ่านแล้วได้อารมณ์มาก


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: