สี่วันอันยาวนาน

พฤษภาคม 7, 2008

ไดอารี่วันที่ 6 พ.ค. 2551

เสียงดุกดิกขลิกขลุกปลุกให้ตื่นขึ้นมา แสงเช้าแยงตาบอกให้ลืมขึ้นมาสักที ค่อยๆ เอื้อมมือไปรูดม่านสีน้ำเงิน จึงเห็นว่าคนอื่นๆ บนตู้รถไฟเขาตื่นกันเกือบหมดแล้ว กำลังจะแหย่ขาลงมาทางบันได มือแปะไปโดนซองสีน้ำตาลจ่าหน้าซองว่า “To คนที่นิ้วกลมที่สุดในโลก” งงๆ เพราะยังไม่ตื่นดีเท่าไหร่ พลิก-หงายไปมาอยู่สอง-สามที ก่อนที่ก้าวลงบันไดมาแตะพื้นรถไฟ แล้วนำมันไปเก็บไว้ในเป้ใบใหญ่สีเทา คว้าแปรงสีฟัน บีบยา แล้วเดินไปที่อ่างล้างหน้า สวนทางกับเพื่อนๆ ที่นั่งบนรถไฟมาด้วยกัน ยิ้มอวดขี้ฟันแล้วกล่าวทักกันว่า “อรุณสวัสดิ์”

เดินไปก็ยังขำเมื่อเห็นคนที่อยู่ตู้เก้าตื่นเช้ามากองอยู่ตู้แปด เมื่อคืนก็ทำท่าจะไม่นอน ถ้าไม่มีกฏล็อกประตูตอนสี่ทุ่มก็คงจะคุยกันยันเที่ยงคืนเป็นอย่างน้อย ความรู้สึกตอนที่เดินสวนกันในวันนี้ต่างกับวันแรก (ที่ตกรถไฟ) อยู่มาก ความเขินหายไปกลายเป็นความสบายใจเข้ามาแทน (สบายแค่ไหน รูปถ่ายทั้งหลายคงฟ้องได้)

เชื่อแล้วว่ามีความสุขที่ได้คุยกันจริงๆ ทันทีที่ตื่นมาก็มานั่งจ้อกันต่อ เหมือนอย่างที่หมอกิ๊กบอกว่า “ทำอย่างกับไม่เคยเจอกัน” ซึ่งมันก็ถูกแล้ว จริงๆ แล้วต้องบอกว่า “ทำอย่างกับจะไม่ได้เจอกันอีก” รถไฟก็วิ่งของมันไป มันเคยหยุดรอใครเสียเมื่อไหร่ พยายามนำสมุดเฟรนด์ชิพส่งต่อให้หลายๆ คนได้เขียนตัวหนังสือลงไปในนั้น เพราะรู้ดีว่า ถ้าเขียนวันอื่นมันก็ “ไม่ใช่” แล้ว อยากได้ตัวหนังสือของเพื่อนร่วมทริปทุกคน แต่สุดท้ายก็ไม่ครบ แต่ก็ไม่เป็นไร

บางคนลงรถไฟไปก่อนถึงหัวลำโพง แยกย้ายกลับบ้านตามตำแหน่งแห่งที่ของแต่ละคน คนบนรถไฟถามไถ่กันว่า “เดี๋ยววันนี้ไปไหน” บ้างก็ตอบว่า “รีบไปเข้างาน” บ้างก็บอกว่า “เดี๋ยวจะโทรไปลางาน” จำได้ว่าตอนนั่งรถสองแถวออกมาจากบ้านปางแดงใน ฮิมพูดทำลายความเงียบขึ้นมาในรถว่า “อยากรู้จังว่า ทุกคนกลับไปจะทำอะไรเป็นอย่างแรก” ตอบไปว่า “อาบน้ำ” ฮิมส่ายหัว “ไม่เอาดิ หลังจากอาบน้ำ เก็บข้าวของแล้วสิ จะทำอะไร”

ไม่รู้เหมือนกันว่า หลังจากแยกย้ายกันทั้งบนรถไฟ และที่หัวลำโพงแล้ว ทุกคนไปทำอะไรกันบ้าง แต่ระหว่างทางที่นั่งรถกลับบ้านนั้นมีความคิดลอยวนไปมา บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าคิดอะไรอยู่ หรือที่จริงอาจไม่ใช่ความคิดก็ได้มั้ง ท่าทางจะเป็นความรู้สึกมากกว่า หันหน้าไปมองรถติดๆ กับโฆษณาข้างรถเมล์แล้วรู้สึกคิดถึงที่นั่น จะบ้าหรือไง ไปแค่สาม-สี่วัน แต่มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ รู้สึกเหมือนยังกลับมาไม่ครบ เหมือนทิ้งอะไรบางอย่างไว้ที่นั่น และอยากกลับไปอีก

อาจเพราะอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะและพูดคุยโขมงมาหลายวันล่ะมั้ง ตอนนั่งรถกลับบ้านคนเดียวก็เลยรู้สึกว่ามันเงียบ หยิบเฟรนด์ชิพขึ้นมาอ่านในแท็กซี่ อ่านของแต่ละคนก็มีภาพจำคนละอย่างลอยขึ้นมา จะว่าไปก็ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้มีเฟรนด์ชิพอีกเล่มหลังจากเรียนจบมัธยมแล้ว

รู้สึกเหมือนเดินทางไกลมาเป็นเวลายาวนาน เหมือนห่างจากสถานที่และสิ่งรอบตัวที่เคยชินไปนานมาก ทั้งที่จริงๆ แล้วมันก็แค่สี่วัน แต่เป็นสี่วันที่มีเรื่องราวมากเหลือเกิน เป็นเรื่องที่อยากจะเล่าให้คนทั้งโลกฟัง (ฟังดูโอเว่อร์ แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ) อยากให้ได้อยู่ด้วยกันที่นั่น เพราะรู้ตัวดีว่าไม่มีทางเล่าได้ถึงครึ่งหนึ่งของสิ่งที่มันเกิดขึ้น

อยากรู้ว่าคนอื่นเป็นบ้างหรือเปล่า เรานั่งรถกลับบ้านไปแบบเบลอๆ สงสัยคงกำลังทบทวนเรื่องโน้นเรื่องนี้อยู่ในหัว เรื่องหลายเรื่องที่เหมือนใครบนนั้นเขียนสคริปต์ขึ้นมา แต่ไม่ใช่หรอก จริงๆ แล้วทุกคนช่วยกันเขียนมันขึ้นมาต่างหาก

อยากขอบคุณทุกคนที่ช่วยกันเติมทริปที่คนจัดทั้งสามไม่ค่อยคิดอะไร ปล่อยว่างๆ เอาไว้เยอะแยะให้มันเต็มขึ้นมา ซึ่งสำหรับเราแล้วมันโคตรจะสมบูรณ์เลยล่ะ ขอบคุณที่ส่งพลังถึงกัน เกิดมาไม่เคยเห็นกองความฝันใหญ่เท่านี้มาก่อน เพิ่งรู้ว่าเวลาฝันมากองรวมกันแล้วมันโคตรทรงพลังเลย เขียนๆ อยู่นี่ยังกลัวคนเขาหาว่าบ้า ไปปลูกต้นไม้ไม่กี่ต้นแค่ไม่กี่วันกลับมาฟูมฟายได้ขนาดนี้ อยากอธิบายให้ฟังจริงๆ

ขอบคุณพี่ก้องที่เป็นตัวตั้งตัวตีจัดทริปนี้ขึ้นมา พี่ทำให้ผมมีคำตอบสำหรับคำถามยอดฮิตแล้วว่า “การเดินทางครั้งไหนประทับใจที่สุด” จำได้ไหมพี่ ในซุ้มไม้ไผ่กลางน้ำท่ามกลางเสียงกบระงมนั้น เราเที่ยวไปถามน้องๆ เขาว่า “คิดว่ากลับไปจากทริปนี้แล้วตัวเองจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง” หากคำถามเรื่องหนังสือที่เราล้อมวงคุยกัน ที่ตอบไปว่ามีบางเล่มที่เปลี่ยนความคิด ผมว่าทริปนี้ก็มีสรรพคุณไม่ต่างกันสำหรับผม

ขอบคุณอัพสำหรับเสียงกีต้าร์คลอเสียงแมลงเม่าและเสียงร้องหล่อๆ กับที่ยอมสละความสำอางโบฮีเมี่ยนมาเลอะเทอะด้วยกัน มีคำถามหนึ่งที่ลืมถามไป “มึงมีเสื้อยืดแขนสั้นบ้างไหมวะ” อ้อ ออกจะภูมิใจที่ได้เห็นน้ำตาที่ไร้ความดาร์กของทรงศีล

ขอบคุณปอนด์ สำหรับการเรียกรวมพลอย่างทุ่มเท รวมถึงยาตะไคร้กันยุงด้วย

ยังย้อนกลับไปคิดว่า ตอนที่พี่ก้องชวน หากบอกว่าไม่ไปจะเป็นยังไงนะ คงอดเก็บช่วงเวลาดีๆ อีกช่วงหนึ่งของชีวิตเอาไว้ คนเรามันจะมีช่วงเวลาแบบนี้สักกี่ครั้ง เป็นโชคดีของผม และโชคดีของพวกเราที่ได้ใช้เวลาร่วมกันสี่วัน-สามคืน มาตัดกันในช่วงเวลาสั้นๆ ซึ่งผมคิดว่าใครลืมได้นี่เก่งโคตร

กลับมาถึงบ้าน รูดซิบเป้ หยิบจดหมายใส่ซองสีน้ำตาลที่วางไว้ข้างหมอนตอนเราเผลอออกมาแกะดู เห็นลายมือก็รู้แล้วว่าเป็นใคร ลายมือเหมือนน้องจิ๊บ (น้องสาวคนเล็กในทริป) ที่เซ็นไว้ในเฟรนด์ชิพ ในนั้นมีกระดาษอยู่สามแผ่น จิ๊บตื่นมาเขียนกลางดึก แผ่นที่สามเป็นเนื้อเพลงเพลงหนึ่งซึ่งจิ๊บเขียนไว้ข้างใต้ว่า “พวกเรากะจะร้องเพลงนี้ให้พี่ๆ ฟัง แต่ไม่มีโอกาสเลย” แทนที่จะอ่าน แกะออกมาร้องเฉย ร้องไปก็หัวไหล่โยกไป อยากให้พวกเราได้ร้องเพลงนี้ด้วยกันที่นั่น หรือบนรถไฟ เราน่าจะได้ร้องกันนะ

วันเวลาดีๆ เหล่านั้น เธอยังคงจำมันได้ไหม
วันที่เคยร่วมทุกข์ และสุขจนล้นหัวใจ
วันที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน
แต่ว่าเวลาที่ผ่านพ้นไป อาจจะทำให้ใจของใครลืมสิ่งนั้น
อยากจะมีเพลงๆ หนึ่ง ถ่ายทอดเรื่องราวเป็นพันๆ ให้เธอรู้

ให้ทุกๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ ก็ขอให้รู้ที่แห่งนี้ นั้นยังมีรักอยู่
เคยเป็นยังไงในตอนนี้ขอให้รู้ ว่าจะไม่มีเปลี่ยนไป
และทุกๆ ครั้งที่ได้เพลงนี้ ก็ขอให้รู้ที่ตรงนี้ ไม่ว่าจะนานเท่าไร
เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน

วันที่เราไม่เคยย่อท้อ วันที่เราต่างมีความฝัน
และทำทุกๆ สิ่งด้วยหัวใจเดียวกัน
เธอยังคงจำมันได้ใช่ไหม
แต่ว่าเวลาที่ผ่านพ้นไป อาจจะทำให้ใจของใครลืมสิ่งนี้
อยากจะมีเพลงๆ หนึ่ง บอกเรื่องราวที่ดีๆ เตือนให้รู้

ว่าทุกๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ ก็ขอให้รู้ที่แห่งนี้ นั้นยังมีรักอยู่
เคยเป็นยังไงในตอนนี้ขอให้รู้ ว่าจะไม่มีเปลี่ยนไป
และทุกๆ ครั้งที่ได้เพลงนี้ ก็ขอให้รู้ที่ตรงนี้ ไม่ว่าจะนานเท่าไร
เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป
ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน

น่าจะได้ร้องด้วยกัน ทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้จะได้คิดถึงปี๊บใบนั้น.

167 Responses to “สี่วันอันยาวนาน”

  1. roundfinger Says:

    ขอเอาคอมเม้นท์มาแปะใหม่นะครับพี่น้อง : )

  2. ทรงกลด Says:

    วันนี้เรื่องราวในทริปเราถูกเล่าขานในในออฟฟิศอย่างเมามัน
    ประมาณว่าเป็นทริปที่มีนักเขียนชายสามคนร้องไห้
    พรุ่งนี้พี่โทรบอกเอ๋อีกทีแล้วกันนะ ว่าตอนเย็นเราจะเจอกันไหม

  3. May* Says:

    พี่เอ๋..มันเป็นสุดยอดทริปมหัศจรรย์ครั้งหนึ่งในชีวิตเลยอ่ะ
    นอกจากใช้เวลาสามวันร่วมกันอย่างดื่มด่ำแล้ว….
    พอกลับมาถึงโลกจริงๆ..ก้อยังคงดื่มด่ำคนเดียวต่อไปอีก
    จนเริ่มรู้สึกว่า โดนของป่าวเนี่ยยยยยยย
    ทำไมมันวนเวียนในหัวได้ขนาดนี้เลยอ้ะ
    รู้สึกดีใจมากๆเลยนะ ที่ได้เจอ รู้จัก พูดคุย
    และเป็นเพื่อนร่วมทางครั้งหนึ่งของพี่ และทุกๆคนอ่ะ

  4. นาย ด.โดม Says:

    พวกพี่ทำให้พวกผมเป็นบ้าไปแล้วนะ
    รีบจัด meeting ด่วนเยยยยยย

  5. beambongga Says:

    พี่เอ๋รู้มั้ยรถไฟขบวนนั้น
    เป็นขบวนรถไฟที่บีมอยากขึ้นที่สุดในชีวิตเท่าที่ได้เจอมา
    บีมกับพี่เอี้ยงชะเง้อมองทุกคนที่ขึ้นไป นั่งอยู่ตรงไหนบ้าง
    ทำอะไรกันอยู่ แล้วในที่สุดบีมก็อดไม่ได้ ห้ามใจตัวเองไม่อยู่
    ขึ้นไปส่งทุกคนบนรถไฟ
    ในตอนนั้นการก้าวขาลงไปนั้นเป็นอะไรที่ฝืนใจตัวเองมากๆ
    ไม่อยากออกไป ไม่อยากไปไหน
    ในหัวคิดหาเหตุผลบ้าๆขึ้นมาสนองความอยากของตัวเอง
    คิดไปถึงว่าจะโทรไปลางาน
    แล้วยัดตัวใต้เบาะรถไฟเวลามีใครมาตรวจตั๋ว
    คำนวณในหัวว่าเตียงจะรับน้ำหนัก2คนได้รึเปล่า
    ทำยังไงให้ตัวเองได้ไป
    แต่ก็นั่นแหละ ถึงยังไงก็ต้องลากันอยู่ดี
    หลังจากพ้นสถานีไปแล้ว บีมพาพี่เอี้ยงไปเที่ยววัด แต่ในหัวยังเบลอๆงงๆ
    ภาพวนอยู่แต่สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น พี่เอี้ยงก็คงเป็นแบบเดียวกัน
    กลับมาถึงห้องก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่คิดถึงมันจนหลับไป
    มาทำงานวันนี้ก็ได้แต่กด f5 ทั้งวัน
    เชื่อมั้ย อยู่ที่นี่บีมมองดอยสุเทพแล้ว
    มันไม่สวย ไม่อบอุ่นเท่าดอยที่นั่นเลย มันต่างกันสุดๆ
    ทั้งที่ก่อนหน้านี้บีมคลั่งดอยสุเทพขนาดนั้น
    ทริปนี้ทำให้บีมเปลี่ยนไปจริงๆแหละ
    ขอบคุณนะ ที่ให้บีมได้ไปเจออะไรดีๆแบบนี้
    ขอบคุณจริงๆ

  6. pongx2 Says:

    อยากให้จดหมายบ้างจัง

  7. Ploy ^^ Says:

    อยากนอนในห้องที่ไม่มีพัดลมหรือแอร์ แต่ก็ขดตัวด้วยความหนาว
    อยากตื่นมาแล้วเห็นดอยที่มีแต่เมฆหมอกปกคลุมตลอดเวลา
    อยากกินอาหารอร่อยๆ ที่แม้ว่าจะเป็นอาหารชนิดเดียวกันแต่กินที่อื่นคงไม่อร่อยเท่านี้
    อยากโดนน้องเหม็นงับ จนน้ำลายแตกฟองอยู่บนเสื้อ จาว่าไปก็มันดีนะ ฮ่าๆ
    อยากระทึก อยากพูดคุย อยากหัวเราะ อยากฟังเพลง(ที่คนเล่นไปไม่ไหวในบางเพลงแต่ก็พยายาม) อยากสุขแบบนี้ อยากซึ้งแบบนี้ (คันตาจัง)

    สุขโคดดดดดดดดดด

    พี่เอ๋วันที่ 10 เด๋วเจอกันนะ อยากได้หนังสือด้วยเน้อออ*-*

  8. Ploy ^^ Says:

    เพลงนั้นก็ฟังมาหลายครั้งแล้วนะ แต่ฟังครั้งนี้มันโคดดดดเพราะเลยอ่ะ

    คิดถึง

  9. roundfinger Says:

    พี่ก้อง > ข่าวเร็วดีจังนะครับพี่ ฝากบอกด้วยว่า ผมเข้มแข็งที่สุดในสามคน

    เมย์ > ดีใจที่เราไม่ได้เป็นคนเดียว เหมือนตื่นจากฝัน บางทีก็เหมือนเพิ่งกลับมาจากดินแดนไกลโพ้น บอกกับคนอื่นว่า รู้สึกเหมือนเดินออกมาจากหนังน่ะ

    ด.โดม > ไปร้องเพลงนี้ด้วยกันวันที่สิบดีก่า

    บีม > เราว่าเราได้ขึ้นรถไฟขบวนเดียวกันแล้วนะ

    แป้ง > อ่านที่แป้งเขียนให้แล้วงง pong นี่มันใครหว่า ตอนแรกนึกว่าป้อง อ้อ อยากจะบอกว่า เราชอบทฤษฎีของแป้งนะ

    พลอย (ไหนเนี่ย) > เจอกัน เจอกัน ลองร้องดูดิ เรานั่งร้องอยู่คนเดียว บ้าจริงๆ!


  10. โอ้ บล็อกนี้ รวมพลคนนอนดึกมากๆ ครับ

    มีเพลงมากมายที่เหมาะสมกับการเป็น “the soundtrack of my trip”
    แต่ถ้าต้องให้เลือกเพลงเดียว ผมจะเลือกเพลงนี้

    *******************************

    เดินจับมือกันทุกข์สุขด้วยกันหัวเราะร้องไห้ด้วยกันมานานเท่าไหร่ฉันไม่เคยลืมจากใจ
    วันที่เรายิ้มวันที่ทะเลาะภาพวันและคืนเหล่านั้นจะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป

    *ยังคงเป็นดังเหมือนเมื่อวานอยู่ในส่วนลึกความทรงจำแตกต่างกันแค่เพียงในตอนนี้

    **ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆเหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่านทุกๆสิ่งทุกๆอย่างมาด้วยกัน
    นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุดแม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆที่ (และก็) เคยเกิดขึ้นกับฉัน เพราะเธอ…

    เพลงและของขวัญตัวจากตรงนั้นจดหมายก็ส่งให้กันในวันที่ห่างฉันนั้นยังคงเก็บไว้
    วันที่เหนื่อยล้าถ้อยคำที่ปลอบใจภาพวันและคืนเหล่านั้นจะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป

    (*,**)

    ไม่รู้ว่าเธอไม่รู้ว่าจะได้ยินเพลงนี้หรือยังอยากจะให้เธอช่วยรับฟังว่าฉันนั้นคิดถึง นะ…

    (**)

    (**)

    ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างได้ผ่านมาด้วยกันนับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุดแม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
    และก็ เคยเกิดขึ้นกับฉัน เพราะเธอ…

    *****************************************

    ปล.รอยปากกาที่ขีดตรงข้อมือผมเมื่อตอนเล่นไพ่เมื่อคืน
    ยังคงอยู่จนถึงตอนนี้เลยครับ (ปิดแขนไว้เวลาฟอกสบู่)

  11. นาย ด.โดม Says:

    ชาร์จไฟมาเกือบเต็ม
    รีบถอดปลั๊ก
    แล้วมากด refresh ต่อ

    เหมือนคนโรคจิตเข้าไปทุกนาที

    พี่เอ๋ > จะรอไปร้องวันนั้นเหมือนกันครับ หากเปิดฟังวันนี้คงไม่ไหว ความคิดถึงคงทำให้ใจผมสั่น


  12. เสียดายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เศร้า (T T)

  13. antz Says:

    ทริปนี้เราแอบคิด อยากให้รถไฟวิ่งช้า ๆ
    ตอนขาไป เราอยากใหรถไฟวิ่งช้า เพราะกลัวทุกคนที่ตกรถไฟจะตามมาขึ้นไม่ทัน
    แต่ขากลับ เราอยากใหรถไฟวิ่งช้า เพราะเราอยากมีเวลาอยู่ด้วยกันให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้

    เราเป็นคนตู้ 9 ที่ใช้เวลากว่าครึ่งอยู่ที่ตู้ 8 ตอนนี้เจ้าหน้าที่สถานีบอกว่าจะปิดประตูแล้ว เราแอบจ๋อยอ่ะ แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ ตอนเช้าเรารีบตื่น เราชอบบรรยากาศที่ตื่นมาเจอกันตอนเช้า ไม่รู้ดิ เราว่า มันคงต้องสนิทกันในระดับนึงล่ะ ถึงจะมีโอกาสในเจอกันในตอนพึ่งตื่นนอน ขี้ฟันเต็มปาก สีหน้างัวเงีย กับรอยยิ้มตาตึง ๆ ตอนตื่นนอน เราว่า…มันจริงดี…

    ตอนเดินออกจากหัวลำโพงเรา อุดนีย์และเปิ้นเอี้ยน เดินออกมาโดยไม่ค่อยรู้สึกใจหายเท่าไหร่ เพราะเราสามคนรู้สึกว่า เดี๋ยวพวกเราจะได้กลับมาเจอกันอีก เราเชื่อกันอย่างนั้น

    แต่……….พอทุกคนต่างขึ้นรถ ประตูแท๊กซี่ปิดลง เรา ต้องอยู่คนเดียว เฮ้ย มันโหวง…บอกไม่ถูก เราคิดผิด เราใจหาย…ไม่สิ เราโคตรใจหาย ตอนแรกเราคิดว่า ตลอดเช้าเมื่อวาน เรื่องทั้งหมดมันยังอยู่ในหัวเรา…เราโคตรคิดถึงทุกคน

    ขอบคุณ…พี่ก้อง พี่เอ๋ อัพ ที่ร่วมกันจัดทริปที่สมบูรณ์โคตร ๆ ทริปนี้ขึ้นมา…
    ขอบคุณ…เพื่อนทุกคน ที่เข้ามาช่วยกันเติม ให้ทริปนี้เต็ม ถ้าขาดใครไปสักคน เราก็ไม่รู้ ว่ามันจะรู้สึกเทพ ขนาดนี้มั๊ย

    ขอบคุณจริง ๆ เราขอบคุณ

    ปล. ตอนนี้นั่งฟังและร้องเพลงนี้คนเดียว โคตรรรรเหงา ถ้าได้ร้องด้วยกัน…คงสุขสุด ๆ

  14. ANN Says:

    เอ๋ เราดีใจที่กระโดดขึ้นรถไฟไปด้วยจัง

    กลับมามีพลังมั่กมาก แล้วจะไปบอกต่อให้

    ใครๆ ฟังว่า ในชีวิตนี้ลองกระโดดขึ้นรถไฟดูมั่งสิ 🙂

  15. beambongga Says:

    ตอนนี้บีมรู้สึกว่า บีมโครตโชคดีเลยอ่ะ

  16. ยิ้ม *_~ Says:

    แหม แหม พี่เอ๋ ช่างกล้าพูด “ผมเข้มแข็งที่สุดในสามคน” 🙂

    วันนี้มาทำงานแล้ว ก็ยังแอบเปิด blog ไว้ที่หน้าคอม พอมีคนเดินผ่านก็รีบหุบมันลงมา (ทำหยั่งกะดูคลิปโป๊แน่ะ!) พอว่างก็แอบเปิดดูใหม่ เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีมากๆแต่ก็ขอทำตามความรู้สึก เพราะพอกลับมาก็เหมือนหลงๆลืมๆ ลืมอะไรไว้ที่นู่นก็อธิบายไม่ได้ ไม่ได้ตั้งใจดราม่า แต่ก็คงไม่ลืมทริปนี้ในชีวิตเหมือนกัน การเปิด blog อ่านเม้นท์ของทุกคน ช่วยเติมเต็มความว่างๆในอารมณ์ตอนนี้ได้จริงๆ

    พี่เอ๋ ยิ้มอดไปแหกปากร้องเพลงด้วยแล้วล่ะ ต้องไปชุมพรอย่างที่เคยบอกพี่เอ๋ไว้
    เศร้าใจเลยพี่

  17. bloggoo Says:

    “ขอเชิญคุณมาร่วมแบ่งปันความคิด สิ่งที่น่าสนใจ สะท้อนความเป็นตัวคุณ เพื่อให้เป็นสังคมออนไลน์คุณภาพแห่งใหม่ http://www.bloggoo.com/
    ขออภัยหาก E-mail ฉบับนี้รบกวนท่าน. ขอบคุณมากครับ.


  18. อ่านที่เอ๋เขียนแล้วก็นึกไปถึงตอนที่จัดเปิดตัวผู้อ่านครั้งแรก
    ตอนนั้นเรายังกล้าๆ กลัวๆ กันอยู่ว่าทำดีไม่ทำดี
    สุดท้ายก็ได้ทำ แล้วก็เลยได้เจอสิ่งดีๆ

    ทริปนี้ตอนเริ่มก็คงคล้ายๆ กันมั้ง
    แต่แปลกที่พวกเราไม่มีใครกลัวกันเลย
    มั่นใจกันมาก ไม่รู้ไปกินดีหมีที่ไหนกันมา
    ถ้าวันนั้นพวกเราเกิดลังเลกัน แล้วล้มทริปนี้ไปคงเสียดายแย่

    ในระหว่างที่เอ๋เขียนบล็อกนี้ เสียน้ำตาไปกี่ลิตรหว่า อยากรู้
    เพราะตอนที่พี่เขียนนี่ไหลเป็นสาย
    และแอบเดาว่า ตอนเขียนต้นฉบับเล่มนี้ น่าจะโดนอีก…
    ถ้าไม่ร้องเพราะซึ้ง ก็ร้องเพราะเขียนไม่เสร็จ!

  19. ไอเด็กดือแดง Says:

    เหลือเชื่อ!!
    ไม่เคยคิดว่าจะมีเวลาแบบนี้ในชีวิต
    เป็นสุดยอดรางวัลของวิวเลยอะ
    อย่างที่บอก
    เพิ่งผ่านวันเกิดวิวไปได้ไม่นาน(ซึ่งด๊านนนไปตรงกะพี่แว่นดำอัพด้วย)
    แต่เนี่ย
    เป็นของขวัญที่พวกพี่ๆเพื่อนๆน้องๆได้บรรจงให้วิวมา
    ก่อนแกะห่อของขวัญชิ้นนี้ ลองเขย่ามันดู อืม..เหมือนจะว่างเปล่า
    เปล่าเลย พอได้แค่แง้มมันออกนิดเดียว กลิ่นมิตรภาพนี่คลุ้งไปทั่วแล้ว
    ตอนเปิด อืม..เปิดง่ายดีจังแฮะไม่ต้องอารมบูดกับการแกะสก๊อตเทปเหนียวๆเลย ยิ่งพอเปิดกล่องออกมา ก้อได้พบสิ่งสวยงามอันดับต้นๆไม่แพ้แปดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกเลย
    นั่นคือ.. ความฝันของทุกๆคน ไมตรีอุ่นๆ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ บรรยากาศดี๊ดี(ยิ่งกว่าฉากหนังเกาหลีซะอีก)คราบน้ำตาที่ไม่ได้มาจากควมอ่อนแอ และปราศจากความทุกข์โดยสิ้นเชิง
    ซึ่งกล่องใบนี้ ก่อนที่วิวจะต้องปิดมัน อาจปิดด้วยน้ำตา(ตอนถือมันกลับบ้านมาคนเดียวนี่แหละ ไม่ไหวจิงๆ)แต่ตอนเปิดครั้งต่อไป มันต้องเปิดด้วยรอยยิ้มสระอิของวิวแน่นอน^^

    ปล. ขอบคุณสำหรับภาพ(ไม่)เหมือนที่พี่เอ๋วาดให้บนรถไฟ(หล่อโคดๆอะพี่)
    ^^

  20. เตย Says:

    โอวว ยืนอยู่ที่หัวลำโพงกันถึงกี่โมงคะเนี่ย

    แบบว่าเตยต้องรีบกลับบ้านอะ แอบเสียดายเล็กน้อย….

  21. Ploy ^^ Says:

    เมื่อคืนพ่อถามว่า “เป็นไง คุ้มมั๊ย?”
    เราก็นิ่งไปสักพัก แล้วตอบไปว่า “พลอยโชคดีมากที่เชื่อแม่ เพราะถ้าพลอยเชื่อพ่อ พลอยคงเสียใจไปตลอดชีวิต(เพราะพ่อไม่ให้พลอยไป)”

    ตอนนี้เจอใครก็จะถามว่า “ไปเที่ยวมาเป็นไงบ้าง?” ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นคำถามที่ตอบยากมาก
    เพราะพอเล่าไปมันก็จะฟังดูเว่อๆ แต่ยังไงมันก็อยากเล่าซ้ำๆอย่างงี้ไปเรื่อยๆ

    ** พี่เอ๋ นี่พลอยน้องคณะเอง ร้องแล้วนะ มันซึ้งจริงๆ ซึ้งกว่าวันปัจฉิมอีก^^ **

  22. pattararanee Says:

    ขอบคุณมากนะท่านนิ้วฯ

    จะเขียนยังไงจะเล่ายังไง ก็เล่าไม่หมดแน่ๆ

    รู้สึกว่าโชคดีที่ตัดสินใจไปด้วย
    ทั้งที่เกือบจะขอสละสิทธิ์อยู่แล้ว

    ขอบคุณน้องปอนด์ที่โทร.มาในวันนั้น (22 เม.ย.)
    เพราะตอนนั้นพี่กำลังตัดสินใจว่า “ไม่ไป”
    แต่พอปอนด์โทร.มา มันเหมือนมีอะไรบางอย่างบอกว่า
    “พี่ต้องไปด้วย”
    ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

    ขอบคุณอัศวินทั้งสาม
    ขอบคุณเพื่อนร่วมทริปทุกคน
    ขอบคุณโชคชะตาที่พาให้พวกเราได้มาพบกัน ^^
    ทุกคนแล้วเจอกันใหม่นะคะ see you

  23. Ploy ^^ Says:

    ลืมไป พี่เอ๋ ..
    ขอบคุณสำหรับมุมมองดีๆ
    ขอบคุณสำหรับภาพงามๆที่ช่วยวาดล่วงหน้าไปสัก 20 ปี 55+(แซวเล่นนิ)
    ขอบคุณสำหรับข้อความที่อ่านแล้วแอบวูบ และก็
    ขอบคุณสำหรับคำสั้นๆ แต่อ่านแล้วได้กำลังใจเหลือเกิน ^^

    แล้วจะสร้างให้สวยนะ 😀

  24. Peachoko*~ Says:

    อู้วว..~* แค่อ่านก้ออิน เหมือนไปมาด้วย

    ว่าแต่ ลืมอะไรกันไว้คะเนี่ย
    จะไปเก็บกลับคืนมาเมื่อรัย
    บอกด้วยนะคะ จะไปด้วย

    …เฮ่อ เสียดายจัง ^^

  25. oum Says:

    อูมกลับถึงบ้านรีบอาบน้ำออกไปออฟฟิศ
    เพื่อที่จะได้เปิดคอม รอนั่งอ่านบล็อก ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
    งานไม่ได้ทำเลย ไม่มีสมาธิ เพราะในหัวมีแต่
    ถั่วงอกๆๆ รถไฟๆๆ ดาวหางๆๆ

    ถึงคุณหมอกิ๊ก พลอยพยาบาล
    พอดีว่าตั้งแต่กลับมาเราเป็นอะไรก็ไม่รู้ สมองปั่นป่วน ตาแดง บางทีก็นั่งยิ้มอยู่คนเดียว กลับบ้านไปก็นั่งรอดูแต่ดาวหาง คิดถึงดาวหาง และอยากให้โคจรมาอีกครั้ง ทำไงดีๆ จะมีทางรักษาไหม
    เพื่อนๆ พี่ๆ ช่วยเราด้วย…

  26. van der-LHing Says:

    – ก็รอพี่เมื่อไหร่จะกลับ จะได้มาอัพให้อ่าน ..

    – แต่ก็คงรอหนังสืออีกที ..

    – อยากไปมากๆๆ ไม่ไหวแล้ว ..

    – มิตรภาพ สร้างไม่ง่ายแต่ก็ไม่ยาก ..

    – ; ] ..

  27. beambongga Says:

    เมื่อกี้พี่โทรมาจากเชียงแสน น้ำเสียงดูจริงจัง
    บอกว่าคนทำเค้กที่ร้านอาจจะไปเมืองนอก
    ที่นั่นร้านพี่บีม เค้กขึ้นชื่อมาก ใครๆก็รู้จักเพราะเค้ก
    พี่ถามบีมว่าสนใจจะมาทำเค้กรึเปล่า
    มาเริ่มเรียนกันใหม่เลย
    บีมยังไม่ได้ให้คำตอบ เพราะมันไม่เคยอยู่ในหัวบีม
    ทำไงดีพี่

  28. ด.ญ.เพ้อเจ้อ Says:

    สวัสดี คนที่นิ้วกลมที่สุดในโลก

    ดีใจที่พี่ได้อ่านจดหมายฉบับนั้น

    เดินออกจากสถานีอารมณ์ค้างๆ อยากวิ่งกลับไปถามว่าได้รับแล้วใช่มั้ย

    ในใจภาวนาว่าขอให้พี่มองเห็น แล้วหยิบมันขึ้นมา

    ตอนที่ตื่นมาเขียน ในหัวก็มีแต่เพลงนี้ อยากร้องเพลงนี้ด้วยกัน

    วันที่ 10 จิ๊บอยากไปนะ แต่ติดภารกิจเพื่ออนาคตตัวเองที่โรงเรียน

    ฝากพี่ๆถ่ายรูปมาฝาก แล้วก็มาเล่าสู่กันอ่านบ้างนะคะ

    ไม่แน่ว่าถ้าภารกิจเสร็จเร็ว จิ๊บจะตามไป

    ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการเดินทาง อยากพบทุกคนในเร็ววัน

    คิดถึงมากมายจริงๆ

  29. ชะแร่ม Says:

    ตอนที่พี่ถาม ว่า ประทับใจอะไรที่สุดใน ทริป
    ได้ตอบไปว่า ชอบเวลาที่อยู่ในโรงอาหาร
    แล้วได้ฟังคนอื่นพูดคุยกันไปเรื่อยๆด้วยรอยยิ้ม
    บล็อกนี้ ความรู้สีกก็ยังเหมือนที่โรงอาหาร

    ดีใจที่ได้ไป ทริปนี้นะคะ
    แม้ว่าไม่ได้ขึ้นรถไฟไปด้วย
    ทั้งๆที่อยากไปใจจะขาด
    แต่ก็ต้องหลบออกมาเพราะเกรงใจเพื่อนจะรอ

    ปล. เดี๋ยวจะนั่งรถไฟไปร้องเพลงกับพี่เอ๋นะคะ ^^

  30. Nana Says:

    คิดถึงชะมัด….หนูกลับมาถึงบ้านแต่ดันเกิดอาการซิกโฮมซะได้
    …อยากกอด…………………………………………….
    …………..อยากเจอ……………………………………
    ……………………อยากคุย……………………………
    ………………………………………………………….

    เมื่อวานตอนที่แคร์นั่งพิมพ์เมล์ของทุคน…แทบอยากจะกดโทรศัพท์ไปคุยให้รู้แล้วรู้รอดเลยยยย…..ถ้าเมล์พิมพ์ผิดก้อขอโทดด้วยนะค่ะ..พอดีมีน้ำอะไรไม่รู้อยู่ที่ตา…ขอบคุณทุกคนจิงๆ

    …พวกเราเหมือนเป็นตัวต่อแต่ละตัว..ที่ช่วยกันก่อสร้างความฝัน.
    …ความทรงจำต่างๆ…อีก 10 ปี สิ่งก่อสร้างนี้คงใหญ่เกินกว่าที่จะมีใครมาทำลายได้….

  31. tani** Says:

    ส่งข่าว

    วันนี้ไปเจอซาวแทรคของพี่เอ๋ฉบับแถมซีดีมาสองเล่ม
    ใครอยากได้บอกนะ
    เดี๋ยวตาลซื้อไว้ให้

    คิดถึงทุกคนนะ*

  32. Bdkwangz Says:

    สวัสดีค่ะพี่เอ๋ พี่สาวกวาง(แคร์)แอบเล่าว่าพี่เอ๋ร้องไห้ ฮ่าๆๆ
    แถมยังอัดวีดีโอไว้ด้วย กะว่าจะเอามาดูสักหน่อย (แสยะยิ้ม)

    เสียดายมากเลยที่วันที่3 ต้องไปมอบตัว
    อยากลองสมัคร แต่ก็ได้แค่อยาก (ปิ้วว)
    แถมวันที่ 10 ก็ติดเรียนอีก อยากจะไปฟังนิ้วแบนด์สดๆ
    เมื่อวันที่ 4 ไปดูพี่แตมร้องเพลงมา ก็คุยว่าอยากจะฟังทฤษฎีสีชมพูสดๆจังเลยน้า..
    ขอให้มีครั้งต่อๆไปด้วยนะคะ ^^

  33. ตะ - ลิ้ด - ติ๊ด - ตี่ Says:

    พี่เอ๋รู้ป่าวเนี่ย

    ตอนนี้ตาตี่(หมายถึงตาของติ๊ดตี่นะไม่ใช่ตาตี่)ไหม้หมดแล้ว

    แค่อ่าน…ก็รู้สึกซึ้งไปด้วย

    อยากไปมากๆเลย แต่ไม่มีโอกาส เพราะอยู่ไกล

    ถ้ามีโครงการอย่างนี้อีก

    มาที่ใต้บ้างนะพี่เอ๋

    ตี่จะได้ไปร่วมวงด้วย ^-^

  34. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    พี่เอ๋คะ

    วันที่ไปถอนผักบุ้ง จิตรแนะนำวิธีถอนให้พี่เอ๋และฮิมที่ตามมาทีหลัง พี่เอ๋บอกว่า “โห ก็พูดได้สิ มาลองถอนดูไหม” จิตรคิดในใจ “พี่เอ๋ท้าทายลูกชาวไร่ชาวนามากๆ” ก็เลยวางกล้องและไปถอนเงียบๆ ตอนนั้นเป็นวันแรกๆเลยไม่กล้าอวดว่า”ผักบุ้งที่จิตรถอนรากขาดไม่เกินห้าต้น”

    คืนที่สัมภาษณ์ ในบรรดาพี่สามคน จิตรนั่งตรงหน้าพี่เอ๋เลย เพราะว่าวางของบนโต๊ะ และโต๊ะก็อยู่หน้าพี่เอ๋ สิ่งที่ทำให้จิตรกล้าเล่าคือสายตาของพี่เอ๋ มันเป็นประกาย เหมือนเรื่องที่จิตรเล่ามันน่าสนใจมาก(ทั้งที่จริงมันอาจน่าเบื่อ)มันทำให้ความฝันที่เป็นเมล็ดกล้างอกออกมาเจอโลก และทำให้รู้ว่า “อย่าดูถูกความฝันของตัวเอง เพราะพี่ๆและเพื่อนๆทำให้จิตรรู้สึกว่าความฝันของจิตรไม่ใช่เรื่องงี่เง่าค่ะ” 🙂

    วันที่ฝังแคปซูล จริงที่พี่เอ๋ไม่ได้ร้องไห้ตอนพูดถึงของที่ฝัง แต่ตอนจิตรเปลี่ยนมาถือกล้องผลัดกับจอม จิตรก็ตกใจแกมสังสัยว่าพี่เอ๋ ร้องไห้ทำไม พี่เอ๋ทำให้พี่ก้องร้องไห้ทำไม เพราะจิตรไม่เห็นว่าพี่ทำอะไรกัน มัวแต่เปลี่ยนกล้อง เปลี่ยนถ่าน ประมาณนั้น ตอนนั้นพี่ร้องซะจิตรตกใจ นอกจากนั้นพอคุณแม่น้องจิ๊บมา พี่สะอื้นซะจิตรแบบ พี่เอ๋ อย่าร้องได้ไหม สะอื้นตัวโยนเป็นยังไง จิตรได้เห็นกับตาเลยพี่ และรู้สึกเหมือนที่พี่นีเขียนในบล็อกพี่ก้องว่า “ไม่อยากเห็นน้ำตาลูกผู้ชายเลย” มันเหมือนจะขาดใจตามอะพี่ (อันนี้จากใจจริงเลย ต้องขอบคุณพี่นีที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา)

    ตอนที่เรานั่งรถเหลืองมาสถานีรถไฟด้วยกัน เราได้คุยกันเยอะพอควร ดีใจนะคะที่ได้คุยเรื่องครอบครัวกับพี่เอ๋ พี่เอ๋ทำให้จิตรคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อกับแม่ ถ้าต่อไปพี่เอ๋เขียนถึงครอบครัว พี่เอ๋รู้ไว้เลยจิตรนี่แหละเป็นแฟนคลับ”หลังคาเดียวกัน”ของพี่ 🙂

    ตอนอยู่สถานีรถไฟ จิตรให้พี่เอ๋เขียนอะไรให้ พี่เอ๋วาดรูปต้นไม้ และเขียนว่า

    จิตร ขอให้ “สวย” และมีความสุข ดูแลต้นไม้ด้วยกันนะ

    อ่านแล้วก็สงสัยและเอาความสงสัยนั้นมาถามจอมแบบขำๆว่า “เฮ้ย จอมพี่ขี้เหร่มากเลยเหรอ พี่เอ๋อวยพรให้พี่สวยอะ” แล้วก็หัวเราะ จอมยิ้มๆแต่ไม่ได้ตอบและความสงสัยนั้นก็ยังลอยวนอยู่ในหัวเสมอเวลาเอาสมุดเล่มนั้นขึ้นมาอ่าน

    วันนี้เอามาเขียนออกอากาศ รบกวนพี่เอ๋ตอบด้วยนะ ว่าสวยที่ว่า มันมีความหมายอย่างไร (เอาความจริงนะพี่ ไม่ต้องห่วงความรู้สึก จิตรรับได้55 หัวเราะกลบเกลื่อน)

    ภาพที่จิตรจำพี่เอ๋ได้ติดตาคืออะไรรู้ไหม ภาพนั้นคือพี่เอ๋ เอาต้นไม้ออกจากถุง ให้พี่นี และคนอื่นๆแบ่งไปถือ จากนั้นก็อุ้มถุงปุ๋ยไว้กับอก เดินนำหน้าจิตร พี่เอี้ยง บีมไปไม่ไกลเท่าไหร่ การอุ้มของพี่ จิตรรู้สึกว่าของที่อยู่กับอกมันมีความสำคัญเท่ากับอวัยวะที่อยู่เหนืออกนั้นนิดนึง พี่ทะนุถนอมมันมาก ตั้งอกตั้งใจเดินมาก(ไม่รู้เพราะกลัวลื่นโคลนหรือเปล่านะ) พี่ทำเหมือนว่าของที่พี่อุ้มคือหัวใจ และมันก็เป็นความจริง เพราะมันคือหัวใจของพวกเราทุกคน 🙂

    ขอบคุณนะคะพี่เอ๋ ที่ไม่หัวเราะหลังจากได้ฟังความฝันของจิตร พอจิตรตอบบทสัมภาษณ์เสร็จสิ่งที่จิตรบอกคนอื่นๆคือ เวลาฟังคนอื่นพูดจิตรได้แต่ชื่นชมว่าทำไมทุกคนมีสาระ มีความคิด มีตัวตน มีความฝันที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน แต่พอเราตอบเหมือนเราไร้สาระและตอบไม่ได้เรื่องเลย หมอกิ๊กได้ฟังเลยพูดมาประโยคหนึ่งจิตรจำได้ชัดแค่ท่อนหลังประมาณว่า”เฮ้ย นี่มันไม่ใช่…….นะทำไมมันต้องมีสาระหรือไร้สาระด้วยล่ะ” ได้ฟังแล้ว เออ ใช่อะ ทำไมมันต้องมีสาระ หรือไร้สาระ (ถ้าพี่กิ๊กมาอ่านช่วยเติมคำในประโยคให้สมบูรณ์ให้ด้วยนะคะ จิตรก็อยากจำได้อีกครั้งว่าประโยคนั้นคืออะไรที่ทำให้ปล่อยวางความครุ่นคิดไร้สาระนั้นออกไปจากสมองได้ ขอบคุณพี่กิ๊กที่เตือนสติค่ะ)

    สุดท้ายขอโทษด้วยหากแบบเห็นอะไรก็คิดถึงพี่ทั้งสามคน นาฬิกาโครเชต์รองเม้าท์(สุดเท่ห์)จะทำให้ข้อมือที่มีรอยขีดตอนเล่นไพ่แพ้ขวัญไม่ปรากฏชัดแก่สายตาผู้อื่นนะคะ 555

    มาลัยมะลิแทนความหอมกรุ่นของมิตรภาพที่ให้มาทางรอยยิ้มและสายตา(มันอุ่นยิ่งกว่า)น้ำเต้าหู้ที่ซื้อมาจากกาดหลวงและหวานยิ่งกว่าขนมข้าวซอยเสียอีกนะพี่ (อนุญาตให้อ้วกได้พี่ 55 จริงๆจะซื้อป๊อกกี้มาให้เหมือนกัน ปรึกษากับจอมแล้วแต่ร้านที่มานึกได้มันไม่มีขาย เลยซื้อขนมข้าวซอยมาฝากค่ะ)

    ตอนนั่งรถไฟแล้วพี่เอ๋เอาสมุดมาให้เขียน ขณะที่จอมกำลังเขียนอยู่ รู้สึกเวลาเจอพี่เอ๋นั่งตรงหน้า มันเกร็งๆ จะพูดอะไรก็ไม่ค่อยกล้า นอกจากมีคนอื่นพูดนำก่อน คงได้แต่มองแล้วยิ้ม กลัวเหลือเกินจะโดนพี่เอ๋หาว่า “มันบ้าอะไรวะมองและยิ้มอยู่ได้จะพูดอะไรก็ไม่พูด” เลยทำเป็นมองวิวนอกหน้าต่าง แต่หูนั้นยื่นไปฟังพี่เอ๋คุยกับคนอื่นๆ(55ตลกตัวเองดี)

    พี่เอ๋ รู้ไหม ตอนอยู่หัวลำโพงที่พี่บอกพวกเราว่าจะกลับแล้วนะ โบกมือลาและเดินออกไป จิตรมองตามหลังพี่เพื่อลุ้นว่าพี่เอ๋จะหันกลับมามองพวกเราอีกไหมแต่พี่ก็ไม่หันมา จิตรคิดไปเองว่าพี่เอ๋อาจกำลังซ่อนน้ำตา(ลูกผู้ชาย)อยู่ จิตรก็คิดนะว่าพี่เอ๋จะเหงาไหมที่ไม่มีพวกเราหัวเราะและยิ้มไปด้วยกัน พี่เอ๋จะคิดถึงพวกเราเหมือนที่พวกเราคิดถึงพี่ไหม สุดท้ายจิตรปรบมือให้พี่เงียบๆในใจ “พี่เอ๋โคตรเก่งเลยว่ะที่ไม่หันมา ไม่งั้นพี่จะได้เห็นฉากดราม่าจากคนเบื้องหลัง”

    ป.ล.พี่เอ๋ จิตรไม่รู้ว่าวันที่ 10 นี้จะเคลียร์งานไปทันร่วมร้องเพลงและให้กำลังใจพี่ทันไหม แต่ก็อยากถามเผื่อไว้ว่า ถ้าจิตรไปทันจิตรจะได้ฟังเพลง “เธอสวย” จากพี่เอ๋และพี่แสตป์หรือเปล่าคะ? 🙂

  35. laila Says:

    ฮือ ฮือ…

    ไม่ได้ไป

  36. May* Says:

    เราอ่านที่พี่จิตรเขียนทุกๆครั้ง
    แล้วทำให้เรามีพลังฝันมากขึ้นอีกอ่ะ

    เราเข้าใจนะ คิดว่ามีแต่เราเป็น เราก้อไม่ค่อยกล้าพูดอ่ะ
    เวลามองหน้าพี่ตรงๆ มันเกร็งๆ(..สงสัยพี่เอ๋หล่อจัดมั้ง ฮ่าๆๆ)
    แต่ไม่เป็นไร เรามั่นใจว่า คราวต่อไปที่ได้เจอ
    เราคงหน้าด้านทักทายพูดคุยกว่าตอนนี้อ่ะ ฮ่าๆๆ

  37. หัวกลม Says:

    จิตร … พี่น่าจะพูดว่า ..

    “เฮ้ย … นี่มันเรื่องความฝันของเรานะ .. ทำไมมันจะต้องมีสาระหรือไร้สาระด้วยล่ะ”

    นึกขึ้นได้ .. ว่า วันสุดท้าย ที่เราไปฝัง time capsule .. ฝนไม่ตกเนอะ..

    สงสัยคนบนฟ้าจะรู้… ว่าเราจะใช้น้ำตา รด กันไปขนาดนั้น …

    ไม่งั้น ต้นไม้รากเน่าแน่เลยยยยย …

  38. Ploy la-oon ^^ Says:

    รู้สึกเหมือนพี่จิตรเลย เราเองก็ยังไม่ทันยกมือขึ้นมาโบกบ๊าบาย พี่เอ๋ก็ไปซะแระ
    แอบดูอยู่เหมือนกันว่าจะหันมามั๊ย เป็นเราคงไม่หันแน่!! ฮ่าๆ : D

  39. Nana Says:

    เป็นเหมือนพี่จิตรเลย…หนูชอบเวลาที่พี่พูดถึงเรื่องธรรมะนะ^^

    ..หายเร็วๆนะ..

  40. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    พี่กิ๊กคะ

    ขอบคุณเท่าที่คำขอบคุณของคนๆหนึ่งจะแสดงถึงความรู้สึกซาบซึ้งนั้นได้ จิตรดีใจที่เมืองไทยมีหมออย่างพี่นะคะ ดีใจแทนคนไข้ที่พี่รักษาเพราะจิตรเชื่อว่าพี่จะดูแลคนไข้ด้วยหัวใจไม่ใช่แค่เพราะหน้าที่ ดีใจที่ได้เจอพี่กิ๊กค่ะ ถ้าจิตรจะบอกว่าพี่เป็นหมอเทวดาพี่จะเชื่อไหม แต่ถึงไม่เชื่อ จิตรก็จะให้พี่กิ๊กเป็น(55ยัดเยียดสุดๆ)

    เม
    น้ำตาของเม ทำเราใจไหวเสมอ อย่าร้องไห้บ่อยเกินไปนะเม ไม่ใช่ว่าน้ำตาของเมไม่ดีหรือผิดอะไร แต่เรากลัวว่า น้ำตามันจะท่วมโลก เพราะเมื่อมันออกจากตาเม มันชวนให้คนที่เห็นอยากหลั่งน้ำตาเป็นเพื่อนเมเหลือเกิน ในรถเหลืองกลับมาสถานีรถไฟ เม ร้องไห้ทำไม เราไม่ได้ถามแต่รู้ไหมคนเห็นปวดใจชะมัด ถ้าเราทำให้เมร้องไห้ เราขอโทษนะ เข้มแข็งๆแล้วไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ด้วยกันนะ เราจะพยายามหาเวลาไปกับเม

    พลอยคะ
    พี่ถึงบอกว่าพี่เอ๋เก่งไง ที่เดินออกไปโดยไม่หันกลับมา เพราะถ้าเป็นพี่ พี่ไม่แมนขนาดพี่เอ๋ว่ะ ดีใจที่มีพลอยเป็นคนเบื้องหลังเหมือนกันนะคะ วันหน้าถ้าเจอกัน ยิ้มให้พี่ทีนึง พี่ชอบมองแก้มที่เปื้อนลักยิ้มของหนูค่ะ 🙂

  41. ต้อม Says:

    เดินมาลงนั่งข้างๆ พี่หมูตุ้ย … ขอซึมซับด้วยคน

  42. jummdcu Says:

    คงจะดีไม่น้อย ถ้าได้ไปอยู่ด้วยกัน “ตรงนั้น” กับเพื่อนๆ
    เชื่อว่าหัวใจของทุกคนในที่นั้น
    คงผูกพันกลมเกลียว เหมือนเพลงโปรดของตัวเองเช่นกัน
    “หัวใจผูกกัน”

    สี่วันนั้น แม้ไม่ได้ไปปลูกป่าด้วย
    แต่ก็ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
    “จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” ที่ให้ความรู้สึกว่า
    “เป็นนักเขียนนั้นยิ่งใหญ่” เหมือนกันนะ
    แม้ว่าครั้งหนึ่งเอ๋เคยบอกว่า
    “เป็นนักเขียนไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรนักหนาหรอก”

    เชื่อว่าหลายๆคนคงรู้สึกได้ 😀

  43. peenpai Says:

    ไม่ได้ไป แต่อ่านแล้ว…เสียดายสุด ๆ จริง ๆ ครับ…

  44. ToEy Says:

    มาร่วมรับรู้บรรยากาศ

  45. iampiim Says:

    เฮ่อ ! พี่ ..

    เหมือนได้ความรุ้สึกดีดีกลับมาด้วยเลยอ่ะ ^^

  46. ชะแร่ม Says:

    แช่ม ยังจำตอนที่พี่จิตสัมภาษเส็ดแร้ว
    แร้วกลับมานั่งข้างๆ แช่ม
    แร้ว บ่นว่า คนอื่นพูดกันได้ดีหมดเรย
    ทำไมตัวเองกลับพูดอะไรออกไปก้ไม่รุ้
    แล้วแช่มก้เถียงขาดใจกลับไปว่า
    แช่มก้เปงเหมือนกัน
    แร้ว ถามต่อว่า แล้วความฝันที่พี่จิตเล่าไปให้พี่ๆฟังคืออะไร

    พี่จิตรู้มั้ย
    พี่จิตหันมาตอบแช่ม
    ด้วยสายตาที่จริงใจและมุ่งมั่น
    เล่าให้น้องคนนึงฟังอย่างตั้งใจ

    แช่มดีใจมากๆที่พี่จิต เล่าให้ฟัง ยังกะเล่าให้คนสำคัญฟัง
    และแช่มประทับใจมากๆที่พี่จิต มีแววตาที่สวยงาม

    จากที่แช่มนั่งฟีงพี่จิตคนเดียว
    ต่อมา ก้มีคนมานั่งฟังพี่จิตเรื่อยๆ
    มีพี่หมอ ที่นอนตั้งใจฟัง
    มีน้องแคร์ ที่หลับไปฟังไป
    มีพี่เอี้ยง พี่บีม พี่ขวัญ พี่จอม พี่โดม
    และอีกหลายๆคนที่ขยับเข้ามานั่งฟัง จนกลายเปงวงกลมใหญ่
    คืนนั้น สุดยอดจิงๆ
    ความฝันของพี่จิตสุดยอดมากเลย
    เรามารักษาความฝันให้แข็งแรงร่วมกันนะ

    ^ ^
    ปล. อยากกอดพี่จิตเหมือนเดิม อิอิ

  47. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    แช่ม

    เพราะมีหนูมั้งพี่เลยกล้าเล่า ทันตแพทย์อะไรรักษาใจคน ไปๆกลับไปดูแลฟันของผู้ป่วยได้แล้ว 55 (ค่ากอด มาอุดฟันให้พี่เลย แมงกินฟันเพราะฟังคำหวานๆของหนูทั้งวันเนี่ย)

    เม

    ขอโทษนะ ลูกพรุนที่ทำให้เมท้องเสีย เป็นของเราเอง รบกวนพี่นีให้แจกจ่ายไม่น่าเชื่อทำทั้งเมเสียน้ำตาและท้องเสีย เจอหน้ากันจะให้เราขอโทษยังไงดี?

    แพร(แคร์)

    พี่ปลื้มหนูจะแย่แล้ว ประโยคนี้ “หนูชอบเวลาที่พี่พูดถึงเรื่องธรรมะนะ^^

    ..หายเร็วๆนะ..” ทำให้พี่วิ่งปร๋อเลยค่ะหนู 🙂

  48. beambongga Says:

    สารภาพตามตรงว่าเพิ่งรู้ข่าวพายุนากีสถล่มพม่า
    ภาพคนที่ตายเกลื่อนกลางทุ่งนามันช่างน่าหดหู่
    และทำให้รู้สึกขนลุกขึ้นมา

    จำได้ว่าเย็นวันที่2 ที่ผ่านมา พี่ที่ออฟฟิตเปิดแผนที่กรมอุตุผ่านเว็บไซด์ให้ดู
    เป็นรูปพายุที่กำลังก่อตัวเป็นสีชมพูอมส้มเป็นหย่อมๆบริเวณใกล้ๆกับพม่า
    มันหมุนวนเข้าหาจุดศูนย์กลาง
    มีเส้นสีแดงจากจุดนั้นลากมายังบริเวณภาคเหนือตอนบนของไทย
    แล้วกากบาทสีแดงตรงจุดสิ้นสุด
    พี่บอกว่าเส้นนี้หมายถึงเส้นแนวที่พายุจะผ่าน ส่วนกากบาทนั่นเป็นจุดที่มันจะสงบ
    เมื่อดูแล้วจุดที่กากบาทนั่นใกล้เคียงกับเชียงใหม่มากๆ
    มันอาจเป็นลำพูนหรือลำปางที่ไหนสักที่
    เค้าชี้ให้ดูแล้วหันมาถาม
    แน่ใจแล้วเหรอว่าจะไปปลูกป่าทั้งๆที่พายุกำลังจะเข้าแบบนี้
    ในตอนนั้นไม่รู้หรอกว่าพายุมันแรงแค่ไหน รู้แต่ว่าไม่ได้กลัวอะไร
    ถ้าเกิดอะไรขึ้นอย่างน้อยก็ยังมีเพื่อนร่วมชะตากรรม
    พูดยังไม่ทันขาดคำฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ ไฟในออฟฟิตก็ดับลง
    มองไปที่หน้าต่าง เห็นลมข้างนอกแรงมากๆ
    ต้นไม้เหมือนจะปลิวตาม
    ฝนก็ตกอย่างบ้าคลั่งเสียงดังจนต้องตะโกนคุยกัน
    เราทุกคนในตึกถูกขังอยู่ที่นั่น ไม่สามารถออกไปไหนได้เลย และไม่มีใครกล้าออกไปด้วย
    ทั้งๆที่มันเลยเวลาเลิกงานมานานแล้ว
    ในใจนึกหวั่นๆ ถึงคนที่กำลังจะเดินทางมา ฝั่งโน้นจะเป็นอย่างไรบ้าง ฝนตกเหมือนที่นี่รึเปล่า
    ก็ได้แต่โทรไปเชคกับพี่เอี้ยง ถึงได้รู้ว่าที่โน่นไม่มีอะไรปกติดี
    พอหลังจากที่กลับมาจากทริป พี่คนเดิมบอกว่า โชคดีนะที่พายุเปลี่ยนทิศซะก่อน
    ไม่อย่างนั้นเราก็คงโดนไปด้วย
    ก็แอบแปลกใจเล็กๆ ทั้งที่ช่วงนั้นก็มีฝนตลอดเวลา
    ก็คิดว่าเป็นพายุที่อ่อนกำลังลงซะอีก
    แท้จริงแล้วนั่นเป็นเพียงหางของมัน
    ส่วนพายุนั้นเปลี่ยนทิศลงสู่อ่าวไทยไปแล้ว
    พอรู้อย่างนั้นเราก็ขนลุกขึ้นมาทันที
    นี่พี่กำลังบอกเราว่า พวกเรากำลังรอดตายใช่ไหม
    ถ้าพายุเข้าจริงๆ ป่านนี้เราคงต้องตายเหมือนในรูปนั่นแล้วใช่ไหม
    ตอนนี้เรากำลังรอดตาย และใช้ชีวิตใหม่อยู่สินะ
    แล้วที่เรามีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้ได้คงเป็นกำไรชีวิตมหาศาล
    ช่วงชีวิตที่เหลือต่อจากนี้มันจะเป็นของใคร
    และเราควรทำอะไรกับชีวิตที่เหลือต่อจากนี้…

  49. May* Says:

    พี่จิตรขา..ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องขอโทษอะไรทั้งสิ้นนะ
    เพราะว่าจิงๆเราก้อชอบกินลูกพรุนเหอะ
    ยังมีอยู่ในตู้เย็นอยู่เรยอ่ะ ดีแล้ว ท้องโล่งไม่อึดอัด ฮ่าๆๆ

    ตอนนี้เราอยู่บ้านเพื่อน เพื่อนเปิดสวรรค์เบี่ยง
    แต่เราเปิดเนทใช้ กลับมานี่ ความสนใจต่อพี่เคนลดลงเลย ฮ่าๆๆ

  50. naivenut Says:

    อ่านแล้วก็สุขใจตาม อยากจะบอกชาวทริปว่า รู้สึกมั้ยเนี่ยว่ามี ชัตเตอร์ เกาะบ่า เกาะไหล่ตามไปตั้งหลายคน เหอ เหอ

  51. ketchup Says:

    กลับมาแล้วก็ยังเม้าแตกไม่เลิก

    ตอนนั่งรถแท็กซี่กลับ
    ฮิมถึงกับต้องเล่าเรื่องทริปนี้
    ให้พี่คนขับแท็กซี่ฟัง มันเป็นความรู้สึก
    ที่เราต้องการบอกใครหลายๆคนว่า
    เราได้ไปเจออะไรมา 4 ก่อนหน้านี้

    มันคงเป็นความประทับใจที่ล้นปรี่
    ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ร่วมกันสร้างสิ่งดีๆ
    ที่เกิดขึ้นในทริปนี้

    ตอนนี้ฮิมกำลังหาที่เรียนอย่างเคร่งเครียด -*-
    ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยครับ

    พี่เอ๋บอกว่า”ฮิมโชคดีแล้วที่ได้รู้ผลentที่นี่”
    ฮิมว่าจริงอย่างที่พี่เอ๋บอก ฮิมโชคดีมากจริงๆ

    ขอบคุณครับทุกคน

  52. ไอเด็กดือแดง Says:

    ฮิม
    เรายินดีช่วยเหลือทุกสิ่ง
    หากนายต้องการนะ
    ^^

  53. oum Says:

    เฮ้ยย ฮิม เคร่งได้แต่อย่าเครียดนะ เป็นห่วง
    เพราะตอนสมัยนั้น เราก็เป็นเหมือนฮิม
    หาที่เรียน จะเรียนที่ไหนดีหว่า เครียดๆ
    แต่พอเวลาผ่านไป ได้ที่เรียนแล้ว ก็คิดได้ว่า
    เฮ้ยย เรียนที่นี่มันก็ดีนี่หว่า
    ถ้าเรามัวแต่เครียด เดี๋ยวจะไม่สนุกกับการเริ่มต้นนะ
    ขอให้หาที่เรียนได้ไวไว

    เอาใจช่วยนะน้อง

    : )

    พี่อูมมี่

  54. ยิ้ม Says:

    เอา”ใจ”ช่วยฮิมด้วยคนจ้า

    สู้ สู้ นะ

  55. roundfinger Says:

    โอย…เพิ่งเข้ามาอ่าน จะไล่ตามโต้ตอบกลับไปทีละคนนะคร้าบ

    บดินทร์ > รอยปากกานั่นยังติดตาอยู่ ปนกับเสียงฮาของพลอย ปนกับอาการอ้าปากงับอากาศของขวัญ และอาการหยิบฝาช้าของยี่ ฮ่าฮ่า

    โดม > ได้ข่าวจากพี่ก้องว่านั่งกดรีเฟรชจนเจ้านายเอ่ยปากถามเลยหรือ ฮ่าฮ่า

    นาย > เสียดายจริงๆ น่าจะได้ไปด้วยกัน

    แอ๊นท์ > อยากให้รถไฟวิ่งช้าทั้งไปทั้งกลับจริงๆ อยากให้ความทรงจำวิ่งหายไปช้าๆ เหมือนกัน

    แอน > มีพลังมากมายเช่นกัน

    ยิ้ม > อีกสิบปีค่อยไปร้องเพลงด้วยกันที่นั่น ไม่ต้องเสียดายไป โอกาสยังมีเหลือเฟือ

    พี่ก้อง > ผมนั่งน้ำตาไหลในห้องน้ำ ตอนร้องเพลงที่น้องจิ๊บเขียนมา นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว ผมว่าช่องเจ็ดน่าจะจ้างพวกเราไปเล่นบท “อีเย็น” นะพี่

    วิว > ภาพมันมีเหมือนหรือไม่เหมือนด้วยเหรอ ไหนบอกว่าภาพอะไรก็สวยได้ไงเล่า คือเกิดมาไม่เคยวาดคนแก้มใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เลยไม่ถนัดน่ะ อ้อ ของขวัญชิ้นนั้นน่ารักโคตร จะเก็บรักษาไว้อย่างดี

    เตย > เราก็กลับบ้านไวเหมือนกัน ระหว่างนั่งรถกลับบ้านรู้สึกเหมือนเพิ่งเดินออกมาจากหนังเรื่องหนึ่ง บางทีหันไปดูตึกก็รู้สึกเหมือนเพิ่งเดินออกมาจากหนัง Cast Away ดีใจที่ได้ถามถึงลายเสื้อ “ดาวยอ” ตัวนั้น

    พลอย น้องคณะ > กลับมาป๊าเราถามว่า “เป็นไง” เราตอบป๊าไปว่า “สุดยอดโคตรๆ” ตั้งใจสร้างตึกนะน้อง

    พี่เอี้ยง > ดีแล้วครับที่พี่เอี้ยงได้ไป ฝากส่งอะไรดีๆ ต่อไปยังชาวฟลาเนอร์ทุกคนด้วยครับ

  56. Secretblackcat Says:

    อิจฉาจังค่ะ

    อยากมีความทรงจำดีดีแบบทุกคนบ้าง

    จัดอีกเร็วๆนี้ได้มั้ย T-T

  57. ANN Says:

    สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว
    สิ่งนั้นย่อมดีเสมอ
    มีโอกาสดีดีรอน้องฮิม
    อยู่ข้างหน้าแน่นอนค่ะ

    เอาใจช่วยและส่งพลังใจไปให้จ้า
    ^_^
    พี่แอน

  58. roundfinger Says:

    ต่อๆ ตอบอย่างเมามัน…

    Peachoko*~ > อยากให้ทุกคนได้ไปด้วยจริงๆ

    อูม > เห็นเงียบๆ ก็เป็นเอามากเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าฮ่า แต่เราว่า ไปถามคุณหมอกิ๊กกับพลอยพยาบาลไม่ได้หรอก เพราะพวกนั้นก็คงเป็นอาการเดียวกัน

    van der-LHing > รออ่านตอนเป็นเล่มนะ จะตั้งใจเขียนให้สุดฝีมือเลย

    บีม > ชอบเค้กไหม อยากลองทำเค้กไหม ถ้าอยากก็ลุยเลย จะรอชิม

    จิ๊บ > เราได้อ่าน ตื่นมาก็นึกว่าได้รับจดหมายรักจากสาวเชียงใหม่ที่ขึ้นรถไฟมาด้วยกัน แต่เปิดอ่านแล้วกลับซึ้งกว่า สองวันนี้เราก็ร้องเพลงนี้ตอนอาบน้ำตลอดเลย วันที่สิบมาไม่ได้ไม่เป็นไร ตั้งใจเรียน ตั้งใจเล่นน้า

    แช่ม > ชอบเวลาแช่มยิ้มอวดเหล็กดัด แล้วเราก็นึกขึ้นมาได้ทุกทีว่าเป็น (อนาคต) หมอฟัน ได้ข่าวว่าไปเปิดบล็อกกันแล้วที่ไหนสักที่ ไปสร้างบรรยากาศโรงอาหารที่นั่นกันดีกว่า

    นานา > เวลาร้องไห้อย่าลืม “ลืมตา” ด้วยนะ เหมือนกับที่เราจะจำไว้ตลอดไปว่า “เวลากินข้าวเสร็จต้องไม่ลืมล้างจาน”

    ตาล > ไปเจอมาที่ไหนหนอ มีคนอยากได้สองคนคือ เบลล์กับติว น้องสาวสองคนไม่ได้มาฝังแคปซูลกับพวกเรา ว่าแต่…ตอนนี้สองคนนั้นไปอยู่ไหนหว่า

    กวาง > เสียดายที่ไม่ได้ไปด้วยกัน เสียดายที่ไม่ได้ไปนิ้วแบนด์ หา! นานาอัดวิดีโอไว้ด้วยหรือ ห้ามเผยแพร่เด็ดขาด!

    ตี่ > วันหนึ่งอาจจะได้ร่วมทางกันเนอะ สนุกดีเชียวล่ะ


  59. สวัสดีค้าบ พี่เอ๋ ในที่สุดก็หาเวลามาเข้าเยี่ยมบล็อกพี่จนได้
    ช่วงนี้ผมยุ่งๆ อะ มีสอบไฟนอลของซัมเมอร์วิชาสุดท้าย แล้วก็ปฐมนิเทศ ป.โท
    กว่าจะรู้ตัวก็ตามติดต่อพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ร่วมทริปเกือบไม่ทันซะแล้ว T_T

    ดีใจที่ได้รู้จักพี่ พี่ก้อง และพี่อัพนะครับ อยากบอกให้รู้ว่าสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจที่สุดในทริปนี้ก็คือพวกพี่ๆ นี่แหละ ที่ไม่ทอดทิ้งคนมาร่วมทริปที่มาสายไปเล็กน้อย จนถึงกับยอมตกรถไฟ (ฮา…) แล้วก็ประทับใจที่ได้เห็นชายฉกรรจ์อย่างพี่ๆ 3 คนสามารถหลั่งน้ำตาต่อหน้าคนอื่นๆ ได้โดยไม่เขินอาย ก่อนหน้านี้ผมเชื่อมาตลอดว่าการร้องไห้ต่อหน้าคนอื่นเป็นการแสดงความอ่อนแอ เลยไม่ค่อยชอบแสดงความรู้สึกเท่าไหร่ แต่นับจากนี้ไป ผมจะเรียนรู้ที่จะซื่อสัตย์ต่ออารมณ์และความรู้สึกของตัวเอง ขอบคุณพี่ๆ ทั้งสามคนที่ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรๆ หลายอย่างครับ

    ตอนนี้ ผมสมัคร Photobucket เอาไว้ลงรูปทริปถั่วงอกโดยเฉพาะแล้วนะครับพี่ ใช้ Username ว่า timecapsule_2008 (password = 05052018) เห็นพี่เอ๋ถ่ายรูปไว้เยอะเหมือนกัน ถ้ามีรูปไหนอยากแบ่งปันให้คนอื่นดูก็ upload รูปลงไปได้เลยนะครับพี่

    ไม่รู้ว่าทุกคนทราบเรื่อง Photobucket หรือยัง ไม่เห็นมีใครตอบกลับมาเลย รูปก็ยังมีนิดเดียวอยู่ ยังไงก็ช่วยกันเอามาลงหน่อยนะครับทุกคน สงสารคนที่เอากล้องไปแต่ดันลืมเอาที่ชาร์จแบตฯ ไปด้วย สุดท้ายเลยถ่ายไปได้ไม่กี่รูป อยากร้องไห้เป็นเผาเต่า TT_TT


  60. ง่า ตัว password ในคอมเมนต์ข้างบนมันกลายเป็นหน้ายิ้มไปแล้ว ขอลงใหม่นะครับ
    Photobucket ทริปถั่วงอก
    Username : timecapsule_2008
    Password : 05052018

    ภูมิเองคับ ^^

  61. roundfinger Says:

    จิตร > เราเขียนให้จิตรว่า–ขอให้ “สงบ” ต่างหากเล่า! ดีใจที่จิตรเห็นภาพเราอุ้มถุงใส่ต้นไม้ เพราะสภาพเราเหมือนขุดท่อมามากกว่า พี่ก้องถามว่า “ทำไมเอ๋ถึงทุ่มเทขนาดนั้น” ซึ่งเราก็ว่าเราเปื้อนที่สุดเลย แต่ปลุกไปได้แค่สามต้นเอง อ่านที่จิตรเขียนแล้วก็เอ่อขึ้นมาอีกรอบ มาลัยยังเก็บไว้ นาฬิกาไหมพรมสีเทาวางอยู่ข้างๆ คอมฯ ตอนนี้ น้ำเต้าหู้อร่อยมาก แต่ก็อยากกินป๊อกกี้นะ (ฮ่าฮ่า) ถ้ามาวันที่สิบ คงได้ฟังเพลง “เธอสงบ” มากกว่านะจิตร แหม สงสัยลายมือเราจะต้องกินทิฟฟี่ซะแล้ว ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะมัน “ติดหวัด” ไง (โอว…)

    ไลลา > ฮือฮือ…ได้ไป ก็เลยฮือฮือ

    เม > นี่ขนาดไม่ค่อยกล้าพูดเหรอเนี่ย!

    หมอกิ๊ก > ได้ข่าวว่าคุณหมอก็ร้องไห้น้ำตาไหลพราก เราไม่ได้เห็นเลย เพราะลำพังตัวเองก็ยังเอาตัวเองไม่ค่อยรอด น้ำตากลบตาจนไม่ได้มองคนอื่นเลย หมอกิ๊กสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนเพียบเลย แถมมีประโยคเด็ดๆ ที่เขาเอามาเล่าต่อกันเยอะแยะเชียว เห็นด้วยนะ เราว่า แค่บอกว่ามีฝัน นั่นก็มีสาระแล้ว

    พลอยละอ่อน > ไอ้ตอนเดินไปก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แต่พอเดินออกไปจากหัวลำโพงนี่มึนเลย อธิบายไม่ถูก รู้สึกว่าข้างนอกเสียงดังมาก แต่ข้างในนี่อย่างเงียบ

    นานา > วันนี้อัพก็บอกว่า วาจานานาช่างเชือดเฉือน เราเห็นด้วยหมดใจ

    โย๊ะ, ต้อม, พี่จุ๋ม, ปีนป่าย, สิ, เต้ย, พิม > อยากให้ได้ไปด้วยกันจังเลย

  62. อู๊ด-นี Says:

    เอ๋ >>> เขียนไม่ออก บอกไม่ถูกหว่ะ

    เราเลยเสกไอ้ที่เราพิมพ์ให้มันล่องหนไปแล้ว ๕๕๕
    ลองเอาใจอ่านเอานะ

    น้องจิ๊บ >>> ขอบคุณสำหรับเพลง
    พี่ไม่เคย’รู้สึก’อะไรกับเพลงนี้เท่าไร
    แต่ตอนนี้ มันดันเอาน้ำในร่างกายถ่ายออกมาเปนน้ำตาได้หลายรอบแล้ว
    ไม่อยากนึกว่าถ้าได้ยิน ได้ร้องเพลงนี้กับเพื่อนเพื่อนชาวถั่วงอกฯ ด้วยกันแล้ว
    จะเปนไง ไปซื้อปิ๊ปมาเตรียมไว้รองน้ำตาชอบถั่วงอกฯ ดีมั้ยหว่า
    (จะได้กินโอโจ้ด้วย @@^_^@@ ( จอม กะ นานา ไม่ต้องแซว พี่เล่นตัวเองดักไว้ก่อนเลย))

    แอ่น แอ๊น >>> ใช่ เราเชื่ออย่างนั้นจริงจริง เราจะได้โคจรกลับมาเจอกันอีก

    ฮืม >>> จินตนาการเปนภาพฮิมเล่าให้พี่แท๊กฯ ฟัง
    แล้วแอบยิ้มหน้าบานอยู่หน้าคอมฯ

    จิตร >>> @@^_^@@
    เมื่อตะกี้ เราคุยในเอมฯ รวมหัวถั่วงอกฯ ไปว่า

    ———————————————-
    neemosapien…โปรดทราบ คิดถึงมาก .. says:
    ตอนนี้สาวๆ อาจร้องไห้กันทั่วประเทศ

    neemosapien…โปรดทราบ คิดถึงมาก .. says:
    แต่น้าตาลูกผู้ชายอย่างเคน เค้นออกมาไม่ได้ใจเราเลย ๕๕๕

    ———————————————-

    พี่ก้อง>>> ไม่เคยบอกพี่หว่ะ…เกือบสิบปีก่อน ณีย์เคยคิดว่า การเดินทาง’หอมกลิ่นดวงดาว’ เปนหนึ่งในจุดเปลี่ยนชีวิตณีย์

    ไม่น่าเชื่อ…ว่าเกือบสิบปีผ่านไป การเดินทางถั่วงอกฯ นี้ มัน’แรง’จนเปลี่ยนชีวิตณีย์ได้อีกครั้ง และของผู้ร่วมเดินทางอีกหลายคนด้วย (ก็ของมันแรง)

    ไม่อยากจะเชื่อ (แต่ณีย์ว่าน่าจะเชื่อขนม(โอโจ้)กินได้ว่า)… อีกสิบปีข้างหน้า
    ไม่ว่าชีวิตพวกเราทุกคนจะเปลี่ยนไปยังไง แต่ความทรงจำ มันจะจำ(ทรง)ศีลในก้อนสมองทรงกึ่งกลมของทุกคนอย่างแน่นอน
    (‘ใครลืมได้ก็เก่งโคตร” อย่างที่เอ๋บอก)

    เม วิว >>> เราขอโทษที่แจกจ่ายและเข้าข่ายยัดเยียดลูกพรุน (ของจิตรใจดี) ให้เจ้าทั้งสองจนเกินอัตรา

    ไทร มะม่วงป่า กล้วยแดง และส้มปิ้ว >>> คิดถึงพวกเจ้าทั้งหลาย..หลาย หวังว่าคงสุขสบายดีในป่าใหญ่ พวกเจ้าไม่ได้เปนแค่ต้นไม้

    ทุกคน >>> ขอบคุณขนาดมหาศาล

    @@^_^@@

  63. roundfinger Says:

    แช่ม > เขียนซะซึ้ง ช่วงนี้ดื่มน้ำเยอะมากเลย ร่างกายเสียน้ำไปเยอะมาก เพิ่งเข้าใจว่ามานั่งกันตรงนั้นทำไม ที่แท้ก็มานั่งฟังคำตอบของเพื่อนๆ นี่เอง ส่วนนานาน่ะไม่ได้ฟังแล้วหลับหรอก น้องเค้าหลับอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว

    naivenut > เกาะบ่าเลยเหรอครับ มิน่า ถึงว่าเมื่อยๆ บ่าอยู่

    ฮิม > วันนี้เรา พี่ก้อง อัพ นั่งคุยกันถึงฮิมด้วย เราคุยกันว่า ฮิมต้องโตเป็นหนุ่มที่ “ใช้ได้” แน่ๆ เลย เป็นกำลังใจให้เสมอ มีอะไรเมลมาปรึกษากันได้นะ

    วิว > โหย…ซึ้ง

    อูม > เห็นด้วยกับอูมนะ จริงๆ แล้วกำลังจะเริ่มต้นอีกช่วงหนึ่งของชีวิตที่น่าตื่นเต้นและน่าสนุกมากๆ เก็บพลังจากทริปนี้ไว้เยอะๆ น้องชาย (ฮิม) หนทางอีกยาวไกล ค่อยๆ เดินเน่อ

    ยิ้ม > แหม ฮิมกำลังใจเพียบ

    Secretblackcat > แล้วไว้จะเล่าสู่กันฟังนะครับ

    แอน > มาส่งอีกหนึ่งพลังแล้น

    ท่านนายกฯ > ทราบแล้วเปลี่ยนครับท่าน! ยังไม่เห็นรูปที่ภูมิวาดเราเลย ขอบคุณที่มาบอกเรื่องที่เก็บรูป ไว้เราจะเอารูปมาแปะในบล็อกนี้เหมือนกัน ขอให้ท่านนายกฯ ทำสอบได้สมใจ แต่ฟังจากเวลาที่ท่านพูดถึงหนังสือแต่ละเล่มก็เห็นว่าจะไม่ต้องอวยพรกันแล้ว ฟังแล้วทึ่งจริงๆ ขอรับครับทั่น!

  64. roundfinger Says:

    อุดนี > ชอบจังที่พูดถึง กล้วยแดง มะม่วงป่า และส้มปิ้ว อ้อ เราถามพี่สมบูรณ์ เขาบอกว่าต้นสุดท้ายที่พวกเราปลูกกัน มันคือต้นจามจุรีล่ะ ขอให้มันแผ่กิ่งก้าน หยั่งรากแน่นหนา และฝากมันรักษาของสำคัญกล่องนั้นเอาไว้ด้วย

    การเดินทางครั้งนี้เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของเราเหมือนกันนะ อุดนี : )

  65. PonDeRing Says:

    พี่ทำให้ผม เส้านะเนี่ย ที่ไม่ได้ไปงานนี้ด้วย T_T

    พอพี่ปอนด์ กลับมาออนเอม บอกประทับใจมากเลยสนุกมากๆ

    อยากไปบ้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง T_T

    รีบๆออกหนังสือเร็วๆนะคับ ผมรออ่านอยู่


  66. อู๊ด-นี ไม่เห็นบอกกล่าวกันเลยว่า หอมกลิ่นดวงดาว เป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต แป๊บๆ 8 ปีแล้วเนอะ

    ถ้าเอ๋พิมพ์ว่า พลอยน้องคณะ หมายถึงพลอยนึง
    แต่พอพี่พิมพ์ว่า พลอยน้องคณะ ก็จะหมายถึงอีกพลอยนึง
    สนุกดีแฮะ
    มีพลอยน้องคณะใครอีกไม๊เนี่ย?

    ฮิม วันนี้พวกพี่สามคนนั่งเดากันว่าอีกสิบปีข้างหน้า ถ้าเราจะมาเจอกันอีกที ใครจะเป็นยังไงบ้าง เราเดาตรงกันว่า ฮิมน่าจะจรัสแสงมากๆ ไม่เชื่อ อีกสิบปีมาพิสูจน์กัน
    ถ้าเข้าคณะไปแล้ว เป็นอย่างที่พี่บอก อย่าลืมพี่ชายตาดำๆ คนนี้นะเว้ย 🙂

  67. นาย ด.โดม Says:

    เข้ามาอรุณสวัสดิ์ตอนเช้าครับทุกคน

    พี่เอ๋ > กับหัวหน้าตอนนี้เคลียร์กันได้แล้วพี่ (มั้ง) เมื่อวานผมเลยยิงชุดใหญ่เลย
    “พี่ครับ รอหนังสือที่จะออกในเร็ววัน เดี๋ยวผมจะซื้อมาให้ พี่จะได้รู้ว่าที่ผมเป็นแบบนี้เพราะอะไร” แล้วก็ไหว้แกไปทีนึง ^o^

    ฮิม > ยังไม่ได้เจอฮิมเลย เอาใจช่วยนะครับ

    ส่วนเรื่องรูปนั้นจะรีบอัพขึ้นครับ

  68. pattararanee Says:

    แวะมาอ่านให้ชื่นใจ ก่อนต้องทำงานหัวปุก

    สวัสดีตอนเช้านะทุกคน ^^

  69. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    พี่เอ๋

    รู้สึกอาย(ละอาย)และขอโทษที่อ่านลายมือผิด พี่เอ๋ไม่ได้ลายมือ(เป็น)หวัดหรอก จิตรตาถั่ว(งอกเอง ขอมีส่วนร่วมบ้างเพราะกินไม่ได้อย่างคนอื่นเขา)ก็คิดอยู่แล้วว่ามันคงไม่ใช่คำนั้น แต่ไม่รู้จะอ่านมันเป็นคำอะไร

    เลยคิดว่า สงสัยคำถามนางงามนั้นคงทำให้พี่เอ๋อยากให้หน้าตาของจิตรรับกับคำถามมั้ง(555 ขำตัวเอง ทำไมฉันคิดไปได้อย่างนี้) ขอโทษนะพี่ จากที่สงบดีอยู่แล้ว พอได้เจอคำตอบของพี่ “สงบ” หนีไปเลย(555 โอย ฟุ้งซ่าน เวิ่นเว้อ อ่านคำว่าสงบ เป็นคำว่า สวย แค่นี้ ก็อายยิ่งกว่าร้องไห้ให้ผู้ชายเห็นอีกนะนี่)

    พี่เอ๋บอกว่าอ่านที่จิตรเขียนแล้วน้ำตาเอ่อ จิตรก็อยากบอกว่า อ่านที่พี่เขียนตอบแล้ว มันก็เอ่อได้เช่นกัน อย่าทำร้ายคนป่วยพี่ แค่นี้ จิตรก็ถ่วงความห่วงใยของเพื่อนๆพี่ๆมาหลายวันแล้ว นี่คิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรรุนแรงหรอก แต่ติดเชื้อโบฮีเมี่ยนจากพี่อัพมาร่วมด้วยมันเลยไม่ยอมหาย อยากได้แต่ความห่วงใย(ฮิ้ว)

    ตอนนี้เจ้านายกับคนในออฟฟิศจะโหวตจิตรออกจากบริษัทแล้ว มันนั่งหัวเราะ ร้องไห้อยู่คนเดียวหน้าคอมพ์ทั้งวัน (ใครเชียร์แก้ม เดอะสตาร์ เชียร์จิตร มังสวิรัติบ้างนะคะ 555 ดู ดู๊ ดู ดูเธอทำ55)

    วิวคะ

    พี่นัทเอาไฮ 5 วิวมาให้ดู วิวสวยมากจากที่สวยอยู่แล้ว แต่สำหรับพี่ พี่จำได้แค่วิว คนที่คุยเรื่องบ้านกับพี่บนรถไฟ วิวคนนั้นทั้งสวย น่ารัก เก่ง และสร้างแรงบันดาลใจในบ้านให้พี่มากมาย พี่ว่าถ้าพี่สร้างบ้านเสร็จ มันจะไม่ใช่แค่บ้าน แต่มันคือความคิดถึงที่วิววส่งถึงมันด้วยค่ะ ขอบคุณนะวิว(พี่ไม่เคยกลัวบ้านพัง แต่พี่ไม่อยากให้หนูเหนื่อย จริงๆนะ) อ้อ ส่วนเรื่องอาหารมังสวิรัติ แค่วิวคิดถึงพี่ พี่ก็อิ่มแล้ว จริงๆนะ ความคิดถึง อาทรของทุกคนทำให้พี่อิ่มได้ทั้งวัน แม้จะทานแค่วันละมื้อ ขอบคุณที่คิดถึงกัน ถ้าพี่สร้างบ้านพี่จะคิดถึงวิวค่ะ

  70. Yii Says:

    โอ้แม่เจ้า ไม่มีกะจิตกะใจทำงานเลยยยย
    ใครก็ได้ช่วยด้วยยยยย
    ป่านนี้ยังไม่เลิกละเมอถึงสมุนเชียงดาว
    ทำไงดี
    อย่างนี้มันต้องSPOONซะหน่อยนะพี่เอ๋

    แต่ไม่ขอเป็นเหรียญนะ เดี๋ยวพี่เอ๋ตะปบคนเดียวหมดอีกอ่ะ
    เซ็งเลยยยย เสียประวัตินะเนี่ยแถบข้อมือเข๊มเข้ม ฮ่าฮ่า

  71. ไอเด็กดือแดง Says:

    สะดือแดงแปร้ดดดดดดดดดดดด>_ขอบคุณที่ชมว่าวิวแก้มใหญ่โหงวเฮ้งดี(เอ่อ..อันหลังนี่เติมเอง)
    กะว่าปีหน้าจาไปลงกินเนสบุ้คคนแก้มใหญ่ที่สุดในโลกแล้วว
    ถ้าดังแล้วจาไม่ลืมพี่นะ กรั้กๆๆๆ
    ส่วนภาพที่พี่วาดให้อะ ครายบอกว่าไม่สวย ไม่ได้พูดซ้ากคำนาพี่
    แค่บอกว่า….” หล่อโคดดดดดดดดดดดดด!!”
    5555555^o^

  72. หัวกลม Says:

    ผมเอารูปทั้งหมด ของผม …ไปทิ้งลง PhotoBucket.com แล้วน้า

    ในชื่อรวม Timecapsule_2008 …

    ขอโทษจริงๆ .. ถ้ามีรูปไม่ครบทุกคน …

    มัวแต่คุยครับ .. ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป…

    แต่ขอโทษ อีกที … ไม่เสียใจเลยอะ.. แหะๆ

    บ่อน้ำตาใครแตก … แจ้งซ่อมด่วน ๆ นะครับ …
    ใครดื่มน้ำตามไม่ทัน … มาเข้าน้ำเกลือได้ ที่รพ.มข.นะ… :>

  73. roundfinger Says:

    เข้ามาเยี่ยมชมยามเช้า เดี๋ยวเย็นนี้กลับมาคุยต่อ คุยกันเอาไว้นะคร้าบ!
    : )

  74. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    ลืมค่ะ พี่เอ๋

    ถ้าขนมปี๊บที่พี่ก้องฝากมาให้กำลังใจพี่หมดในวันงาน จิตรขอนะคะ จะเอามาคลุมหัวกลับบ้าน ใครอย่ามาทักให้คนอื่นรู้นะ ว่าคนไหนเป็นจิตรสงบหรือ(มั่วว่าตัวเอง)สวย(เอ้ย เราอ่านผิดเขาไม่ได้เขียนคำนี้) อายอย่างแรงนิ

    จะรอฟัง “เธอสงบ” ดูซิ ว่าจะทำให้จิตรสงบได้อย่างที่ร้องไหม กล้าร้องก็กล้าฟัง ไม่ร้อง งานนี้มีแม่ยกเคือง 555

  75. tani~* Says:

    นั่งอ่านอย่างนี้ทั้งวัน

    รู้สึกว่าอิจฉาตัวเองเป็นบ้าเลย…

  76. tani~* Says:

    เอ่อ…

    ว่าแต่ว่า เบลกะติวหายไปไหน

    รายงานตัวด่วน

  77. oum Says:

    เราเพิ่งคุยกับเปิ้ล กับอุดนีย์ตอนเดินไปตลาดวันแรกว่าชอบต้นจามจุรีที่เห็นระหว่างทาง เพราะว่ามันใหญ่แล้วก็ทรงสวยมาก อยากให้มีอยู่ริมถนนเยอะๆ ถ้าได้ไปนอนใต้ต้นจามจุรีน่าจะมีความสุขมากเลยทีเดียว

    พอเราได้ร่วมกันปลูกต้นจามจุรีที่เราชอบ รู้สึกดีจังเลย
    นี่ๆ เราถามพี่สมบูรณ์ว่า กี่ปีมันจะออกดอก พี่สมบูรณ์บอกว่า 5 ปีก็ออกดอกได้แล้ว
    แบบนี้ 10 ปีข้างหน้าที่เราจะได้เจอกัน เราจะได้เปิดแคปซูลใต้ต้นจามจุรีที่มีดอกสีชมพูบานเต็มต้นใช้มั้ย โรแมนติกได้อีกนะเนี่ย ^^

    พี่เอ๋ ก็รู้กันอยู่ว่าเป็นคนเงียบ 555
    แต่ว่ามีอย่างนึงที่ยังไม่ได้ขอพี่เอ๋ พี่ก้อง อัพเลย
    อยากขอกอดคนละที แล้วบอกว่า ขอบคุณที่ทำให้เห็นดาวหางดวงที่สวยที่สุดในโลกเลย
    ไม่รู้จะช้าไปมั้ย

    : )

  78. ด.ญ.เพ้อเจ้อ Says:

    สวัสดีคะทุกคน

    วงโคจรของจิ๊บตั้งแต่กลับมาได้แต่วนเวียนอยู่หน้าคอม

    พี่เอ๋ > จิ๊บกลับมาหาเพลงนี้ที่บ้าน สุดท้ายก็หาเจอ นั่งฟังๆๆๆๆ ถ้ามันเป็นเทป ป่านนี้คงพังไปแล้วล่ะ

    พี่จิตร > ดีใจที่วันนี้พี่ยังไหว เมื่อคืนดึกป่าวอ่ะ กลับบ้านคนเดียวไม่หลอนเกินไปใช่ป่าว เก็บห้องไวๆนะ เดี๋ยวจิ๊บจะไปนอนเป็นเพื่อน

    พี่วิว > รูปใน hi5 สวยโคตรๆอ่ะ ชอบๆ

    พี่ฮิม > สู้ สู้เน้อ อย่างที่พี่อูมบอก เคร่งได้แต่อย่าเครียด เดี๋ยวหน้าแก่ก่อนวัยอันควรเน้อ

    พี่บีม > อยากกอดพี่อีกหลายๆครั้งเลยล่ะ เศร้าเหมือนกันเรื่องที่พม่าอ่ะ
    พวกเราเหมือนได้ชีวิตใหม่จริงๆ แถมเป็นชีวิตที่เรื่องต้นด้วยเรื่องดีๆ

    เมื่อคืนคุยกันวงใหญ่ในเอ็ม สวรรค์เบี่ยงทำไรพวกเราไม่ได้

    คิดถึงทุกคนจริงๆ ^_^

  79. ชะแร่ม Says:

    คิดถึง ไทร มะม่วงป่า กล้วยแดง และส้มปิ้ว เหมือนพี่นีค่ะ
    และคิดถึงต้นจามจุรี

    แอบคิดเล็กๆว่า
    อีกสิบปีที่จาได้เห็นต้นจามจุรีนั้น
    ไม่รุ้ว่าจารอไหวหรือเปล่า
    ไม่แน่ปีหน้า อาจจะกลับไปกอดจามจุรีให้หายคิดถึงอีก
    หุหุ

  80. ไอเด็กดือแดง Says:

    พี่จิตรกะน้องจิ้บคร๋าาา
    ไฮห้ามันคือการหลอกลวงงงงง
    555555
    แต่ก้อขอบคุณนะค้าบที่เข้าไปแวะชมสิ่งสวยงามจากความไฮเทค
    (หากไม่มีเทคโนไลยี่ คงรุดีกันนาคร้าบว่าภาพจิงเปนไง อิอิอิ)

    ปล.จาตั้งใจเรียน
    อยากไปแต่งบ้านให้พี่จิตร…


  81. ทริปนี้ดีจัง

    พี่เอ๋จัดอีกนะ

    อยากไปอยากไป

    ป.ล.พี่เอ๋ตกรถไฟ 555+

  82. beambongga Says:

    พี่เอ๋ เค้กมันไม่เคยอยู่ในสมองบีมอ่ะ
    ถ้าไปทำจริงบีมต้องอยู่เชียงแสน และได้ทำเค้กเหมือนเดิมทุกวัน
    บีมไม่คิดว่ามันจะตอบโจทย์ได้นะ
    แต่ตอนนี้ที่บีมอยากทำมากๆก็คือ อยากเรียนต่ออ่ะค่ะ
    จริงๆนะ จู่ๆก็อยากเรียนขึ้นมา อยากไปเรียนวันนี้พรุ่งนี้เลย
    แต่เรียนอะไรนั้นต้องขอดูอีกที สงสัยตัวเองอยู่ว่าที่อยากเรียนเนี่ยเพราะว่า
    อยากเจอเพื่อนใหม่ เหมือนเพื่อนในทริปรึเปล่า
    ที่มอชอ มีสาขาสื่อศิลปและการออกแบบสื่ออยู่
    คิดว่าน่าสนใจดีเหมือนกันค่ะ

    ทุกคนคะไม่รู้เป็นเหมือนกันบ้างป่าวตั้งแต่ที่กลับมารู้สึกตัวมันเบาๆ
    วิ่งไปไหนก็ไม่เหนื่อย
    พลังมันเยอะ เหมือนกับว่าจะทำอะไรก็ได้บนโลกยังงั้นแหละ

    น้องจิ๊บ อยากกอดจิ๊บอีกเหมือนกัน พี่เอี้ยงถามว่าวันเปิดตัวหนังสือจะไปรึเปล่า
    ตอนนั้นยังไม่แน่ บอกว่าขอคิดดูก่อน
    ตอนนี้บอกได้เลย ไปแน่ๆ ไปแน่ๆค่ะ ไปกอดน้องจิ๊บโด้ย

    ฮิม ไม่แน่นะ พี่อาจตามไปเรียนที่เดียวกะฮิม ฮ่าฮ่่าฮ่า

    วิว รูปใน hi5สาวมาก รัศมีเปล่งเลย

    จิตร สวยกับ สงบ ใกล้กันนะเราว่า แบบนี้ต้องโทดคนเขียน 555
    ไม่ต้องอายหรอกบีมเป็นบ่อยกว่าจิตรอีก

    แช่ม คิดถึงฟันเหล็กฟีฟ้าของแช่มเหมือนกัน
    วันหลังเรามานอนร่วมห้องกันอีกนะ อูม โด้ย

    แอ๊น ชอบที่แอ๊นบอกเมื่อวาน โลกมันเป็นจุด

  83. antz Says:

    วันก่อนเราใช้เวลาเคลียร์ของในกระเป๋าออก….นานมาก
    จัด ๆ ไปเจอสมุดที่เพื่อน ๆ เขีนให้ เลยนั่งอ่านซะนานเลย
    อ่านแล้วก็อ่านอีก…เหมือนว่าตัวหนังสือมันจะงอกเพิ่มออกมา
    ทั้ง ๆ ที่มันก็เท่าเดิม
    ข้อความส่วนใหญ่จะบอกว่า เรายิ้มทั้งวัน
    เราก็พึ่งรู้เนี่ยะล่ะ…ว่าความสุขนี่มันซ่อนไม่อยู่จริง ๆ นะ 555+

    ปล. เราซื้อป๊อกกี้จากกรุงเทพฯไปเชียงใหม่ด้วย ตั้งใจว่าจะเอาไปแบ่งกันกินแต่เราก็ลืมกินมัน ตอนนี้ยังเหน็บอยู๋ในกระเป๋าเหมือนเดิม ….

    ทำไงดี T-T ไม่อยากกินคนเดียว

  84. antz Says:

    บีม >> ที่เราบอกอ่ะคือ โรคเป็นจุด ๆ ^_^”

    วิว >> รูปใน Hi5 ทำเอาพี่อึ้ง…งามขนาด…

    พี่เอ๋ >> ท่องชิณบัญชรก่อนไปเรียนรึยัง 555+

    อูม >> ลืมเราไป T-T

    วันนี้เราตั้งใจว่าจะไม่เข้าบล็อคแล้วนะ จะโดนไล่ออกอยู่แล้วเนี่ยะ

  85. antz Says:

    อ้าวพิมพ์ตรง…คนเดียวซัดไป 3 อันเลย…
    จะบอกว่า…
    วันนี้เราตั้งใจว่าจะไม่เข้าบล็อคแล้วนะ จะโดนไล่ออกอยู่แล้วเนี่ยะ
    แต่ห้ามไม่ได้จริง ๆ อยากอ่านครับอยากอ่าน

  86. ยิ้ม *_~ Says:

    และแล้วก็อดใจไม่ไหวอีกคน หันซ้ายหันขวา อืม ทางสะดวกเว้ย เลยมาแอบเปิดบล๊อกดู โอ้วววว ชื่นจาย

    แอ๊นท์ : ม่ะอยากกินป๊อกกี้คนเดียวหรอ พูดงี้ก็เข้าทางพี่เอ๋อ่ะดิ 🙂

    ป.ล. ตอนกลับมาถึงบ้านมานั่งล้างรองเท้า คู่ที่ใส่ไปปลูกป่ามีขี้ดินติดเต็มเลย นึกถึงไอ้วันนั้นที่เราพยายาม คุ้ย แคะ แงะ ทิ้งขี้ดินให้ออกจากรองเท้าให้มากที่สุด แต่พอกลับถึงบ้านแล้วเอารองเท้ามานั่งล้าง เชื่อป่ะ…….ยิ้มก็ยัง คง คุ้ย แคะ แงะ ดิน ออกจากรองเท้าเหมียนเดิมมมม แต่คราวนี้แคะแล้วเก็บใส่ถุงไว้ รอจะเอาดินกลับไปคืนที่เดิม…….ของพวกเรา…….(เน่าว่ะ)

    รีบหุบบล๊อกแล้วกลับไปทำงานต่อ มีแรงแล้วววว!!

  87. สอง Says:

    แม้ไม่ได้ไปด้วยแต่อ่านแล้วซาบซึ้งไปกับทุกคนจัง
    จะรออ่านหนังสือที่ทุกคนร่วมกันเขียนนะคะ

  88. อู๊ด-นี Says:

    งานยุ่งมหาการ
    แต่เหมือนคนอื่นๆอีกมายมาย
    แอบแว๊บมาอ่านแป๊ป ก่อนเผ่นแน๊บไปปั่นและปั้นงานต่อ

  89. ANN Says:

    ทำไงดี..อ่านตำราเตรียมสอนไม่ถึงไหน..
    เพราะใจพะวงถึงแต่.เอ๊ะ..ตอนนี้จะมีใครมาคุยกันที่นี่บ้างน๊า..

  90. roundfinger Says:

    ปอน > กำลังจะเริ่มเขียนหนังสือกันแล้น

    พี่ก้อง > คำว่า “พลอยน้องคณะ” ขำดีนะพี่นะ

    โดม > ดีเลย ควรซื้อให้หัวหน้าอ่านอย่างยิ่ง เผื่อทริปหน้าหัวหน้าจะมาด้วย อยากได้รูปจากกล้องหลายๆ กล้อง และอยากได้วิดีโอจากจอมมาประกอบการเขียนจังเลยหนอ

    จิตร > แหม วิธีนี้นี่ดีนะ แค่คิดถึงก็อิ่ม งี้อีกสิบปีคงสะโอดสะองน่าดู

    ยี่ > ฮ่าฮ่า มามะ มาสปูนกันเต๊อะ

    วิว > ตอนเด็กๆ มันก็ยังไม่ปูดขนาดนี้นี่ ดีแล้วยิ้มบ่อยอย่างนี้ กล้ามแก้มแข็งแรงขึ้นทุกวัน

    หมอกิ๊ก > มีรูปไม่ครบทุกคน แล้วมีรูปใครเยอะเป็นพิเศษไหมเอ่ย

    เดี๋ยวมาคุยต่อคร้าบ!

  91. พลอย(พยา)บาน Says:

    …อ่านที่ทุกๆคนเขียนแล้ว รู้สึกมีความสุขจังเลย

    อย่างกับว่า…พวกเรานุ่งล้อมวงคุยกัน

    …คิดถึงชาวถั่วงอกทุกๆคนนะคะ…

    …พี่เอ๋…

    …วันที่ 10 พลอยไปออกหน่วยตรวจสุขภาพที่กาญจนบุรีล่ะ

    ฝากส่งกำลังใจไปให้ตรงนี้เลยละกันนะคะ…

    เอ่อ… ถ้าพี่เอ๋อ่านลายมือพลอยในสมุดเฟรนด์ชิพไม่ออก ขอโทษด้วยนะคะ

    พลอยเขียนตอนเมาๆรถไฟ T_T

  92. Yii Says:

    มีใครใส่อะไรในอาหารที่เชียงดาวป่ะเนี่ย
    อาการเพ้อถึงกันกะลังระบาดอย่างหนัก
    แต่กลับ…สุขใจเหลือเกินนนนนน

  93. ((@_@))..** pond... Says:

    🙂 อ่านเป็นระยะๆ เเละดูรูปตลอดเลยทั้งวัน 55++

    อยากถ่ายภาพบรรยากาศในทริปให้มากกว่านี้จัง รู้สึกว่าเก็บภาพน้อยไป อิอิ

    เหมือนฝันอย่างว่า เเต่เหตุการณ์ทุกอย่างยังจดจำได้ดี ต้องบอกว่าคุ้มจริงๆ

    คิดถึงจัง…

    พยายามเตือนตัวเองอยู่บ่อยๆ ให้ทำงานๆ 55+

    ไม่เป็นอันทำอะไร ไม่มีสมาธิเหมือนคนอื่นๆ เลยน่ะช่วงนี้

    ส่งลิงค์บล็อกของพี่เอ๋กะพี่ก้องให้เพื่อนอ่าน เพื่อนบอก อ่านเเล้วสนุกดีนะ

    ไปเที่ยวกันมาดูมีความสุขจริงๆ 🙂 ส่งรูปให้ดูเพื่อนก็บอกรูปน่ารักดี

    โชคดีจังที่เราได้เดินทางนั่งรถไฟไปเชียงดาวด้วยกัน

    ป.ล. วันนี้จิตรเอาเค้กมาให้พี่ก้องด้วยจ้า น่ารักจริงๆ เลย

    จิตรเอาพวงมาลัยให้ปอนด์ด้วย เห็นเราเเก่เเล้วเหรอเนี่ย อิอิ

    ยังกะเอามาไหว้ผู้ใหญ่ เเต่ก็ขอบคุณมากๆ จ้า มาลัยสวยดีนะ

    ตอนกลับปอนด์เดินลงไปส่ง

    จิตรบอกอยากเห็นปอนด์นุ่งสะไบ เเล้วมีดอกไม้ทัดหู ฟังเเล้วขำขำดีจัง

    (ใส่เเล้วอาจเหมือนนางไม้ได้ อิอิ)

  94. Bdkwangz* Says:

    ไม่รอดแน่เลยพี่เอ๋
    พรุ่งนี้นานาจะเอามาให้ดูแล้ว ห้าห้าห้า

    ปล. ถ้านานาหลับตลอดเวลานี่ กวางก็หลับตลอดเวลาด้วย ฮ่าๆๆ

  95. beambongga Says:

    ดีใจได้เม้นที่ร้อยโด้ย

    นั่นสิพี่ปอนรู้สึกว่าเก็บภาพมาน้อยไป
    ก็จะเยอะได้ไงมีแต่กล้องมือตือ YoY

  96. Nana Says:

    พี่เอ๋.กะ พี่อัพ..แค้นไรแคร์ป่าวเนียะ….555….พี่เอ๋ขอบคุณสำหรับรูปวาด…พี่เอ๋!ตอนที่พี่ยักคิ้วในรถไฟ(ขากลับ)..หล่อดี…ฮ่าฮ่า…อ่อ..พี่เอ๋…พี่เอ่ก็หลับตลอดเหมือนแคร์ป่าว…555

    พี่ก้อง>>>เวลาที่คุยกับพี่ทีไร มักได้ข้อคิดติดมาด้วยทุกที…อยากได้พี่ชายอย่างนี้จิงๆ…พี่ก้องมาเป็นพี่ชายบุญธรรมหนูได้ป่ะ…>_>>อยากเรียนวาดการ์ตูนกับพี่จัง…ขอบคุณสำหรับเพลงและเสียงกีตาร์เพราะๆ

    พี่แอน>>>ดีใจที่เจอพี่…หนูคงได้วิชาของพี่แอน เกรด A แน่ๆเลย(ถ้าไม่ให้หนูนะ..เรื่องจะต้องถูกเปิดเผย555)..พี่เป็นคนตลกดี…พุดเก่งด้วยย..ตอนอยู่ที่นั่นหนูอยู่กับพี่มากที่สุด..เลยรู้สึกแปลกๆ..รักอาจารย์ที่สุดเลยยย>_>>เราคุยกันครั้งแรกตอนที่พี่จะเปลี่ยนตั๋ว..พี่ยังดูเด็กอยู่เลยยย..คิดถึงนะค่ะ

    พี่พลอย(พยาบาล)>>>คนนี้พี่สาวหนุเอง..เราหน้าตาคล้ายๆกัน…แถมชอบแต่งชุดแบบเดียวกันด้วย…ดีใจที่ได้พี่สาวฝาแฝด..อิอิ

    พี่เบลล์กะพี่ติว>>พี่เป็น สองคนแรก ที่ชวนหนูคุยตอนที่ไปถึงหัวลำโพง…พี่เป็นคนคุยสนุก เฮฮา…อยู่ด้วยแล้วรู้สึกมีโทรทัศน์อยู่ข้างๆ

    พี่เตย>>>พี่เป็นคนที่กินผักเก่งมาก..มิน่าถึงหุ่นดี

    พี่บดินท์>>>พี่เป็นคนมีน้ำใจ…คอยให้ยืมหนังสือ..วันหลังเดี๋ยวหนูขอยืมบ้างนะ^_^

    พี่โดม>>พี่เป็นช่างกล้องงที่สุดยอด…และก็ขอบคุณที่มาเล่าประสบการณ์การบล็อกหลัง..55

    พี่แอ๊นท์>>ตอนแรกที่หนูเห็นนึกว่าพี่เรียนอยู่..หน้าเด็กชะมัด..ขอบคุณที่คอยชวนแคร์คุย..และคอยสร้างเสียงหัวเราะ

    พี่ณีย์>>>พี่กินเก่งแล้วทำไมไม่อ้วนอ่ะ….^ ^ …..พี่เป็นคนน่ารัก…แถมจำชื่อไม่ค่อยได้เหมือนแคร์ด้วย..55…
    แคร์จำเลย..แคร์ไปทักพี่เป็นพี่ปอนด์…อายชะมัด….แต่มันก็ทำให้หนูจำพี่ไม่มีวันลืม..คิดถึงจัง

    พี่เปิ้ล>>>เรามาคุยกันเยอะๆก็ตอนที่นั่งรถไปกลับ…ขอบคุณสำหรับถุงขยะนะค่ะ…ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่

    พี่อูม>>>พี่หน้าตาเหมือนพิธีกรรายการกบนอกกะลาเลยย….ขอบคุณที่คอยบังเค้ก..ตอนที่เตรียมจัดวันเกิดพี่ก้อง.

    พี่กิ๊ก>>>>พี่หมอคนนี้แหละ..เป็นพี่ชายที่ผลัดพรากกัน..55….พี่เป็นหมอที่ดีจริงๆเลย..ตอนคุยกับพี่ในรถไปนะ…ประทับใจจริง….ถ้ามีให้โหวต..พี่คงเป็นขวัญใจของทุกคนแน่ๆเลย

    พี่เกียง พี่บอย พี่เบียร์ และพี่ไก่ >>>ถึงแม้เราจะไม่ค่อยได้คุยกัน..แต่ก็ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่ทุกคน…

    ฮิม ป้อง พลอย >>>ตั้งใจเรียน..สู้ไปด้วยกัน…หลังจากเราเรียนจบเราไปเปิดบริษัทกันเองเลยดีกว่า ..555…เสียดายที่เราไม่ได้อยู่มหาลัยเดียวกัน…พี่ๆทุกคนใครสนใจสถาปนิกตัวน้อยๆ…ติดต่อได้นะค่ะ

    พี่ปอนด์>>>เราคุยกันครั้งแรกใน msn ..แฮะๆ หนุก้อดันไปทักผิดคนซะได้…ดีใจจิงๆที่ได้รู้จักกับพี่..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ..ถ้าพี่ๆ 3 คน ให้พี่ทำงานหนักๆนะ…บอกพวกเราเลย…….เราจะช่วยฟัง..555

    พี่ยี่>>>เราสองคนคงเป็นพรหมลิขิต…เราเรียนจากโรงเรียนเดียวดัน…มหาลัยเดียว..แถมบ้านก็อยู่ไม่ไกลกันมาก…..ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่..ถึงแม้ว่าจะรู้จักกับพี่ไม่นาน..แต่รู้สึกผูกพันมากเลยยย>_>>หนูรู้สึกภูมิใจแทนพี่จัง..ที่พี่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ..ยิ่งเวลาได้คุยกับพี่นะ…..พี่เกิดมาเพื่อเป็นครูจิงๆๆ…..ขอให้พี่มีพลังเยอะๆ..เอาไว้สอนเด็กเพื่ออนาคตของโลกเรา….อ่อ!ขอบคุณที่พี่บอกทางแก่ลุงคนขับรถ..ไม่งั้นเราคงหลงแน่ๆเลย

    พี่แช่ม>>>พี่เป็นคนยิ้มน่ารัก…พี่สาวแคร์บอกว่าพี่น่ารักด้วย….พี่บอกว่าอยากเรียนสถาปัตย์…ถึงแม้ว่าพี่จะไม่ได้เรียน…แต่ไม่เป็นไร…หนูจะเรียนส่วนของพี่ด้วย….จบแล้วอย่าลืมมาทำฟันให้หนูนะ (ฟรีใช่ป่ะ>_>>ตอนที่พี่ตอบคำถามหนู…หนูชอบคำตอบของพี่นะ…แต่ที่จริงแล้ว….ไม่มีทางที่ใครจะเกียดพี่ลงหรอก…ขอบคุณที่คอยช่วยแคร์ตอนที่ไปปลูกป่า…ถ้าไม่มีพี่ป่านนี้แคร์ต้องเข้าโรงบาลแล้วมั้ง

    พี่ภูมิ>>>นายกของพวกเรา…ขอบคุณสำหรับที่วาดรูปให้นะ…หนูได้คำถามพี่..เลยทำให้หนูจำพี่ได้เป็นอันดับต้นๆ…..แล้วไปคุยกันวันที่ 10 นะ..มีเรื่องจะคุยกับพี่เต็มเลย

    พี่แป้ง>>>ตอนแรกที่หนูเห็นพี่นึกว่าพี่เรียนถาปัต…พี่แนวมาก….นิ้วพี่เรียวมาก..(ไม่เหมือนพี่เอ๋555)…เราไปกินข้าวมื้อแรกด้วยกันจำได้มั้ยพี่แป้ง

    พี่ขวัญ(มาสาย) >>>หนูได้คุยกับพี่ตั้งแต่เช้าเลย…หลังจากที่พี่ถูกพี่แอนสัมภาษณ์ไปเยอะ…ดีใจนะค่ะที่ได้ร่วม
    ทริปด้วยกัน..แล้วคราวหลังอย่าจำวันผิดนะ

    พี่วิว>>>พี่เป็นคนเฮฮาดี…อย่างตอนที่พี่เล่นโยนขนมเข้าปาก..น่ารักดี…แล้วเราก็เรียนภายในเหมือนกัน.
    …ถ้ามีอะไรแคร์จะโทรไปปรึกษานะ>_>>หนูไม่ค่อยได้คุยกับพี่เลย…แต่หนูว่าหน้าพี่เหมาะกับชื่อมากเลย ^ _^

    พี่ป๋อ>>>เป็นคนที่หนูคุยด้วยน้อยสุดเลย…แต่ดีใจที่ได้ร่วมทริปด้วยกันนะค่ะ…หนูถามชื่อพี่จากคนอื่นบ่อยมาก…แต่ในที่สุดหนูก้อจำชื่อพี่ได้อย่างขึ้นใจ

    พี่เจน>>>หนูจำพี่กับพี่เอี้ยงผิด..55…เลยเขียนของพี่เอี้ยงผิดเลยยย…..พี่ยังหน้าเด็กอยู่เลย…ดีใจที่ได้รู้จักนะค่ะ

    พี่พลอย>>>พี่ผิวดีมากๆๆๆ….อิจฉาๆๆ…เราคุยกันนิดเดียวเอง..มัวแต่ยิ้มให้กันไปมา>_>>ขอบคุณสำหรับที่คอยถ่าย วีดีโอให้พวกเราทุกคนตลอด…..สู้ๆนะค่ะ…หนูรอ ซีดีของพี่อยู่…แล้วหนูก็ชอบเวลาที่พี่สะพายกล้องที่คอด้วย…เท่จิงๆ…

    พี่จิตร>>>พี่คนนี้กลายเป็นพี่บุญธรรมของหนูไปแล้ว….เราคุยกันในเอ็มจนหนูไม่รู้จะพูดอะไรอีกเลย..>_>>แฮะๆๆ..หนูขอโทดด้วยที่จำผิดคน..พี่ยังไม่แก่เลย….ใช้พี่แทนคำว่าป้าดีกว่า….

    พี่บีม>>>ตอนวันสุดท้ายที่เราล้อมวงเรานั่งติดกัน..ทำให้เราได้คุยกันมาก>_>>เราได้กินโจ๊กมื้อแรกด้วยกันพร้อมกับพี่เม และก็พี่แป้ง….หนูเชื่อว่า…ถ้าพี่ไม่สบายอีกพี่คงคิดถึงตอนที่พี่อยู่เชียงดาว…..รักษาสุขภาพด้วยนะ

    น้องจิ๊บ>>>จิ๊บเป็นน้องเล็กที่สุด…ขอบคุณสำหรับความห่วงใยและความมีน้ำใจ..ตอนที่จะให้พี่นอนบนไหล่ ขอบคุณจริงๆ…เราคุยกันตอนดึกๆ ตอนอยู่บนรถไปขาไป..ขอบคุณที่ชวนคุยนะ…แล้วก็ตั้งใจเรียน ขอให้ได้โบราณคดีของศิลปากรตามที่หวังไว้นะ..พี่ๆทุกคนเป็นกำลังใจให้

    แม่>>>..ขอบคุณสำหรับคำเตือนทุกอย่างนะค่ะ….หนูขอเป็นลูกอีกคนละกันนะค่ะ…..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ…ขอบคุณแทนพี่เกียงที่ดูดวงให้^ ^

  97. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    “จิตร > แหม วิธีนี้นี่ดีนะ แค่คิดถึงก็อิ่ม งี้อีกสิบปีคงสะโอดสะองน่าดู”

    อ้ายเอ๋ เรื่องงามระเหิดเฮาบ่ทันคิด เฮาคิดแค่ ขอให้สิ่บปี๋ข้างหน้า ปิ๊กเชียงดาวไหวกะพอ กลัวมันจะเป็นโรคขาดสารอาหารตายซะก่อน “เดี๋ยวนี้อะหยังกะบ่กิ๋น” จากที่แต่ก่อน “อีหยังกะบ่ละเว้น”

    เฮาบ่อยากจะโม้ แต่อ้ายเอ๋มักอู้จะอี้กับเฮาบ่อยๆ (กลับจากทริปเฮาจริงจั๋งกับทุกอย่าง555)ถอนผักบุ้งกะครั้งนึงละ หาว่าเฮาดีแต่อู้ เป็นไหงล่ะ โต๋ถอนฮากขาด ส่วนเฮา ถอนฮากบ่ขาดเหมือนโต๋ 555(ขวัญ หัวเราะภาษาเหนือเขียนยังไง)

    ทำบุญเฮาบ่เคยหวังผล แต่ผลของการทำบุญมันทำให้น้ำหนักของเฮาลดลงไป๋ห๊กโลในหนึ่งเดือน วันที่อ้ายฮ้องเพลง เป็นวันครบเดือนที่เฮากิ๋นมังสิวรัติผ่อดี๋

    อ้ายเตรียมฮ้องเพลง “เธอสงบ”ให้เฮาฟังเลย ข้อหาทำให้เฮาอ่านผิดคิดไปเองว่าอ้ายอ่วยพรให้เฮา “สวย” เฮาอาจบ่งามนอก แต่เฮาจะงามใน (บ่ต้องมาผ่าพิสูจน์เน้อ ยังบ่ทันอยากตาย)

    ไผสนใจฮื้อลดน้ำหนักกะวิธีการของเฮา ลงนามแสดงความจำนงได้ ณ บล็อกพี่เอ๋เจ้า 🙂

    ป.ล.พี่เอ๋ คำถามที่ถามหมอกิ๊ก จิตรอยากตอบ แม้พี่เอ๋จะไม่อยากถาม 55(พี่เอ๋เคยดูรายการถ้าคุณแน่อย่าแพ้ป.4 หรือเปล่าหลังจากพิธีกรให้แขกรับเชิญเลือกเพื่อนขึ้นมาช่วย จิตรยกมือฉายไฟรอละ เลือกจิตรให้ช่วยตอบเหอะ นะ นะ)

  98. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    เพิ่งมาอ่านของแพร(จิตรใช้ได้คนเดียว แคร์หรือนานาอนุญาตแล้ว)

    หนูเอ๋ย

    เขียนผิดคนแล้วลูก พี่อัพ ไม่ใช่พี่ก้อง ที่เล่นกีต้าร์และวาดรูป

    แล้วก็พี่จอม ไม่ใช่พี่พลอยที่สะพายกล้องเก็บภาพให้หนู

    พี่เชื่อแล้วว่าหนูจำไม่ได้จริงๆ แต่ถึงหนูจะจำไม่ได้พี่ก็ว่าหนูน่ารัก

    พี่บอกแล้วอย่ามาเป็นน้องบุญธรรมพี่ เดี๋ยวพี่ตามใจจนเสียคน ให้พี่เป็นแควนคัพ(แฟนครับ เอ้ย แฟนคลับ กล้าเล่นเนอะ)หนูดีกว่า อย่าลืม วันไหนเจอกัน เซ็นต์ให้ด้วย

    ถ้าพี่กิ๊กเป็นขวัญใจมหาชน พี่ยกให้แพรเป็นขวัญใจช่างภาพ พี่ยังยืนยันคำเดิม ถ้าใครๆรู้ว่าหนูคุยอะไรกับพี่ เขาจะอิจฉาพี่กว่าเดิม 555 (พี่หัวเราะเผื่อใครบางคนแถวนี้ แต่ไม่ประสงค์ออกนาม)

    พี่ปอนด์คะ

    อย่าหักหลังกันอย่างนี้สิ แล้วต่อไปจะอยู่สู้หน้าประชาชีได้เยี่ยงไร ถึงว่า หนังตากระตุก หมอกิ๊กว่าบล็อกหลังเก่งแล้ว เจอพี่ปอนด์หักหลังเก่งกว่า พี่ปอนด์ อายได้อีก กลัวได้อีก และพี่สวยได้อีก จริงๆนะ พี่ก้องยังบอกเลยว่า พี่ปอนด์เหมือนนางในวรรณคดี จิตรเห็นด้วยที่สุด 🙂

  99. ((@_@))..** pond... Says:

    ไม่ได้หักหลังจ้าจิตร เขียนชมต่างหากนะ

    บอกกล่าวให้รู้โดยถ้วนหน้า

    คนเราทำอะไรดีๆ ควรมาเปิดเผยกันเนอะ

    ก็เพราะทริปนี้ เรารักกันนี่นา 🙂

    ทุกคนยังจะบ้ากันต่อไป 55++

  100. Nana Says:

    หนูไม่ได้จำผิดนะ…ถ้าอ่านดีๆจะเห็นเครื่อง>>>…
    ที่จิงต้องมีชื่ออยู่ข้างหน้า..แต่มันหายไปอ่ะ

  101. ((@_@))..** pond... Says:

    น้องนานาทุ่มเทพิมพ์มากเลยจ้า น่ารักจริงๆ เลย 🙂

    กินข้าวกินปลากันบ้างนะจ๊ะทุกๆ คน

    อย่ามัวอยู่เเต่หน้าจอคอมกัน 55+

  102. Nana Says:

    หนูไม่ได้พิมผิดนะ…..บล็อกพี่เอ๋ผิด..555

    พี่เอ๋.กะ พี่อัพ..แค้นไรแคร์ป่าวเนียะ….555….พี่เอ๋ขอบคุณสำหรับรูปวาด…พี่เอ๋!ตอนที่พี่ยักคิ้วในรถไฟ(ขากลับ)..หล่อดี…ฮ่าฮ่า…อ่อ..พี่เอ๋…พี่เอ่ก็หลับตลอดเหมือนแคร์ป่าว…555

    พี่ก้อง>>>เวลาที่คุยกับพี่ทีไร มักได้ข้อคิดติดมาด้วยทุกที…อยากได้พี่ชายอย่างนี้จิงๆ…พี่ก้องมาเป็นพี่ชายบุญธรรมหนูได้ป่ะ…>_>>อยากเรียนวาดการ์ตูนกับพี่จัง…ขอบคุณสำหรับเพลงและเสียงกีตาร์เพราะๆ

    พี่แอน>>>ดีใจที่เจอพี่…หนูคงได้วิชาของพี่แอน เกรด A แน่ๆเลย(ถ้าไม่ให้หนูนะ..เรื่องจะต้องถูกเปิดเผย555)..พี่เป็นคนตลกดี…พุดเก่งด้วยย..ตอนอยู่ที่นั่นหนูอยู่กับพี่มากที่สุด..เลยรู้สึกแปลกๆ..รักอาจารย์ที่สุดเลยยย>_>>เราคุยกันครั้งแรกตอนที่พี่จะเปลี่ยนตั๋ว..พี่ยังดูเด็กอยู่เลยยย..คิดถึงนะค่ะ

    พี่พลอย(พยาบาล)>>>คนนี้พี่สาวหนุเอง..เราหน้าตาคล้ายๆกัน…แถมชอบแต่งชุดแบบเดียวกันด้วย…ดีใจที่ได้พี่สาวฝาแฝด..อิอิ

    พี่เบลล์กะพี่ติว>>พี่เป็น สองคนแรก ที่ชวนหนูคุยตอนที่ไปถึงหัวลำโพง…พี่เป็นคนคุยสนุก เฮฮา…อยู่ด้วยแล้วรู้สึกมีโทรทัศน์อยู่ข้างๆ

    พี่เตย>>>พี่เป็นคนที่กินผักเก่งมาก..มิน่าถึงหุ่นดี

    พี่บดินท์>>>พี่เป็นคนมีน้ำใจ…คอยให้ยืมหนังสือ..วันหลังเดี๋ยวหนูขอยืมบ้างนะ^_^

    พี่โดม>>พี่เป็นช่างกล้องงที่สุดยอด…และก็ขอบคุณที่มาเล่าประสบการณ์การบล็อกหลัง..55

    พี่แอ๊นท์>>ตอนแรกที่หนูเห็นนึกว่าพี่เรียนอยู่..หน้าเด็กชะมัด..ขอบคุณที่คอยชวนแคร์คุย..และคอยสร้างเสียงหัวเราะ

    พี่ณีย์>>>พี่กินเก่งแล้วทำไมไม่อ้วนอ่ะ….^ ^ …..พี่เป็นคนน่ารัก…แถมจำชื่อไม่ค่อยได้เหมือนแคร์ด้วย..55…
    แคร์จำเลย..แคร์ไปทักพี่เป็นพี่ปอนด์…อายชะมัด….แต่มันก็ทำให้หนูจำพี่ไม่มีวันลืม..คิดถึงจัง

    พี่เปิ้ล>>>เรามาคุยกันเยอะๆก็ตอนที่นั่งรถไปกลับ…ขอบคุณสำหรับถุงขยะนะค่ะ…ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่

    พี่อูม>>>พี่หน้าตาเหมือนพิธีกรรายการกบนอกกะลาเลยย….ขอบคุณที่คอยบังเค้ก..ตอนที่เตรียมจัดวันเกิดพี่ก้อง.

    พี่กิ๊ก>>>>พี่หมอคนนี้แหละ..เป็นพี่ชายที่ผลัดพรากกัน..55….พี่เป็นหมอที่ดีจริงๆเลย..ตอนคุยกับพี่ในรถไปนะ…ประทับใจจริง….ถ้ามีให้โหวต..พี่คงเป็นขวัญใจของทุกคนแน่ๆเลย

    พี่เกียง พี่บอย พี่เบียร์ และพี่ไก่ >>>ถึงแม้เราจะไม่ค่อยได้คุยกัน..แต่ก็ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่ทุกคน…

    ฮิม ป้อง พลอย >>>ตั้งใจเรียน..สู้ไปด้วยกัน…หลังจากเราเรียนจบเราไปเปิดบริษัทกันเองเลยดีกว่า ..555…เสียดายที่เราไม่ได้อยู่มหาลัยเดียวกัน…พี่ๆทุกคนใครสนใจสถาปนิกตัวน้อยๆ…ติดต่อได้นะค่ะ

    พี่ปอนด์>>>เราคุยกันครั้งแรกใน msn ..แฮะๆ หนุก้อดันไปทักผิดคนซะได้…ดีใจจิงๆที่ได้รู้จักกับพี่..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ..ถ้าพี่ๆ 3 คน ให้พี่ทำงานหนักๆนะ…บอกพวกเราเลย…….เราจะช่วยฟัง..555

    พี่ยี่>>>เราสองคนคงเป็นพรหมลิขิต…เราเรียนจากโรงเรียนเดียวดัน…มหาลัยเดียว..แถมบ้านก็อยู่ไม่ไกลกันมาก…..ดีใจที่ได้รู้จักกับพี่..ถึงแม้ว่าจะรู้จักกับพี่ไม่นาน..แต่รู้สึกผูกพันมากเลยยย>_>>หนูรู้สึกภูมิใจแทนพี่จัง..ที่พี่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ..ยิ่งเวลาได้คุยกับพี่นะ…..พี่เกิดมาเพื่อเป็นครูจิงๆๆ…..ขอให้พี่มีพลังเยอะๆ..เอาไว้สอนเด็กเพื่ออนาคตของโลกเรา….อ่อ!ขอบคุณที่พี่บอกทางแก่ลุงคนขับรถ..ไม่งั้นเราคงหลงแน่ๆเลย

    พี่แช่ม>>>พี่เป็นคนยิ้มน่ารัก…พี่สาวแคร์บอกว่าพี่น่ารักด้วย….พี่บอกว่าอยากเรียนสถาปัตย์…ถึงแม้ว่าพี่จะไม่ได้เรียน…แต่ไม่เป็นไร…หนูจะเรียนส่วนของพี่ด้วย….จบแล้วอย่าลืมมาทำฟันให้หนูนะ (ฟรีใช่ป่ะ>_>>ตอนที่พี่ตอบคำถามหนู…หนูชอบคำตอบของพี่นะ…แต่ที่จริงแล้ว….ไม่มีทางที่ใครจะเกียดพี่ลงหรอก…ขอบคุณที่คอยช่วยแคร์ตอนที่ไปปลูกป่า…ถ้าไม่มีพี่ป่านนี้แคร์ต้องเข้าโรงบาลแล้วมั้ง

    พี่ภูมิ>>>นายกของพวกเรา…ขอบคุณสำหรับที่วาดรูปให้นะ…หนูได้คำถามพี่..เลยทำให้หนูจำพี่ได้เป็นอันดับต้นๆ…..แล้วไปคุยกันวันที่ 10 นะ..มีเรื่องจะคุยกับพี่เต็มเลย

    พี่แป้ง>>>ตอนแรกที่หนูเห็นพี่นึกว่าพี่เรียนถาปัต…พี่แนวมาก….นิ้วพี่เรียวมาก..(ไม่เหมือนพี่เอ๋555)…เราไปกินข้าวมื้อแรกด้วยกันจำได้มั้ยพี่แป้ง

    พี่ขวัญ(มาสาย) >>>หนูได้คุยกับพี่ตั้งแต่เช้าเลย…หลังจากที่พี่ถูกพี่แอนสัมภาษณ์ไปเยอะ…ดีใจนะค่ะที่ได้ร่วม
    ทริปด้วยกัน..แล้วคราวหลังอย่าจำวันผิดนะ

    พี่วิว>>>พี่เป็นคนเฮฮาดี…อย่างตอนที่พี่เล่นโยนขนมเข้าปาก..น่ารักดี…แล้วเราก็เรียนภายในเหมือนกัน.
    …ถ้ามีอะไรแคร์จะโทรไปปรึกษานะ>_>>หนูไม่ค่อยได้คุยกับพี่เลย…แต่หนูว่าหน้าพี่เหมาะกับชื่อมากเลย ^ _^

    พี่ป๋อ>>>เป็นคนที่หนูคุยด้วยน้อยสุดเลย…แต่ดีใจที่ได้ร่วมทริปด้วยกันนะค่ะ…หนูถามชื่อพี่จากคนอื่นบ่อยมาก…แต่ในที่สุดหนูก้อจำชื่อพี่ได้อย่างขึ้นใจ

    พี่เจน>>>หนูจำพี่กับพี่เอี้ยงผิด..55…เลยเขียนของพี่เอี้ยงผิดเลยยย…..พี่ยังหน้าเด็กอยู่เลย…ดีใจที่ได้รู้จักนะค่ะ

    พี่พลอย>>>พี่ผิวดีมากๆๆๆ….อิจฉาๆๆ…เราคุยกันนิดเดียวเอง..มัวแต่ยิ้มให้กันไปมา>_>>ขอบคุณสำหรับที่คอยถ่าย วีดีโอให้พวกเราทุกคนตลอด…..สู้ๆนะค่ะ…หนูรอ ซีดีของพี่อยู่…แล้วหนูก็ชอบเวลาที่พี่สะพายกล้องที่คอด้วย…เท่จิงๆ…

    พี่จิตร>>>พี่คนนี้กลายเป็นพี่บุญธรรมของหนูไปแล้ว….เราคุยกันในเอ็มจนหนูไม่รู้จะพูดอะไรอีกเลย..>_>>แฮะๆๆ..หนูขอโทดด้วยที่จำผิดคน..พี่ยังไม่แก่เลย….ใช้พี่แทนคำว่าป้าดีกว่า….

    พี่บีม>>>ตอนวันสุดท้ายที่เราล้อมวงเรานั่งติดกัน..ทำให้เราได้คุยกันมาก>_>>เราได้กินโจ๊กมื้อแรกด้วยกันพร้อมกับพี่เม และก็พี่แป้ง….หนูเชื่อว่า…ถ้าพี่ไม่สบายอีกพี่คงคิดถึงตอนที่พี่อยู่เชียงดาว…..รักษาสุขภาพด้วยนะ

    น้องจิ๊บ>>>จิ๊บเป็นน้องเล็กที่สุด…ขอบคุณสำหรับความห่วงใยและความมีน้ำใจ..ตอนที่จะให้พี่นอนบนไหล่ ขอบคุณจริงๆ…เราคุยกันตอนดึกๆ ตอนอยู่บนรถไปขาไป..ขอบคุณที่ชวนคุยนะ…แล้วก็ตั้งใจเรียน ขอให้ได้โบราณคดีของศิลปากรตามที่หวังไว้นะ..พี่ๆทุกคนเป็นกำลังใจให้

    แม่>>>..ขอบคุณสำหรับคำเตือนทุกอย่างนะค่ะ….หนูขอเป็นลูกอีกคนละกันนะค่ะ…..รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ…ขอบคุณแทนพี่เกียงที่ดูดวงให้^ ^

  103. Nana Says:

    >>>…เครื่องหมายนี้ที่ต่อจากพี่ก้องเป็นของพี่อัพนะ….

  104. Nana Says:

    หลังเครื่อง>>>

    หลังพี่แอนเป็นของพี่เม
    หลังพี่ยี่เป็นของพี่ขวัญ
    หลังพี่แช่มเป็นของพี่นัท
    หลังพี่วิวเป็นของพี่ยิ้ม
    หลังพี่พลอยเป็นของพี่จอม
    หลังพี่จิตรเป็นของพี่เอี้ยง
    หลังพี่บีมเป็นของพี่ตาล

    ขอโทดตค่ะ…ที่เกิดการผิดพลาด

  105. feel Says:

    อ่านข้อความของทุกๆคนแล้ว ก็รู้สึกมีความสุข สนุกไปด้วยเลย
    เสียดายสุดๆเลย ไม่ได้ไป – -”
    จะรอไปงานนิ้วแบนด์แทนล่ะกันนะค่า ^^

    พี่นิ้วกลม กำลังจะเริ่มเขียนหนังสือเหรอค่า ดีใจมากเลย
    จะติดตาม รออ่านนะค่า

    : )

  106. Yii Says:

    วันที่10 ใครไปบ้างอ่ะ
    รายงานตัวหน่อยจ้าาาา

  107. tani~* Says:

    ตาลไปค้าบบบบบ

  108. tani~* Says:

    สงสารนานาจัง
    ที่ต้องมานั่งแก้ใหม่

    ไม่เป็นไร
    ถือว่าเป็นเกมจับผิดล่ะกัน

    555+

  109. ยิ้ม Says:

    พี่เอ๋…ไอ้วันกลับตอนยิ้มจะกลับแล้วโบกมือบ๋ายบายพี่เอ๋ พี่เอ๋พูดว่า”ฝันแข็งแรงๆนะยิ้ม” ใช่ป่ะ

    คือ ชักเริ่มประสาทรั่ว ไม่แน่ใจว่ายิ้มหูถั่ว(งอก) เหมือนที่จิตรตาถั่ว(งอก) อ๊ะป่าว 🙂

    หรือ เอ๊…พี่เอ๋จาพูดว่าฟันแข็งแรง หรือจะเป็นอะไรซักอย่างแข็งแรงหว่า ชักเสีย self

    ป.ล. วันนี้ฮัลโหลกะพลอยน้องคณะ(พี่เอ๋) พอพลอยพูดว่า “คิดถึงนะพี่ยิ้ม” เฮ้อ……..ร้ากกกกน้องจิงจิง


  110. ภูมิไปคร้าบ จะไปเยี่ยมพี่เอ๋ แล้วก็คุยกะน้องแคร์เรื่องหนังสือด้วย
    แต่กลัวอย่างเดียว กลัวไปแล้วไม่มีใครจำได้ง่า T_T

  111. หัวกลม Says:

    เอ.. นานา น้องรัก .. พี่อ่าน comment หนู 4 รอบแล้วววว ..
    สนุกดีเนอะ .. หาดูว่า ต่างกันตรงไหน .. ยังไม่เจอเลย ..

    โอ๋ๆ … ไม่มีใครว่านะ .. มีแต่เอ็นดู …

    จิตร & พี่เอ๋ .. : ..ผมขอข้ามได้ไหม คำถามเนี้ย … ตัวเอง ยังไม่รู้เลย ..

    อ่า .. ไปนับมาแล้ว ..

    รูป “พี่เอ๋” อ่ะ มากสุด .. จะบอก .. แหมๆ .. ถ้าถ่ายรูปมากจริงๆ .. ก็ไม่เอามาลงให้หรอก ! .. แหะๆ ..

  112. ไอเด็กดือแดง Says:

    บอกแล้วทุกทั่น
    ว่าไฮห้าอะ
    มานคือความไฮเทคโนโลยีงายยย
    หะๆๆ ถ้าไม่มีมาน
    เราก้อเหงๆกานอยู่ว่าเปงงายน่ออ


  113. พูดถึงฮิห้า
    วันนี้ยังคุยกับเพื่อนๆ ชมรมเล่นกันอยู่เลยว่า

    “การที่ไม่เล่น hi5 ทำให้ชั้นกลายเป็นพลเมืองชั้นสองของสยามประเทศใช่มั้ยเนี่ย”

    อืม…ท่าจะใช่
    ช่างปะไร ทุกสิ่งเพียงภาพมายา เหอๆ

  114. laila Says:

    ตาร้อน ตาร้อน

    รออ่านหนังสือ รอ ร๊อ รอ

    จะอดใจไม่ไหวแล้ว….

  115. จอม Says:

    ไปแค่สาม-สี่วัน แต่มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ รู้สึกเหมือนยังกลับมาไม่ครบ เหมือนทิ้งอะไรบางอย่างไว้ที่นั่น และอยากกลับไปอีก

    พี่เอ๋ >> เป็นความรู้สึกเดียวกันเลยอ่ะ ปัจจุบันก็ยังรู้สึกขาดชิ้นส่วนบางชิ้นไป รู้สึกสติหลุดลอยอยู่เลย

    วันนี้นัดเพื่อนสมัยมัธยมปิ้งอาหารทะเลกินกันที่บ้านเพื่อน ไปซื้อของที่ตลาด เดินไปเจอผักบุ้งจ้องผักบุ้งเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน ภาพวันเก็บผักบุ้งลอยมา เหมือนสติหลุดลอยเลยอ่ะ ผักบุ้งกำเล็กกว่าที่เชียงดาว 5 -6 เท่าได้ ขายกำละตั้ง 10 บาท แต่ก็ซื้อมา -*-

    จริงๆแล้ววันสุดท้าย ที่มะขามป้อม พี่จิตรจะซื้อป๊อกกี้มาให้พี่เอ๋แล้วแหละ แต่มันไม่มีขาย จอมก็เลยคิดว่า วันที่ 10 จะเอาไปให้ชดเชย ^____^

    น้องจิ๊บ >>> พี่ก็ชอบเพลงนี้เหมือนกัน

    แช่ม >>> เราอยากบอกว่า ตอนที่เราถ่ายวีดีโอ เราได้ฟังความฝันของหลายๆคน ทำให้เราหันกลับมามองตัวเอง เราอยากมีความฝันบ้างว่ะ แต่มันยังหาไม่เจอจริงๆ ทำให้เราคิดว่า ถ้าเราเจอความฝันแล้ว เราคงจะตอบพวกพี่ๆ สามคนไปได้ว่า ความฝันของเราคืออะไร

    พี่บีม >>> เรื่องพายุ จอมก็ได้ข่าว พ่อโทรมาบอกว่าเชียงใหม่อาจจะมีพายุเข้านะ จอมก็บอกว่าไม่เป็นอะไรหรอกพ่อ (คือจะไปอ่ะ) พ่อก็ถามว่าจะไปยังไง จะไปกับใคร จอมก็บอกพ่อว่า พ่อโตแล้วๆ ปล่อยนิดนึงเหอะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่แค่รู้สึกว่าจะไม่มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น ยังไงก็ยืนยันที่จะไป

    ฮิม >>> ตอนที่พี่เห็นฮิมแอบไปร้องไห้มา แล้วเดินสวนกัน ก็อยากพูดปลอบใจ แต่คิดไปคิดมา พี่คิดว่าบางครั้งการเงียบอาจจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า พี่จะบอกว่าอย่าเครียดไป พี่อิฉฉาฮิมนะที่มีอะไรที่อยากทำ อยากเรียนจริงๆ พี่นี่สิ ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่ อย่างน้อยเราก็รู้แล้วว่าเราต้องการอะไร สู้ต่อไปน้อง

    พี่จิตร >>> วันนี้ที่โทรไปหาพี่ แล้วพี่เล่าเรื่อง “สงบ” ให้ฟัง ก็ยังคิดเลย ว่าถ้าอ่านไม่ดีมันอาจจะอ่านเป็นอีกคำก็ได้ ขำๆน่าพี่ อย่าคิดมาก โทรไปเหมือนจะอาการดีขึ้นแล้วนะ อย่างน้อยน้ำเสียงก็ยังมีความสุขล่ะนะ 5555 หายไวๆนะพี่ แต่คิดว่ายาใจจากทริปนี้น่าจะช่วยได้บ้างแหละน้า จริงมั้ย (ไม่ได้น้ำเน่านะ) แต่จากที่กลับมารู้สึกตัวเองอารมณ์ดีขึ้นเยอะเลย คิดว่าพี่จิตรก็คงจะเป็นเหมือนกันแหละ ตอนที่ถามพี่จิตรว่าวันเสาร์ไปป่าว พี่จิตรเหมือนจะรีบตอบเลยว่าจะพยายามไปให้ได้ รู้น่าว่าอยากไปมากมาย อิอิ

    นานา >>> พี่ดีใจนะที่น้องเขียนถึงพี่ แต่ครึ่งหลังมันหายไปจริงๆด้วยแฮะ ขอบคุณนะที่บอกว่าคอยถ่ายวีดีโอให้ แต่ขอบคุณพี่จิตรด้วยนะจ๊ะน้อง พี่จิตร ถ่ายเยอะกว่าพี่อีกมั้ง 5555 ขอบใจนะที่บอกว่าสะพายกล้องแล้วเท่ห์ แอบดีใจ (แต่ถ้าเพื่อนพี่มาอ่านเจอ ต้องบอกว่าพี่ไม่ใช่ผู้หญิงแน่ๆ เพราะปกติมันก็มองพี่เป็นผู้ชาย ซะงั้น 5555)

  116. Ploy la-oon น้องคณะ ^^ Says:

    วันนี้ไม่ได้นั่งเฝ้าเหมือนที่ผ่านมา คิดถึงบล๊อกสุดๆ

    พี่ปอนด์* พออ่านถึงที่พี่ปอนด์บอกว่า อยากถ่ายภาพมามากกว่านี้ ก็..เอ่อ..ที่เห็นพี่ถ่ายนั้นก็เยอะใช่ย่อย 55+ แต่ก็รู้สึกของตัวเองมีน้อยเหมือนกัน

    พี่ยิ้ม* พลอยอ่านถึงตรงนั้นก็ยิ้มเลยอ่า ชอบที่พี่เรียกพลอยว่า “แก…” เหมือนเราเป็นเพื่อนมากกว่าเป็นพี่เป็นน้องเนอะ (แม้ว่าอายุเราจะห่างกันอยู่หลายช่วงตัว 555)

    ทุกคน* คิดเถิ๊งงงงงงงงงงงง ^,^

  117. RubaiYat Says:

    เข้ามาอ่านบล็อกแล้วหงุดหงิด

    หงุดหงิด

    หงุดหงิด

    หงุดหงิด

    หงุดหงิด

    หงุดหงิด

    อิฐ

    อิฐ

    อิฐ

    อิฐ

    อิจฉา….โว้ยยยยยยย

    ฮือออออออออสักวันคงถึงวันของเราบ้างแหละ จะรีบเรียนจบ

    จะไม่รับปากไปงานบวช งานแต่ง งานศพ งานฯ สารพัดงานอีกแล้ว

    พี่เอ๋ฟิควันมาเลยดีฟ่า ฮือ….

    ว่าจะมีทอีกทีเดือนไหนของปีหน้า

    จะไม่รับงานใดๆทั้งสิ้นเลย ให้ตายสิ

    เข้ามาอ่านแล้วอิจฉาง่ะ

  118. antz Says:

    หมอกิ๊ก…เราไป search เจอใบประกอบโรคสิญจน์ของหมอกิ๊ก แล้วนะ…จำนนด้วยหลักฐานซะดี ๆ

  119. ไอเด็กดือแดง Says:

    บอกแว้วว
    ฮิห้า เพียงภาพมายา

  120. antz Says:

    เอ๋า รูปไม่ขึ้น…ดูจาก link นี้แทนล่ะกันนะ
    http://antzka.multiply.com/photos/hi-res/27/5?xurl=http%3A%2F%2Fantzka.multiply.com%2Fphotos%2Falbum%2F27%2FFree_time………..%235

    ใบประกอบโรคสิญจน์ สำหรับรักษาโรคทางเวทยศาสตร์เท่านั้น

  121. May* Says:

    อ่านแล้วอยากคุย อยากฟัง ทุกๆคน ให้มันมีเสียงออกมาจากคอมง่ะ
    คิดถึง..ไม่รู้จะพูดจนเกร่อรึยัง แต่คิดถึงจิงจัง
    เย็นนี้ตอนนั่งรถเพื่อนไปสยาม เพลงหัวใจผูกกันมังดังขึ้นมาอ่ะ
    เราก้ออึ้งไปแป๊บ น่ะ..เพื่อนเราก้อ งง ทำไมเงียบ..มันคิดถึงอ่ะ (อีกแล้ว ฮ่าๆ)

    เราน่าจะได้ร้องด้วยกันจิงด้วยอ่ะ
    เราจำได้ว่าตอนฝังฝันด้วยกันมีคนส่งต่อกันมาให้ร้อง
    คนต่อไปก้อถามว่าเมื่อไหร่ เราก้อบอกว่าไม่รู้ แล้วมันก้อเงียบไป
    เสียดายจังหวะนั้นแฮะ Y^Y*

    น้องฮิม..ตอนนั่งข้างน้องฮิม ตอนลุกไปรับโทสับอ่ะ เราทำไรไม่ถูก
    เราแบ่งลูกอมให้กินแต่ฮิมก้อไม่กิน(ใครจะกินลงล่ะ)
    ไม่รู้จะพูดไง แต่เราคิดเหมือนจอมอ่ะ เหมือนที่ขวัญพูดบนรถขากลับ
    แค่รู้ว่าอยากทำอะไร แล้วมุ่งมั่น มันก้อโคดเจ๋งแล้วอ่ะ เรานับถือ 🙂

    น้องจิ๊บ..คิดถึงที่กอดกันก่อนแยกที่สถานีรถไฟ อยากกอดอีกอ้ะ ไว้เจอกานใหม่ๆ

    พี่แอ๊นท์..รูปขำกร๊าก ได้ใจโคตรรรรร ฮ่าๆๆๆ พี่หมอน่าจะชอบแหละ
    ได้ช่วยสร้างเสียงหัวเราะ แลสุขภาพจิตที่ดีของคนอื่น ฮุฮุ

  122. May* Says:

    เออ น้องภูมิ..ครายจะจำเทอไม่ได้หรอ จะจำไม่ได้ได้ไงล่ะ
    ทริปนี้มีผู้ชายกี่คนเอง จำได้หมดทุกคนเรยอ่ะ ฮุฮุ

  123. อู๊ด-นี Says:

    – สารภาพว่าเราจำผู้ชายได้ไม่หมด
    จำได้แต่ผู้หญิง ^_^

    – โถ่ คุณหมอฮะ ทำไป่ได้ ๕๕๕

    – แต่สหายแอ๊นท์ ทำไป่ได้…กว่า (เราไม่รู้ไม่เห็นด้วยนะ ๕๕)

    – พลอย(พยา)บาน พยายามออนไลน์เอมเอสเอนหน่อยเน้อ
    มีอิโมติคอนตัวหนึ่งรอเจ้าของอยู่ ^_^
    (เสียงจากผู้ชมเปนประชามติแล้ว ใครอยากเห็นก็ออนไลน์เอมเอสเอนมาดูกันได้)

    – อ้าว ตกลงเปนจามจุรีฤา บ่ใช่ต้นไทรที่ใครบอกไม่รู้
    ขอบคุณขอรับเอ๋ ^_^

    – เน๊อะอูมเน๊อะ พวกเราพูดถึงต้นจามจุรีกันตอนเดินออกไปตลาดยามเย็น
    เราชอบต้นนี้นัก ขอให้เติบใหญ่ ยืนยง เหมือนเหล่าจามจุรีในจุฬา (โดยเฉพาะต้นที่อยู่หลังพระรูปสองรัชกาล) ที่อายุกว่าร้อยปี เวลาเดินผ่านทีไรแล้วมัน…อธิบายไม่ถูกอะ เมื่อนึกถึงอายุ เรื่องราว และชีวิตของต้นไม้

    – นับผิดเปล่าฮะพี่ก้อง ไม่ใช่ ๘ ปี มันจะ ๑๐ แล้วเน้อ
    เวลาผ่านไปไวฮะพี่ก้อง เหมือนเลข ๓ ของท่าน ที่โผล่มาทักทายเมื่อวานนี้ไง
    (เออ ขอบคุณไปร(อุ)ษณีย์โทรเลขไทยที่กระทำการได้ตามสมควรแก่เวลาเปนเยี่ยม @@^_^@@)

    – จิตรใจดี รักษาสุขภาพนะฮะ กินน้ำเยอะๆ นอนแยะๆ

    – น้องจิ๊บ เสาร์นี้มาไม่ได้ไม่เปนไร พี่จะร้องเพลงทุกเพลงเผื่อฮะ โดยเฉพาะเพลงนั้น (ถ้าเอ๋แสตมป์เล่น)

    – คิดถึงคุณแม่อ้อยไม่แพ้คุณม่าม้าที่บ้านค่ะ สุขภาพกาย ใจ แข็งแรง สมบูรณ์นะคะคุณแม่

    – พี่ไม่ได้กินเก่งนะ นานา ทุกอย่างมันคือภาพลวงตา
    (โดยเฉพาะที่ว่า พี่ไม่อ้วน ๕๕๕)

    ตะกี้ง่วงแสนง่วง
    เพิ่งปั่นงานเสร็จ(ซะที) เลยได้เข้ามาอ่าน
    อยากเขียนถึงคนนู้นคนนี่ไปเรื่อยๆ แต่เวลานอนเหลือสองชั่วโมงกว่าเอง

    คืนนี้เกือบทำ hat trick ปิดประตูห้องถั่วงอกฯในเอมเอสเอนเปนคนสุดท้ายต่อกันสามคืน

    แต่นายไบก่อน (บดินทร์) มาสกัดกั้นการทำประตูที่สามไว้ได้

    ขอบคุณชาวถั่วงอกฯ ที่ชวนคุยเปนยาแก้ง่วงขนานเอกนะฮะ

    เข้าวันศุกร์แล้ว…ขอให้ทุกๆ วัน คือ วันสุข

    @@^_^@@

  124. หัวกลม Says:

    อ่า … อันนี้ถือเป็น กระทู้วันใหม่แล้วเนอะ…

    ไม่หวายอะ.. ใบประกอบโรคสิญจน์ ..
    ไปเอามาจากหนายยยยยย .. เค้าไม่ให้เปิดเผย ..

    Antz อะ .. เราจะฟ้อง .. แพทยสผี … (สภาของแพทย์ผี)

    ขำอ่ะ ..

  125. ANN Says:

    555 มีเรื่องให้ขำแต่เช้า..
    สงสัยวันนี้รื่นรมย์ดีทั้งวี่วัน..
    เป็นยังงี้กันบ้างมั้ยเอ่ย..
    ตั้งแต่กลับจากเชียงดาวมา..

    Antz > คิดได้งั้ยเนี่ยยยย..ชอบชอบ..
    เอาอี๊กเอาอีก555

    เอ๋ > พรุ่งนี้จะไปส่งพลังน๊า..วีดวิ้ว..วีดวิ้ว

  126. roundfinger Says:

    คุยกันหนุกหนานจริงๆ ทั้งซึ้งทั้งฮา ตามอ่านอยู่เรื่อยๆ เลยคร้าบ
    ใครว่างมานิ้วแบนด์กันนะ มาช่วยกันร้องกลบเสียงเพี้ยนๆ ของเราหน่อย
    : )

  127. roundfinger Says:

    โอว…ตื่นกันเช้ามาก
    นี่ระหว่างอ่านก็แปะกันมาสาม-สี่คอมเม้นท์แล้วเหรอนี่
    เดี๋ยวกำลังจะเอารูปมาแปะ แวะมาดูกันเน้อ!

  128. antz Says:

    ง่วงอย่างแรงวันนี้….เมื่อคืนเที่ยวนั่งแกล้งหมอกิ๊กอยู๋
    วันนี้ดับอนาถกลางห้องประชุมแน่นอน

    แอ๊นท์ง่วงงงงงงงงง

  129. ((@_@))..** pond... Says:

    🙂 อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน

  130. tani~* Says:

    ทำไงให้พี่แอนท์หายง่วง…

    จะได้แกล้งพี่หมอต่อ

    555+

    ปล.พี่เอ๋สรุปว่าตาลต้องซื้อหนังสือพี่เอ๋ไปทั้งหมด 6 เล่มเลยทีเดียว
    หมดร้านเลยล่ะ 55+

  131. นักเดินทางใต้แสงดาว Says:

    แอ็นท์

    ขอบคุณมากสำหรับใบประกอบโรคสิญจน์ เราหัวเราะจนน้ำตาไหล โชคดีที่วันนี้ เรามาตั้งแต่เจ็ดโมง(เร็วกว่าเวลาทำงานจริงสองชั่วโมง)เพื่อนั่งอ่านและคอมเม้นต์สองบล็อกนี้ (ตื่นเร็วกว่าเมื่อวานไปครึ่งชั่วโมงโดยไม่ต้องตั้งนาฬิกาปลุกเลย ความคิดถึงปลุกแต่เช้า) ไม่งั้นคนในออฟฟิศคงเอาสายสิญจน์มาคล้องคอจิตรแทน

    ป.ล.ถ้าแอ็นท์ง่วงคิดถึงพี่กิ๊กไว้ “มีกิ๊กไว้ไม่ง่วง” คล้ายๆกับ “มีกูไว้ไม่ซึม”ของบางคนแถวนี้แหละ

    พี่กิ๊ก

    เรารู้ว่าพี่ถ่ายรูปใครไว้มากสุด แต่เราไม่อยากเอามาขาย ไม่งั้นเราจะกลายเป็นคนไข้หัวเน่าที่พี่ไม่มาบล็อกหลัง ฉีดคีโมให้ ก็คิดดูขนาดข้างหลังพี่เอ๋ จิตรยังมองทะลุถึงความรู้สึกข้างใน แล้วทำไมสายตาพี่กิ๊กจะดูไม่ออกว่ามองใครอยู่ เหอๆๆ มารักษาจิตรให้หายป่วยก่อนไม่อย่างนั้นจะเอาความลับมาขายแลกเงินค่ายา เหอๆ เริ่มน่ากลัวละ

    พี่แอน

    จิตรว่าเราน่าจะเตรียมเพลงลูกทุ่งไปด้วยนะ เผื่อเพลงที่สองหนุ่มเตรียมมาไม่พอ เราจะได้เสียบ เสียดาย วันนั้นอยู่บนรถแดง ไม่สามารถโชว์ลีลาความเป็นเดอะสตาร์ได้ เดี๋ยวๆ ถ้าพรุ่งนี้ไปได้ จะจัด”ซำบายดีที่คานทอง” กับ “สาวลาดพร้าว” ไปร้องให้ฟัง สนใจร่วมร้องด้วยกันไหมพี่แอน (เอาดอกไม้เหลืองมาด้วยนะ ทัดกันสองคน คงดูบ้าได้อีกดี555 และแอ็นท์อาจเขียนใบประกอบสายสิญจน์ให้เราสองคนแทนพี่กิ๊ก 55)

    พี่เอ๋

    เมื่อคืนก็นอนดึก(ถึงว่ามันไม่หายป่วยสักที) แต่ไหงตื่นเช้ามาก ขนาดเกลือกกลิ้งไปมาให้หลับต่อแล้วนะ ตื่นมาดูนาฬิกาหกโมง แล้วคิดดูว่าตอนที่รู้สึกตัวครั้งแรกจะกี่โมง ตื่นมาก็คิดถึงเพื่อนเลยพี่ เอารูปจากกล้องมาดู ฮัมเพลงในห้องน้ำ(แต่เพลงที่จิตรฮัมไม่ใช่เพลงเดียวกับพี่และไม่แอบร้องไห้ในห้องน้ำแล้วเอามาบอกชาวบ้านเขาด้วย 55 ร้องต่อหน้ายังไม่อายพอ เอาในห้องน้ำมาเปิดเผยอีก อ่อนไหวได้อีกพี่เอ๋ ชอบๆ ที่พูดมาแซวนะ อย่าโกรธกันล่ะ)

    เพิ่งมานึกออกว่า วันนี้ต้องไปกินหญ้ากับเหล้าตามที่พี่นัทแนะนำ แต่นึกช้าไปละ ป่านนี้พระโคคงจะทำหน้าที่นั้นแล้ว (จิตรบอกว่าไม่กินเหล้า มันผิดศีลแต่พี่นัทยืนยันว่ามันจะช่วยฆ่าเชื้อในลำคอทำให้หายเจ็บคอ ไปร้องเพลงในงานพี่ทัน จิตรเลยว่าจะยอมผิดศีลข้อ 5 อะพี่ แหะๆ)

    พี่นี
    กินน้ำตาโคตรเยอะ(เค็มมาก กินคนเดียวด้วย ไม่มีใครมาแบ่งไปกินเลย) ส่วนนอน นอนน้อยจริงๆแหละพี่ เอาเวลาไปคิดถึงถั่วงอกหมด อยากบอกคนมีแฟนเหมือนกัน คิดถึงฟงคิดถึงแฟนกันบ้างนะ เดี๋ยวจะมาร้องไห้ขี้มูกโป่งหาว่าแฟนขอเลิกเพราะคิดถึงพวกเรา (ถ้าจิตรใจดีพี่นีก็แม่พระแล้วล่ะ แอดวานซ์เข้าไปอีก ใจดีมากๆ)

    ป.ล.พี่นี เข้าชมรมคนรักลูกทุ่งด้วยกันไหม จะได้ครบสามคน เป็น สาว สาว สาว ชวนพี่แอนไว้ละ พี่นีมาร่วมด้วยไหม เราจะได้ฟอร์มวงแข่งกับนิ้วแบนด์ไง แต่ตอนนี้ติดชื่อวงไว้ก่อนนะ (จะตั้งว่า “วงกลม”ก็เกรงใจ “แต่ถ้าใครเห็นด้วย ก็ช่วยยกมือขึ้น”(กรุณาร้องเหมือนแร็พของโจอี้บอย555 งานนี้พี่เอ๋กับพี่แตมป์อาจเหนื่อยหน่อยนะ55))

    เห็นด้วยกับเม

    เรื่องน้องฮิม ตอนฮิมไปรับโทรศัพท์แล้วกลับมานั่งเช็ดน้ำตาเงียบๆ พี่ก็อยากร้องเพลง”เช็ดน้ำตา”ของแคลชให้ แต่ร้องไม่ออกอยากร้องไห้ตามมากกว่า มันเป็นจังหวะหยุดนิ่งแล้วชวนร้องจริงๆนะ(พี่มานึกได้ว่าเพลง”น้ำตาฟ้า”ก็เหมาะ เพราะฝนตกพอดี แต่วันที่ฝนตกเราไม่ร้องเรามาร้องวันฝนหยุดตก คงจะจริงอย่างพี่กิ๊กว่า สงสัยเราจะรู้ว่าเราต้องใช้น้ำตารดต้นไม้ ถ้าฝนตกมาอีก รากมันคงเน่า ยกเว้นรากความสัมพันธ์ยิ่งรดด้วยน้ำตาพวกเรามันกลับดูยิ่งงอกงาม เอ้า ฮิ้ว)

    พี่เจอฮิมตั้งแต่วันที่ไปตามนัด ฮิมยืนเด่นมาก และพี่ก็รู้จักฮิมด้วยลิงค์ไฮ 5 ของพี่เอ๋ เพราะชื่อฮิมในลิสต์อยู่คนสุดท้าย จำชื่อแล้วก็เลยไปตามดู

    พี่ทักชื่อฮิมถูก ฮิมถามว่ารู้ได้ไง 555 พี่เป็นนักสืบเก่าน้อง

    เห็นด้วยกับพี่ก้องพี่เอ๋ ที่ว่าต่อไปฮิมจะจรัสแสง เพราะแค่วันแรกที่เจอกัน พี่ก็เห็นประกายความเป็นดาวในตัวฮิมแล้ว

    พี่ว่ามหาวิทยาลัยที่ฮิมเลือกไม่ใช่ไม่ดีนะ แต่ฮิมน่าจะได้มหาวิทยาลัยที่ดีและเหมาะกับฮิมมากกว่านั้น พี่เชื่อแบบนั้นจ้ะ

    เคยเอ็นทรานซ์ไม่ติดเหมือนกัน เคยร้องไห้เหมือนกันแต่พี่ร้องไห้เพราะทำให้ห้องคิงส์มีคนเอ็นทรานซ์ไม่ติดเพิ่มอีกหนึ่งคน จากที่เขาติดหมอ ติดพยาบาล ติดวิศวะ เรากลับติดนิเทศศาสตร์ในมหาวิทยาลัยที่คนจะเลือกเป็นที่สุดท้ายๆ

    แต่พอไปเรียนแล้วได้คิดเลยว่า”ถ้าไม่ใช่ที่นี่ก็ไม่มีเรา” วันที่นั่งรถกลับ เห็นด้วยกับขวัญ(มาสาย)ว่าจะเรียนที่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าเราได้เรียนในสิ่งที่เราอยากเรียนจริงๆ เพราะตอนพี่เรียนพี่ก็ดีใจที่เลือกคณะไม่ผิด ส่วนสถาบันพี่ว่าก็ช่วยได้ส่วนหนึ่งแต่ส่วนใหญ่พี่ว่าเราทุกคนช่วยตัวของเราเอง ฮิมก็เหมือนกันนะ

    ถึงจะพูดด้วยกันน้อยแต่พี่มีกำลังใจก้อนใหญ่ให้น้องเสมอ เอาเหอะ วันรับปริญญาป้าๆจะยกขบวนกันไปร่วมแสดงความยินดี(แต่วันไปรายงานตัว รับน้องอย่าให้ไปเลยเดี๋ยวเพื่อนๆจะเข้าใจผิดว่าเป็นมากกว่าพี่กว่าป้า หน้ามันฟ้องน้องเอ๊ย)

    พี่ถ่ายวีดีโอ ตอนฮิมนั่งชิงช้าคนเดียว(ก่อนพี่จะไปตั้งกล้องสัมภาษณ์) แถวสะพานกินรีไว้ พี่อยากทำเอ็มวีเพลงอกหักให้เลยล่ะ ถ้าไม่ติดว่าฮิมกำลังรอผลเอ็นทรานซ์พี่คงคิดไปไกลว่าฮิมอกหัก อยากเดินเข้าไปปลอบ ตบบ่า ตบไหล่ แต่มันไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม บางทีความเงียบก็ช่วยเยียวยาตัวเอง บางคน…เวลามีความทุกข์แค่สายตาเป็นห่วงรอบข้างมันก็ทำให้เราดีขึ้นได้แล้ว พี่เคยรู้สึกอย่างนั้นและคิด(เอาเอง)ว่าฮิมก็จะเป็นเช่นกัน (ทำไมขึ้นต้นด้วย May แล้วไม่ลงท้ายด้วย Come in แต่เป็น Him แทน 55 พี่กิ๊กเรามารับจ๊อบเล่นตลกกันเถอะ)

    เอ่อจอม

    ประโยคนี้ “ตอนที่ถามพี่จิตรว่าวันเสาร์ไปป่าว พี่จิตรเหมือนจะรีบตอบเลยว่าจะพยายามไปให้ได้ รู้น่าว่าอยากไปมากมาย อิอิ” พี่ว่า ไม่ต้องบอกเขาก็ได้

    พี่กะเอาไว้เป็นไม้ตายว่า พี่จะไม่ไป จะไม่ไปจนกว่าจะได้ฟังเพลง”เธอสงบ” แต่พอจอมเอามาพูดคนอื่นรู้หมดเลยว่าพี่ฟอร์ม แต่ความจริงพี่มีงานจริงๆนะ ตอนเย็นด้วย

    พี่รู้สึกผิดที่บอกน้องที่ทำงานว่า “วันเสาร์ลูกค้านัดนะ” เพราะมันเป็นเกี่ยวกับอาหาร คือแต่ก่อนถ้าเป็นวันพระกับวันจันทร์พี่จะไม่ไปทำงานที่เกี่ยวกับอาหารเพราะมันต้องกินเนื้อสัตว์ แต่พอมากินมังสวิรัติ เรื่องเกี่ยวกับอาหารพี่ยกให้น้องอีกคนไปเลย ซึ่งเหมือนยัดเยียด แต่พี่เต็มใจ(ฟังดูแปลกๆไหม จริงๆต้องบอกว่าน้องเขาเต็มใจแทนบอกว่าพี่เต็มใจสิ เฮ้อ !)

    ตอนนี้พี่สะสมปี๊บอยู่ กว่าจะไปคอนเสิร์ตพี่เอ๋ คงครบ 5 ใบ(คลุมหน้าพี่ได้มิดดี) ให้สมกับเดือนเกิดเรา ตอนนี้ได้สามละ ขอบคุณที่รู้ใจนะ นอกจากจะเกิดเดือนเดียวกันแล้ว เรายังโดนเพื่อนคิดว่าเป็นผู้ชายเหมือนกันอีกด้วย 555 (เรียกผู้หญิงแมนๆแทนดีกว่า)

    ป.ล.สุดท้าย พี่เอ๋ ถ้าให้พวกเราไปร้องกลบเสียงเพี้ยนๆของพี่ กลัวพวกเราจะย่ามใจยึดเวทีของพี่ไปเลยน่ะสิ อย่านะ อย่านะ กลับมานอกจากจะได้เป็นถั่วงอกแล้ว ยังได้ตำแหน่งเดอะสตาร์มาโดยไม่ต้องแข่งอีกกลัวเวทีวันซ์จะกลายเป็นเวทีไท โอ้ แค่คิดก็…หุๆๆ 😛

  132. tani~* Says:

    มาให้กำลังใจฮิมอีกคน

    ฮิมรู้ใช่มั้ยว่าทุกคนคงพูดไม่ออก

    นาทีนั้นที่ฮิมลุกไปรับโทรศัพท์
    ราวกลับว่าทุกคนหยุดนิ่งเหมือนเครื่องเล่นที่กด pause ไว้

    อยากได้คำตอบที่ทุกคนจะร้องดีใจ
    ตอนฮิมตอบว่าพอรู้แล้ว

    ทุกคนยังนิ่งอยู่เหมือนเดิม
    ทุกคนอยากพูดกับฮิมนะ

    สู้สู้นะน้องชาย

    รับรองว่าต้องได้ใช้สมองคิดอยากที่ฮิมอยากทำสมใจแน่ๆ

    ขอให้ฝันของฮิมแข็งแรง เหมือนที่บอกพี่นะ

  133. ((@_@))..** pond... Says:

    สู้ๆๆๆ นะจ๊ะฮิม

    ทุกคนเป็นกำลังใจให้ฮิมนะ 🙂


  134. น้องฮิม

    การสอบเข้าคณะต่างๆ สำหรับพี่ มันก็แค่มายา

    สอบเข้าที่ไหนได้ ไม่สำคัญเท่ากับจบแล้ว จะเอาสิ่งที่เรียนรู้ได้ไปทำประโยชน์ให้ตัวเองและสังคมได้อย่างไร

    สำหรับฮิม พี่เชื่อว่า คนอย่างฮิม เรียนที่ไหนก็ไม่ต่างกัน เพราะฮิมมีศักยภาพมากพอจะดึงสิ่งที่เรียนรู้มาสร้างประโยชน์ให้สังคมได้มากที่สุดแน่ๆ

    ท้อได้ แต่อย่าถอยนะครับ สู้ๆ
    พี่ภูมิ

  135. เจน Says:

    โหย!พึ่งกลับมา เห็นคอมเมนท์เต็มเลย ตามอ่านไม่หวัดไม่ไหว
    คิดถึงทุกคนจริงๆ นั่งรถไประยองแท้ๆ แต่ใจคิดถึงเชียงดาวตลอดเลย
    เดี๋ยวหัวเราะ เดี๋ยวน้ำตาซึมอยู่คนเดียว บ้าไปซะแล้วตรู

  136. บีมบองก้า Says:

    หวัดดีค่ะทุกคน วันนี้จะพาทุกคนรู้จักไปรู้จักเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวฟลาเนอร์กันค่ะ

    รู้สึกว่าชาวฟลาเนอร์จะแอบน้อยใจกันนิดหน่อย
    ที่ไม่สามารถเข้าถึงพวกเราชาวถั่วงอกได้
    เลยอยากให้รู้จักกันไว้ค่ะ
    เพราะเดี๋ยววันพรุ่งนี้เจอกันจะได้คุยกันได้ไงเนอะๆ
    จะได้สนุกกันทั้งหมดเลย
    ถึงยังไงพวกเราคงได้ติดผ่านทางอินเตอร์เนตกันอีกนาน รู้จักกันไว้เนาะๆ

    ฟลาเนอร์เป็นชื่อที่พวกเราใช้กันอยู่ มันเริ่มจากในนี้ล่ะค่ะ
    ในบล๊อกของพี่เอ๋
    เราเริ่มคุยกันมาจนสนิทสนมกลมเกลียวได้ระยะหนึ่ง
    เหมือนอย่างที่ถั่วงอกกลมเกลียวกันไง
    มีสมาชิกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
    บีมขอเนะนำสมาชิกเลยละกันนะคะ

    คนแรกต้องนี่เลย
    พี่จุ๋ม คุณหมอช่างปั๊ม เป็นคุณหมอใจดีแห่งบ้านฟลาเนอร์
    คอยให้กำลังใจทุกๆคนยามท้อแท้ เป็นเหมือนเด็กปั๊มที่เติมน้ำมันให้กับทุกๆคน
    ถึงขนาดที่ว่า พี่ชิงชิงแฟนตัวจริงของใครบางคน
    ยกตำแหน่งพี่จุ๋มให้เป็นแฟนพันธ์แท้ของนิ้วกลมเลยค่ะ
    พี่จุ๋มใช้ชื่อในการเม้นว่า jummdcu นะคะ เวะไปบ้านพี่จุ๋มได้ที่
    dekpump.wordpress.com

    ต่อมาก็ พี่แขก
    เป็นบุคคลที่กึ่มติมเร็วที่สุดในโลก (กึ่มติม=กิน+ดื่ม ไอติม)
    และรักพีชชี่หรือมิวในรักแห่งสยาม มากกว่าสิ่งอื่นใด
    พี่แขกเป็นคนที่พี่เอ๋อยากฟังความเห็นหลังจากอ่านหนังสือแล้วคนนึงเลย
    (ใช่ป่าวพี่เอ๋)
    แวะไปบ้านพี่แขกได้ที่
    pktraveller.wordpress.com

    พี่นาย ชายกลางแห่งบ้านฟลาเนอร์
    พี่เอ๋บอกว่า ทริปนี้เหมาะกับพี่นายมาก พอพี่นายรู้อย่างนั้นก็แทบคลั่งเลยค่ะ
    บ่นว่าเสียดาย อยากไปเป็นที่สุด
    ถ้าไงวันพรุ่งนี้ช่วยทำให้พี่นายหายคลั่งด้วยนะคะ
    บีมเชื่อว่าพี่นายต้องใส่ขาสั้นเสื้อยืดไปงานพุ่งนี้แน่ๆ
    ถ้าเห็นคนผอมๆหน้าตาเครียดๆอยู่ ก็เข้าไปทักนะคะ เอิ๊กกก
    nine9.wordpress.com บ้านชายกลาง

    พี่ต้อม พี่สาวที่เรียบร้อยน่ารักของบีมบีม
    เป็นแกนนำหลักในการผลิตหนังสือทำมืออันโด่งดังที่มีชื่อว่าอะราว
    ขายดีมากขอบอก (ตอนนี้ยังสั่งซื้อได้นะคะ)
    มีพื้นที่พิเศษที่ตั้งใจทำ ว่างๆก็เข้าไปอ่านกัน
    ilovemyway.wordpress.com

    น้องสิ
    พี่เอ๋เรียกเธอว่า เจ้านู๋จำไม เพราะชอบตั้งคำถามกับสิ่งต่างๆรอบตัว
    น้องสิ่รักพี่หมีบอยตรัย มากๆ และมีเพลงของfriday ครบหมด
    ชอบถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ เชิญชมผลงานได้ที่ไดอารี่ของเธอค่ะ
    szii.diaryis.com

    เด๋วมาต่อนะคะ ขอตัวไปหาอะไรใส่ท้องก่อน อิอิ

    พรุ่งนี้ไปงานนิ้วแบนด์อย่าลืมทักพวกเค้าด้วยนะคะ
    ถ้าไม่รู้ใครเป็นใคร ถามพี่เอี้ยงกับน้องฮิมเลยค่ะ

    ทุกคนในนี้ล้วนมีตัวตน!!!

  137. นาย ด.โดม Says:

    พี่เอ๋ > ทริปนี้หัวหน้าผมเค้าก็จะขอมาด้วยครับพี่ เค้าเคยมาเชียงดาวหลายครั้งแล้ว ถ้าบอกว่ามาได้เค้าจะขับรถมาเลย น่ากลัวมั่กๆ

    แอ๊นท์ > ฮาได้ใจ ตอนนี้อยู่ที่บริษัทลูกค้า เค้าจะหาว่าโดมบ้าอีกคนแน่

    พี่นี > ผมดูรูปที่มีแต่ความบ้าของเราแล้วคิดถึงจัง ต้องแอบถ่ายถึงจะมีรูปพี่ที่สวยๆ เป็นตัวของตัวเอง ท่าทางผมคงต้องเป็นช่างกล้องแอบถ่ายไปตลอดชีวิตมั้ง

    ปล ขอยืนยันอีกคนว่ากินเก่งมาก

    ถ้าสวรรค์ยังเมตตา ต่อรองงานพรุ่งนี้ได้ จะไปเจอกันครับ คิดถึงทุกคนครับ

  138. tani~* Says:

    สวัสดีชาวฟลาเนอร์ด้วยคนน้าาาาาา
    เห็นบ่อยเลยล่ะ…พี่บีม

    อ่อ…พี่โดมสู้ๆนะ มาให้ได้
    จะได้มีคนถ่ายรูปสวยๆ

  139. beambongga Says:

    ต่อค่ะต่อ

    พี่ฝน
    พี่สาวน่ารักนัยตาคม (เค้าว่างั้น)
    ไม่ว่าตอนนี้จะเป็นฤดูอะไร พี่ฝนว่า “มันเป็นฤดูของฝน”
    ชมบ้านที่ฝนตกตลอดเวลาได้ที่
    therainyseason.wordpress.com

    พี่โย๊ะ นายหมูตุ้ย
    ดีเจคลื่นยักษ์แห่งพิษณุโลก
    คาดว่าเป็นคนที่นำเอาเพลงทษฎีสีชมพูออกอากาศทางวิทยุเป็นครั้งแรก
    เชิญอ่านบทความที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวกับเพลงได้ที่
    naiimootui.wordpress.com

    พี่จิว ฝันกลางวัน
    พี่จิวช่างฝัน ฝันเก่ง ฝันเก่งโครตๆ
    โดยเฉพาะฝันตอนกลางวัน
    เข้าไปในความฝันกับพี่จิงได้ที่
    moonraking13.wordpress.com

    เอ็ม เด็กนอกค่ะ เด็กนอก เอิ๊กกก
    เด็กนอกแต่หัวใจอยู่เมืองไทย
    เชิญชมบ้านเอ็มได้ที่
    hemanat.wordpress.com

    พี่เมกิ
    นักเขียนนามปากกาว่าหญ้าเจ้าชู้ คุ้นๆบ้างมั้ยคะ
    เชิญอ่านผลงานอื่นๆของพี่เมกิได้ที่
    chelie.wordpress.com

    เมย์ สถาปนิกจบใหม่ไฟแรงสูง
    มักชอบชวนพี่แขกไปซดชาเขียวบ่อยๆ
    เชิญชมบ้านของเมย์ได้
    maymories.wordpress.com

    พี่ชิงชิง เจ้าหญิงเพี้ยน
    แฟนบีมเองค่ะ 555 จิงนะไม่โม้ ไม่เชื่อถามเลย
    เป็นเจ้าหญิงหัวใจเด็กที่ชอบสีม่วงเปลือกมังคุดที่สุด
    เชื่อว่าตอนนี้พี่ชิงถูกขอเป็นแฟน และมีแฟนมากกว่าใครบางคนอีกมั้ง
    เชิญชมบ้านสีม่วงของพี่ชิง
    weirdprincess.wordpress.com

    ps. ยังมีอีกหลายท่านที่ยังไม่ได้เอ่ยถึง บีมขออภัยมาณที่นี้ด้วยค่ะ
    ตอนนี้ขอตัวไปทำงาน
    ฟิ็วววววววว

  140. beambongga Says:

    ตาล ถ้าพรุ่งนี้ไปฝากทักทายทุกคนด้วยน้า

  141. นาย ด.โดม Says:

    ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ทุกคนครับ มากันเยอะๆ นะครับ จะได้อบอุ่น

    ส่วนเรื่องพรุ่งนี้ยังคงต้องรอฟังผลต่อไป เฮ้อออออ

  142. อู๊ด-นี Says:

    สวัสดีเพื่อนใหม่ทุกคนด้วยฮับ

    บีมเปน ‘กาว’ ได้ดีมาก ^_^

    ด โดม นายต้องมาให้ได้เน้อออออ เอาใจช่วย

    แต่ที่โดมว่าไว้ว่า ‘ความบ้าของเรา’
    ‘เรา’ นี่มันใครหว่า ๕๕

    และถึงขนาดต้องแอบถ่ายเลยฤา ถึงจะ’สวย’หน่ะ

    ยังไม่ได้ไปดูรูปที่เอาไปลงกันไว้เลย
    ของตัวเองก็ยังไม่ได้โหลดฮะ
    แต่ถ่ายไม่เก่งอะ เวลาแอบได้ยินเสียงใคร(รู้สึกจะเปนหมอกิ๊ก กิ๊กกี๊ (คล้ายๆ กุ๊กกุ๊กกรู๋) สอนเทคนิคถ่ายภาพให้ใคร (น้องผู้ชายสักคน) ฟังแล้วก็… อยากถ่ายเก่งๆ บ้าง

    อย่างไรก็ดี เราอนุญาตให้ ด โดมแอบถ่ายเราและคนอื่นๆ ต่อไปได้ตลอดชีพ (แอ่น แอ๊น ทำใบอนุญาตแอบถ่ายตลอดชีพให้ช่างโดมด้วย ๑^_^๑ )

    ครูเจนไปสูดอากาศเค็มๆ ที่ระยองให้สนานใจนะฮะ
    อยู่ที่ไหนก็คิดถึงกัน และถูกคิดถึงกันได้เสมอ ๑^_^๑

    ภารกิจคืนนี้ ฟังซาวแทรคฯ (ที่ได้มาแบบยังไม่มีแผ่น) ให้เยอะที่สุด
    เดี๋ยวไม่อิน เดี๋ยวไม่อิน ๕๕๕

    พร้อมกันหรือยังคับ ‘new band’ ๑^_^๑

  143. นาย ด.โดม Says:

    พี่นี > เรา…..จะไปตอบที่งานนะครับ เพราะได้ไปแว้วววว ดีใจจัง ส่วนเรื่องใบอนุญาตนั้น เกรงใจจัง แต่ถ้ามีก็อยากเห็นนะ

    วันนี้เพิ่งเอา soundtrack มารื้อฟื้น ช่วยให้หายคิดถึงหน้าจอคอมไปได้เยอะ แต่ก็ยังเหมือนคนบ้าอยู่ดี เจอกันพรุ่งนี้ครับ

  144. หัวกลม Says:

    พี่เอ๋ .. จะมีบันทึกการแสดงสดมั้ย .. ฮ่าๆ ..

    จอม หรือ จิตร .. ถ้ามีใครไป … ขอถ่ายวีดีโอ ..ได้มั้ยอ่ะ .. อยากดูด้วยครับ ..

    ไม่งั้นก็ .. อัดเสียงไว้ก็ยังดี…

    วันนี้แล้วเนอะ … พี่เอ๋เราไม่เข้ามาเนี่ย … เครียดมั่งป่าวเนี่ย ..

    ทำได้อยู่แล้นน่า …

    พี่ณีย์ : ผมสอนแค่วิธีใช้กล้องให้ น้องป้องฟังอ่ะครับ .. ผมมี Lens สำหรับ Nikon อีกสองตัวด้วย … ถ้าได้ไปด้วยกันอีก .. จะเอา Lens ไปให้เล่นนะ ..

    กุ๊ก .. กุ๊ก … กรู๋ … กิ๊ก .. กิ๊ก .. กรี๊ … ก๊อก …ก๊อก … กร๋อ

    :>

  145. ยิ้ม Says:

    ชูจั๊กกะแร้เห็นด้วย กะความเห็นของพี่หมอ

    อยากดูบันทึกการแสดงสดด้วยคน

    ถ้ามีจิงจัง พี่เอ๋นี่เข้าขั้นเทพเรยยยแฮะ

    จิตรถ่ายวีโอนะ ถือเป็นการทำบุญอย่างนึง สาธู้

    พี่เอ๋………สู้!

  146. Nana Says:

    ชาวฟลาเนอร์….ได้ยินข่าวมานิดหน่อย….ขอโทษด้วยนะค่ะ..

    …..ไปกันเยอะๆนะค่ะ..จะได้ไปทำความรู้จักกัน…..

    ยินดีที่จะได้รู้จักกับทุกคน….

  147. ชะแร่ม Says:

    เจอชาวฟลาเนอร์แปปเดียว
    ตอนที่พี่เอี้ยงลากไป
    ไม่ทักได้ทักทายเท่าไหร่
    ยังไงก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
    ^ ^

  148. ไอเด็กดือแดง Says:

    พี่นี โอโจ้หร่อยเสมอเน้อออ
    น่ารักจัง อุส่าขนมาเปงของชำร่วย
    พี่เอ๋ วันแต่งไม่รุเอาของชำร่วยอะไรก้อนี่เรยนะ
    โอโจ้ผูกโบ
    5555
    รับรอง ถูกใจแขก(อย่างเรา)อย่างแน่น้อนนนน

  149. นาย ด.โดม Says:

    พี่เอ๋ตอนนี้ให้เมล์อะไรอยู่อ่ะพี่ ตอนนี้เท่าที่ผมมีมันน่าจา 3 แล้วนา เดี๋ยวส่งเมลไปให้

  150. CrossbacK Says:

    น่ายินดีกับ ทุกคนที่มีประสบการณ์ดีๆ ครับ

    ถ้าถามตอนนี้อาจเร็วไป แต่ จะจัดกิจกรรมแบบนี้อีกเร็วๆนี้ไหม?
    ผมเสียดายที่พลาดครั้งนี้ แต่ครั้งหน้าอยากให้ประกาศล่วงหน้า ซัก ๓-๔ อาทิตย์
    เพราะต้องขอลางานล่วงหน้า

    อยากให้มีจัด กิจฯ คล้าย Bar camp[http://www.barcampbangkok.org/]แต่อาจ เปลี่ยนชื่อเป็น
    Book camp +_+

  151. ((@_@))..** pond... Says:

    วันเสาร์เตยโทรหาบอกจะมา เเต่เสียดายไม่ได้เข้าออฟฟิศ

    อดเจอเตยเเละอดกินขนมเลย คิกคิก..

    หนูเตยใจดีจะเอาขนมมาฝากปอนด์กะพี่ก้องอีกเเล้ว เย่ เย้..

    ไว้วันหน้ามาใหม่นะจ๊ะเตย มาชิมขนมวิวด้วย 55++

    วิวทำอร่อยๆ จริงๆ นา (ซ้อมไว้ไปทำให้ใครกินรึป่าว อิอิ)

    ดีจังเลย หนูวิวจะทำขนมมาให้ชาวทริปถั่วงอกชิมกันด้วย

    ทริปนี้มีเเต่คนนิสัยน่ารักๆ กันทั้งนั้นเลยเนอะ

  152. ((@_@))..** pond... Says:

    ทำไมชาวทริปเงียบหายไปน้า…

  153. 9กระบี่ Says:

    แค่ได้อ่าน
    ยังอยากไปด้วย
    เลย

  154. tor Says:

    สนุกมากๆอ่านจากหน่อไม้แล้วมาอ่านในนี้ต่อ รวดเดียวจบเลย อิ่มมากๆ ทุกๆคน สุดยอดเลยครับ


  155. เป็นเรื่องเล่าที่ดีนะคับ

    ไม่อยากตกเทรนดูที่นี่นะคับ http://www.pricereviewbestbuy.com


  156. คิดถึงทุกคนครับ เรื่องเล่า


  157. ขอบคุณมากเรื่องเล่า


  158. เรื่องราวบันทึกอันยาวนาน


  159. เป็นเรื่องราวที่อยากอ่าน


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: