“กำลังใจ” สิ่งที่ไม่มีขาย

เมษายน 7, 2008

มีคนแซวว่า รักผู้อ่านมาก กลับมาเมืองไทยคงไปเจอแฟนหนังสือก่อนเอากระเป๋าไปเก็บที่บ้าน จริงๆ แล้วอยากบอกว่านั่นเป็นความเข้าใจที่ผิดครับ จริงๆ แล้วที่ขยันไปงานหนังสือนั้นเพราะรักตัวเองมากกว่า

นักเขียนไม่เหมือนนักร้อง นักดนตรี ที่มักจะได้รับกำลังใจดีๆ เสมอยามที่มีคอนเสิร์ต เก็บเสียงกรี๊ดใส่ลิ้นชักความทรงจำ สามารถดึงออกมาใช้ได้ในวันที่เนือยๆ แต่นักเขียนนั้นได้แต่นั่งสนทนากับจอมอนิเตอร์ เหมือนกำลังเขียนหนังสือคุยกับใครสักคน แต่ก็ไม่รู้ว่าคุยไปแล้วคนนั้นเขาจะยิ้มหรือทำหน้าแหยเก ไม่เหมือนนักร้องที่ร้องเพลงไปแล้วเห็นรอยยิ้มของผู้คนในทันควัน

สมัยที่เราเล่นละคอนถาปัดกัน จริงๆ แล้วมันน่าเหนื่อยเพราะเป็นละคอนเวทีที่ต้องเล่นใหม่ทุกรอบ ไม่เหมือนหนังหรือละครทีวีที่เล่นรอบเดียวแล้วฉายวนได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเรามีพลังเต็มถังทุกรอบก็คือ เสียงหัวเราะของคนดูนั่นเอง ยิ่งฮายิ่งอยากเล่น เสียงหัวเราะก็เหมือนเป็นลิโพวิตันดี!

การไปงานหนังสือจึงเหมือนการเติมพลัง เป็นพลังที่สำคัญที่สุดในการทำงานสร้างสรรค์ นั่นคือพลังใจ ซึ่งเปรียบเสมือนต้นน้ำธารพลัง ที่ก่อเกิดพลังกายให้ทำงานต่อไปได้อีก

การได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินคำว่า “ชอบอ่าน” ได้ฟังคำว่า “มีความสุข” นั่นเป็นกำลังใจที่หาซื้อไม่ได้ที่ไหน งานหนังสือเป็นโอกาสหนึ่ง (ซึ่งอาจจะเป็นโอกาสเดียว) ที่จะได้เก็บกำลังแบบนี้กลับบ้าน เพราะเป็นโอกาสอันน้อยนิดที่คนอ่านกับคนเขียนจะได้เขยิบมาชิดกันโดยไม่มีหน้ากระดาษกั้นขวางอยู่ตรงกลาง

เมื่อวาน ผมได้กำลังใจก้อนใหญ่หนึ่งก้อน เมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบกับอาจารย์ที่ปรึกษาสมัยเรียนที่ไอดี จุฬาฯ เมื่อได้เห็นหน้าอาจารย์ผมแหกยิ้มกว้างตาหยีมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก คำแรกที่พูดออกไปคือ “ขอบคุณมากๆ เลยครับจารย์” ตามด้วย “อาจารย์อ่านด้วยเหรอครับ” อาจารย์ตอบกลับมาว่า “อาจารย์ยินดีด้วยมากๆ นะคะ อาจารย์ตามอ่านทุกเล่มเลย” ผมยิ้ม ตาหยีหนักเข้าไปอีก “ขอบคุณมากๆ ครับ ดีใจมากครับจารย์ นี่ผมตื่นเต้นนะเนี่ย เซ็นไม่ถูกเลย” อาจารย์ยิ้มอย่างเมตตา “อาจารย์ก็ตื่นเต้นนะคะ อาจารย์เป็นผู้อ่านได้มาเจอผู้เขียน” แล้วเราก็ยิ้มตาหยีใส่กัน ผมจรดปากกาแน่นิ่งอยู่นานหลังจากเขียนชื่อของอาจารย์…

“เขียนตามสบายค่ะ ไม่ต้องเกร็ง ไม่มีเกรดนะคะ”
“ฮ่าฮ่า” ผมหัวเราะ “ถึงมี ผมก็ไม่กลัวแล้วล่ะครับ”
ผมเขียนลงไปว่า “ดีใจมากๆ และตื่นเต้นมากๆ ครับอาจารย์ จากลูกศิษย์ของอาจารย์”

เมื่อลองมานั่งนิ่งๆ คิดว่าทำไมผมถึงดีใจ ผมก็คิดได้ว่า ผมดีใจที่อาจารย์ชื่นชอบผลงานของลูกศิษย์ที่อาจารย์สอนมากับมือ ก็คล้ายกับสมัยที่ได้เกรดเอในตอนเรียนนั่นเอง เพียงแต่ตอนนี้มันไม่มีเกณฑ์วัดผลตามมาตรฐานของอาจารย์ เราวัดกันด้วยความรู้สึก ในหนึ่งแวบของความรู้สึกผมดีใจที่เป็นศิษย์คนหนึ่งที่ทำให้อาจารย์ “ยินดี” ซึ่งผม “ยินดี” กว่าอาจารย์มากครับ

ผมยังได้รับกำลังใจในหลายรูปแบบ ขอบคุณป๊อกกี้หลายกล่อง (ผมคุยกับน้องในซุ้มว่า วันหลังน่าจะอ่อยว่าชอบกินหูฉลาม–ฮี่ฮี่ ล้อเล่นนะคร้าบ) ขอบคุณหนังสือของเจ้านิ่มกับเจ้านุ่ม ขอบคุณเคาน์เตอร์เพนของหลิง (ฮามาก) ขอบคุณอีกหลายๆ อย่างจากหลายๆ คนที่ไม่ได้จดชื่อเก็บไว้ และขอบคุณรูปถ่ายสวยๆ โปสการ์ดกับข้อความดีๆ ที่เขียนมาข้างหลัง เวลาได้ฟังว่าตัวหนังสือของเราไปทำให้เขามีรอยยิ้มมีพลัง เราก็มีพลังกลับมาเช่นกัน

พลังแบบนี้เวลาถ่ายทอดกันไปมานี่มัน “มีแรง” ดีนะครับ

“เจอกันงานหนังสือคราวหน้าครับ / ค่ะ” ผู้อ่านบางคนกล่าวลากันอย่างนี้
นี่คือความสัมพันธ์ของผู้อ่าน-ผู้เขียน
นานๆ เจอกันที แต่เจอแล้วมีกำลังใจ

Advertisements

75 Responses to ““กำลังใจ” สิ่งที่ไม่มีขาย”

  1. นุ่น Says:

    เมื่อวันเสาร์ ไปมาเห็นพี่เอ๋ด้วย แต่ไม่ได้ไปขอ ล ซ หรอก คนเยอะ

    อ่านแล้วหนุกดี สิก้บอกว่าตู้เย็นของพี่หนุกดีเจงๆ 😀

    ป.ล. กลับมาอยู่บ้านหลังเก่านี้ตลอดเลยป่าวอ่ะ 😛

  2. ketchup Says:

    อิอิ

    มีลังใจเยอะอย่างนี้

    ก็ต้องขยันผลิตผลงานบ่อยๆนน่ะ

    เอ๋ กะ ฮิม

    พบกัน

    อีกแล้ว!

    ณ งานหนังสือ

    โย่ว!

    ขอบคุนสำหรับลายเซ็นน่ะคับ*

  3. K@te Says:

    งึมงัม งึมงัม

    อยากไปอีกง่า เหลืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้เซ็น
    อุตส่าห์หอบมา ด้วยมีหวังว่าจะได้ไป
    แต่ทำไงได้เลิกงาน5โมงเย็น
    พี่เอ๋คงกลับไปนอนกินป๊อกกี้ซะล่ะมั้ง

    ไม่เป็นไรเอาไว้คราวหน้าก็ได้เนาะ
    หรือพี่เอ๋จะไปแถวไหนบ่อยๆ จะได้ไปดักรอ 555+

    ขอบคุณสำหรับหนังสือดีๆนะคะ


  4. *

    ขอบคุณสำหรับ
    .

    กำลังใจเช่นกันค่ะ 🙂

    *

  5. K@te Says:

    ว่าแต่ยังไม่ออกไปไหนหรอ

    แล้วจะไปงานกี่โมงเนี่ย

    กินข้าวกลางวันให้อร่อยเน้อ


  6. เจอพี่เอ๋ จนเบื่อเลย แต่ก็ดี ชอบรถไฟมากน่ะพี่

  7. ลิลลี่ Says:

    พอให้เซ็นแล้วรู้สึกหนังสือเล่มนี้มีคุณค่าขึ้นเยอะเรยค่ะ
    ใครจะขอซื้อต่อก้อไม่ให้ ๕๕๕

  8. ลี Says:

    รถไฟ มันหนาวอย่างนี้นี่เอง

    ชอบมาก

  9. ก้อย Says:

    กาญเพื่อนที่ก้อยซื้อหนังสือให้พี่เอ๋เซ็นให้เป็นของขวัญวันเกิดฝากขอบคุณสำหรับคำอวยพรน่ารักๆ สงสัยพี่เอ๋จะได้แฟนคลับเพิ่มอีกคนแล้วล่ะสิ

  10. ชโย Says:

    ชอบแบบเรื่อง “นวนิยายมีมือ” ช่วยเขียนแบบนี้ให้อ่านอีกนะครับ
    เอ้า…ผมยกกำลังใจให้

  11. beambongga Says:

    อ่านแล้วยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม

    ^^

    🙂

    😀

  12. echaba Says:

    แอ๊ด..

    มาแป่ะกำลังใจให้! (- -)
    เมื่อวานนี้มัวแต่ไล่สายตาเก็บรายละเอียดนิ้วกลมไว้
    ให้นึกถึงคำว่า”ทึ่ง”น่าจะอธิบายอาการได้หมด

    ชอบรถไฟไปตู้เย็นอ่ะ นั่งอ่านมาขากลับ
    เป็นระหว่างทางที่ดีมากมากเลย ^^

    กริ๊ก..

  13. van der-LHing Says:

    – เจอกัน ไม่กล้าพูดอะไร ไม่มั่นใจว่าพูดไปแล้วมันจะตลกไหม ฮ่าๆ ..
    พูดก็แค่บอกว่า ชื่ออะไร ..

    แต่ก็เพิ่งคิดได้ ถ้าหากเราคิดไว้ข้างใน
    แล้วเค้าจะรู้ไหม ว่าเราคิดอะไร ..

    – ใช่เลย เวลานักดนตรีหรือนักร้อง ร้องเพลง เวลาเราฟังในฐานะแฟนเพลง
    เราชอบมากๆที่จะตะโกนร้องเพลง แม้บางครั้งจะร้องผิด
    เพราะเนื้อมันมีทั้งท่อนฮุค รองฮุค หลังฮุค ฮุคซ้าย ฮุคขวา .. เห้ยย แป้กก .. – – ..
    แต่เราว่า แบบนั้น มันคือการแสดงออกให้เค้ารู้ ว่าเออ นี่น่ะ เราเป็นแฟนเพลงเค้า เราประทับใจเค้า .. เรามาให้กำัลังใจเค้าอยู่นะ ..

    นักเขียนก็เหมือนกัน ..
    เราเป็นคนไม่ค่อยอ่านหนังสือเท่าไหร่ หนังสือที่อ่านก็ไม่มีนักเขียนที่ชอบเฉพาะ ..
    แต่เพราะอะไรไม่รู้ ทำให้เรามารู้จัก.นิ้วกลม. ..
    แต่เราก็ไม่รู้ว่า การให้กำลังใจเค้า แสดงให้เค้ารู้ว่าผลงานเค้าเราชอบนะ ทำยังไง ..
    จะพูดคุย บอกเค้า ตอนให้เซ็น ก็ไม่เคยคิดถึงวิธีนั้นเลย ..

    แต่ก็คิดได้แล้วล่ะ ว่าวิธีนี้ มันก็ง่ายๆ การพูดคุย บอกว่าเรารู้สึกยังไง คงไม่ยาก ..

    – ใชเลย กำลังใจมันถ่ายทอดกันได้ง่ายๆ ไม่ต้องมีพิธีรีตอง ..
    ก็เหมือนกับหนังสือของพี่ ถ่ายทอดกำลังใจออกมา ให้คนอ่านหลายๆคนได้เป็นอย่างดี ..

    – ตอนนี้ เราดีใจมากเลย ที่เราสามารถตอบคำถามได้ชัดๆอีกคำถามหนึ่งหากมีคนมาถามเรา ..
    ว่าเราชอบนักเขียนคนไหน ..

    ; ] ..

    (นิ้วกลมกลมอย่าลืมทาเคาท์เตอร์เพนนะ:))

  14. mai++snesnews Says:

    มีความสุขทุกวันทุกคืนนะคะ

    ฉันจะคิดถึงคุณ

  15. fon : ame Says:

    เป็นคนนึงค่ะ ที่บอกลาด้วยประโยคนี้ “เจอกันงานหนังสือคราวหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ”

    รู้สึกดีนะคะ เวลาที่ได้เจอนักเขียนที่เราชื่นชอบผลงานของเค้า
    ขอลายเซ็นต์ ได้พูดคุยบ้างเล็กๆ น้อยๆ ปีละ 2 ครั้งไม่น่าจะเกินไปกว่านี้
    ไม่มากและไม่น้อยเกินไป แต่รู้สึกอุ่นๆ ในใจทุกครั้งที่เจอ

    นี่กำลังพูดถึงพี่นิ้วกลมอยู่นะเนี่ย!

    เมื่อวานไม่มีโอกาสบอกเลยค่ะว่า “ชอบผลงานพี่ หนังสือพี่สนุกมากเลย”
    ได้แต่แอบเหล่คนขายตาตี๋น่ารัก อิอิ

  16. มินท์ Says:

    มาให้กำลังใจ
    🙂

  17. oum Says:

    เรายิ้มตอนยืนดูนิ้วกลมเซ็นหนังสือให้แฟนๆ
    เรายิ้มตอนเห็นแฟนๆ นิ้วกลมหอบหนังสือหลายๆ เล่มมาให้เซ็น
    เรายิ้มตอนเห็นนิ้วกลมยิ้ม
    เรายิ้มตอนเห็นแฟนๆ นิ้วกลมมยิ้ม
    ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

    : )

    มา : ) ให้ก่อน เพราะยังไม่ได้อ่านตู้เย็น

  18. jummdcu Says:

    กำลังใจ…สิ่งที่ไม่มีขาย
    กำลังใจ…สิ่งที่มอบให้กันเสมอ
    กำลังใจ…กำลังมา
    เรื่อยๆ เรื่อยๆ เหมือนขบวนรถไฟ

    คราวนี้ออกเดินทางช้าๆ เสมือนเดินทางโดยสารรถไฟ ด้วยตัวเอง
    ถึงจุดหมายปลายทาง คงได้ส่งข่าวคราวให้กัน เหมือนเช่นเคย
    แค่ระหว่างทางก็เล่นเอา “เหนื่อย” เลยล่ะ
    แล้วคงได้บอกกล่าวเล่าขานถึงสาเหตุของความเหนื่อยนะ
    😀

  19. AnnT! Says:

    อ่านตู้เย็นจบแล้ว

    พร้อมเดินทาง!!

  20. Caramel Says:

    ขอบคุณค่ะสำหรับลายเซ็นบนหนังสือหลายเล่ม ที่อุตส่าห์หอบมาให้เซ็น พอเซ็นแล้วคงไม่ให้ใครแล้ว (ตอนยังไม่ได้เซ็นเอาไปให้เพื่อนอ่านหลายคน แล้วก็ยกหนังสือให้เพื่อนไปอีกหลายเล่ม แล้วเพื่อนบางคนก็กลายเป็นแฟนหนังสือคุณนิ้วไปเลย ขอค่านายหน้าด้วยค่ะ)นี่เป็นเพียงแค่ครึ่งหนึ่งนะคะ เพราะจริงๆมีหนังสือของคุณนิ้วทุกเล่ม แต่มีปัญญาแบกมาได้แค่นี้ เอาไว้คราวหน้าจะแบกมาให้เซ็นจนครบเลยค่ะ ดีใจนะคะที่ได้เจอหน้าคนเขียนหนังสือที่อ่านแล้วทำให้เราหายเซ็ง!

    ป.ล. ขอบคุณสำหรับความพยายามในการวาดมิกกี้เม้าค่ะ ถึงมันจะไม่ค่อยเหมือนแต่ก็ประทับใจค่ะ

    ป.ล.ที่ 2แม่บอกว่าคุณนิ้วดูเด็ก แล้วแม่ก็ถามต่อว่าคุณนิ้วเด็กกว่าเรารึป่าว?(สงสัยแม่ลืมใส่แว่นแน่เลย)ทำเอาเราตกใจมาก ถ้าคุณนิ้วเด็กกว่าเราสงสัยเราจะปาเข้าไป30กว่า (.T_T.)

    ป.ล.ที่ 3 ฝากบอกคุณจุ้ยด้วยนะคะ ว่าถึงคุณนิ้วจะมีแฟนแล้วก็ไม่ทำให้เรตติ้งตกแต่อย่างใด ดีออกจะได้มีเรื่องน่ารักๆระหว่างคุณนิ้วกับแฟนมาเขียน เอาไว้เขียนอีกนะคะ ชอบค่ะ ชอบอ่านเรื่องของชาวบ้าน 555

    จะให้กำลังใจและอุดหนุนเรื่อยๆค่ะ 🙂

  21. Vingt-Neuf Says:

    ขอบคุณสำหรับไฟที่ถูกปลุกให้ตื่นเหมือนกันพี่เอ๋

    ดีใจที่ไปงานหนังสือคราวนี้แล้วได้เจอ
    ปกติไปงานเปิด กลับเที่ยง ไม่ได้เจอสักที

    คราวนี้แม่บอก “เป็นปลื้มม สมใจสิท่า” ฮ่าฮ่า .. อะไรกันแม่! 😛

  22. จีจี้ Says:

    อ่านแล้วรู้สึกหัวใจฟองโตขึ้นมาเลย

    จีจี้ก็ส่งกำลังใจไปให้นะค่ะ ถึงรึป่าวอ่ะ^^a

    ปล.นั่งรถไฟทำจี้น้ำตาไหลอีกแล้วอ่ะ
    นู๋เปนโรคจิตไหมนิ

    ปล.2 สมัยเด็กๆม.2ม.3นู๋ก็เคยไปเรียนละครเวที
    แล้วแบบมีงานแสดงตอนจบคอร์ส
    ตอนรอบแรกก็ตื่นเต้นดีสนุกสนาน
    พอรอบ 2 3 4 มันจะรู้สึกชินๆ ไม่สนุก
    ทำไมถึงเป็นอย่างงั้นอ่ะค่ะ

  23. littlebluewings Says:

    เข้ามาอมยิ้ม+ให้กำลังใจด้วยค่ะ พี่กลม
    นิวส์กำลังเขียน Blog แล้วนะ
    หนึ่งในแรงผลักให้มีแรงกำลังใจลงมือทำครั้งนี้คือ “พี่กลม” นะ
    ไว้ไปเยี่ยมกันบ้างนะค่ะ

    ป.ล.ถึงคราวนี้จะมีเหตุให้หอบหนังสือไปให้เซ็นไม่ได้แต่ยังส่งใจไปเป็นกำลังเหมือนเคยนะค่ะ อิอิ….

    (อีกนิดค่ะ เปลี่ยนนามแฝงแล้วน่ะค่ะ เปลี่ยนมาจาก Bluewings ไงค่ะ ออกแนวง่ายเล็กน้อย ^^)

  24. ตัวอ้วน * Says:

    เวลาเจอพี่นิ้ว

    มันพูดไม่ออกล่ะ

    แอบเขิน

    ยืนมองห่างๆ

    ส่งกำลังใจให้อยู่ห่างๆ o^^o

    แหะๆ
    (เข้าข่ายโรคจิตป่าวเนี่ย ฮ่าๆ)

  25. Bdkwangz* Says:

    วันที่เจอพี่เอ๋ เรื่องที่จะพูดหายไปหมดเลย ห้าห้า
    ได้แค่บอกชื่อ และถามพี่ว่าจำได้มั้ย พี่บอกว่าจำได้ ยินที่ดีที่ได้เจอ แค่นี้ก็รู้สึกดีแล้ว! — ตื่นเต้น

    ถึงจะไปงานหนังสือแค่ครั้งเดียว เจอแค่ครั้งเดียว แต่ฝากกำลังใจส่งผ่านทางตัวอักษรหน้ากล่องเล็ๆนี้ละกันนะคะ ^^

  26. บิ๋ม Says:

    ก่อนเจอพี่เอ๋ บิ๋มคิดไว้อย่างดีว่าจะคุยเรื่องอะไร

    แต่พอเจอพี่ มันพูดอะไรไม่ออกอ่ะ เป็นใบ้ชั่วขณะ 55+

    ได้แต่ยิ้ม จนแก้มเกือบจะแตก

    ดีใจ ดีใจ ได้เจอพี่นิ้ว

    >>ทุกครั้งที่อ่านหนังสือของพี่นิ้ว พี่นิ้วทำให้ยิ้มได้ ทำให้มีความสุขได้เสมอ

    >>>เป็นกำลังใจให้พี่เอ๋เสมอค่า

    ป.ล. หายเมื่อยไวไว นะค้า เป็นห่วงๆ

  27. อู Says:

    ขอบคุณที่เซนต์ให้ครบทุกเล่ม!
    แต่คนที่พี่เอ๋วาดรูปให้อ่ะ ไม่ใช่อูนะ แต่เป็นพี่สาวฝาแฝดล่ะ
    เค้าใส่แว่น แต่อูไม่ได้ใส่
    555

    ขอบคุณมากๆๆๆๆ อีกครั้ง
    ดีใจที่ได้เจอกันค่ะ
    : )

  28. ตัวละครลับ Says:

    เดินยิ้มหน้าบานออกมาจากเพลนนารี่ฮอลล์

    ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนกันรึเปล่า..

    ขอบคุณพี่เอ๋ค่ะ ^_______^

  29. แอม Says:

    วันนี้ไปงานหนังสือมา แต่ไม่เจอพี่เอ๋อ่ะ T^T แต่ซื้อรถไฟมาแล้วค่ะ ><

  30. ตากลม Says:

    เหมือนกันค่ะ

    พี่ตัวละครลับ

    ยิ้มหน้าบานเลย

    ที่จิงแล้วน้ามก้อไปหากำลังจัยเหมือนกัน

    จากนักเขียนที่ชอบ เอิ๊กๆๆ

    และทุกเล่มก้อสร้างกำลังจัยใหม่ๆให้เสมอค่ะ

    ทำให้จัยชุ่มชื้นนน

    ขอบคุณน้าคะ

  31. o kanok Says:

    โหๆๆๆๆๆ เสียใจอ่ะ ไปตั้งสองวันแต่ไม่เจอ
    ทำไมเนี่ย…..เสียใจ


  32. ตอนให้พี่เซ็นผมลืมบอกพูดกับพี่ครับมัวแต่ตื่นเต้น ฮ่าๆ
    ขอฝากกำลังใจไว้ตรงนี้เลยแล้วกันนะครับ “ผมชอบอ่านหนังสือพี่นิ้วกลมครับ”

    ป.ล.อิจฉาเจ้านิ่มกับเจ้านุ่ม อิอิ

  33. ทราย Says:

    ไม่มีตัง
    ไม่ได้ไป
    ไม่ได้เจอ
    ไม่ได้ขอลายเซ็น
    ไม่ได้แปลว่าไม่มีกำลังใจให้
    ^^

  34. RubaiYat Says:

    โอ้ โฮะๆ ๕๕๕๕

    “เกศเคยอ่านเล่มไหนมาบ้างแล้วครับ?”

    “อ๋อ…ไม่เคยอ่านเลยค่ะ ^+++++^”

    “อ้าว…แล้ว”

    “อ๋อ…อ่านในอะเดย์ อ่ะค่ะอ่านแล้วประทับใจ…ผมถูกยึดคำนาม”

    –๕๕๕๕ สงสัยว่าหนูคงจะเป็นคนแรกรึเปล่านะ ที่เป็นแฟนหนังสือที่ไม่เคยอ่านหนังสือของพี่สักกะเล่ม (แล้วยังมีหน้ามาขอลายเซนต์..แอบถ่ายรูปแบบมือสั่นๆ ด้วย๕๕)

    –แต่เอาน่ายังไงซะหนูก็กวาดมา ๓ เล่มแล้ว “ณ อิฐ และนวนิยายมีมือ” จากการศึกษาหาอ่านผ่านโฆษณาชวนเชื่อ คิดว่า ๓ เล่มนี้คงกระตุ้นต่อมบางต่อมของหนูได้แยะเชียว

    –พี่เอ๋ตัวจริง–>เอ๊ะ! รึว่าตัวปลอม โธ่ ลืมเอานิ้วจิ้มอ่ะ เลยไม่แน่ในเลยว่าตัวจริงรึตัวปลอม–พุทธมณฑลสายสอง” ที่พี่ว่าใน “มีกล้ามไม่มีกลุ้ม” น่ะ มันแถวบ้านหนูนะคะ พี่ แหมๆ มาว่าเราได้ ว่าแต่ว่าเมืองลับแลนี่ผู้หญิงสวยใช่ป่ะคะ? ^++++++^

    –อันนี้สุดท้ายแล้วค่ะพี่ คือหนูก็เป็นนักเขียนเหมือนกัน(รึเปล่าหว่า?) เอาเป็นว่าขี้อ่านและขี้เขียนเป็นชีวิตจิตใจแล้วกัน

    แต่ทีนี้ปัญหามันมีอยู่นิดหน่อยก็คือ หนูไม่ค่อยกล้าให้คนอ่านอ่ะค่ะพี่ คือไม่รู้ว่าเค้าจะรู้สึกยังไง หรือคิดอย่างไรกับสิ่งที่เราเขียน บางทีก็เกิดความรู้สึก..ไม่กล้าเขียนเพราะไม่รู้ว่าคนที่อ่านจะเกลียดเรารึเปล่า?
    (เพราะบังเอิญเป็นผู้หญิงปากจัด–ว่าหมา)

    นั่นแหละค่ะปัญหามันยังมีอีกมาก ฯลฯ เลยทำให้ยังไม่กล้า ก้าว…ไปกำจัดความฝันให้อยู่มือเสียที วันนี้เจอพี่แต่ก็…คนแยะเหลือประมาณไม่กล้าคุยนานกลัวโดนคนข้างหลังเหยียบตาปลา เอาเป็นว่าเว่ากันซือๆ ว่าหนูอยากขอคำปรึกษาจากพี่อ่ะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าวันหน้าฟ้าใหม่หนใดจะได้พบแลพูดคุยกับพี่นิ้วกลมนักเขียนหน้าตี๋ มีไฟ อัธยาศัยดีเยี่ยม เปี่ยมคุณธรรม เลิศล้ำปัญญา แสวงหาการเดินทาง สะสางความรู้สึกด้วยการเขียน พากเพียรการโฆษณาแห่งทศวรรษ——> (หนูเว่อร์ไปมะ?๕๕๕๕)

    เฮ้อ…นั่นแหละ หนูแอดroundfinger2547@hotmail ไปแล้วนะคะหวังว่าสักวันคงได้สนทนากัน

    ปล.สุดท้ายจริงๆ และนะ หนูอยากจะบอกพี่เอ๋,พี่นิ้วกลม ว่าพี่ต้องยอมรับความจริงได้แล้วนะคะ ความจริงที่ว่าแฟนหนังสือพี่เยอะเสียเหลือเกิน และคนที่ประทับใจ ซึ้งใจ ได้แรงบันดาลใจฯลฯ จากตัวหนังสือของพี่ก็ล้นหลามเหลือประมาณ ถึงแม้หนูจะเป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบ..อะไรที่คนรุมชอบเยอะๆ(เป็นเหตุผลที่ไม่มีเหตุผล)…ยังอดรนทนไม่ไหวขอเป็นส่วนหนึ่งในการเป็นแฟนหนังสือพี่เลย พี่เป็นแรงบันดาลใจของหนูนะคะ(ถึงแม้จะยังอ่านหนังสือของพี่ไม่มากมายนักก็เหอะ) และดีใจมากค่ะที่วันนี้ได้เจอพี่ เป็นอย่างนี้ตลอดไปนะคะ รักคนอ่านตลอดไป รับรองหนูจะติดตามผลงานพี่ไม่แพ้กับติดตาม Moderndog หรือ งานของน้าชาติ กอบจิตติเลย

    ^+++++++^
    –วันไหนมาเมืองลับแลอีกอย่าลืมแวะทานอาหารมื้อค่ำที่สี่แยกทศกัณฑ์นะคะของเค้าอร่อย–(ไม่ได้ค่าโฆษณาด้วยนะเอ้า)

  35. RubaiYat Says:

    **ขอแทรกใน–พี่เอ๋ตัวจริง จะบอกว่าพี่เอ๋ตัวจริงน่ารัก ขี้คุย และเป็นกันเองอย่างถึงที่สุดเลยค่ะ ที่สำคัญ แม่ฝากบอกว่าหน้าเด็กด้วย

  36. laila Says:

    มีกำลังใจมาขาย พี่เอ๋จะซื้อป่ะละ

    ไม่รับเป็นเงินนะ ขอเป็นหนังสือเล่มใหม่ออกมาให้อ่านก็พอ 🙂

  37. ปุ๊กปิ๊ก Says:

    เคยติดตามงานของ “นิ้วกลม” ใน aday แต่ก็นานมากแล้ว.. บางทีมีความรู้สึกว่า ทางของงาน, สำนวนหรืออะไรบางอย่าง คล้ายพี่ปราบดา จนบางที เราอดที่จะคิดเล่นๆ ไม่ได้ว่า อาจเป็นอีกนามปากกาของคุณปราบดาก็เป็นได้จนกระทั่ง ได้มาอ่านในหนังสือ all ก้อถึงบางอ้อ… ว่าคนละคน (ดีแล้ว! ที่เป็นคนละคน) แล้วก็ได้เข้าใจว่า ทำไมบางทีเราอ่านงานของนิ้วกลมแล้วมีความรู้สึกว่า เหมือนอ่านงานของคุณปราบดา ก็คุณนิ้วกลม ชอบงานของคุณปราบดานี่เอง! ก็เคยมีคนบอกว่า.. การอ่านหนังสือของใครมากๆ งานของ “เขา” จะมีอิทธิพลกับเรา หากวันนึง เราได้ลุกขึ้นมาเขียนหนังสือบ้าง….แต่น่ารักดีค่ะ งานของคุณนิ้วกลมน่าอ่าน จะติดตามผลงานนะคะ… นี่ก้อตามมาเยี่ยมบล็อค.. ผลพวงจากการอ่านมาจาก all นะคะ..

  38. DreamY Says:

    เจอพี่เอ๋ครั้งแรก จนกระทั่งครั้งสอง

    ก็ยังคงมือสั่นขาสั่น หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เหมือนเดิม

    และต่อให้เจอกันอีกสักกี่ครั้ง ความรุ้สึกแบบนี้ก็ยังคงเป็นอยู่

    เป็นความรู้สึกที่เหมือนเจอพี่เอ๋ครั้งแรกในทุกๆครั้ง

    ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม…

    ขอบคุณที่ตัวหนังสือของพี่เอ๋ทำให้เรายิ้มได้ หัวเราะได้ และมีความสุขได้

    และก็ดีใจที่เราเองก็เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของพลังใจของพี่เอ๋

    แล้วคงจะได้เจอกันอีกนะค่ะพี่เอ๋ ขอบคุณค่ะ…

  39. เจ้านิ่ม Says:

    ขอบคุณพี่นิ้วกลมมากๆเลยนะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ
    ไม่นึกไม่ฝันว่าพี่จะจำได้ แค่ได้เจอกับพี่ก็เป็นปลื้มมากๆแล้วค่ะ
    “ชอบงานเขียนของพี่มากจริงๆค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดี มีความสุข
    คิดตาม คิดต่อ คิดดี 🙂 ”
    อ่อ..พี่นิ้วกลมยังเป็นนักเขียนคนแรกที่หนูมาขอลายเซ็นเลยนะคะ
    เห็นพี่แล้ว หนูไม่สามารถหุบยิ้มแป้นๆของตัวเองได้เลย ฮ่าๆๆ
    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ

  40. Nataku Says:

    จริง ๆ แล้ววันนั้นก็หอบหนังสือไปเหมือนกัน แต่คิวย๊าวยาว……
    ก็เลยตัดสินใจยื่นไปแค่ตู้เย็น……..แต่แค่นี้ ก็เป็นปลื้มแล้วครับ
    ขอบคุณมากครับพี่เอ๋……..


  41. อ่านหนังสือเล่มใหม่ของคุณนิ้วกลมจบแล้ว สนุกดีค่ะ ชอบกว่า “นวนิยายมีมือ” มากๆ (สงสัยที่ไม่ค่อยชอบเล่มนั้นอาจเป็นเพราะว่า ไม่ค่อยชอบมูราคามิ :P)

    เสียดายที่ไม่ได้เจอกันในงานหนังสือ แ่ต่ไม่เป็นไรค่ะ เอาไว้วันหลัง ระหว่างนี้จะขนเอาหนังสือของคุณมาไว้ในรถ เืผื่อวันไหนเจอจะได้ขอลายเซ็น 🙂

  42. เจน Says:

    พี่เอ๋ “ชอบค่ะ” หนังสือนะ อิอิ

  43. ปอนด์ Says:

    ดีใจที่ได้เจอพี่เอ๋ เหมือนกันค่ะ
    แล้วคราวหน้าจะใส่แว่นไปละกันนะพี่ 5555 😀

  44. roundfinger Says:

    ขอบคุณทุกคนครับ
    อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลยครับ
    : )

  45. ต้อม Says:

    พี่เอ๋คะ
    พี่เอ๋คือ “ตี่ตี๋” ของต้อม รู้จักมั๊ยคะ ตี่ตี๋ น่ะ? อิอิ
    พี่เอ๋พาต้อมให้รู้จักสิ่งอื่นๆ อีกมากมาย
    พี่เอ๋เพิ่มรอยหยักให้ในสมอง เพื่มรอยยิ้มบนใบหน้า
    ที่ประทับใจมิลืมเลือน (ฟังดูเวอร์ไปมั๊ย? ไม่เวอร์หรอกเนอะ เพราะมันเป็นจริง)

    ขอบคุณคะ

    ปล. ตี่ตี๋ เป็นตัวละครหนึ่งในหนังเรื่อง ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น

  46. enjoy Says:

    ดีใจที่ได้เจอพี่นิ้วกลมมากมายค่ะ
    ทำงานอยู่ในงานหนังสือ
    แอบแว๊บไปเพื่อขอลายเซ็น กลัวเจ้านายด่าแทบตาย ฮ่าๆๆ
    แต่ดีใจที่ได้เจอ แล้วก็ได้ลายเซ็นพี่มา
    ขอบคุณที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆแบบนี้ให้ได้อ่านนะคะ

  47. Qingqing Says:

    ปีนี้ไม่ได้ไปขอลายเซ็นด้วยตนเอง เพราะไม่ว่าง (แต่ฝากคนอื่นไปขอให้แทน 55+)

    ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย ไว้อ่านแล้วจะมาบอก ^^

  48. pattararanee Says:

    ตามมายิ้มด้วยคน อิอิ

    ขอบคุณสำหรับ กำลังใจ เช่นกัน
    (แม้ว่าท่านนิ้วฯ จะไม่รู้ก็ตาม เหอๆๆ)

    เจอกันใหม่เน้อ โชคดี

    ^^

  49. doObObb Says:

    ^__________________________________________^

    หุบ(ยิ้ม)ไม่ลง (ด้วย)

  50. moohjib Says:

    อยากไปเจอพี่ด้วยเหมือนกันด้วยว่าช่วงนี้ฝึกงานไม่สามารถปลีกตัวไปไหนไกลไม่ได้ อีกอย่างไม่เคยว่างเลย ช่วงงานสัปดาห์หนังสือเนี่ย แต่หวังว่าสักวันคงได้เจอพี่ …. เป้นกำลังใจให้พี่คลอดผลงานดีๆออกมาอีกนะคะ ตอนนี้กำลังรอเพื่อนซื้อ นั่งรถไฟไปตู้เย็น มาฝาก แบบว่าเพื่อนจะซื้ออ่านก่อน ประหยัดงบเราด้วย งกซะ

  51. mole Says:

    ไปในงานเจอพี่ด้วยอยากได้ลายเซ็นลงปก”ณ”กับ “นั่งรถไฟไปตู้เย็น” มากๆ

    แต่เห็นคนรุมล้อมมากมาย ไม่อาจแหวกเข้าไป+เกรงใจแม่ที่รออยู่ด้านหลัง

    ในที่สุดตัดใจกลับบ้านมาอ่านผลงานของพี่ที่ไม่มีลายเซ็น แต่ก็ยังยิ้มกับทุกเรื่องที่อ่านอยู่นะครับ ^^


  52. อ่านแล้วเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกเลย
    เวลาที่มีใครมารัก มาชื่นชมกับสิ่งที่เราทำด้วยความรัก
    มันยิ่งใหญ่มากมาย …ผมก็กำลังรู้สึกอย่างนั้นอยู่เหมือนกันครับ 😀

    กำลังใจจากตัวหนังสือของพี่พาให้ไปเจอกับอีกหลายกำลังใจ
    ขอบคุณคร้าบบบบบ :]

  53. maymories Says:

    😀

    55+ ขอบคุณสำหรับลายเซ็นต์นะคะ
    แต่มีคนบางคนแอบโวยวายที่พี่เอ๋เซ็นต์ให้ไม่เหมือนกับเค้าด้วยล่ะ

    ปล.พี่เอ๋ดูดีด้านข้างนะ หลังจากแอบถ่ายรูปตอนที่พี่เอ๋กำลังเซ็นต์หนังสือให้อยู่


  54. ขอบคุณค่ะรุ่นพี่
    ที่เขียนอะไรสนุกๆดีๆให้หนูอ่าน

    จะเล่าว่า
    วันนั้นที่ใส่ชุดนิสิตไป เพราะว่ามีงานที่คณะก่อนหน้านั้น แล้วก็ต่อด้วยงานอาจารย์ใหญ่หลังจากนั้นด้วย แต่หนูแอบแวบไปงานหนังสือแป๊บหนึ่ง เพื่อจะเอาลายเซ็นพี่โดยเฉพาะ

    ไม่เสียดายค่าแท็กซี่อ้อมเมืองจริงๆค่ะ

    หึหึ เดินยิ้มตาลอยออกมาจากฮอลล์ แล้วตาตีตาเหลือกวิ่งกลับไปเอาโปสการ์ด
    ที่พบว่าอยู่ข้างหลังหนังสือน่ะเอง ฮ่าๆ

  55. tani** Says:

    นี่กินป๊อกกี้ครบทุกกล่องป่าวค่ะ

    ต้องเอาไปฝากชิงชิงบ้างนะค่ะ

    ^^*


  56. ผมก็อ่านของพี่เกือบทุกเล่มครับ

    เป้นกำลังใจให้อีกคนครับ

  57. พี Says:

    ช่วงนี้เปิดลายเซ็นพี่เอ๋มาดูทุกวันเลยค่ะ
    แค่เห็นก็ทำให้ยิ้มตาตี่หน้าบานมีความสุข
    แถมยังเอาไปโชว์ให้ทุกคนที่รู้จักดูด้วยความดีใจ
    จนมีคนสงสัยว่าไอ่นี่บ้าไปแล้วรึป่าว 😀

    คืดถึงวันที่ให้พี่เซ็น
    จำได้ว่าอยากพูดอะไรเยอะแยะ
    แต่เขินมากกกกกก
    แค่พี่ถามว่าชื่ออะไรยังจะตอบไม่ค่อยถูก
    ก็ได้แต่ถามพี่ไปว่าเมื่อไหร่พี่จะอัพบล็อก
    ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้ว่าพี่เขียนที่ exteen ด้วย -*-

    พี่เป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้พีอยากเดินทาง
    อยากเขียนหนังสือ

    เจอกันงานหนังสือคราวหน้านะคะ
    ขอบคุณมากมากค่ะ 🙂

  58. chOmpO.O Says:

    “กำลังใจ” สิ่งที่ไม่มีขาย

    หนูว่าพี่คิดผิดนะ

    ตามจริงมันก็มีขาย

    ขายในหนังสือพี่ไง

    ^ ^

    (แต่ถ้าจะให้ฟรี ๆ ก็ไม่ว่ากัน)

    รอคอยผลงานเล่มต่อไปอย่างใจจด และ จ่อ

    -ประทับใจรอยยิ้มพิมพ์ใจของพี่เอ๋ในวันนั้นมาก
    -เปิดหนังสือทีไร แล้วต้องแอบอมยิ้มกับลายเซ็น (ให้พี่เซ็นแค่เล่มเดียว เกรงใจ+เขิน)
    -พี่เอาโปสการ์ดไปให้พี่ชิงชิงยังอ่า อย่าแอบเก็บไว้คนเดียวนะ 🙂
    -ไม่รู้ว่าพี่จะได้มาอ่านมั้ย และก็ไม่รู้ว่า พี่จะจำแฟนหนังสือคนนี้ของพี่ได้มั๊ย แต่มันคงไม่สำคัญเท่ากับที่หนู “จำรอยยิ้มและคำขอบคุณที่พี่มอบให้ในวันนั้นได้”

    สิ่งที่อยากบอก แต่ไม่ได้บอกด้วยปากของตัวเองซักที

    หวังว่า งานหนังสือคราวหน้า คงจะได้บอกพี่เอ๋นะ

    “ขอบคุณจริงๆจากใจ”

    🙂

  59. ช่อแก้ว (คนกันเอง มาช้า แต่มาตั้งนานแล้ว) Says:

    เหมือนว่านักกันไว้เลยนะ
    เจอกันงานหนังสือ
    ไม่มีคำตอบหรอกนะว่าไง
    แต่ก็เจอกันทุกๆ
    หวังว่าจะเป็ฯอย่างนี้
    หวังว่าจะรูจักกันไปนานๆนะ

  60. miracle_girlzaa Says:

    ดีใจที่ได้อ่านหนังสือดีดีแบบนี้ค่ะ

  61. ++Aikawa++ Says:

    ครั้งนี้ไม่มีโอกาสได้เจอพี่เลยค่ะ

    เสียใจมากๆค่ะ

    ไปไม่ตงวันกันเลย ฮือๆ

    สงสัยดวงชะตาทำให้ไม่ได้พบกับพี่

    แต่ครั้งหน้าจะไปเจอพี่ให้ได้ค่ะ

    จะไปมอบกำลังใจดีให้นะค่ะ

    ชอบหนังสือของพี่เอ๋ทุกเล่มเลยค่ะ

  62. สิ Says:

    :]

    ลูกโป่งเป่าไปรึยังพี่เอ๋

  63. 9กระบี่ Says:

    พี่ทำให้ผม
    เข้าใจว่า
    เราสามารถรักกันได้
    โดยไม่ต้องเห็นหน้า

  64. noise!! Says:

    ยังตามมาอ่านในเวบนะคะ
    “ชอบอ่านค่ะ” “อ่านแล้วมีความสุข”

    จริงๆด้วย ให้ตายสิ!!

  65. ตะ - ลิ้ด - ติ๊ด - ตี่ Says:

    ได้ไปงานสัปดาห์หนังสือตอนวันเสาร์ที่ 5
    แต่ไม่ได้เจอพี่เอ๋ เสียใจจัง
    อยากรู้ว่าพี่เอ๋ตัวเป็นๆจะหล่อขนาดไหน
    (จะหน้าเหมือนนิ้วมั้ยน้า…อิอิ)
    อยากบอกพี่เอ๋ว่า…
    “ชอบหนังสือพี่เอ๋ทุกเล่มเลย
    อ่านแล้วทำให้ตี่ยิ้มได้
    เป็นกำลังใจให้พี่เอ๋นะคะ”

    หุหุ…ตกหลุมรักนิ้วกลมซะแล้วววว

    Ps.มาคอมเม้นช้าไปมั้ยเนี่ย งานเค้าหมดวมาเป็นเดือนแล้ว

  66. feel Says:

    อาจช้าไปนิดนะค่า (ไม่นิดแล้ว ช้าไปเยอะเลย) ฮ่าๆ
    แต่ก็อยากพูดคุยด้วยล่ะนะ อิอิ
    หนูยังไม่เคยเจอพี่นิ้วกลมตัวจริงเลยค่า ไว้งานหนังสือคราวหน้า
    จะไปพบพี่นิ้วกลมตัวเป็นๆให้ได้เชียว ^^
    แล้วก็จะเอาผลงานของพี่ไปให้พี่เซ็นต์ด้วยนะค่า : )

    หนูขอบอกว่า หนูมีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านผลงานของพี่”นิ้วกลม”ค่า
    ไม่ได้จะแกล้งยออะไรเลยนะค่า รู้สึกอย่างไง ก็อยากพูดออกไปอย่างนั้น
    ขอขอบคุณพี่นิ้วกลมมากนะค่า สำหรับพลังในการขับเคลื่อนไปในแต่ละวัน (ยิ้ม)

  67. aswhole Says:

    รอบนี้ไม่ได้เจอเลยค่ะเสียดาย
    แต่คราวที่แล้วได้เจอได้รอยเซ็นพร้อมรูปแสนจะน่ารักมา
    ขอบคุณพี่มากที่ใส่ใจถึงขนาดถามชื่อและถามว่าคนไหน
    ซื้อไปให้ใครรึเปล่าหรืออ่านเอง

    จะติดตามอ่านเรื่อยๆค่ะ

  68. sarapat Says:

    ถ้าเข้ามาดูที่นี่บ่อยๆ ก็คงรู้ว่าพี่จะไปวันไหนบ้าง

    เผื่อจะได้ยลโฉมกันซัดๆ^^

    แต่ไม่รู้ว่าพี่กลับมานานแล้วว

    เพิ่งมารู้เอาอีตอนไม่กี่วันมานี้เอง

    ถ้ารู้ก่อนก็ดี แต่ไม่เป็นไร ถึงยังไง

    วันหนังสือก็ไม่ได้มีหนเดียว จริงมั้ยพี่..

  69. natthanicha Says:

    ถ้ามีโอกาสเราคงได้พบกัน

    ดีใจที่เราเป็นกำลังใจซึ่งกันและกัน
    ขอบคุณมาก..

  70. loma Says:

    ขอโทดจิงๆ ง่ะที่ไม่รู้จักชื่อเสียงนิ้วกลมมาก่อน แต่เราเจอกันที่งานหนังสือ ไปยืนหยิบจับเปิดอ่านอยู่หลายเล่ม ปรากดว่าติดจายหนังสือมากมายในซุ้มอะบุค และ 3 เล่มในนั้นเป็นของคนเขียนชื่อนิ้วกลมหล่ะ แถมได้ลายเซ็นประทับอยู่ในหน้าหนังสือด้วย ขอบคุณนะที่สร้างสรรค์หนังสือดีๆ ให้เราได้อ่านกัน อิๆๆ

  71. loma Says:

    อ้อ…อยากบอกว่าหลังจากซื้อหนังสือกลับมา ตอนนี้อ่านจบหมดแล้ว และยังได้ติดตามซื้อเพิ่มมาอ่านอีกหลายเล่ม อ่านจบไปตามๆ กัน
    ปล. หนังสือวิชาการหลายเล่มที่เคยซื้อมา ยังคงค้างเติ่งกองสุมอยู่ในตู้ แต่หนังสือของนิ้วกลมอ่านจบหมดทุกเล่มแล้ว กำลังจะหาซื้อเล่มที่เหลือ กะว่าจะเก็บตกให้ครบทุกเล่ม หุๆๆๆ ของเค้าดีจิง 555

  72. moomu Says:

    “นานๆ เจอกันที แต่เจอแล้วมีกำลังใจ” ชอบประโยคนี้จังเลยคุณนิ้วกลม ทำไมคุณ

    เก่งจัง กว่าจะมาถึงวันนี้คุณเหนื่อยหรือเปล่า…ตอนคุณตัดสินใจว่าคุณจะทำหนังสือ

    คุณคิดยังไงอยากรู้จังเพราะตอนนี้นิวก็กำลังวิ่งตามความฝันที่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแค่

    ฝันต่อไปหรือเปล่า…อ่านหนังสือเล่มอิฐของคุณนิ้วกลมแล้วยังกับมีคนมาเขย่า

    สมองแล้วพลิกมันกลับเป็นอีกด้านแน่ะ…ไม่รู้ว่าเหมือนความตั้งใจของคุณหรือ

    เปล่าเน่อะเอาอิฐมาทุบหัวสมองเลยกลับเป็นอีกด้าน (ไม่รู้น่ะเดาเอา)


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: